I FSK 122/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi R. B. na o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1900/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 grudnia 2023 r. sygn. akt I SA/Lu 67/23 na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 23 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, czerwiec, sierpień, październik i grudzień 2014 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Wyrokiem z 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1900/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R. B. (dalej: Skarżący/Strona) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 67/23, którym oddalono skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 23 listopada 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, czerwiec, sierpień, październik i grudzień 2014 r. Pismem z 19 stycznia 2026 r. Skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2023 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej: P.p.s.a.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci. Badanie o jakim mowa w tym przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 276 P.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że skargę o wznowienie postępowania może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a.). Powyższych ograniczeń nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Zasada przyjęta w art. 175 P.p.s.a. prowadzi do wniosku, że do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżący nie spełnił wymagań o których stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a. i skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządził osobiście. Brak ten będący uchybieniem nieusuwalnym, musi powodować jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98). Wobec braku spełnienia wymogu adwokacko – radcowskiego do jej wniesienia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 193 i art. 276 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.