I FSK 118/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA del. Mirosław Surma, Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 602/22 w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 marca 2022 r., nr 2401-IOV4.4103.11.2022/JM-M UNP: 2401-22-055606 w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty, marzec, kwiecień 2017 r. oraz dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2017 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G. kwotę 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

1. Wyrokiem z 31 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 602/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", oddalił skargę L. Sp. z o.o. sp. k. w G. (dalej: "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 15 marca 2022 r. nr 2401-IOV4.4103.11.2022/JM-M UNP:2401-22-055606 w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty, marzec, kwiecień 2017 r. i dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2017 r. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. 3. W dniu 31 grudnia 2025 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej spółki zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej w sprawie. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1 Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. 4.2 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.