I FSK 1159/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M.P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 1159/22, w sprawie ze skargi kasacyjnej M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 402/21, w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 21 czerwca 2021 r., nr 0601-IOV-1.4103.12.2021.13, w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2015 r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.

Wyrokiem z 22 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 1159/22, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", oddalił skargę kasacyjną M.P. (dalej "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 402/21. Pismem z 31 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącego — doradca podatkowy D.G. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku przez orzeczenie co do zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wyraźne żądanie skarżącego w tym zakresie zawarte zostało w skardze kasacyjnej, po rozpoznaniu której wydany został przedmiotowy wyrok. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu — a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia — zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący zachował termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 1159/22. Wniosek ten jednakże nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady przyznawania wynagrodzenia wyznaczonemu profesjonalnemu pełnomocnikowi zostały uregulowane w art. 250 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Istotne jest przy tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, co wprost wynika z art. 254 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku nie orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pełnomocnikowi z urzędu, ponieważ wynagrodzenie należne pełnomocnikowi od Skarbu Państwa z tego tytułu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wniosek taki podlega rozpoznaniu przez referendarza sądowego. Tym samym nie zaistniała żadna z przesłanek uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 1159/22, określonych w art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., tj. brak orzeczenia o całości skargi kasacyjnej albo brak zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.