I FSK 1155/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1867/15 w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r., I FSK 1155/15, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369., dalej zwanej "p.p.s.a."), zawiesił toczące się w niniejszej sprawie postępowanie kasacyjne. Sąd uznał bowiem, że na rozstrzygnięcie sprawy będzie miało wpływ wyjaśnienie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wątpliwości wynikających z pytania prejudycjalnego skierowanego przez NSA w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2016 r. o sygn. akt I FSK 2078/14. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie AZ, C-499/16, ECLI:EU:C:2017:846 Trybunał Sprawiedliwości rozpoznał wspomniane pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekając że: "Artykuł 98 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on – pod warunkiem poszanowania zasady neutralności podatkowej, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego – przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które uzależniają stosowanie obniżonej stawki podatku od wartości dodanej do wyrobów ciastkarskich i ciastek świeżych jedynie od kryterium ich "daty minimalnej trwałości" lub "terminu przydatności do spożycia". Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.