I FSK 1115/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Hieronim Sęk, po wstępnym zbadaniu w dniu 29 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 841/22 w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 3 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za listopad 2018 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia braku w zakresie wykazania pełnomocnictwa.

1. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 841/22, którym oddalono skargę Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za listopad 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym w zakresie wykazania pełnomocnictwa. 2. Skarga kasacyjna została sporządzona przez pełnomocnika Skarżącej doradcę podatkowego Z. K. W świetle jednak złożonego do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa szczególnego (karta 8), uwierzytelnionego w dniu 17 marca 2022 r., wymieniona osoba została umocowana przez Skarżącą "do składania wszelkich skarg i środków zaskarżenia do (...) sądów administracyjnych w ww. zakresie sprawy, w tym prawo do udziału w postępowaniach przed tymi (...) sądami", przy czym ów zakres sprawy wskazano wcześniej jako obejmujący podatek od towarów i usług "w związku ze zwrotem podatku za okresy: sierpień 2018 r., wrzesień 2018 r. i październik 2018 r.". Przywołane pełnomocnictwo nie obejmuje zatem swoim zakresem umocowania do reprezentowania Skarżącej w sprawie dotyczącej zwrotu podatku od towarów i usług za listopad 2018 r., w tym przedłużenia terminu takiego zwrotu. 3. Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym w zakresie należytego wykazania umocowania wspomnianego doradcy podatkowego przez Skarżącą do działania w jej imieniu w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 2018 r., w tym w zakresie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku za ten okres rozliczeniowy. Brak ten należało uzupełnić w ten sposób, aby skarga kasacyjna czyniła zadość wymogom wynikającym z art. 176 § 2 w związku z art. 175 § 3 pkt 1 w związku z art. 46 § 3 oraz art. 37 § 1 lub § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.). 4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 in fine P.p.s.a. postanowił o zwróceniu skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonego braku formalnego w zakresie wykazania pełnomocnictwa.