I FSK 1093/22

Dnia 29 sierpnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1580/21 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 października 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2018 r. oraz zabezpieczenia na majątku postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1580/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2018 r. oraz zabezpieczenia kwot tych zobowiązań na majątku podatnika. Skarżąca spółka złożyła skargę kasacyjną, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. W skardze kasacyjnej wskazano, iż skarżąca wnosi o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek kontroli instancyjnej sporządzany przez profesjonalnego pełnomocnika, winna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego, jak również zawierać elementy treściowe wyszczególnione w art. 176 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), a w tym wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie zawarła wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, ani też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, co stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym uregulowanym w art. 177a p.p.s.a., zaś w przypadku jego niesanowania – przyczynę do odrzucenia skargi kasacyjnej przez sąd pierwszej instancji stosownie do art. 178 p.p.s.a. na etapie postępowania międzyinstancyjnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonego braku.