I FSK 1078/21

I FSK 1078/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt I FSK 1078/21 w sprawie ze skarg kasacyjnych 1) C. sp. z o.o. z siedzibą w P. 2) Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt I SAB/Po 24/20 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zażaleniowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2018 r. postanawia: sprostować z urzędu omyłkę pisarską w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt I FSK 1078/21 w ten sposób, że w miejsce słów "oddala skargę kasacyjną" wpisać zwrot: "oddala skargi kasacyjne".

Z sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2021 r., I FSK 1078/21, wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargi kasacyjne wniesione przez C. sp. z o.o. z siedzibą w P. oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2021 r., I SAB/Po 24/20 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zażaleniowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2018 r. W rozstrzygnięciu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oddala skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a.. Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. Muszą to być oczywista niedokładność oraz oczywisty błąd pisarski lub też oczywisty błąd rachunkowy. Sprostowane mogą być też oczywiste omyłki w komparycji orzeczenia, w jego sentencji oraz w samym uzasadnieniu – zarówno w części opisowej, jak i rezolutywnej. Nie można natomiast sprostować mylnego ustalenia faktu, ani błędu we wnioskowaniu i stosowaniu prawa. Z rubrum wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał dwie skargi kasacyjne, zatem wskazanie w tenorze "oddala skargę kasacyjną" należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a sprostowanie może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.