I FSK 1059/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 278/16 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od czerwca do grudnia 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 278/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. (dalej: skarżący, podatnik, wnioskodawca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2008 r. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zachodzi obawa wyrządzenia mu szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Przede wszystkim przypomnienia wymaga, że zasadą jest wykonalność decyzji. Dopiero na wniosek skarżącego, w przypadku wykazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu objętego skargą. Rolą wnioskodawcy jest zatem przedstawienie sądowi przejrzystej i pełnej informacji o swojej aktualnej kondycji finansowej. Dane takie pozwoliłyby na dokonanie odpowiedniej oceny co do możliwości ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Dla przykładu, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 NSA stwierdził, że "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd". Z kolei w postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie argumentacja podatnika, mająca stanowić uzasadnienie rzeczonego wniosku, była bardziej niż ogólnikowa. Nie zawierała twierdzeń odnoszących się do konkretnych danych oraz okoliczności, na podstawie których można byłoby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi mu znaczną szkodę, czy doprowadzi do nieodwracalnych skutków. W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. za niewystarczające należało uznać same twierdzenia, że "wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki." (s. 5 skargi kasacyjnej). Skoro skarżący podnosi, że w jego przypadku może zostać wyrządzona znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki, to dla oceny, czy rzeczywiście w okolicznościach tej sprawy jest to prawdopodobne, konieczne było przed wszystkim odniesienie kwoty objętej zaskarżonym aktem (decyzją) do aktualnej kondycji finansowej skarżącego. Tymczasem wnioskodawca w żaden sposób nie odniósł się do tej okoliczności, nie sprecyzował jakiego rodzaju szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji jak również nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za przyznaniem mu ochrony tymczasowej wspartej odpowiednim materiałem dowodowym. Oceny tej nie zmienia załączona przez skarżącego argumentacja oraz dowody dołączone do złożonego w tej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie uzupełnił bowiem przedstawionych w tym postępowaniu wpadkowym dokumentacji, do czego został zobowiązany przez Sąd pierwszej instancji. W konsekwencji należy uznać, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy jest niewystarczający do oceny ryzyka wystąpienia negatywnych dla skarżącego skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przyznania mu ochrony tymczasowej. 3.3. Na marginesie można też wskazać, że postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 278/16 WSA w Warszawie również odmówił wstrzymania wykonania decyzji, zwracając uwagę na to, że wniosek podatnika nie został poparty właściwą argumentacją, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. 3.4. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowił o odmowie wstrzymania wykonania powołanej na wstępie decyzji z dnia 5 lutego 2016 r.