I FSK 1055/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Bk 991/15 w sprawie ze skargi Gminy M. na indywidualną interpretację Ministra Finansów (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 7 maja 2015 r. nr ITPP1/4512-173/15/KM w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) podjąć zawieszone postępowanie; 2) umorzyć postępowanie kasacyjne; 3) zwrócić Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku uiszczony wpis od skargi kasacyjnej 100 (słownie: sto) złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1055/16, wydanym w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjnyw Białymstoku z 30 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 991/15, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytania prejudycjalnego, które skierował Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 972/15. TSUE wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r., w sprawie C-140/17 Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeciwko Gminie R., podjął rozstrzygnięcie w kwestii zadanego pytania prejudycjalnego. Z kolei pismem procesowym z 26 czerwca 2019 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej - powołując się na stanowisko TSUE w sprawie o sygn. C-140/17, które jego zdaniem potwierdziło prawidłowość wyrokowania Sądu pierwszej instancji - cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec faktu, że przyczyna zawieszenia postępowania sądowego ustała, gdyż TSUE udzielił odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, od którego uzależnione było rozstrzygnięcie w sprawie z wniesionej skargi kasacyjnej, zasadne i konieczne zarazem stało się podjęcie tego postępowania z urzędu. Działając zatem na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. Z kolei mając na uwadze treść pisma organu z 26 czerwca 2019 r. należało odnotować, że w przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z art. 193 p.p.s.a. w takim przypadku do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Dotyczy to między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym następuje z poszanowaniem art. 183 i art. 189 tej ustawy, z których to przepisów wynika zasada rozpoznawania sprawy przez ten Sąd w granicach skargi kasacyjnej, z wyjątkami jedynie wprost w nich wymienionymi. W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów Szef Krajowej Administracji Skarbowej, który od dnia 1 marca 2017 r. przejął prawa i obowiązki Ministra Finansów jako strony niniejszego postępowania sądowego, mógł dalej rozporządzać wniesioną skargą kasacyjną, w tym skorzystać z prawa do jej cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczynił za pośrednictwem swojego pełnomocnika. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, stosując art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ab initio p.p.s.a., postanowił jak w punkcie drugim sentencji. O zwrocie całego wpisu w kwocie 100 zł, który został uiszczony przez organ od skargi kasacyjnej, orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.