I FSK 1040/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi kasacyjnej R. sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 361/23 w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 grudnia 2022 r., nr 2401-IOV4.4103.44.2021/ASz w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2014 r. postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 361/23, oddalił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 22 grudnia 2022 r., nr 2401-IOV4.4103.44.2021/ASz w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2014 r. W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej Skarżąca zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie wniosku powinno się więc odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskującego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Spółka już na etapie skargi do Sądu pierwszej instancji wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który postanowieniem z 9 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 361/23, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że zdaniem Sądu pierwszej instancji Skarżący nie wykazała zaistnienia przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że Strona nie wskazała, jakie są przychody Spółki i koszty jej działalności (wysokość) oraz jaki będzie miało na nie wpływ wykonanie decyzji. Skarżąca nie wskazała również, jaki jest jej dokładny stan majątkowy (oszczędności, nieruchomości, wartościowe ruchomości) – brak jest zatem szczegółowych danych o aktualnych przychodach, majątku i działalności Spółki, a także brak jest informacji o sytuacji finansowej i majątkowej wspólników Spółki. Ponadto Sąd pierwszej instancji nie dopatrzył się okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji analizując akta administracyjne sprawy. W skardze kasacyjnej Skarżąca sformułowała ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 22 grudnia 2022 r. W tym miejscu przypomnieć należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia jego ponowienia w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 538/17, z 30 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 222/17 z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I FZ 392/16, z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 2089/23, z 21 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 337/24). Jednak wniosek Skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej stanowi w zasadzie powtórzenie wniosku ze skargi. W ocenie Spółki brak wstrzymania zaskarżonej decyzji wpływa znacząco na dalsze zobowiązania Skarżącej wobec uszczuplenia kwot do przeniesienia z tytułu podatku od towarów i usług na kolejny okres rozliczeniowy, a ponadto Skarżąca znajduje się obecnie w kryzysie finansowym i organizacyjnym. Z lektury uzasadnienia wniosku trudno zatem wnioskować o nowych okolicznościach mających uzasadnić wstrzymanie wykonania ww. decyzji, a jego autor zdaje się sam nie zauważać, że bieżące żądanie to już ponowiony wniosek, który powinien być formułowany w oparciu o przesłanki wskazane w innym przepisie, tj. art. 61 § 4 p.p.s.a. Jak zostało to już wskazane powyżej, to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa obowiązek takiego sporządzenia wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jego sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem Skarżącej było zatem przedstawienie konkretnych, zmienionych okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Autor wniosku nie spełnił tych wymagań. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1