I FSK 1032/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej zawartego w skardze kasacyjnej P. Spółka z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 975/25 w sprawie ze skargi P. Spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie określenia właściwej podstawy opodatkowania i kwoty należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 12 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 975/25, w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G.(dalej: Skarżąca/Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Organ) z 17 października 2025 r. w przedmiocie określenia właściwej podstawy opodatkowania i kwoty należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, po rozpoznaniu wniosku Skarżącej w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z 18 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w powołanej wyżej sprawie, wydał 17 marca 2026 r. wyrok, którym skargę oddalił. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Skarżąca. Zaskarżając wyrok w całości, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi, alternatywnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku. Ponadto, Skarżąca zawarła w treści skargi kasacyjnej wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji również w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznanej sprawie (tzw. wpadkowej) Skarżąca wniosła aby na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. Wniosek ten nie mógł jednak odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143 dalej: P.p.s.a.), sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei w myśl art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W przedmiotowej sprawie w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji postanowieniem z 12 stycznia 2026 r. wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora IAS z 17 października 2025 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika UCS z 18 marca 2025 r. Na podstawie art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W chwili rozpoznania niniejszego wniosku orzeczenie oddalające skargę - wyrok WSA w Gdańsku z 17 marca 2026 r. I SA/Gd 975/25 nie jest zatem prawomocny. Przysługujący Skarżącej środek odwoławczy pozostaje realizowany w toku postępowania kasacyjnego. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji postanowieniem z 12 stycznia 2026 r. pozostaje w mocy. Dlatego kolejny wniosek jest bezprzedmiotowy. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 61 § 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie z wniosku.