I FSK 1022/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia X. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie zawarte w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2019 r., sygn. akt I FSK 1022/17 zasądzające koszty postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie w sprawie ze skargi kasacyjnej X. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 904/16 w sprawie ze skargi X. sp. z o.o. z siedzibą W . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 30 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do października 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie.

1. Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie pierwszym sentencji wyroku z dnia 26 marca 2019 r., sygn. akt I FSK 1022/17, oddalił skargę kasacyjną X. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Spółka) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zaś w punkcie drugim postanowił o zasądzeniu od Spółki rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie kwoty 10.800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2. W zażaleniu na postanowienie orzekające o kosztach postępowania kasacyjnego Spółka wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła, że Sąd wydał je z naruszeniem art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) na skutek nieskorzystania z możliwości zwolnienia Spółki od kosztów postępowania z powodu jej trudnej sytuacji majątkowej. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie było niedopuszczalne i dlatego podlegało odrzuceniu. Formułując taką ocenę wyjaśnić należało, że zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione wprost w tym przepisie. Ustawodawca nie wprowadził środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym postanowień w przedmiocie kosztów postępowania. Orzeczenia tego Sądu stają się zatem prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują na nie żadne środki odwoławcze, takie jak skarga kasacyjna czy zażalenie. Mając na uwadze obowiązujący stan prawny stwierdzić trzeba było, że od powołanego na wstępie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługiwał środek zaskarżenia, a to oznaczało niedopuszczalność zażalenia Spółki skutkującą jego odrzuceniem. W tej sytuacji do wniesionego zażalenia nie znajdował zastosowania przepis art. 194 § 2 P.p.s.a. i nie zachodziła potrzeba rozważania przedwczesności wniesienia tego środka (Spółka złożyła bowiem owo zażalenie przed doręczeniem jej wyroku zawierającego w punkcie drugim sentencji postanowienie w przedmiocie kosztów). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.[pic]