I FSK 1019/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1019/13, którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1620/12 w sprawie ze skarg C. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 sierpnia 2012 r., nr od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2006 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2007 r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1019/13, uchylił zaskarżony zarówno przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., jak i C. L. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1620/12, wydany w sprawie ze skargi C. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 sierpnia 2012 r. Nr od [...] do [...], od [...] do [...] oraz od [...] do [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2006 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2007 r. W wyroku tym NSA jednocześnie zasądził od C. L. na rzecz organu kwotę 610 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wnioskiem z dnia 22 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w K. zwrócił się o uzupełnienie ww. wyroku NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. w zakresie kosztów postępowania, poprzez zasądzenie na rzecz organu kwoty 4.300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu tego wniosku organ wskazał, iż Sąd obliczając koszty postępowania kasacyjnego popełnił błąd polegający na nieuwzględnieniu liczby spraw sądowoadministracyjnych faktycznie podlegających rozpoznaniu. We wniosku wskazano bowiem, że Sąd pierwszej instancji połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjne zainicjowane 10 skargami C. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. wydane w dniu 22 sierpnia 2012 r. w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Należy podkreślić, że z treści przywołanego powyżej art. 157 § 1 P.p.s.a. wynika, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania (zob. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006 r., s. 342-343). Podzielić trzeba prezentowane w dotychczasowym orzecznictwie stanowisko, że okoliczność, iż Naczelny Sąd Administracyjny zasądził koszty postępowania kasacyjnego w niższej wysokości, niż określiła to strona w swoim wniosku, nie uzasadnia żądania uzupełnienia wyroku gdyż zasądzenie kosztów postępowania w niższym rozmiarze nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r. sygn. akt GSK 1334/04 publ. ONSAiWSA 2005/6/124, postanowienie NSA z 4 stycznia 2010 r. , sygn. akt I OSK 581/09 publ. www.nsa.gov.pl ). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.