0112-KDIL1-1.4012.927.2025.2.WK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy usług w zakresie tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazania praw autorskich lub udzielania licencji podmiotom trzecim na podstawie umów oraz występów koncertowych jako artysta wykonawca. Uzupełnił go Pan pismem z 3 lutego 2026 r. (wpływ 3 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 14 września 2015 r. pod firmą „(…)” w zakresie m.in.:

- działalności w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych (PKD 59.20.Z);

- działalności związanej z wystawianiem przedstawień artystycznych (PKD 90.01.Z).

Wnioskodawca jest artystą, producentem muzycznym oraz gitarzystą, który tworzy i wykonuje utwory muzyczne (podkłady) oraz utwory słowno-muzyczne. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca:

Tworzy i nagrywa utwory muzyczne i słowno-muzyczne (single oraz albumy) – głównie w postaci podkładów muzycznych, które później wykorzystywane są przy tworzeniu pełnych nagrań przez podmioty trzecie;
Przenosi prawa autorskie lub pokrewne albo udziela licencji na korzystanie z tych utworów;
Występuje na koncertach jako artysta wykonawca.

Utwory oraz Nagrania tworzone przez Wnioskodawcę są przedmiotem prawa autorskiego i praw pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca jest twórcą, artystą wykonawcą oraz producentem w rozumieniu tej ustawy – tworzone utwory są wynikiem jego indywidualnej działalności twórczej w postaci audio. Wnioskodawca samodzielnie organizuje swoją pracę, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością i działa we własnym imieniu. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przykładem ponoszenia odpowiedzialności jest fakt, że jeśli Wnioskodawca stworzy utwór muzyczny (lub jego część) i uzna się za jego twórcę i podpisze umowę z wytwórnią, producentem lub podmiotem zbiorowego zarządzania majątkowymi prawami autorskimi, a po pewnym czasie okaże się, że tak naprawdę utwór jest plagiatem utworu innego artysty, to w takiej sytuacji ponosi odpowiedzialność przed osobą (firmą), która korzystała (odtwarzała) z jego utworów na podstawie umowy z wyżej wymienionymi podmiotami.

Wnioskodawca sam organizuje swoją pracę w zakresie tworzenia utworów słownych, muzycznych, słowno-muzycznych, sam decyduje o jej godzinach i miejscu wykonywania. Oczywiście Wnioskodawca często współpracuje z innymi podmiotami lub artystami przy tworzeniu pełnych utworów lub albumów, do których Wnioskodawca tworzy autorskie podkłady muzyczne, ale to on sam decyduje o podjęciu takiej współpracy i sam odpowiada za ustalenie warunków pracy i wynagrodzenia. Wnioskodawca oznacza swoje utwory słowne, muzyczne i słowno-muzyczne swoim imieniem, nazwiskiem, lub pseudonimem, przez co wykorzystuje osobiste prawa autorskie. Przy czym w przypadku powstawania utworu, przy którym Wnioskodawca jedynie uczestniczy w konkretnym zakresie (np. odpowiada za wykonanie podkładu muzycznego w danym utworze), jego pseudonim lub imię i nazwisko mogą być ujawniane obok innych artystów odpowiedzialnych za stworzenie ostatecznego utworu lub albumu.

Działalność Wnioskodawcy ma charakter:

Usługowy – w zakresie:

a. udzielania licencji na wykorzystanie utworów lub nagrań;

b. występów koncertowych;

Wytwórczy – w zakresie:

a. tworzenia i produkcji utworów muzycznych lub nagrań.

Na podstawie prowadzonej dokumentacji księgowej Wnioskodawca może wyodrębnić przychody z poszczególnych rodzajów działalności. Przy czym głównym i najistotniejszym przedmiotem umowy jest sprzedaż praw autorskich lub udzielenie licencji do stworzonych utworów w postacie podkładów muzycznych. W zakresie usług koncertowych, Wnioskodawca najczęściej występuje jako członek zespołu, grając na gitarze. Grając koncerty Wnioskodawca przyczynia się do poszerzania dorobku kulturowego rozpowszechniając muzykę (jako nierozłączny element kultury) w postaci udostępniania jej do odsłuchania ludziom na żywo i angażując ich we wspólnym jednoczeniu się i zabawie. Za swoje usługi w postaci tworzenia podkładów muzycznych (utworów), udzielania do nich licencji lub przekazywania praw autorskich oraz grania koncertów Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.

Jeśli przyjąć definicję honorarium jako wynagrodzenie za wykonaną pracę artystyczną lub twórczą, to można powiedzieć, że Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium – może ono być określone kwotowo lub procentowo w zależności od wyników sprzedaży utworów lub koncertów. W zakresie przekazania praw autorskich do swoich utworów Wnioskodawca zawsze zawiera pisemną umowę z kontrahentem.

W zakresie udzielenia licencji albo udziału w koncertach nie jest to wymagane. W zakresie rozpatrywanego wniosku na pewno istotne jest, czy Wnioskodawca wykonuje usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Otóż jak wspomniano wcześniej, główną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie utworów muzycznych. Zapisywane są one głównie na komputerze – w momencie tworzenia znajdują się na nośniku fizycznym (dysku) lub w tzw. Chmurze. Chmura oznacza, że pliki wysyłane są od razu do Internetu – natomiast technicznie nadal przebywają one na jakimś nośniku (dysku), tylko należącym do wielkich, międzynarodowych korporacji jak (...). Natomiast Wnioskodawca nie odpowiada za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta, nie sprzedaje bezpośrednio biletów wstępu, nie wykonuje usług wydawniczych, radia, telewizji ani ochrony praw.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Pytanie: Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów z podmiotem trzecim, wiążą się/będą się wiązały z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i jest/będzie wykonywana według Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych?

Pana odpowiedź: Tak.

Pytanie: Proszę opisać na czym polegają/będą polegały świadczone przez Pana usługi występów koncertowych?

Pana odpowiedź: Dotyczy to Pana występów autorskich jako artysty, zarówno występów solowych, gdzie prezentuje Pan swój autorski materiał, jak i występów artystycznych dla innych artystów, gdzie wykonuje Pan swoje autorskie partie i Pana własną interpretacje wykonywanych partii na różnych instrumentach.

Pytanie: Na czyją rzecz Pan świadczy/będzie Pan świadczył usługi występów koncertowych?

Pana odpowiedź: Usługi te świadczy Pan na rzecz podmiotów zajmujących się organizacją koncertów, klubów, urzędów miast oraz innych artystów. Nie sprzedaje Pan osobiście biletów na rzecz poszczególnych osób prywatnych.

Pytanie: Za jakie konkretnie świadczenia i od kogo otrzymuje Pan wynagrodzenie w zakresie usług występów koncertowych?

Pana odpowiedź: Za Pana występ artystyczny, prezentując swoje autorskie podejście do wykonywanych partii na instrumencie dla artystów. Wynagrodzenie otrzymuje Pan od managementu artysty, bezpośrednio od artysty, firmy zlecającej występ, od urzędu miasta, centrum kultury, itp.

Pytanie: Czy świadczone przez Pana usługi będące przedmiotem zapytania, są/będą przyczyniać się do upowszechnienia dorobku kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?

Pana odpowiedź: Tak, świadczone przez Pana usługi będą się przyczyniać do dorobku kulturalnego w następujący sposób:

I. Działalność jako gitarzysta

· Tworzenie i współtworzenie utworów muzycznych

Jako gitarzysta uczestniczy Pan w procesie twórczym, wykonując autorskie partie instrumentalne, improwizacje oraz aranżacje, które stanowią integralną część utworów muzycznych. Działania te mają charakter artystyczny i wpływają bezpośrednio na ostateczny kształt dzieła.

· Wykonywanie utworów w przestrzeni kultury

Występy koncertowe, sesyjne oraz nagraniowe przyczyniają się do rozpowszechniania muzyki jako formy sztuki, umożliwiając odbiorcom bezpośredni kontakt z twórczością artystyczną.

· Rozwijanie i podtrzymywanie tradycji muzycznych

Poprzez wykonywanie określonych gatunków muzycznych oraz stosowanie charakterystycznych technik gry na gitarze, działalność ta wspiera ciągłość i rozwój współczesnej kultury muzycznej.

· Indywidualny wkład artystyczny

Interpretacja utworów, dobór brzmienia, ekspresja oraz styl gry mają unikatowy autorski charakter i stanowią osobisty wkład w dorobek kulturalny.

II. Działalność jako producent muzyczny

· Kreowanie i realizacja dzieł muzycznych

Jako producent muzyczny odpowiada Pan za proces twórczy prowadzący do powstania utworów i nagrań muzycznych, które są przedmiotem obrotu kulturalnego i artystycznego.

· Kształtowanie ostatecznej formy artystycznej utworu

Działania produkcyjne obejmują aranżację, dobór środków wyrazu, strukturę utworu, brzmienie oraz estetykę nagrania, co ma bezpośredni wpływ na jego wartość artystyczną.

· Utrwalanie i rozpowszechnianie kultury

Nagrania studyjne stanowią trwały zapis twórczości muzycznej, dzięki czemu kultura muzyczna może być archiwizowana, odtwarzana i udostępniana szerokiemu gronu odbiorców.

· Twórczy charakter pracy producenckiej

Praca producenta muzycznego ma charakter autorski i twórczy, a podejmowane decyzje artystyczne wykraczają poza działania techniczne, przyczyniając się do powstania oryginalnych dzieł kultury.

Pytanie: Czy wszystkie usługi objęte zakresem pytania wykonuje/będzie wykonywał Pan na podstawie zawartych z kontrahentami umów cywilnoprawnych, z tytułu których Panu przysługuje/będzie przysługiwało określone honorarium? Jeśli tak, to proszę o wskazanie, czy wystawia/będzie wystawiał Pan faktury ewentualnie rachunki na usługobiorcę?

Pana odpowiedz: Wynagrodzenie za wszystkie usługi otrzymuje Pan na podstawie wystawianych faktur. Najczęściej z kontrahentami zawieram umowy jako przedsiębiorca zgodnie z kodeksem cywilnym. Natomiast nie zawsze są to umowy w formie pisemnej (z wyjątkiem umów dot. przeniesienia praw autorskich, które zawsze muszą być w formie pisemnej). Dotyczy to zarówno działalności jako producent muzyczny, jak i działalności koncertowej.

Pytanie: Czy usługi świadczone przez Pana będące przedmiotem wniosku stanowią/będą stanowiły usługi kulturalne? Proszę wskazać czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tych usług.

Pana odpowiedz: Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „usług kulturalnych”. Zgodnie z wykładnią językową, pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury. Kultura rozumiana jest jako całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości.

Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Tworzenie utworów muzycznych oraz ich wykonywanie podczas koncertów niewątpliwie stanowi działalność w zakresie tworzenia i upowszechniania kultury. Jako gitarzysta wykonuje i współtworzy Pan utwory muzyczne poprzez autorskie partie instrumentalne, interpretację, improwizację oraz aranżację. Działania te mają charakter twórczy i artystyczny, wpływają na ostateczny kształt dzieła muzycznego oraz umożliwiają jego prezentację odbiorcom w formie nagrań lub występów.

Jako producent muzyczny uczestniczy Pan w procesie kreowania i realizacji utworów muzycznych, podejmując decyzje artystyczne dotyczące struktury utworu, aranżacji, brzmienia oraz estetyki nagrania. Efektem tych działań jest powstanie oryginalnych nagrań muzycznych, które są wprowadzane do obiegu kulturalnego i stanowią trwały zapis twórczości artystycznej.

Pytanie: Czy świadcząc usługi, będące przedmiotem wniosku działa/będzie działał Pan jako twórca, bądź artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?

W zakresie działalności jako gitarzysta wykonuje Pan artystyczne wykonania utworów muzycznych oraz współtworzy Pan ich warstwę instrumentalną poprzez autorską interpretację, improwizację oraz aranżację, co stanowi artystyczne wykonanie w rozumieniu przepisów ustawy i nadaje Pan status artysty wykonawcy.

Jednocześnie w zakresie działalności jako producent muzyczny uczestniczy Pan w procesie twórczym prowadzącym do powstania utworów muzycznych, podejmując samodzielne i twórcze decyzje artystyczne dotyczące formy, struktury, aranżacji oraz brzmienia utworów, co skutkuje powstaniem utworów lub współautorstwem utworów w rozumieniu prawa autorskiego i nadaje Panu status twórcy. Świadczone przez Pana usługi mają charakter twórczy i autorski, a ich efektem jest powstanie lub współpowstanie utworów oraz artystycznych wykonań chronionych przepisami prawa autorskiego i praw pokrewnych.

Pytanie: Czy świadcząc usługi będące przedmiotem wniosku będzie Pan wykonywał usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

Pana odpowiedź: Powołując się na cytat z interpretacji podatkowej z 26 stycznia 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.48.2025.3.AA (w podobnej sprawie):

„Należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 43 ust. 19 pkt 1 i 4 ustawy, dotyczący usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach, gdyż usługi wymienione w tym artykule dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe (nagrane) nośniki, takie jak płyty CD czy DVD. Z kolei, z opisu sprawy wynika, że osobiście nie będzie Pan odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta. Zatem, w opisanej sprawie nie będzie Pan świadczył usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy”.

Również w Pana przypadku nie sprzedaje Pan gotowych nośników, nie sprzedaje Pan biletów wstępu oraz nie wykonuje Pan usług z punktów 5-8, zatem, w Pana opinii, nie spełnia Pan żadnych z opisanych wyjątków, wykluczających zastosowanie zwolnienie.

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie:

a) tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów podmiotom trzecim, oraz

b) występów koncertowych jako artysta wykonawca,

podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Niego usługi w zakresie:

a) tworzenia utworów muzycznych (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów podmiotom trzecim, oraz

b) występów koncertowych jako artysta wykonawca,

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Warunkiem zastosowania powyższego zwolnienia jest zatem spełnienie łącznie dwóch przesłanek: przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (usługi kulturalne), oraz przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy (indywidualny twórca lub artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzany w formie honorariów).

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego;
wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
działalności agencji informacyjnych;
usług wydawniczych;
usług radia i telewizji;
usług ochrony praw.

Analizując możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, należy w pierwszej kolejności odnieść się do definicji ustawowych zawartych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o prawie autorskim”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7 tej ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory muzyczne i słowno-muzyczne.

Przepis art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim stanowi, że domniemywa się, iż twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Na mocy art. 85 ust. 2 tej ustawy, artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania. Wnioskodawca bezspornie spełnia definicję twórcy i artysty wykonawcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim.

Wnioskodawca jest artystą, producentem muzycznym oraz gitarzystą, który tworzy i wykonuje utwory muzyczne (podkłady) oraz utwory słowno-muzyczne. Tworzone przez Wnioskodawcę utwory oraz nagrania są przedmiotem prawa autorskiego i praw pokrewnych w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. Wnioskodawca oznacza swoje utwory słowne, muzyczne i słowno-muzyczne swoim imieniem, nazwiskiem lub pseudonimem, przez co spełnia wymóg uwidocznienia autorstwa określony w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim.

Ponadto, Wnioskodawca samodzielnie organizuje swoją pracę, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością i działa we własnym imieniu. Sam decyduje o podjęciu współpracy z innymi podmiotami lub artystami oraz sam odpowiada za ustalenie warunków pracy i wynagrodzenia. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „honorarium”. W takiej sytuacji należy wyjaśnić jego znaczenie posługując się wykładnią językową.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach, zwyczajowo używane zwłaszcza w odniesieniu do wynagrodzenia otrzymywanego przez twórców i artystów. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę za stworzenie utworów muzycznych (podkładów muzycznych), przekazanie praw autorskich lub udzielenie licencji do tych utworów oraz za występy koncertowe bezspornie spełnia definicję honorarium. Wynagrodzenie to jest bezpośrednio związane z twórczą działalnością Wnioskodawcy i może być określone kwotowo lub procentowo w zależności od wyników sprzedaży utworów lub koncertów. Taka struktura wynagrodzenia jest typowa dla honorariów w branży muzycznej. W zakresie przekazania praw autorskich do swoich utworów Wnioskodawca zawsze zawiera pisemną umowę z kontrahentem, co dodatkowo potwierdza profesjonalny i twórczy charakter świadczonych usług.

Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć. Zgodnie z regułami wykładni językowej, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp.

Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Encyklopedia Popularna PWN w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania”. W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi jednoznacznych rezultatów, wskazane jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy odwołać się do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87), działalność kulturalna w rozumieniu tej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Działalność Wnioskodawcy niewątpliwie wpisuje się w powyższą definicję działalności kulturalnej.

Wnioskodawca tworzy utwory muzyczne (podkłady muzyczne) oraz utwory słowno-muzyczne, które stanowią przejaw jego indywidualnej działalności twórczej. Tworzone utwory są wynikiem kreatywnego procesu twórczego, charakteryzują się oryginalnością i indywidualnym charakterem. Poprzez tworzenie i rozpowszechnianie swoich utworów muzycznych Wnioskodawca przyczynia się do poszerzania dorobku kulturowego, w szczególności w zakresie kultury muzycznej.

W zakresie tworzenia utworów muzycznych (podkładów muzycznych) i udzielania licencji do tych utworów należy wskazać, że tworzone przez Wnioskodawcę utwory są wynikiem jego indywidualnej działalności twórczej w postaci audio. Wnioskodawca odpowiada za wymyślenie koncepcji artystycznej oraz stworzenie utworu muzycznego (podkładu muzycznego).

Tworzone utwory są przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim – są to utwory muzyczne i słowno-muzyczne wymienione wprost w art. 1 ust. 2 pkt 7 tej ustawy.

Usługi tworzenia utworów muzycznych oraz udzielania licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania mają niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki.

Muzyka stanowi jedną z podstawowych form wyrazu artystycznego i kulturowego, a tworzenie utworów muzycznych jest działalnością w zakresie tworzenia kultury w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Tym samym należy uznać, że usługi tworzenia nagrań lub podkładów muzycznych, a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji do tych utworów, są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.

Przedmiotem świadczonych usług są utwory w rozumieniu prawa autorskiego, do których prawa autorskie (osobiste i majątkowe) przysługują Wnioskodawcy, w związku z tym również udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania tworzonych utworów stanowi usługi kulturalne.

Odnosząc się do usług koncertowych należy stwierdzić, że zgodnie ze wskazaną powyżej charakterystyką terminu „kultura”, usługi koncertowe realizowane są w ramach działalności kulturalnej. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności występuje na koncertach jako artysta wykonawca, najczęściej jako członek zespołu, grając na gitarze. Grając koncerty Wnioskodawca przyczynia się do poszerzania dorobku kulturowego, rozpowszechniając muzykę jako nierozłączny element kultury w postaci udostępniania jej do odsłuchania słuchaczom na żywo i angażując ich we wspólnym jednoczeniu się i zabawie. Działalność ta wpisuje się w definicję upowszechniania kultury określoną w art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Za świadczenie usług koncertowych Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie w formie honorarium – jeśli przyjąć definicję honorarium jako wynagrodzenia za wykonaną pracę artystyczną lub twórczą, to wynagrodzenie Wnioskodawcy za występy koncertowe niewątpliwie tę definicję spełnia.

Wnioskodawca będzie świadczył usługi koncertowe działając jako artysta wykonawca w rozumieniu art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim – jako instrumentalista (gitarzysta) w sposób twórczy przyczyniający się do powstania wykonania.

W związku z tym przysługuje mu prawo do stosowania zwolnienia od podatku w stosunku do tych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, gdyż spełnione są zarówno przesłanka podmiotowa, jak i przedmiotowa wskazana w tym przepisie.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nie odpowiada za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta, nie sprzedaje bezpośrednio biletów wstępu, nie wykonuje usług wydawniczych, radia, telewizji ani ochrony praw.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania przepis art. 43 ust. 19 pkt 1 i 4 ustawy o VAT, dotyczący usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach. Usługi wymienione w tych przepisach dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe (nagrane) nośniki fizyczne, takie jak płyty CD czy DVD. Z opisu stanu faktycznego wynika natomiast, że Wnioskodawca osobiście nie odpowiada za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta – utwory zapisywane są głównie na komputerze (na dysku) lub w tzw. chmurze i przekazywane kontrahentom w formie cyfrowej.

Wnioskodawca nie świadczy również pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, tj. nie świadczy usług wstępu na spektakle i koncerty (sam występuje jako artysta, a nie organizator pobierający opłaty za wstęp), nie prowadzi działalności agencji informacyjnej, nie świadczy usług wydawniczych, usług radia i telewizji ani usług ochrony praw.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie:

a) tworzenia utworów muzycznych (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów podmiotom trzecim, oraz

b) występów koncertowych jako artysta wykonawca,

spełniają wszystkie przesłanki do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych (przesłanka podmiotowa), świadczone przez niego usługi mają charakter usług kulturalnych (przesłanka przedmiotowa), a wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę ma charakter honorarium. Jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające stosowanie zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT.

Powyższe potwierdza chociażby Interpretacja z dnia 6 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.632.2021.2.AA oraz z dnia 16 maja 2025 r. o sygn. 0112-KDIL1-1.4012.145.2025.2.JKU.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
działalności agencji informacyjnych;
usług wydawniczych;
usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
usług ochrony praw.

Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ze zm.):

Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1, pkt 7-9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe).

Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Stosowanie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

· mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),

· stanowić przejaw działalności twórczej,

· posiadać indywidualny charakter.

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:

ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:

a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,

b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,

c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;

korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:

a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,

b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono – wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,

c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy:

· Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą;

· Wnioskodawca jest artystą, producentem muzycznym oraz gitarzystą, który tworzy i wykonuje utwory muzyczne (podkłady) oraz utwory słowno-muzyczne. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca:

Tworzy i nagrywa utwory muzyczne i słowno-muzyczne (single oraz albumy) – głównie w postaci podkładów muzycznych, które później wykorzystywane są przy tworzeniu pełnych nagrań przez podmioty trzecie;
Przenosi prawa autorskie lub pokrewne albo udziela licencji na korzystanie z tych utworów;
Występuje na koncertach jako artysta wykonawca;

· Wnioskodawca samodzielnie organizuje swoją pracę, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością i działa we własnym imieniu;

· Wnioskodawca często współpracuje z innymi podmiotami lub artystami przy tworzeniu pełnych utworów lub albumów, do których Wnioskodawca tworzy autorskie podkłady muzyczne, ale to on sam decyduje o podjęciu takiej współpracy i sam odpowiada za ustalenie warunków pracy i wynagrodzenia;

· Za swoje usługi w postaci tworzenia podkładów muzycznych (utworów), udzielania do nich licencji lub przekazywania praw autorskich oraz grania koncertów Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie;

· Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium – może ono być określone kwotowo lub procentowo w zależności od wyników sprzedaży utworów lub koncertów;

· w zakresie przekazania praw autorskich do swoich utworów Wnioskodawca zawsze zawiera pisemną umowę z kontrahentem, w zakresie udzielenia licencji albo udziału w koncertach nie jest to wymagane, główną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie utworów muzycznych;

· Wnioskodawca nie odpowiada za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta, nie sprzedaje bezpośrednio biletów wstępu, nie wykonuje usług wydawniczych, radia, telewizji ani ochrony praw;

· świadczone przez Pana usługi w zakresie tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów z podmiotem trzecim, wiążą się/będą się wiązały z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i jest/będzie wykonywana według Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych;

· świadczone przez Pana usługi występów koncertowych dotyczą występów autorskich jako artysta, zarówno występów solowych, gdzie prezentuje Pan swój autorski materiał jak i występów artystycznych dla innych artystów, gdzie wykonuje Pan swoje autorskie partie i Pana własną interpretacje wykonywanych partii na różnych instrumentach;

· usługi występów koncertowych świadczy Pan na rzecz podmiotów zajmujących się organizacją koncertów, klubów, urzędów miast, oraz innych artystów. Nie sprzedaje Pan osobiście biletów na rzecz poszczególnych osób prywatnych;

· w zakresie usług występów koncertowych otrzymuje Pan wynagrodzenie za Pana występ artystyczny, prezentując swoje autorskie podejście do wykonywanych partii na instrumencie dla artystów. Wynagrodzenie otrzymuje Pan od managementu artysty, bezpośrednio od artysty, firmy zlecającej występ, od urzędu miasta, centrum kultury, itp.;

· świadczone przez Pana usługi będą się przyczyniać do dorobku kulturalnego w następujący sposób:

I. Działalność jako gitarzysta

· Tworzenie i współtworzenie utworów muzycznych

· Wykonywanie utworów w przestrzeni kultury

Występy koncertowe, sesyjne oraz nagraniowe przyczyniają się do rozpowszechniania muzyki jako formy sztuki, umożliwiając odbiorcom bezpośredni kontakt z twórczością artystyczną.

· Rozwijanie i podtrzymywanie tradycji muzycznych

Poprzez wykonywanie określonych gatunków muzycznych oraz stosowanie charakterystycznych technik gry na gitarze, działalność ta wspiera ciągłość i rozwój współczesnej kultury muzycznej.

· Indywidualny wkład artystyczny

Interpretacja utworów, dobór brzmienia, ekspresja oraz styl gry mają unikatowy autorski charakter i stanowią osobisty wkład w dorobek kulturalny.

II. Działalność jako producent muzyczny

· Kreowanie i realizacja dzieł muzycznych

Jako producent muzyczny odpowiada Pan za proces twórczy prowadzący do powstania utworów i nagrań muzycznych, które są przedmiotem obrotu kulturalnego i artystycznego.

· Kształtowanie ostatecznej formy artystycznej utworu

Działania produkcyjne obejmują aranżację, dobór środków wyrazu, strukturę utworu, brzmienie oraz estetykę nagrania, co ma bezpośredni wpływ na jego wartość artystyczną.

· Utrwalanie i rozpowszechnianie kultury

Nagrania studyjne stanowią trwały zapis twórczości muzycznej, dzięki czemu kultura muzyczna może być archiwizowana, odtwarzana i udostępniana szerokiemu gronu odbiorców.

· Twórczy charakter pracy producenckiej

Praca producenta muzycznego ma charakter autorski i twórczy, a podejmowane decyzje artystyczne wykraczają poza działania techniczne, przyczyniając się do powstania oryginalnych dzieł kultury;

· jako producent muzyczny uczestniczy Pan w procesie kreowania i realizacji utworów muzycznych, podejmując decyzje artystyczne dotyczące struktury utworu, aranżacji, brzmienia oraz estetyki nagrania. Efektem tych działań jest powstanie oryginalnych nagrań muzycznych, które są wprowadzane do obiegu kulturalnego i stanowią trwały zapis twórczości artystycznej;

· w zakresie działalności jako gitarzysta wykonuje Pan artystyczne wykonania utworów muzycznych oraz współtworzy Pan ich warstwę instrumentalną poprzez autorską interpretację, improwizację oraz aranżację, co stanowi artystyczne wykonanie w rozumieniu przepisów ustawy i nadaje mi status artysty wykonawcy;

· świadczone przez Pana usługi mają charakter twórczy i autorski, a ich efektem jest powstanie lub współpowstanie utworów oraz artystycznych wykonań chronionych przepisami prawa autorskiego i praw pokrewnych;

· nie sprzedaje Pan gotowych nośników, nie sprzedaję biletów wstępu oraz nie wykonuję usług z punktów 5-8 wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy, zatem w Pana opinii nie spełnia Pan żadnych z opisanych wyjątków, wykluczających zastosowanie zwolnienie.

Pana wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy usług w zakresie tworzenia utworów, a następnie przekazania praw autorskich lub udzielania licencji podmiotom trzecim na podstawie umów oraz występów koncertowych jako artysta wykonawca.

W świetle zatem powyższego wskazać należy, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, w ramach świadczonych przez Pana usług podejmuje/będzie Pan podejmował szeregu czynności, które prowadzą do realizacji jednego celu, tj. tworzeniu utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazaniu praw autorskich lub udzielaniu licencji podmiotom trzecim na podstawie umów oraz występów koncertowych jako artysta wykonawca, które stanowią usługi kulturalne.

Jednocześnie jak wynika z okoliczności sprawy, świadcząc w zakresie tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazania praw autorskich lub udzielania licencji podmiotom trzecim na podstawie umów oraz występów koncertowych jako artysta wykonawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności, działa Pan jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a dodatkowo w wyniku świadczonych usług tworzy i wykonuje Pan utwory muzyczne (podkłady) oraz utwory słowno-muzyczne. Ponadto, otrzymuje Pan wynagrodzenie w formie honorarium – może ono być określone kwotowo lub procentowo w zależności od wyników sprzedaży utworów lub koncertów.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że skoro świadczone przez Pana usługi w zakresie tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazania praw autorskich lub udzielania licencji podmiotom trzecim na podstawie umów oraz występów koncertowych jako artysta wykonawca stanowią usługi kulturalne, do których nie znajduje zastosowania art. 43 ust. 19 ustawy, a które świadczy Pan jako indywidualny twórca lub artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Podsumowanie

Świadczone przez Pana usługi w zakresie:

a) tworzenia utworów (w szczególności podkładów muzycznych), a następnie przekazywania praw autorskich lub udzielania licencji na podstawie umów podmiotom trzecim, oraz

b) występów koncertowych jako artysta wykonawca,

są/będą zwolnione od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, jako usługi kulturalne.

Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

· stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

· zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności innych usług świadczonych przez Pana nieobjętych zakresem pytania zawartego we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

z zastosowaniem art. 119a;
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podsumowanie

Odblokuj pelna analize tej interpretacji

Teza

Tresc