RPiO.3120.1.2026

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA PRAWA PODATKOWEGO

Wójt Gminy Rawa Mazowiecka, działając na podstawie art. 14j § 1 i 3 w zw. z art. 14b § 1, 2, 3 i 4, art. 14c i art. 14k § 1 oraz art. 14i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 z późn. zm.) oraz art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 707)

postanawia:

uznać stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe

Uzasadnienie

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Wnioskiem z dnia 15.06.2026 r., uzupełnionym w dniu 31.08.2026 r., Podatnik – X, działający przez pełnomocnika A.A. - wystąpił z wnioskiem o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.

We wniosku wskazano, że Wnioskodawca jest posiadaczem i użytkownikiem trzech obiektów budowlanych położonych (…), na działce o numerze xxx z obrębu A. dalej we wniosku także jako „Obiekty magazynowe”.

Przedmiotowe obiekty powstały w roku 2014 (…) i stanowią trzy analogiczne, ustawione szeregowo zadaszone obiekty magazynowe o prostokątnym rzucie, które przeznaczone są do składowania (…).

Każdy z omawianych Obiektów magazynowych ma stalową konstrukcję ramową oraz zbrojone ściany żelbetowe i charakteryzuje się następującymi wymiarami: (…).

Zadaszenia omawianych obiektów stanowią połacie z blachy trapezowej ze świetlikami z poliwęglanu i z systemem rynnowym, które osadzone są na stalowej konstrukcji dachu wspartej na słupach z kształtowników stalowych w postaci dwuteowników. Fundamenty przedmiotowych Obiektów magazynowych stanowią stopy fundamentowe, do których słupy zostały przytwierdzone w sposób trwały.

Każdy z obiektów posiada tynkowane, zbrojone ściany z dwóch (skrajne obiekty) lub jednej strony (środkowy obiekt) o wysokości od 1,5 do 1,94 m (średnia wysokość 1,7 m) i grubości 0,2 m. Pomiędzy krawędzią zadaszenia a żelbetowymi ścianami pozostawiono prześwity. Z czterech stron Obiekty magazynowe wydzielone zostały również stalowymi słupami z dwuteowników o rozstawie 6 m (dłuższe boki) oraz 8,4 m (krótsze boki obiektów), które razem z żelbetowymi ścianami wydzielają przedmiotowe obiekty z przestrzeni.

Nadziemne konstrukcje opisywanych obiektów zostały przytwierdzone do podłoża z wykorzystaniem stop fundamentowych F1, do których słupy zakotwiono a następnie obetonowano w sposób trwały. Ani w części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego właściwego dla Obiektów magazynowych ani w ujętych w tym dokumencie rysunkach projektant nie posługuje się terminem „pojemność” w kontekście omawianych obiektów. Autor projektu architektoniczno-budowlanego wskazuje jednak na całkowitą powierzchnię Obiektów magazynowych. W dotyczących Obiektów magazynowych decyzji Starosty Rawskiego o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowlę oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie brak jest wzmianki o ich „pojemności”.

Przedmiotowe Obiekty magazynowe nie figurują w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Rawskiego.

W ewidencji księgowej Wnioskodawcy Obiekty magazynowe ujęte zostały jako jeden wspólny środek trwały nr inw. X/X o nazwie “Wiata (...)”.

Obiekty magazynowe w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku nie uległy przebudowie, rozbudowie, nadbudowie lub innego typu pracom modernizacyjnym, które wpływałyby na ich konstrukcję, kształt lub sposób przytwierdzenia do podłoża.

Pytanie przedstawione przez Wnioskodawcę.

Czy Obiekty magazynowe są budynkami zdefiniowanym w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol lub budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Obiekty magazynowe są budynkami zdefiniowanym w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol i nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

1. Na podstawie art. 2 ust 1 upol opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (dalej: PON) podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2a upol za obiekt budowlany uznaje się budynek lub budowlę, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących:

a) obiekty kultu religijnego - w szczególności kapliczki, krzyże przydrożne i figury,

b) obiekty architektury ogrodowej - w szczególności posągi i figurki ogrodowe, wodotryski, mostki, pergole, murowane grille i oczka wodne,

c) obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku - w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci;

Art. 1a ust. 1 pkt 1 upol stanowi, że budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

Na podstawie art. 1a ust 1 pkt 2c upol za trwałe związanie z gruntem należy uznać takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się obiektu budowlanego na inne miejsce.

W myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 upol przez budowlę rozumieć należy:

a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,

c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,

e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową

– wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie;

W poz. 6 załącznika nr 4 do upol (dalej: Załącznik nr 4) stanowiącego wykaz obiektów, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a upol wymieniony jest obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5 Załącznika nr 4.

Natomiast w poz. 11 Załącznika nr 4 wymienia się wiatę, z wyłączeniem wiaty wymienionej w art. 1a ust. 1 pkt 2a lit. c upol tj. wiaty na wózki dziecięce i rowery.

2. Jak wynika z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol budynek to taki obiekt budowlany, który jednocześnie charakteryzuje się spełnieniem pięciu warunków tzn., aby dany obiekt budowlany był budynkiem w rozumieniu upol musi równocześnie:

(1) posiadać dach,

(2) posiadać fundamenty,

(3) być wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych,

(4) być trwale związany z gruntem oraz

(5) nie być obiektem przeznaczonym do gromadzenia różnego rodzaju materiałów, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

W porównaniu do stanu prawnego obowiązującego do końca 2024 r. nowościami w definicji budynku w upol, jest po pierwsze nieodwoływanie się do definicji obiektu budowlanego zawartej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2025.418 ze zm.) (dalej: Prawo budowlane), a po drugie dodanie warunku wykluczającego, który opisano powyżej w podpunkcie (5). Bowiem, co istotne dla sprawy, do końca 2024 r. budynkiem na gruncie PON był obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zatem w obecnym stanie prawnym za budynek w rozumieniu upol nie może być uznany taki obiekt, który co prawda wypełnia cztery warunki wskazane powyżej w podpunktach od (1) do (4) i z tego względu do końca roku 2024 był uznawany za budynek dla celów PON, ale który jednak:

a) jest obiektem przeznaczonym do gromadzenia materiałów sypkich, materiałów występujących w kawałkach albo materiałów w postaci ciekłej lub gazowej oraz równocześnie

b) jego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

Jak przedstawiono powyżej, wykluczający warunek (5) z definicji budynku zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol składa się de facto z dwóch przesłanek, które muszą być spełnione razem, aby, przy spełnieniu pozostałych warunków od (1) do (4), wykluczyć dany obiekt z grupy budynków dla celów PON.

Warto zauważyć, że wykluczenie danego obiektu budowlanego z grupy budynków w rozumieniu upol z powodu wypełnienia się warunku wykluczającego (5) oznacza, że dany obiekt stanowić będzie budowlę dla celów PON, o czym przesądza poz. 6 w Załączniku nr 4.

W zakresie warunków (1), (2) i (3) aktualna definicja budynku z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol jest tożsama z jej brzmieniem obowiązującym do końca 2024 r. tj. obiekt, który przed rokiem 2025 r. posiadał dach i fundamenty oraz był wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, wypełnia te warunki również obecnie. Skoro bowiem przywołane frazy nie zostały zdefiniowane, to należy uznać, że, zgodnie prymatem wykładni językowej w prawie podatkowym, rozumienie warunków (1), (2) i (3) nie uległo zmianie.

Równocześnie warto odnotować, że od początku 2025 r. do ustawy podatkowej wprowadzona została definicja trwałego związania z gruntem, która ujęta jest w art. 1a ust. 1 pkt 2c upol. Z tego względu do oceny dla celów PON, czy w obecnym stanie prawnym dany obiekt budowlany spełnia warunek (4) tzn. jest trwale związany z gruntem, nie należy opierać się na wykładni językowej, co było właściwe przed wprowadzeniem wspomnianego przepisu. Zatem do końca 2024 r. pojęcie “trwale związany z gruntem” w kontekście obiektu budowlanego oznaczało zgodnie z wykładnią literalną takie połączenie z gruntem, które nie ulega zmianom i zapewnia obiektowi stabilność, oparcie wobec działania czynników zewnętrznych takich jak wiatr, próby przesunięcia etc.

Natomiast obecnie art. 1a ust. 1 pkt 2c upol definiuje pojęcie “trwałe związanie z gruntem” jako takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się obiektu budowlanego na inne miejsce.

Porównanie językowej wykładni właściwej dla poprzedniego stanu prawnego z aktualnymi regulacjami pozwala postawić tezę, że definicja z art. 1a ust. 1 pkt 2c jest, jeśli nie tożsama, to bardzo zbliżona do wykładni językowej pojęcia “trwale związany z gruntem”. Dlatego zasadne jest twierdzenie, że obiekt budowlany, który w oparciu obowiązujące do końca 2024 r. przepisy upol był uznany za trwale związany z gruntem, również jest trwale związany z gruntem na podstawie definicji z art. 1a ust. 1 pkt 2c upol.

3. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, aby stwierdzić, czy obiekt budowlany, który spełniał definicję z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol w brzmieniu obowiązującym do końca 2024 r., stanowi również aktualnie budynek, należy zweryfikować, czy w jego przypadku wypełnione są równocześnie wskazane powyżej przesłanki (A) i (B) z warunku (5).

W kontekście Obiektów magazynowych jest to o tyle istotne, że w decyzji o sygn. RPiO.3120.2.2023 z 14 marca 2023 r. (dalej: Interpretacja 2023) Wójt uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że w ówczesnym stanie prawnym przedmiotowe obiekty wypełniały definicję budynku z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol w zw. z art. 3 pkt 1 uPb.

Fakt wydania przez Wójta Interpretacji 2023 w powiązaniu ze stanowiskiem o faktycznej tożsamości wykładni terminu trwale związany z gruntem” obowiązującej przed dniem 1 stycznia 2025 r. jak i obecnie, przy niezmienionych warunkach (1), (2) i (3), stanowi potwierdzenie tezy, że Obiekty magazynowe spełniają wszystkie cztery warunki z definicji budynku z upol wskazane powyżej w podpunktach od (1) do (4). Tym samym za bezsprzeczne należy uznać, że trzy przedmiotowe obiekty budowlane równocześnie: posiadają dach i fundamenty oraz są wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, a także są trwale związane z gruntem.

4. Do oceny pozostaje zatem kwestia spełnienia przez Obiekty magazynowe łącznie przesłanek (A) i (B), czyli warunku (5).

Jeśli chodzi o pierwszą z tych przesłanek tj. ustalenie, czy mamy do czynienia z obiektami przeznaczonymi do gromadzenia materiałów sypkich, materiałów występujących w kawałkach albo materiałów w postaci ciekłej lub gazowej, to trzeba bezsprzecznie potwierdzić taką okoliczność. Bowiem, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, będące przedmiotem niniejszego wniosku Obiekty magazynowe są przeznaczone do składowania w nich odpadów (...), a więc do gromadzenia materiałów sypkich.

Kluczowa zatem jest weryfikacja, czy w przypadku przedmiotowych obiektów budowlanych, podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność.

Według słownika języka polskiego PWN:

• “podstawowy” oznacza tyle, co główny, zasadniczy, stanowiący podstawę jakiegoś przedmiotu lub urządzenia1,

• “przeznaczenie” to praktyczny cel, do którego coś jest przeznaczone, zakwalifikowane, któremu dana rzecz służy

• “pojemność” to wielkość wnętrza jakiegoś naczynia, zbiornika3 lub zdolność zbiorników naczyń itp. do pomieszczenia w sobie określonej ilości substancji płynnych, gazowych itd.4.

Zatem w oparciu o wykładnię językową rozumienie fragmentu definicji z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol w części obejmującej warunek (5) oznacza, że obiekt budowlany, który posiada fundamenty, dach, jest wydzielony z przestrzeni przegrodami budowlanymi i jest trwale związany z gruntem, nie może być zakwalifikowany jako budynek, jeżeli może on gromadzić lub jest przeznaczony do gromadzenia materiałów sypkich, materiałów występujących w kawałkach, w postaci ciekłej lub gazowej, a głównym parametrem technicznym, który przesądza o celu, jakiemu ten obiekt służy, jest zdolność do pomieszczenia w sobie określonej ilości materiałów lub substancji. Takie obiekty na gruncie PON będą stanowić budowle zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 i art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Jednak obiekty, które posiadają te same właściwości co powyżej, lecz zasadniczym parametrem technicznym, który wyznacza cel, jakiemu one służą, jest nie pojemność, lecz np. powierzchnia, będą podlegały opodatkowaniu PON jako budynki.

5. W dniu (…) 2025 r. Organ wydał decyzję w sprawie o znaku: (...) stanowiącą interpretację indywidulną prawa podatkowego (dalej: Interpretacja 2025), w której uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż Obiekty magazynowe są budynkami zdefiniowanym w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol. Zdaniem Wójta w treści wniosku, który stał za wydaniem Interpretacji 2025, Wnioskodawca nie wskazał jednak, dlaczego uznaje, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie Wiat magazynowych nie jest ich pojemność. Organ w treści Interpretacji 2025 uznał także, że skoro Obiekty magazynowe zostały zaprojektowane w celu przechowywania materiałów, to okoliczność ta wyklucza ich zaliczenie do budynków oraz że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie Obiektów magazynowych jest ich pojemność.

6. Zdaniem Wnioskodawcy w kontekście definicji budynku i budowli z upol bardzo ważne jest, aby właściwie odkodować znaczenie określenia „pojemność” w szczególności, jeśli mamy do czynienia z obiektami, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej.

Należy podkreślić, że językowa wykładnia terminu „pojemność” w oparciu o przywołane powyżej słownikowe znaczenie uwypukla tę cechę budowli, której pozbawione są budynki magazynowe. Chodzi mianowicie o zdolność budowli do pomieszczenia w sobie określonej ilości materiałów w postaci sypkiej, ciekłej, gazowej lub materiałów występujących w kawałkach. Budynki magazynowe, nawet jeśli są w nich przechowywane materiały w przywołanej postaci, nie posiadają cechy pojemności, lecz powierzchnię użytkową. Skoro pojemność jako zdolność do pomieszczenia w sobie określonej ilości substancji (materiałów) jest cechą ściśle przynależną do budowli w postaci zbiorników, silosów, elewatorów i innych podobnych im obiektów, zatem budynki magazynowe pozbawione są pojemności.

Zgodnie z doktryną, aby ustalić, że podstawowym parametrem danego obiektu nie jest powierzchnia, lecz pojemność, należy odnieść się do dokumentacji budowlanej, a zwłaszcza projektu technicznego, gdzie funkcja i parametry techniczne obiektu są określone. To dokumentacja budowlana co do zasady powinna rozstrzygać, czy dla danego obiektu pojemność jest cechą wyróżniającą tj. podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie. W przypadku budynków w rozumieniu upol projekt architektoniczno-budowalny nie może uwypuklać pojemności jako parametru określającego przeznaczenie danego obiektu budowlanego. Analogicznie, jeśli w projekcie architektoniczno-budowalnym, brak jest wzmianki o pojemności danego obiektu, nie sposób twierdzić, że cecha ta przesądza o przeznaczeniu danego obiektu.

Ponieważ właściwa dokumentacja budowlana w postaci projektu architektoniczno-budowlanego oraz decyzje odpowiednich organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego w odniesieniu do Obiektów magazynowych nie posługują się terminem „pojemność”, to nieuprawnione jest twierdzenie, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie tych obiektów budowlanych jest pojemność.

7. Jako niemającą źródła w przepisach upol należy uznać wykładnię, zgodnie z którą sam fakt zaprojektowania danego obiektu budowlanego jako magazynu tj. obiektu przeznaczonego do przechowywania w nim materiałów, to okoliczność wykluczająca go z grupy budynków w rozumieniu upol, gdyż funkcja magazynowa danego obiektu determinuje fakt, iż podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

Błędny tok wnioskowania stojący za przedstawioną powyżej wykładnią polega na przyjęciu, że funkcja magazynowa tj. gromadzenie materiałów lub substancji niejako automatycznie przesądza, że zasadniczą cechą takiego obiektu budowlanego jest pojemność, czyli zdolność do pomieszczenia w sobie określonej ilości substancji. Gdyby tak było w istocie, to warunek wykluczający (5) z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol mógłby zostać ograniczony tylko do przesłanki (A). Bowiem co do zasady wszystkie obiekty wypełniające przesłankę (A) równocześnie spełniałyby też przesłankę (B).

Przyjmując jednak, że działania ustawodawcy są racjonalne, uznać trzeba, że wśród obiektów przeznaczonych do gromadzenia materiałów sypkich, materiałów występujących w kawałkach albo materiałów w postaci ciekłej lub gazowej są też takie obiekty, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie nie jest pojemność. Tylko wtedy warunek wykluczający (5) z definicji budynku będzie sformułowany w sposób logiczny a omawiany przepis zachowa zwięzłość i syntetyczność zgodnie z jedną z zasad techniki prawodawczej.

8. Przy odkodowaniu definicji budynku z upol poza wykładnią językową pomocna okazuje się również wykładnia celowościowa.

W uzasadnieniu do projektu ustawy z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U.2024.1757), ustawodawca, wykluczając z definicji „budynku” obiekty, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność, wskazał, że „rozwiązanie to ma wyeliminować wątpliwości związane z kwalifikowaniem na potrzeby upol obiektów spełniających ustawowe kryteria budynku i jednocześnie zaliczanych obecnie do budowli na gruncie ustawy – Prawa budowlanego, tj. obiektów typu: zbiorniki, silosy, elewatory lub inne zbiorniki o podobnym gospodarczo charakterze.

Zatem celem ustawodawcy nie było wykluczenie z definicji budynku obiektów magazynowych opodatkowanych do końca 2024 r. PON od swojej powierzchni użytkowej, ale wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących obiektów typu: zbiorniki, silosy, elewatory i im podobne, które są uznawane za budowle w rozumieniu Prawa budowlanego i co do zasady w poprzednim stanie prawnym stanowiły budowle również na gruncie upol.

Wykładnia celowościowa stanowi więc potwierdzenie tezy, że mogą istnieć takie obiekty budowlane przeznaczone do gromadzenia różnego rodzaju materiałów, które na gruncie upol będą spełniały definicję budynku z uwagi na fakt, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie nie jest pojemność.

9. Przy kwalifikacji dla celów PON Obiektów magazynowych należy ustosunkować się też do znaczenia nazwy środka trwałego nr inw. X/X, w ramach którego w ewidencji księgowej Wnioskodawcy zostały ujęte przedmiotowe obiekty. Wynika to z faktu, że we wspomnianym rejestrze środek trwały nr inw. X/X przyjął nazwę: “Wiata (...)”, natomiast Załącznik nr 4 w pozycji 11 wymienia wiatę jako przykład budowli, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Podkreślenia wymaga, że ustawodawca w przypadku obiektów ujętych w Załączniku nr 4 zachował zasadę pierwszeństwa kwalifikacji obiektu jako budynku. Wymusza to odpowiednią kolejność kwalifikacji prawnej, która została wyrażona w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol poprzez określenie „obiekt niebędący budynkiem”, co jednoznacznie wskazuje na pierwszeństwo uznania obiektu za budynek przed zakwalifikowaniem go jako budowli. Dlatego, jeśli dany obiekt wypełnia wszystkie warunki z definicji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, to stanowi on budynek opodatkowany PON od swojej powierzchni użytkowej. Nie może mieć przy tym znaczenia stosowana nazwa środka trwałego w ewidencji księgowej, która to nazwa co do zasady jest nadawana przez podatnika nie z myślą o kwalifikacji dla celów PON, lecz dla celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych do podatku dochodowego oraz badań statystycznych. Gdyby było inaczej tzn. nazwa środka trwałego miała wpływ na jego kwalifikację na gruncie upol, to po pierwsze musiałoby to mieć źródło w stosownym przepisie ustawy podatkowej, a po drugie taka regulacja mogłaby prowokować podatników do nadawania środkom trwałym w ewidencji księgowej nieadekwatnej nazwy tylko w celu zastosowania korzystniejszej kwalifikacji danego obiektu dla celów PON.

10. Poczynienie ustaleń, że dany obiekt budowlany spełnia definicję budynku z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol jest równoznaczne z tym, że nie może być on rozpatrywany jako budowla w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol. Konkluzja taka jest w pełni uzasadniona biorąc pod uwagę, że budowla z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol to obiekt niebędący budynkiem. Tym samym grupa budynków z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol i grupa budowli z 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol to zbiory rozłączne tj. nieposiadające wspólnych elementów. Przy czym pierwszeństwo przy kwalifikacji dla celów PON ma grupa budynków. Zdaniem Wnioskodawcy obiekt spełniający definicję budynku z upol nie może równocześnie być uznany za budowlę w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

11. W świetle powyższych rozważań stanowisko Wnioskodawcy, iż scharakteryzowane w niniejszym wniosku Obiekty magazynowe są budynkami zdefiniowanym w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol. i nie są budowlami z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol uznać należy za prawidłowe. Obiekty te bowiem posiadają dach i fundamenty oraz są wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, a także są trwale związane z gruntem. Równocześnie nie są to obiekty, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność. Fakt, że Obiekty magazynowe spełniają definicję budynku z upol wyklucza możliwość uznania ich za budowle w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Stanowisko organu podatkowego.

W ocenie organ podatkowego stanowisko Wnioskodawców przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa.

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 707 – dalej „upol”) zawiera w art. 1a słowniczek, w którym zdefiniowano kluczowe pojęcia, jakimi ta ustawa się posługuje, w tym m.in. pojęcie „budynku” (art. 1a ust. 1 pkt 1 upol), „budowli” (art. 1a ust. 1 pkt 2 upol), gruntów, budynków i budowli związanych z działalnością gospodarczą” (art. 1a ust. 1 pkt 3 upol) i „działalności gospodarczej” (art. 1a ust. 1 pkt 4 upol). Stosownie do tych przepisów:

1. budynek – obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność;

2. budowla –

a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,

c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,

e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową

– wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie;

3. grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a;

4. działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222, 621 i 622).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że „Zgodnie z nową definicją budowla jest obiektem niebędącym budynkiem. To sformułowanie wskazuje, że utrzymana została wcześniej obowiązująca zasada, zgodnie z którą najpierw należy ustalić, czy dany obiekt ma cechy budynku z definicji ustawowej. Jeżeli tak – jest budynkiem na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Nie ma już zatem potrzeby analizowania, czy to może być także budowla. Ustalenie, że np. pawilon sprzedaży ulicznej ma fundament, przegrody budowlane i jest trwale z gruntem związany, skutkuje tym, że należy uznać go za budynek. Nie może być opodatkowany jako budowla, chociaż jest wymieniony w poz. 28 załącznika nr 4 do u.p.o.l., gdzie zostały wyliczone budowle. Podobnie jest np. z halą namiotową, kioskiem, pawilonami ulicznymi tam wskazanymi jako budowla. Chcąc je opodatkować, należy zacząć od ustalenia, czy mają one cechy budynku. Jeżeli nie mają (np. fundamentu), to nie są budynkami. Są one jednak wymienione w załączniku nr 4, co skutkuje tym, że mogą być opodatkowane jako budowla, pod warunkiem, że są trwale związane z gruntem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Muszą też być – jak wszystkie budowle podlegające opodatkowaniu – związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wskazane pawilony lub kioski jako budynki będą opodatkowane u osób fizycznych i przedsiębiorców. Natomiast ich opodatkowanie jako budowli będzie możliwe jedynie u przedsiębiorców z uwagi na wymóg ich związania z prowadzeniem działalności gospodarczej.” R. Dowgier, L. Etel [w:] R. Dowgier, L. Etel, Podatek od nieruchomości. Komentarz, Warszawa 2025, art. 1(a).

Powyższe oznacza, że Wnioskodawca słusznie wskazał, że ustawodawca „zachował zasadę pierwszeństwa kwalifikacji obiektu jako budynku. Wymusza to odpowiednią kolejność kwalifikacji prawnej, która została wyrażona w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol poprzez określenie „obiekt niebędący budynkiem", co jednoznacznie wskazuje na pierwszeństwo budynku nad budowlą. Dlatego, jeśli dany obiekt wypełnia wszystkie warunki z definicji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, to stanowi on budynek opodatkowany PON od swojej powierzchni użytkowej.”

Na gruncie niniejsze sprawy w pierwszej kolejności należy zweryfikować, czy wskazane we wniosku obiekty budowlane, które ujęte zostały jako jeden wspólny środek trwały nr inw. X/X o nazwie "Wiata (...)" dalej jako „Obiekty magazynowe” – są budynkiem, czy też nie.

W tym kontekście Organ w pierwszej kolejności zobligowany jest do analizy definicji budynku. Jak wskazano wcześniej – budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

W niniejszej sprawie istotny jest fragment „z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność”.

Z uzasadnienia wniosku wynika ogólnie, że powołując się na zasady wykładni celowościowej - „celem ustawodawcy nie było wykluczenie z definicji budynku obiektów magazynowych opodatkowanych do końca 2024 r. PON od swojej powierzchni użytkowej, ale wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących obiektów typu: zbiorniki, silosy, elewatory, które są uznawane za budowle w rozumieniu Prawa budowlanego i co do zasady w poprzednim stanie prawnym stanowiły budowle również na gruncie upol.” W tym kontekście Wnioskodawca uznał, że skoro Obiekty magazynowe w jego ocenie nie są silosem, zbiornikiem lub elewatorem – to podlegają opodatkowaniu jak budynek. Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie wskazał jednak, dlaczego uznaje, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie Obiektów magazynowych nie jest ich pojemność.

Mając na względzie powyższe wskazać należy, że z ustawy nie wynika, że jeśli dany obiekt budowlany nie jest silosem, elewatorem albo zbiornikiem – to można uznać go za budynek. Ustawa w zakresie prawidłowej kwalifikacji danego obiektu budowalnego nakazuje rozważyć, czy „podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność”.

Wnioskodawca we wniosku podniósł, że ani w projekcie architektoniczno-budowlanym, ani w decyzjach Starosty Rawskiego zatwierdzających projekt budowlany i udzielających pozwolenia na budowę, jak również w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, nie posłużono się pojęciem „pojemności”, natomiast wskazano całkowitą powierzchnię Obiektów magazynowych. Okoliczność ta nie ma jednak charakteru rozstrzygającego. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależniają kwalifikacji podatkowej od literalnego użycia w dokumentacji budowlanej określenia „pojemność”, lecz od obiektywnej oceny, czy pojemność jest podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym rzeczywiste przeznaczenie obiektu. Dokumentacja budowlana może stanowić dowód cech i funkcji obiektu, lecz sama terminologia zastosowana w jej opisie nie zastępuje tej ustawowej oceny.

Nie można przy tym utożsamiać wskazania powierzchni Obiektów magazynowych z przesądzeniem, że to powierzchnia jest ich parametrem podstawowym. W realiach sprawy Obiekty magazynowe stanowią element infrastruktury technologicznej (…), zaprojektowany i wybudowany w celu przyjmowania oraz czasowego gromadzenia określonej ilości (...). Ich praktyczne i techniczne przeznaczenie wyznacza zatem zdolność przyjęcia i pomieszczenia określonej ilości tych materiałów, a więc pojemność. Powierzchnia ma w tym układzie charakter pomocniczy i geometryczny: stanowi jeden z elementów umożliwiających uzyskanie określonej objętości, lecz nie przesądza o gospodarczym charakterze obiektu.

W tym kontekście należy przeanalizować uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1757). Wynika z niego, że „Mając na uwadze doświadczenie wynikające z praktyki stosowania obowiązujących przepisów, które nie przesądzały w jednoznaczny sposób o tym, jak należy kwalifikować na cele podatkowe obiekty wymienione w upb jako budowle i jednocześnie spełniające ustawowe kryteria budynku, jest proponowane rozwiązanie, które ma jednoznacznie wyeliminować wątpliwości w tym zakresie. Rozwiązanie to polega na wykluczeniu z pojęcia budynku obiektów, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach, albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność, nawet wtedy, gdy posiadają wszystkie cechy definicyjne budynku.”

Jak potwierdza doktryna „Projektodawcy podkreślili, że podstawowym kryterium odróżniającym budynki od budowli powinno być ich przeznaczenie użytkowe. Dla zbiorników kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, co odróżnia je funkcjonalnie od budynków i stanowiło podstawę wyłączenia ich z definicji budynku. Wyłączenie wskazanego rodzaju obiektów z definicji budynku ma również na celu ograniczenie możliwości wykorzystywania niejasności definicyjnych do manipulowania podstawą opodatkowania. Wskazano, że w przeszłości klasyfikowanie takich obiektów jako budynków było korzystne z perspektywy niższych obciążeń podatkowych, co prowadziło do prób omijania przepisów podatkowych.

W uzasadnieniu zwrócono uwagę również, że wprowadzone zmiany mają na celu stworzenie spójnego systemu klasyfikacji obiektów budowlanych, eliminującego dotychczasowe problemy interpretacyjne. Wyłączenie zbiorników i podobnych obiektów z definicji budynku stanowi odpowiedź na orzecznictwo sądowe oraz zalecenia TK w zakresie precyzyjnego rozdzielenia kategorii budynków i budowli.

Zastrzeżenie dotyczące pojemności jako podstawowego parametru technicznego obiektów magazynowych zostało uzasadnione ich specyficzną funkcją gospodarczą. Wskazano, że takie obiekty, jak silosy, bunkry lub zbiorniki fermentacyjne, są projektowane wyłącznie do przechowywania materiałów, co wyklucza ich zaliczenie do budynków.

Wprowadzone zmiany eliminują dotychczasową niepewność i ograniczają spory podatkowe związane z kwalifikacją obiektów. W uzasadnieniu zaznaczono, że nowe przepisy są zgodne z zasadą pewności prawa i stabilności opodatkowania, co ma istotne znaczenie dla inwestorów i organów podatkowych.” Ł. Rogowski, Zastrzeżenie silosowe [w:] Podatek od nieruchomości w praktyce. Analiza nowego systemu opodatkowania obiektów budowlanych, 2025.

W ocenie Organu – na potrzeby prawidłowego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy – kluczowe jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, w jakim celu zaprojektowane zostały Obiekty magazynowe. Sam Wnioskodawca przyznał we wniosku, że „W ewidencji księgowej Wnioskodawcy opisywane obiekty budowlane ujęte zostały jako jeden wspólny środek trwały nr inw. X/X o nazwie «Wiata (...)».” Sama nazwa środka trwałego nie przesądza o kwalifikacji podatkowej, lecz stanowi element opisu faktycznego pochodzący od Wnioskodawcy i pomocniczo potwierdza funkcję obiektów jako miejsc przeznaczonych do składowania określonych materiałów.

Organ podziela pogląd, że nie każdy obiekt o funkcji magazynowej automatycznie ma pojemność jako podstawowy parametr techniczny. Każdorazowo wymaga to oceny całokształtu cech i rzeczywistego przeznaczenia danego obiektu. W niniejszej sprawie opisane cechy konstrukcyjne, w tym niskie ściany, prześwity pomiędzy zadaszeniem a ścianami oraz konstrukcja wiatowa, a przede wszystkim funkcja technologiczna w systemie (…), prowadzą jednak do wniosku, że Obiekty magazynowe służą wyłącznie przyjęciu i czasowemu gromadzeniu (…). Są one zatem funkcjonalnie zbliżone do obiektu, o którym mowa w poz. 6 załącznika nr 4 do ustawy, a ich podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie jest pojemność.

Jest to tożsame z cytowanym wcześniej uzasadnieniem projektu ustawy z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1757), z którego wynika, że „Rozwiązanie to ma wyeliminować wątpliwości związane z kwalifikowaniem na potrzeby upol obiektów spełniających ustawowe kryteria budynku i jednocześnie zaliczanych obecnie do budowli na gruncie ustawy - Prawa budowlanego, tj. obiektów typu: zbiorniki, silosy, elewatory lub inne zbiorniki o podobnym gospodarczo charakterze.”. Opisane we wniosku Obiekty magazynowe są właśnie obiektami o podobnym gospodarczym charakterze co zbiorniki, silosy, elewatory.

Istotne znaczenie ma również to, że w odniesieniu do tych samych obiektów wydano już interpretację indywidualną z (…) 2025 r., znak (...). Wnioskodawca podał zarazem, że od 1 stycznia 2021 r. do dnia złożenia nowego wniosku Obiekty magazynowe nie uległy przebudowie, rozbudowie, nadbudowie ani innym pracom modernizacyjnym wpływającym na ich konstrukcję, kształt lub sposób przytwierdzenia do podłoża. Ponowny wniosek podlega indywidualnej ocenie, a wcześniejsza interpretacja nie stanowi formalnej przeszkody do jego rozpoznania. Jednakże wobec braku zmiany istotnych elementów stanu faktycznego oraz przy identycznym problemie prawnym nowe argumenty Wnioskodawcy, w tym odnoszące się do terminologii dokumentacji budowlanej i wskazania powierzchni, nie uzasadniają odmiennej kwalifikacji Obiektów magazynowych.

Mając na względzie powyższe, skoro Obiekty magazynowe nie są budynkiem, to należy udzielić odpowiedzi na pytanie, czy stanowią budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit a upol? Wynika z niego, że budowla to „obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,”

Zgodnie z poz. 6 załącznika nr 4 do upol – budowlą jest „obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5”

Wnioskodawca we wniosku wskazał, że „Jeśli chodzi o pierwszą z tych przesłanek tj. ustalenie, czy mamy do czynienia z obiektami przeznaczonymi do gromadzenia materiałów sypkich, materiałów występujących w kawałkach albo materiałów w postaci ciekłej lub gazowej, to trzeba bezsprzecznie potwierdzić taką okoliczność. Bowiem, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, będące przedmiotem niniejszego wniosku Obiekty magazynowe są przeznaczone do składowania w nich odpadów (...), a więc do gromadzenia materiałów sypkich.”

W takich okolicznościach wskazane we wniosku Obiekty magazynowe nie są budynkami w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, ponieważ są obiektami, w których gromadzone są materiały sypkie lub materiały występujące w kawałkach, a ich podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie jest pojemność. Stanowią natomiast budowle na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol w związku z poz. 6 załącznika nr 4 do tej ustawy.

W tym stanie rzeczy zajęto stanowisko wyrażone w sentencji niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnymi błędem lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego, podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2026 r. poz. 163 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b. (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy - Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą, opinię, o której mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowę wydania tych opinii, opinię w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinię zabezpieczającą w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowę wydania opinii zabezpieczającej w sprawie opodatkowania wyrównawczego może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), tj. na adres: Wójt Gminy Rawa Mazowiecka, Al. Konstytucji 3 Maja 32, 96-200 Rawa Mazowiecka.

Zgodnie z brzmieniem art. 14na Ordynacji Podatkowej:

§ 1. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

§ 2. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.