0111-KDIB3-3.4012.739.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 10 grudnia 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, wpłynął 11 grudnia 2026 r. Przedmiotowy wniosek - w odpowiedzi na wezwanie Organu - uzupełnili Państwo pismem z 13 stycznia 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1. Charakter usług (...)

Wnioskodawca świadczy specjalistyczne usługi (...). Proces składa się z dwóch etapów:

Etap 1 - Polska ((...)):

(…).

Etap realizowany wyłącznie w Polsce.

Etap 2 - (...)

(...) są wewnętrznie przewożone do oddziału (...), gdzie wykonywane są (...) przy użyciu (...).

Wyniki pomiarów są przesyłane do centrali w Polsce, która przygotowuje raport końcowy i udostępnia go klientowi.

2. Status oddziału (...):

- Oddział nie posiada osobowości prawnej,

- Działa wyłącznie w imieniu i na rachunek polskiej spółki,

- Nie świadczy usług na rzecz centrali - czynności są wewnętrzne,

- Zgodnie z TSUE C-210/04 FCE Bank, centrala i oddział stanowią jednego podatnika VAT,

- Wnioskodawca wyjaśnia, że (...) numer identyfikacji podatkowej ((...)) został nadany wyłącznie na potrzeby rozliczeń oddziału w (...), w zakresie kosztów i obowiązków lokalnych wynikających z (...) przepisów podatkowych,

- (...) nie jest i nie będzie używany do identyfikacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz klientów, ponieważ usługodawcą jest zawsze (...) jako polski podatnik VAT, posługujący się wyłącznie polskim numerem NIP,

- (...) będzie używany wyłącznie w przypadkach, gdy wymaga tego (...) prawo podatkowe, w szczególności przy ewentualnej przyszłej sprzedaży usług na rzecz klientów posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania w (...). Aktualnie Spółka nie posiada takich klientów.

3. Forma usługi dla klienta

Nabywca (klient) otrzymuje jedną usługę (...), obejmującą oba etapy procesu. Nie zamawia osobno (...). Posiada jedno zamówienie, jedną umowę, jeden wynik.

4. Rodzaje klientów

(...) świadczy usługę:

- na rzecz przedsiębiorców (B2B),

- na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności (B2C).

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, na pytanie Organu:

Czy są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce?

Wskazali Państwo:

Wnioskodawca potwierdza, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce.

Na pytanie Organu:

Czy usługi świadczone przez Państwa w ramach modelu B2B będą świadczone na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT?

Wskazali Państwo:

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach modelu B2B są świadczone na rzecz podmiotów wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, niezależnie od faktu, czy są oni zarejestrowani jako podatnicy VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że usługi te mogą być świadczone zarówno na rzecz podatników zidentyfikowanych na potrzeby podatku VAT lub podatku od wartości dodanej, jak również na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, które nie posiadają takiej rejestracji.

Na pytanie Organu:

Czy usługi świadczone na rzecz podatników będą świadczone dla siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej znajdującej w Polsce?

Wskazali Państwo:

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podatników (B2B) są świadczone:

- w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski - dla ich siedziby znajdującej się w Polsce,

- natomiast w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski - dla ich siedzib lub stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej zlokalizowanych poza terytorium Polski.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w odniesieniu do podatników zagranicznych usługi nie są świadczone dla żadnej siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy znajdujących się na terytorium Polski.

W konsekwencji, w przypadku podatników zagranicznych nie znajduje zastosowania art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.

Na pytanie Organu:

Czy nabywcy Państwa usług będący podatnikami będą zobowiązani do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze?

Wskazali Państwo:

Nabywcy usług będący podatnikami będą zobowiązani do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze wyłącznie w przypadku, gdy:

- posiadają siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski,

- oraz usługi są świadczone dla tej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej znajdującego się poza terytorium Polski.

W takich przypadkach zastosowanie znajduje art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, a podatek rozliczany jest przez nabywcę zgodnie z zasadą odwrotnego obciążenia (reverse charge).

Natomiast w przypadku świadczenia usług na rzecz podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, obowiązek rozliczenia podatku VAT spoczywa na Wnioskodawcy, jako usługodawcy, zgodnie z polskimi przepisami ustawy o VAT.

Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 13 stycznia 2026 r.):

1. Czy prawidłowe jest uznanie, że proces (...) stanowi jedną usługę kompleksową świadczoną przez (...), a czynności wykonywane przez oddział (...) mają charakter czynności wewnętrznych spółki i nie stanowią odrębnego świadczenia usług na gruncie VAT, zgodnie z wyrokiem TSUE C-210/04 FCE Bank?

2. Czy w przypadku świadczenia opisanej usługi na rzecz podatników (B2B), miejscem świadczenia tej usługi - na gruncie polskich przepisów ustawy o VAT - jest miejsce określone zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, a po stronie Wnioskodawcy brak jest obowiązku naliczenia podatku VAT w Polsce?

3. Czy w przypadku świadczenia tej samej usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (B2C), miejscem świadczenia tej usługi - na gruncie polskich przepisów ustawy o VAT - jest terytorium Polski zgodnie z art. 28c ustawy o VAT, a Wnioskodawca jest zobowiązany do opodatkowania tej sprzedaży podatkiem VAT w Polsce?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu z 13 stycznia 2026 r.):

Stanowisko do Pytania 1 - charakter usługi i status oddziału

W ocenie Wnioskodawcy cały proces - obejmujący (...) - stanowi jedną usługę kompleksową. Oba etapy są technicznie niezbędne do uzyskania wyniku badania i nie mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Klient zamawia jeden rezultat, a poszczególne czynności mają charakter pomocniczy.

Oddział (...) spółki nie jest odrębnym usługodawcą. Jako jednostka organizacyjna pozbawiona osobowości prawnej działa wyłącznie w imieniu i na rachunek spółki polskiej. Jego czynności mają charakter wewnętrzny i nie podlegają VAT, zgodnie z wyrokiem TSUE C-210/04 FCE Bank, który potwierdza, że centrala i oddział stanowią jednego podatnika VAT. W konsekwencji oddział nie świadczy usług na rzecz centrali i nie powinien wystawiać faktur.

Wnioskodawca podkreśla, że nadany oddziałowi (...) numer identyfikacji podatkowej ((...)) nie zmienia jednolitości podatnika. Numer ten służy wyłącznie do celów lokalnych w (...) i nie jest używany do identyfikacji usług świadczonych na rzecz klientów. Na fakturach sprzedaży usługodawcą jest zawsze (...) posługujący się polskim NIP.

Stanowisko do pytania 2

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatników (B2B) posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, zastosowanie znajduje art. 28b ustawy o VAT. Oznacza to, że miejscem świadczenia tych usług nie jest terytorium Polski, a po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek naliczenia podatku VAT w Polsce.

Natomiast w przypadku świadczenia usług na rzecz podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, miejscem świadczenia usług jest terytorium Polski, a Wnioskodawca rozlicza podatek VAT zgodnie z polskimi przepisami ustawy o VAT.

Stanowisko do pytania 3

W przypadku świadczenia usług na rzecz konsumentów (B2C), zastosowanie znajduje art. 28c ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia jest terytorium Polski jako kraj siedziby usługodawcy. W konsekwencji Wnioskodawca jest zobowiązany do opodatkowania sprzedaży podatkiem VAT w Polsce.

Wnioskodawca podkreśla, że wszystkie pytania oraz stanowisko dotyczą wyłącznie jego praw i obowiązków na gruncie polskich przepisów podatku VAT, bez rozstrzygania kwestii regulowanych przez prawo podatkowe innych państw.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Z kolei na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej, (…).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższego przepisu wynika, że aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

- świadczenie musi być odpłatne,

- miejscem świadczenia musi być terytorium kraju,

- świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

- świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności gospodarczej, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.

Dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

W przedstawionym opisie sprawy, wskazali Państwo, że świadczą Państwo specjalistyczne usługi (...). Proces ten składa się z dwóch etapów.

Etap 1 - Polska ((...)):

(...) następuje przy użyciu (...). W ramach tego etapu następuje przygotowanie (...) i przekształcenie do postaci (...) oraz kontrola jakości.

Etap 2 - (...)

(...) są wewnętrznie przewożone do oddziału (...), gdzie wykonywane są (...) przy użyciu (...). Wyniki pomiarów są przesyłane do centrali w Polsce, która przygotowuje raport końcowy i udostępnia go klientowi.

Wskazali Państwo także, że oddział w (...) nie posiada osobowości prawnej i działa wyłącznie w imieniu i na rachunek polskiej spółki. Oddział nie świadczy usług na rzecz centrali, a wykonywane czynności są wewnętrzne. Wyjaśnili Państwo również, że (...) numer identyfikacji podatkowej ((...)) został nadany wyłącznie na potrzeby rozliczeń oddziału w (...), w zakresie kosztów i obowiązków lokalnych wynikających z (...) przepisów podatkowych. Numer (...) nie jest i nie będzie używany do identyfikacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz klientów, ponieważ usługodawcą jest zawsze (...) jako polski podatnik VAT, posługujący się wyłącznie polskim numerem NIP. (...) numer (...) będzie używany wyłącznie w przypadkach, gdy wymaga tego (...) prawo podatkowe, w szczególności przy ewentualnej przyszłej sprzedaży usług na rzecz klientów posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania w (...). Aktualnie Spółka nie posiada takich klientów. Nabywca (klient) otrzymuje jedną usługę (...), obejmującą oba etapy procesu. Nie zamawia osobno (...). Posiada jedno zamówienie, jedną umowę, jeden wynik.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy proces (...) realizowany w Polsce oraz (...) realizowany w (...) stanowi jedną usługę kompleksową świadczoną przez Państwa Spółkę (...), a czynności wykonywane przez oddział (...) mają w tym przypadku jedynie charakter czynności wewnętrznych spółki i nie stanowią odrębnego świadczenia usług na gruncie VAT, zgodnie z wyrokiem TSUE C-210/04.

Odnosząc się do powołanego wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, wskazać należy, że Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do której należy (…) pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Tak więc spółkę oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.

Tym samym, czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem zagranicznym bądź innym oddziałem mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych, co skutkuje uznaniem tych czynności za niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 8 ustawy, czynności wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą prawną, nie można uznać za świadczenie usług, gdyż nie jest możliwe świadczenie usług „samemu sobie”.

W przedstawionych okolicznościach kluczowe znaczenie ma prawidłowe ustalenie charakteru całego procesu (...) oraz określenie, czy poszczególne czynności wykonywane w Polsce i w (...) tworzą jedno świadczenie. Analiza ta wymaga uwzględnienia zarówno sposobu organizacji procesu, jak i relacji pomiędzy centralą a oddziałem, który - zgodnie z opisem - nie posiada odrębności prawnej i działa wyłącznie jako część tego samego przedsiębiorcy.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że proces (...) został przez Państwa opisany jako jednolity ciąg czynności, którego celem jest uzyskanie końcowego wyniku w postaci raportu udostępnianego klientowi. Z opisu wynika, że etap (...) wykonywany w Polsce oraz etap (...) realizowany w (...) nie funkcjonują jako samodzielne usługi oferowane klientom, lecz stanowią kolejne fazy jednego, nierozerwalnego procesu badawczego. Całość działań należy traktować jako jednolite świadczenie, ponieważ z perspektywy nabywcy proces (...) stanowi jedną usługę, obejmującą zarówno etap (...) wykonywany w Polsce, jak i etap (...) realizowany w (...). Klient nie zamawia tych czynności oddzielnie, nie nabywa (...) jako samodzielnej usługi ani osobno (...), lecz składa jedno zamówienie, zawiera jedną umowę i otrzymuje jeden końcowy wynik w postaci raportu. Wszystkie czynności techniczne wykonywane w ramach obu etapów są więc elementami jednego, spójnego procesu, który z punktu widzenia odbiorcy ma charakter jednego świadczenia.

W rezultacie całość czynności - od przyjęcia (...), przez (...), (...), aż po przygotowanie raportu - stanowi jedno świadczenie wykonywane przez polską spółkę na rzecz klienta. Oddział (...) pełni w tym procesie czynności wewnątrzzakładowe. Usługodawcą wobec klienta pozostaje wyłącznie polska spółka, a całość świadczenia powinna być traktowana jako jedna usługa badawcza realizowana przez jednego podatnika.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należy uznać za prawidłowe .

Państwa dalsze wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przypadku świadczenia opisanej usługi na rzecz podatników (B2B), miejscem świadczenia tej usługi - na gruncie polskich przepisów ustawy o VAT - jest miejsce określone zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, a po Państwa stronie brak jest obowiązku naliczenia podatku VAT w Polsce.

W tym zakresie wskazać należy, że stosownie do art. 28a ustawy:

1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W świetle art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wskazuje art. 28b ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

W przedstawionym opisie sprawy, wskazali Państwo, że Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podatników (B2B) są świadczone:

- w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski - dla ich siedziby znajdującej się w Polsce,

- natomiast w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski - dla ich siedzib lub stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej zlokalizowanych poza terytorium Polski.

W odniesieniu do podatników zagranicznych usługi nie są świadczone dla żadnej siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy znajdujących się na terytorium Polski.

W świetle tak przedstawionych okoliczności należy stwierdzić, że opisane usługi jako usługi (inne niż wskazane w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy) świadczone na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy podlegają ogólnej zasadzie określania miejsca świadczenia wynikającej z art. 28b ustawy o VAT. Oznacza to, że miejscem ich opodatkowania jest co do zasady miejsce siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w przypadku usług świadczonych na rzecz podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, usługi te są kierowane do ich siedziby znajdującej się na terytorium kraju. Natomiast w odniesieniu do podatników zagranicznych posiadających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej poza terytorium Polski - usługi świadczone przez Wnioskodawcę są wykonywane odpowiednio dla tych zagranicznych siedzib lub zagranicznych stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej.

W konsekwencji w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski miejscem świadczenia usług będzie Polska, ponieważ usługi są świadczone dla ich siedziby działalności gospodarczej, która znajduje się na terytorium kraju.

Natomiast w przypadku podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski usługi są świadczone dla ich zagranicznych siedzib lub zagranicznych stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że miejscem świadczenia usług w tym przypadku będzie, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, państwo, w którym znajduje się ta zagraniczna siedziba lub zagraniczne stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a nie terytorium Polski. W konsekwencji, w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podatników zagranicznych po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek naliczenia podatku VAT w Polsce, ponieważ miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Natomiast Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia czy w przypadku świadczenia tej samej usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (B2C), miejscem świadczenia tej usługi - na gruncie polskich przepisów ustawy o VAT - jest terytorium Polski zgodnie z art. 28c ustawy o VAT, a Wnioskodawca jest zobowiązany do opodatkowania tej sprzedaży podatkiem VAT w Polsce.

W tym zakresie wskazać należy, że zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz art. 28h-28n.

Jak z kolei stanowi art. 28c ust. 2 ustawy o VAT:

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Art. 28c ustawy o VAT, ustanawia ogólną zasadę dla usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami. Zgodnie z tym przepisem miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, chyba że ustawa przewiduje szczególne wyjątki - a w odniesieniu do usług (...) takie wyjątki nie występują.

Ponieważ usługodawcą jest polska spółka, a usługa nie mieści się w żadnej z kategorii objętych regulacjami szczególnymi dotyczącymi miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, to miejscem świadczenia pozostaje Polska. Oznacza to, że sprzedaż na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, niezależnie od ich miejsca zamieszkania, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, a Wnioskodawca jest zobowiązany do rozliczenia podatku według polskich przepisów.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie o Państwa prawach i obowiązkach na gruncie polskich przepisów podatku VAT, bez rozstrzygania kwestii regulowanych przez prawo podatkowe innych państw.

Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.