0113-KDIPT1-3.4012.1095.2025.3.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji wniesienia składników materialnych i niematerialnych do nowo utworzonej spółki na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatku dochodowego od osób fizycznych a także podatku od czynności cywilnoprawnych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2026 r. (wpływ).

Treść wniosku jest następująca

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi od 1999 r. jednoosobową działalność gospodarcza pod firmą .... Przedmiotem działalności jest wydobywanie kopalin żwiru i piasku (na podstawie uzyskanej koncesji), transport drogowy towarów ( na podstawie licencji ), wynajem maszyn i urządzeń, usługi kruszenia kruszywa, usługi wynajmu maszyn budowlanych z operatorem i bez operatora, usługi sprzętem budowlanym, produkcja kruszywa. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Wnioskodawca posiada przedsiębiorstwo, na które składają się: nieruchomości, maszyny, urządzenia i narzędzia wykorzystywane w procesie produkcji, komputery i urządzenia biurowe (np. kopiarki i drukarki), meble biurowe i inne, środki transportu, środki pieniężne, wyposażenie, należności, zobowiązania, rachunek bankowy, oprogramowanie księgowe i inne, pracownicy, kontrakty, umowy leasingowe, baza klientów i dostawców. Prowadzone są pełne księgi rachunkowe. Opodatkowanie podatkiem liniowym. Wnioskodawca planuje wniesienie aportem swojego przedsiębiorstwa do nowo powstałej spółki z o.o. (dalej jako Spółka) i objęcie za to udziałów w tym podmiocie. Przedmiotem aportu do Spółki będzie całe przedsiębiorstwo z wyłączeniem nieruchomości. Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta umowa najmu nieruchomości na podstawie której Spółka będzie z tych nieruchomości realnie korzystać poprzez kontynuację działalności przedsiębiorstwa otrzymanego tytułem ww. aportu. Przedsiębiorstwo wnoszone aportem do Spółki (bez nieruchomości) będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot, a z ww. nieruchomości będzie korzystało na podstawie umowy najmu/dzierżawy. Spółka będzie korzystała ze wszystkich nieruchomości będących uprzednio we władaniu Wnioskodawcy. Tak więc przedmiotem planowanej transakcji wniesienia aportu do Spółki będą elementy wymienione w art. 55(1) k.c., definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników, służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Wyłączenie nieruchomości z przedmiotu aportu nie wpłynie w żaden sposób na ocenę wnoszonego aportu jako przedsiębiorstwa - w rozumieniu art. 55(1) k.c. Przedmiotowe nieruchomości będą nadal wykorzystywane w ramach działalności przedsiębiorstwa. Prawo do korzystania z nieruchomości niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej można uzyskać również w innej formie, jak np. poprzez wynajem/dzierżawę (co w omawianym przypadku będzie miało miejsce). Przedsiębiorstwo bez nieruchomości stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu 55 (1) kc i będzie zdolne do samodzielnego bytu i niezależnego działania jako odrębny podmiot gospodarczy co powyżej wyjaśniono. Zakres działalności jest na tyle szeroki , że może od razu po zarejestrowaniu rozpocząć działalność gospodarczą samodzielnie i niezależnie w wielu obszarach z wykorzystaniem majątku wniesionego. Przedmiotem działalności wnoszonego przedsiębiorstwa jest działalność produkcyjna i usługowa. Dla niezależnego działania gospodarczego przedsiębiorstwu nie jest niezbędna własność nieruchomości. Całkowicie wystarczającym jest zagwarantowanie przedsiębiorstwu, w ramach Spółki, prawa korzystania z nieruchomości na podstawie umowy najmu/dzierżawy. Spółka aktualnie jeszcze nie istnieje , zapytanie dotyczy planów i jest Pan podmiotem planującym jej utworzenie. Spółka przejmująca dokona ustalenia wartości początkowej wniesionych w formie aportu składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do spółki w sposób określony w art. 15 ust. 1s pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowi on, że wartość poszczególnych składników majątku, wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustala się w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Poza wymienionymi nieruchomościami w ramach wnoszonego jako wkład przedsiębiorstwa zostaną przeniesione wszelkie jego składniki, które stanowią trzon prowadzonej działalności gospodarczej. W szczególności będzie to niezbędne zaplecze techniczne, materiały, zapasy, pracownicy, środki pieniężne, baza kontrahentów (zarówno dostawców, jak i nabywców), a także trwające realizowane z nimi umowy. Wydane licencje i koncesje przeniesione zostaną na spółkę w tych sytuacjach gdy przepisy na to zezwalają lub spółka uzyska własne licencje i koncesje w tych przypadkach gdy przepisy nie przewidują wydania decyzji o przeniesieniu uprawnień na inny podmiot. Podkreślić należy również, że na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo posiada własne plany finansowe, których realizacja będzie kontynuowana przez Spółkę, a także niezbędne regulaminy, zarządzenia i ustalone zasady działania, które w całości przeniesione zostaną na płaszczyznę przedsiębiorstwa Spółki, w ramach której działalność będzie kontynuowana. W przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są zatrudnieni pracownicy, którzy po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do Spółki, będą zatrudnieni w Spółce. Z punktu widzenia pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23.1 kodeksu pracy. W oparciu o przedmiot przekazania (aport) możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w tym obszarze, co będzie potwierdzała nieprzerwana ciągłość analogicznej działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu. W oparciu o nabyty majątek (aport) Spółka będzie kontynuowała działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak w czasie funkcjonowania w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie jedynym udziałowcem w spółce. Drugim udziałowcem będzie matka wnioskodawcy, która również wniesie aportem swoje funkcjonujące przedsiębiorstwo w całości (jej przedsiębiorstwo nie posiada nieruchomości). Tak jak wcześniej wskazano, przedsiębiorstwo posiada własny zespół kontrahentów, w tym przede wszystkim nabywców oraz dostawców, jak również aktywa niezwiązane z nieruchomościami tj. środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane na potrzeby tej działalności. Po wniesieniu aportem całego przedsiębiorstwa bez nieruchomości, wnioskodawca zamierza dokonać zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w ten sposób, ze przedmiotem jego działalności będzie wyłącznie wynajem nieruchomości. Najemcą będzie spółka, w której wnioskodawca posiadać będzie udziały otrzymane za aport. Wnioskodawca planuje opodatkowanie zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych. Nowo powstała spółka będzie opodatkowana wyłącznie w Polsce i nie będzie podlegała opodatkowaniu w innym państwie członkowskim EU lub EOG. Aktualnie działalność gospodarcza prowadzona przez wnioskodawcę podlega opodatkowaniu w formie podatku liniowego a po wniesieniu przedsiębiorstwa do spółki, gdy będzie uzyskiwał dochody wyłącznie z najmu, planuje opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych 8,5% przychodu do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodu od nadwyżki ponad 100 000 zł. W roku podatkowym w którym dokona Pan aportu przedsiębiorstwa do nowo utworzonej spółki, pierwszy przychód z tytułu najmu osiągnie Pan w pierwszym miesiącu po zarejestrowaniu spółki w KRS i zawarciu umowy najmu. Po wniesieniu przedsiębiorstwa do spółki, działalność jednoosobową będzie Pan kontynuował jako wynajem nieruchomości sklasyfikowany pod pozycją PKD: 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Aktualnie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje Pan następujące nieruchomości:

1. działki: nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 wykorzystywane jako teren kopalni, teren zakładu przeróbczego na których znajdują się budynek biurowy, socjalny i budynek garażowo-gospodarczy;

2. działki: nr 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 teren kopalni koncesja ..., działalność wydobywcza.

Wszystkie powyższe nieruchomości zostaną wydzierżawione spółce do której wniesie Pan aport w postaci przedsiębiorstwa.

Nieruchomości te nie są niezbędne spółce, spółka może wydzierżawić od innego podmiotu nieruchomości i prowadzić na nich działalność. Opisane zdarzenia są planowane w celu dywersyfikacji ryzyka związanego z działalnością gospodarczą, oddzielenie majątku prywatnego od majątku firmowego, zabezpieczenie nieruchomości przed ewentualną utratą w sytuacji niepożądanych zdarzeń gospodarczych, ułatwienie sukcesji działalności gospodarczej przez Pana następców. Nowo powstała spółka zostanie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. Wskazany we wniosku aport do spółki zostanie dokonany na kapitał zakładowy a nadwyżka na kapitał zapasowy zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Uzupełnienie wniosku

Na pytania w wezwaniu o treści:

a) Czy przedmiot przekazania na dzień planowanej transakcji będzie stanowił zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze?

b) Czy przedmiot przekazania będzie stanowił zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędny i wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań, a prowadzenie działalności przez nowoutworzoną Spółkę z o.o. nie będzie wymagało angażowania innych składników majątku bądź podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych przez z nowoutworzoną Spółkę z o. o.? Jeżeli nowoutworzona Spółka z o. o. będzie zobowiązana do dokonania jakichkolwiek czynności, to należy je wskazać?

Udzielił Pan następującej odpowiedzi:

a) Tak, przedmiot przekazania będzie stanowił niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania.

b) Tak, przedmiot przekazania będzie stanowił zespół składników niezbędny i wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań. Spółka zawrze umowy najmu/ dzierżawy nieruchomości co nie wyklucza jej samodzielności.

Pytanie

Czy aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości opisanych w opisie zdarzenia przyszłego do nowo utworzonej spółki z o.o. stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT), w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości, opisanych w opisie zdarzenia przyszłego do nowo utworzonej spółki z o.o. stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...), w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT. Przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT). Jak wskazuje powyższy przepis, wyłączona z opodatkowania VAT jest czynność zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem, w celu ustalenia czy czynność wskazana przez Wnioskodawcę w zdarzeniu przyszłym polegająca na aporcie opisanego w zdarzeniu przyszłym przedsiębiorstwa bez nieruchomości do Spółki jest wyłączona z opodatkowania VAT, kluczowe jest określenie czy aport tej działalności opisanej w zdarzeniu stanowi „zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorstwo bez nieruchomości określone w zdarzeniu przyszłym spełnia ustawowe przesłanki do bycia uznanymi za zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących przedsiębiorstwa, a więc aport do spółki nabywającej stanowi ich „zbycie”, wobec czego przedmiotowa transakcja nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT.

Uzupełnienie stanowiska

Aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości, będących uprzednio w środkach trwałych w ramach JDG, a następnie wycofanych z tych środków, do nowo utworzonej spółki z o.o. stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...), w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT. Przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

Jak wskazuje powyższy przepis, wyłączona z opodatkowania VAT jest czynność zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem, w celu ustalenia czy czynność wskazana przez Wnioskodawcę w zdarzeniu przyszłym polegająca na aporcie opisanego w zdarzeniu przyszłym przedsiębiorstwa bez nieruchomości do Spółki jest wyłączona z opodatkowania VAT, kluczowe jest określenie czy aport tej działalności opisanej w zdarzeniu stanowi „zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorstwo bez nieruchomości określone w zdarzeniu przyszłym spełnia ustawowe przesłanki do bycia uznanymi za zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących przedsiębiorstwa, a więc aport do spółki nabywającej stanowi ich „zbycie”, wobec czego przedmiotowa transakcja nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Regulacje art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tu wymienione te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy, „transakcję zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5. koncesje, licencje i zezwolenia;

6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8. tajemnice przedsiębiorstwa;

9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Nie wszystkie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretnie składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne. Każdorazowo należy więc badać okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.

497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. (…) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.

W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia – otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do przywoływanych powyżej nieruchomości”.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi od 1999 r. jednoosobową działalność gospodarcza pod firmą .... Przedmiotem działalności jest wydobywanie kopalin żwiru i piasku (na podstawie uzyskanej koncesji ), transport drogowy towarów (na podstawie licencji ), wynajem maszyn i urządzeń, usługi kruszenia kruszywa, usługi wynajmu maszyn budowlanych z operatorem i bez operatora, usługi sprzętem budowlanym, produkcja kruszywa. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje wniesienie aportem swojego przedsiębiorstwa do nowo powstałej spółki z o.o. i objęcie za to udziałów w tym podmiocie. Przedmiotem aportu do Spółki będzie całe przedsiębiorstwo z wyłączeniem nieruchomości. Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta umowa najmu nieruchomości na podstawie której Spółka będzie z tych nieruchomości realnie korzystać poprzez kontynuację działalności przedsiębiorstwa otrzymanego tytułem ww. aportu. Przedsiębiorstwo wnoszone aportem do Spółki (bez nieruchomości) będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot, a z ww. nieruchomości będzie korzystało na podstawie umowy najmu/dzierżawy. Przedmiotem planowanej transakcji wniesienia aportu do Spółki będą elementy wymienione w art. 55(1) k.c., definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników, służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo bez nieruchomości stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu 55 (1) kc i będzie zdolne do samodzielnego bytu i niezależnego działania jako odrębny podmiot gospodarczy. Przedmiot przekazania będzie stanowił niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania. Poza wymienionymi nieruchomościami w ramach wnoszonego jako wkład przedsiębiorstwa zostaną przeniesione wszelkie jego składniki, które stanowią trzon prowadzonej działalności gospodarczej. W szczególności będzie to niezbędne zaplecze techniczne, materiały, zapasy, pracownicy, środki pieniężne, baza kontrahentów (zarówno dostawców, jak i nabywców), a także trwające realizowane z nimi umowy. Wydane licencje i koncesje przeniesione zostaną na spółkę w tych sytuacjach gdy przepisy na to zezwalają lub spółka uzyska własne licencje i koncesje w tych przypadkach gdy przepisy nie przewidują wydania decyzji o przeniesieniu uprawnień na inny podmiot. Na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo posiada własne plany finansowe, których realizacja będzie kontynuowana przez Spółkę, a także niezbędne regulaminy, zarządzenia i ustalone zasady działania, które w całości przeniesione zostaną na płaszczyznę przedsiębiorstwa Spółki, w ramach której działalność będzie kontynuowana. W przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są zatrudnieni pracownicy, którzy po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do Spółki, będą zatrudnieni w Spółce. Z punktu widzenia pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23.1 kodeksu pracy. W oparciu o przedmiot przekazania (aport) możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w tym obszarze, co będzie potwierdzała nieprzerwana ciągłość analogicznej działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu. Przedmiot przekazania będzie stanowił zespół składników niezbędny i wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań. Po wniesieniu aportem całego przedsiębiorstwa bez nieruchomości, wnioskodawca zamierza dokonać zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w ten sposób, ze przedmiotem jego działalności będzie wyłącznie wynajem nieruchomości.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo, tj. zespół składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy, na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe (Przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a nabywca po zawarciu transakcji będzie prowadził działalność gospodarczą w oparciu o nabyte składniki majątku, a także przy wykorzystaniu pracowników zatrudnianych do tej pory przez Pana.

W niniejszej sprawie z czynności zbycia majątku przedsiębiorstwa co prawda wyłączone zostaną nieruchomości, jednakże zostaną one udostępnione Spółce na podstawie umowy najmu, dzięki czemu Spółka będzie mogła nadal prowadzić działalność gospodarczą. Z opisu sprawy wynika, że wyłączenie nieruchomości nie wpłynie w żaden sposób na możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę. Ponadto brak przekazania nieruchomości również nie przesądza o braku zbycia przedsiębiorstwa.

Zatem opisane we wniosku przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot.

Kierując się zatem przedstawionym powyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku pomimo wyłączenia nieruchomości zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Pan działalności gospodarczej i mających być przedmiotem transakcji, za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że zespół składników, który będzie stanowił przedmiot transakcji – jak Pan wskazał – jest przedsiębiorstwem, w rozumieniu art. 551Kodeksu cywilnego, w konsekwencji jego sprzedaż będzie wyłączona spod działania przepisów ustawy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym uznałem Pana stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność, a Pan ponosi wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia opisu sprawy niezgodnego z rzeczywistością. Zatem w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.