Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.724.2025.1.ASZ
ID Eureka: 679190
0111-KDIB2-3.4014.724.2025.1.ASZ
- Kategoria
- Interpretacja indywidualna
- Autorzy
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status zrodla
- Aktualna
- Data publikacji
- 13 lutego 2026
- Data wydania
- 13 lutego 2026
Podsumowanie
W przedmiotowej sprawie chodzi o podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) od umowy kupna jachtu. Strona uważa, że podstawą opodatkowania jest cena umowna w wysokości 95 000 zł. Organ podatkowy potwierdza, że regulująca to wartość rynkowa rzeczy w chwili transakcji. Wartość tę należy określić z uwzględnieniem stanu technicznego, w tym konieczności remontu kapitalnego wnętrza jachtu. Cena umowna stanowi podstawę opodatkowania tylko wtedy, gdy rzeczywiście odpowiada wartości rynkowej. Jeśli organ uzna, że cena jest odbiegła, może wezwać do jej zmiany (podwyższenia lub obniżenia). W razie braku porozumienia organ sam ustali wartość, m.in. z opinią biegłego lub wyceną rzeczoznawcy. Jeśli różnica między wartością organu a podaną przekracza 33%, koszty opinii ponosi podatnik. Ostateczna weryfikacja zgodności ceny z wartością rynkową następuje w postępowaniu wyjaśniającym. Interpretacja ma charakter ochronny, pod warunkiem tożsamości okoliczności.
AnyLawyer Pro
Odblokuj pelna analize tej interpretacji
Pracuj z dokumentami w AnyLawyer: szybkie podsumowania, cytaty i AI research w jednym miejscu.
Teza
Wskazana cena nabycia jachtu będzie stanowiła podstawę opodatkowania tylko wówczas, jeżeli istotnie odpowiada ona wartości rynkowej nabytego jachtu w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tylko w takiej sytuacji podatek należy obliczyć od wskazanej ceny nabycia.
Tresc
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy umowie nabycia jachtu.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu (…) 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę kupna jachtu (…) (rok budowy 2008) za kwotę 95.000,00 PLN. Jacht stał nieużywany, nienależycie zabezpieczony przez ostatnie 5 lat. Jacht jest w stanie do generalnego remontu. Konieczne jest usunięcie całej stolarki wewnętrznej wraz z kompletem elementów tapicerowanych ze względu na fakt, że wdał się grzyb. W przedmiocie umowy jasno stwierdzono, że w jachcie konieczny jest remont kapitalny wnętrza.
Pytanie
Czy jako podstawę opodatkowania można potraktować wartość z umowy kupna sprzedaży a więc kwotę 95.000,00 PLN?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, jako podstawę opodatkowania należy przyjąć realną wartość umowy: a więc 95000 PLN. Ze względu na jej stan, łódka jest do generalnego remontu a zgodnie z treścią ust. 2 (art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia i stopnia zużycia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 1 cyt. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na kupującym.
W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.
Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego:
Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
W odniesieniu do umowy sprzedaży – jako zasadę przyjęto ustalanie podstawy opodatkowania w oparciu o wartość rynkową rzeczy lub prawa majątkowego. Ustawodawca określił szczegółowe zasady oraz tryb postępowania w odniesieniu do ustalania wartości rynkowej rzeczy oraz prawa majątkowego. Decydujące znaczenie ma zatem rynkowa wartość rzeczy (prawa majątkowego) w chwili zawarcia umowy.
Z ww. przepisów wynika, że w przypadku umów sprzedaży należy przyjąć, że cena jest równoznaczna wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej. Natomiast w sytuacji, gdy cena nie odpowiada – zdaniem organu podatkowego – wartości rynkowej, organ wzywa podatnika do ponownego określenia tej wartości.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 i 4 ww. ustawy:
Jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny.
Jeżeli podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika, koszty opinii ponosi podatnik.
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych uznaje zatem uprawnienie stron umowy sprzedaży do kreowania jej warunków, w tym ustalenia ceny. Jednakże, w przypadku ustalenia wartości przedmiotu transakcji w sposób odbiegający od wartości rynkowej, ustawa dopuszcza ingerencję organu podatkowego; przy czym organ ten może się posiłkować wskazanymi w art. 6 ust. 4 ustawy: opinią biegłego lub przedłożoną przez podatnika wyceną rzeczoznawcy.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że (…) 2025 r. zawarł Pan umowę kupna jachtu (…) (rok budowy 2008) za kwotę 95.000,00 PLN. Jacht stał nieużywany, nienależycie zabezpieczony przez ostatnie 5 lat. Jacht jest w stanie do generalnego remontu. Konieczne jest usunięcie całej stolarki wewnętrznej wraz z kompletem elementów tapicerowanych ze względu na fakt, że wdał się grzyb. W przedmiocie umowy jasno stwierdzono, że w jachcie konieczny jest remont kapitalny wnętrza.
Pana zdaniem, jako podstawę opodatkowania należy przyjąć wartość z umowy kupna sprzedaży a więc kwotę 95.000,00 PLN.
Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wskazują co stanowi podstawę opodatkowania przy sprzedaży rzeczy ruchomych i według jakich zasad tę podstawę się ustala.
Należy przy tym wskazać, że przepisy art. 6 ust. 2-4 ustawy łącznie tworzą zobiektywizowane kryteria ustalania wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej stanowiącej podstawę wymiaru należnego podatku, w związku z czym przy ustalaniu omawianej wartości należy uwzględniać stan techniczny, wyposażenie, standard oraz inne parametry mające wpływ na wartość rynkową nabywanej rzeczy.
Jak już wskazano powyżej ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych uznaje uprawnienie stron umowy do kreowania jej warunków, w tym ustalenia ceny nabywanej rzeczy. Jednak nie zawsze cena określona w umowie jest tożsama z wartością rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnej.
Ustalając w przedmiotowej sprawie podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych – mając na uwadze opisane zdarzenie oraz cytowane wyżej przepisy prawa, w szczególności art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – stwierdzić należy, że podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa nabytego przez Pana jachtu z dnia dokonania tej czynności, czyli nabycia własności jachtu. A zatem wskazana przez Pana cena nabycia jachtu, tj. kwota 95 000,00 zł będzie stanowiła podstawę opodatkowania tylko wówczas, jeżeli istotnie odpowiada ona wartości rynkowej nabytego jachtu w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tylko w takiej sytuacji podatek należy obliczyć od wskazanej wyżej ceny nabycia.
Jeżeli jednak ww. kwota ustalona jako podstawa opodatkowania nie będzie ceną rynkową nabytego jachtu, Organ podatkowy ma prawo zwrócić Panu uwagę na konieczność jej zmiany, stosując uregulowania zawarte w art. 6 ust. 2-4 ww. ustawy. Wartość nabytego jachtu musi bowiem dla celów podatkowych odpowiadać jego wartości rynkowej. To oznacza, że kwestionując wartość ceny podanej jako podstawę opodatkowania – bez względu na to jak ta cena została ustalona – Organ ma prawo wezwać stronę do podwyższenia lub obniżenia wartości przedmiotu transakcji i w ostateczności włączyć mechanizm ustalania wartości określony w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Zatem jeżeli wartość przedmiotu czynności cywilnoprawnej (nabytego jachtu) określona w umowie nie będzie odpowiadała, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej – przepisy dopuszczają ingerencję organu podatkowego, przy czym organ ten może się posiłkować wskazanymi w art. 6 ust. 4 ustawy: opinią biegłego lub przedłożoną przez podatnika wyceną rzeczoznawcy.
Końcowo wskazuję, że weryfikacji czy – w odniesieniu do konkretnego postępowania (konkretnego zdarzenia) – ustalona cena, bądź określona na podstawie oszacowania rzeczoznawcy wartość zbywanej rzeczy odpowiada wartości rynkowej, organ podatkowy (właściwy naczelnik urzędu skarbowego) może dokonać tylko w postępowaniu wyjaśniającym, dowodowym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
-
z zastosowaniem art. 119a;
-
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
-
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.