0112-KDSL2-1.440.535.2025.4.MW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 2 października 2025 r (data wpływu 2 października 2025 r.), uzupełnionego pismami: z dnia 13 listopada 2025 r. (data wpływu 13 listopada 2025 r.) oraz z dnia 28 listopada 2025 r. (data wpływu 28 listopada 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – udostępnienie osobom fizycznym lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania wraz z miejscem postojowym

Opis usługi: Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udostępnia osobom fizycznym lokal mieszkalny (…) położony w budynku mieszkalnym (…) w celu krótkotrwałego zakwaterowania wraz z miejscem postojowym. Lokal jest umeblowany i wyposażony w standardowe sprzęty. Składa się z (…). Wnioskodawczyni zapewnia podstawowe środki higieny osobistej (…). Najemcy mają dostęp do mediów, telewizji oraz Internetu (…). Goście nie ponoszą również dodatkowych kosztów eksploatacyjnych. W Lokalu obowiązują następujące zasady:

(…)

Do dyspozycji gości udostępniane jest jedno miejsce postojowe w garażu podziemnym. Gość, któremu udostępniany jest Lokal nie ma możliwości wyboru opcji usługi z miejscem postojowym, bądź bez miejsca postojowego. Wnioskodawczyni nie ustala odrębnego wynagrodzenia za korzystanie z miejsca postojowego. Możliwość skorzystania z miejsca postojowego wliczona jest w cenę usługi udostępnienia Lokalu.

Celem zakwaterowania najemców (gości) jest ich krótkoterminowy - najczęściej kilkudniowy - pobyt w (…). Najem ten nie ma na celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych najemców, a jedynie zapewnienie im krótkotrwałego zakwaterowania na czas pobytu (…). Innymi słowy, celem świadczonych usług jest zaspokojenie potrzeb związanych z czasowym pobytem osób przebywających w udostępnionym Lokalu, tj. podstawowych potrzeb odpoczynku, snu, przygotowania i spożywania posiłków oraz higieny osobistej. Nie ma możliwości zameldowania osób przebywających w Lokalu na pobyt stały. Lokal udostępniany jest gościom na krótkie pobyty, przede wszystkim w celach turystycznych i wypoczynkowych. Sprzątanie Lokalu odbywa się za pośrednictwem zewnętrznego serwisu sprzątającego (…). Usługi sprzątania Lokalu nie są świadczone w trakcie pobytu gości. W ramach usługi na rzecz gości nie są zapewniane dodatkowe świadczenia takie jak wyżywienie, pranie, czy bieżąca wymiana ręczników i pościeli.

Wnioskodawczyni korzysta z usług (…), który udostępnia ofertę wynajmu Lokalu na swojej stronie internetowej. Rola Platformy ogranicza się do udostępnienia oferty i ułatwienia komunikacji pomiędzy Wnioskodawczynią a gośćmi. Najemcy mogą dokonać rezerwacji przez (…). (…).

Przed rozpoczęciem pobytu goście otrzymują dane kontaktowe, tj. numer telefonu wraz z nazwiskiem osoby, która będzie obecna przy zameldowaniu - w celu poinformowania o spodziewanej godzinie przyjazdu. Klucze wydawane są gościom na miejscu, przy zameldowaniu.

Zameldowanie możliwe jest w godzinach (…), a wymeldowanie pomiędzy (…).

Wnioskodawczyni nie spisuje z gośćmi protokołu zdawczo-odbiorczego przy udostępnianiu Lokalu.

W ramach przedmiotowej usługi Wnioskodawczyni pobiera kaucję zabezpieczającą. Kaucja ta ma formę depozytu gwarancyjnego w wysokości (…), pobieranego (…) w dniu zameldowania gości, na poczet ewentualnych zniszczeń lub szkód w Lokalu. Depozyt jest zwracany w dniu wyjazdu gości, (…), pod warunkiem braku zastrzeżeń co do stanu Lokalu. Odpowiedzialność za uszkodzenia i zniszczenia w wynajmowanym Lokalu ponoszą goście.

W przypadku rezygnacji z pobytu, gość może bezpłatnie odwołać rezerwację najpóźniej (…) przed planowaną datą przyjazdu. W sytuacji, gdy rezygnacja nastąpi w terminie krótszym niż (…) przed planowanym przyjazdem, gość zobowiązany jest do uiszczenia opłaty za odwołanie rezerwacji w wysokości równej pełnej cenie rezerwacji.

W budynku, w którym znajduje się (…) nie obowiązuje regulamin, tj. nie opracowano regulaminu korzystania z lokali w formie stosownego dokumentu. W budynku obowiązują ogólne zasady porządkowe (cisza nocna, obowiązek segregowania odpadów). W budynku nie znajduje się recepcja.

(…)

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 55

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2025 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 13 listopada 2025 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia i przesłanie dokumentów oraz w dniu 28 listopada 2025 r. o potwierdzenie przedmiotu wniosku i informacje dotyczące sprawy.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis

STAN FAKTYCZNY

Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu najmu prywatnego nieruchomości lokalowych.

(…).

(…). W tym przypadku Wnioskodawczyni nie korzysta z usług profesjonalnych operatorów najmu.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie usługa dotycząca odpłatnego udostępniania nieruchomości lokalowej (…), tj.:

˗ lokalu mieszkalnego (…).

Lokal jest umeblowany i wyposażony w standardowe sprzęty. Wnioskodawczyni zapewnia podstawowe środki higieny osobistej (…). Najemcy mają dostęp do mediów, telewizji oraz Internetu (…). Goście nie ponoszą również dodatkowych kosztów eksploatacyjnych.

Wnioskodawczyni korzysta z usług (…), który udostępnia ofertę wynajmu Lokalu na swojej stronie internetowej. Rola Platformy ogranicza się do udostępnienia oferty i ułatwienia komunikacji pomiędzy Wnioskodawczynią a gośćmi. Najemcy mogą dokonać rezerwacji przez (…) i opłacić przez niego cenę wynajmu, a następnie Platforma przesyła Wnioskodawczyni otrzymane od gości środki (…). (…).

W załączeniu do niniejszego wniosku Wnioskodawczyni przedkłada (…).

(…).

Goście otrzymują przed rozpoczęciem pobytu dane kontaktowe, tj. numer telefonu wraz z nazwiskiem osoby, która będzie obecna przy zameldowaniu – w celu poinformowania o spodziewanej godzinie przyjazdu. Klucze wydawane są gościom na miejscu, przy zameldowaniu.

Zameldowanie możliwe jest co do zasady w godzinach (…), a wymeldowanie pomiędzy (…).

Wnioskodawczyni nie spisuje z gośćmi protokołu zdawczo-odbiorczego przy udostępnianiu Lokalu. Główne składniki wyposażenia Lokalu wyszczególnione są w ofertach (…), stąd nie ma potrzeby spisywania odrębnego protokołu.

W ramach usługi najmu będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawczyni pobiera kaucję zabezpieczającą. Kaucja ta ma formę depozytu gwarancyjnego w wysokości (…), pobieranego (…) w dniu zameldowania gości, na poczet ewentualnych zniszczeń lub szkód w Lokalu. Depozyt jest zwracany w dniu wyjazdu gości (…) pod warunkiem braku zastrzeżeń co do stanu Lokalu. Odpowiedzialność za uszkodzenia i zniszczenia w wynajmowanym Lokalu ponoszą goście. Jak wskazano powyżej, w celu zabezpieczenia przed ewentualnymi szkodami, przy zameldowaniu pobierany jest depozyt gwarancyjny. Oceny stanu Lokalu po zakończeniu pobytu dokonuje (…). W przypadku stwierdzenia szkód, depozyt może zostać zatrzymany w całości lub w części na pokrycie kosztów ich usunięcia.

W przypadku rezygnacji z pobytu, gość może bezpłatnie odwołać rezerwację najpóźniej na (…) przed planowaną datą przyjazdu. W sytuacji, gdy rezygnacja nastąpi w terminie krótszym niż (…) przed planowanym przyjazdem, gość zobowiązany jest do uiszczenia opłaty za odwołanie rezerwacji w wysokości równej pełnej cenie rezerwacji. Podkreślić przy tym należy, że rezerwacje dokonywane za pośrednictwem (…) mogą być objęte systemem płatności (…), co umożliwia pobranie pełnej kwoty należności przed przyjazdem gościa.

W Lokalu obowiązują następujące zasady:

(…)

Ponadto, w budynku, w którym znajduje się Lokal obowiązują:

(…)

Celem zakwaterowania najemców (gości) jest ich krótkoterminowy – najczęściej kilkudniowy – pobyt w (…). Najem ten nie ma na celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych najemców, a jedynie zapewnienie im krótkotrwałego zakwaterowania na czas pobytu (…). Innymi słowy, celem świadczonych usług jest zaspokojenie potrzeb związanych z czasowym pobytem osób przebywających w udostępnionym Lokalu, tj. podstawowych potrzeb odpoczynku, snu, przygotowania i spożywania posiłków oraz higieny osobistej. Nie ma możliwości zameldowania osób przebywających w Lokalu na pobyt stały.

STANOWISKO W SPRAWIE KODU PKWIU

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem Sekcji I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja I obejmuje:

- usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,

- usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,

- usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

- usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,

- tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,

- usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu,

- usługi gastronomiczne,

- usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),

- usługi stołówkowe,

- usługi przygotowywania i podawania napojów.

Sekcja ta nie obejmuje:

- gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,

- sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,

- wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,

- usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 55 USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM, który obejmuje:

- usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym;

- usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.

Dział ten nie obejmuje:

- usługi w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L.

W tym miejscu należy odnieść się do samego pojęcia „zakwaterowanie”. W związku z tym, że nie zostało ono zdefiniowane w ustawie, przy ustalaniu jego zakresu znaczeniowego należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Z kolei „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Wnioskodawczyni posiada Lokal położony w (…), który wynajmuje w ramach najmu krótkoterminowego. Lokal udostępniany jest gościom (głównie turystom) na krótkie pobyty, przede wszystkim w celach turystycznych i wypoczynkowych. Lokal wyposażony w standardowe sprzęty. Sprzątanie Lokalu odbywa się za pośrednictwem zewnętrznego serwisu sprzątającego (…). Usługi sprzątania Lokalu nie są świadczone w trakcie pobytu gości. W ramach usługi na rzecz gości nie są zapewniane dodatkowe świadczenia takie jak wyżywienie, pranie, czy bieżąca wymiana ręczników i pościeli.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowa usługa krótkoterminowego udostępniania Lokalu, w szczególności na cele turystyczne i wypoczynkowe, zdaniem Wnioskodawczyni spełnia kryteria i posiada właściwości typowe dla usług objętych działem PKWiU 55 "Usługi związane z zakwaterowaniem". W ocenie Wnioskodawczyni jest to klasyfikacja najbardziej odzwierciedlająca opisaną w niniejszym wniosku usługę, ponieważ ma ona charakter tymczasowy, nie jest związana z pobytem stałym i nie jest świadczona w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych najemców.

Stanowisko Wnioskodawczyni w powyższym zakresie znajduje potwierdzenie w wydawanych dotychczas wiążących informacjach stawkowych odnoszących się do analogicznych stanów faktycznych, w tym m.in.:

- wiążącej informacji stawkowej z dnia 10 lutego 2025 r. nr 0112-KDSL2-1.440.727.2024.2.NR;

- wiążącej informacji stawkowej z dnia 5 grudnia 2024 r. nr 0112-KDSL2-1.440.524.2024.2.SG;

- wiążącej informacji stawkowej z dnia 25 października 2023 r. nr 0112-KDSL2-1.440.295.2023.3.NR.

STANOWISKO W SPRAWIE STAWKI VAT

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.); dalej jako: „ustawa”, podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%, jednak w okresie od 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, w którym określone wskaźniki budżetowe nie przekraczają 43% (art. 38a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych) i wynoszą co najmniej - 6% (art. 112aa ww. ustawy), stawka ta wynosi 23% (art. 146aa ust. 1 pkt 1). Na mocy art. 41 ust. 2 dla niektórych towarów i usług (załącznik nr 3 do ustawy) stawka wynosi 7%, natomiast w okresie określonym w art. 146aa ust. 1 pkt 2, wzrasta do 8%. W przypadku, gdy w kolejnym roku spełnione są określone warunki budżetowe, stosowanie tych stawek przedłuża się (art. 146aa ust. 1a).

W załączniku nr 3 do ustawy, pozycja 47 wskazuje, że stawką 8% objęte są "Usługi związane z zakwaterowaniem" (PKWiU 55). W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni dla usługi krótkoterminowego wynajmu lokalu mieszkalnego najemcom (głównie turystom) na cele wypoczynkowe, która mieści się w tej kategorii, obowiązuje preferencyjna stawka VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2, ust. 1a oraz poz. 47 załącznika nr 3.

W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem niniejszego wniosku, która mieści się w grupowaniu PKWiU 55 - "Usługi związane z zakwaterowaniem", ustawodawca przewidział w ustawie o VAT preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.

(…)

W piśmie z dnia 13 listopada 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawczyni odpowiadając na wezwanie tutejszego organu udzieliła następujących informacji:

1. Na czyją rzecz świadczona jest usługa będąca przedmiotem złożonego wniosku?

Odpowiedź:

Najemcami mogą być wszystkie osoby zainteresowane, a więc zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne – np. turyści, którzy wynajmują Lokal w celach wypoczynkowych, jak i osoby prawne, które poszukują miejsca zakwaterowania dla swoich pracowników np. na czas szkolenia.

Jako że Lokal położony jest (…).

Wnioskodawczyni pragnie raz jeszcze podkreślić, że nie udostępnia Lokalu podmiotowi gospodarczemu (operatorowi najmu), który udostępniałby Lokal osobom trzecim we własnym imieniu i na własną rzecz – Wnioskodawczyni świadczy usługi bezpośrednio na rzecz osób (podmiotów) korzystających z Lokalu.

W załączeniu do niniejszego pisma Wnioskodawczyni przedkłada przykładową (…).

2. Czy w budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny obowiązuje regulamin korzystania z lokali?

Odpowiedź:

Według najlepszej wiedzy Wnioskodawczyni w budynku, w którym znajduje się (…), nie obowiązuje regulamin korzystania z lokali. W budynku stosowane są jedynie ogólne zasady porządkowe, o których Wnioskodawczyni informowała we Wniosku, obejmujące m.in. zachowanie ciszy nocnej oraz obowiązek segregowania odpadów.

3. Czy budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny jest wyposażony w recepcję, z której może korzystać najemca?

Odpowiedź:

W ww. budynku nie znajduje się recepcja.

4. W jaki sposób jest skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawczyni? Od jakich czynników uzależniona jest wysokość tego wynagrodzenia?

Odpowiedź:

(…)

5. W związku z informacją, że: „(…) ”:

(…)

W piśmie z dnia 28 listopada 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawczyni potwierdziła, ze wniosek dotyczy świadczenia, na które składa się udostępnienie lokalu mieszkalnego (…) wraz z miejscem postojowym, które stanowią jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) oraz udzieliła następujących informacji:

1. Jednoznaczne wskazanie, jakiej jednej konkretnej grupie podmiotów udostępniany jest lokal mieszkalny w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku.

Odpowiedź:

Wezwanie stawia Wnioskodawczynię przed koniecznością jednoznacznego wskazania, jakiej jednej grupie podmiotów udostępniany jest Lokal w ramach usługi będącej przedmiotem Wniosku. Wnioskodawczyni wyjaśnia zatem, że (…) udostępniany jest osobom fizycznym w celu krótkotrwałego zakwaterowania na czas pobytu (…) o charakterze turystycznym, wypoczynkowym lub rekreacyjnym.

2. Czy z punktu widzenia nabywcy (podmiotu wskazanego w odpowiedzi na pytanie 1 niniejszego wezwania), będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawczyni jednego (złożonego) świadczenia, na które składa się udostępnianie lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym, czy też kilku poszczególnych odrębnych elementów?

Odpowiedź:

Zdaniem Wnioskodawczyni klient będzie zainteresowany nabyciem od Wnioskodawczyni jednego złożonego świadczenia, na które składa się udostępnienie Lokalu w celu krótkotrwałego pobytu oraz udostępnienie miejsca postojowego – a nie kilku odrębnych elementów niezależnych od siebie.

3. Czy pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występować zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to należy szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność.

Czy zdaniem Wnioskodawczyni, elementy składające się na świadczenie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie? Jeśli tak, należy wskazać na czym ten ścisły związek polega.

Odpowiedź:

Na oba te pytania należy odpowiedzieć twierdząco.

W realiach niniejszej sprawy nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z tych świadczeń niezależnie od drugiego – są to świadczenia nierozerwalne. Wnioskodawczyni nie planuje oferować tych świadczeń oddzielnie, a goście zainteresowani są nabyciem jednego kompleksowego świadczenia.

Należy podkreślić, że w opisanym świadczeniu kompleksowym elementem dominującym jest usługa odpłatnego udostępniania Lokalu, natomiast możliwość skorzystania z miejsca postojowego ma charakter pomocniczy względem świadczenia dominującego.

Reasumując:

§ Świadczeniem głównym jest udostępnienie Lokalu gościom w celu krótkoterminowego pobytu,

§ Świadczeniem pomocniczym jest udostępnienie miejsca postojowego, które:

o nie jest i nie będzie oferowane osobno,

o nie może zostać nabyte samodzielnie,

o nie stanowi dla gości celu samoistnego,

o pozostaje w funkcjonalnym i gospodarczym związku z usługą zakwaterowania,

o jest udostępniane wyłącznie na czas pobytu w Lokalu,

o nie ma samodzielnego sensu ekonomicznego dla klienta bez nabycia usługi głównej.

Tym samym oba elementy tworzą jedną usługę kompleksową, w której świadczenie pomocnicze służy pełnemu zrealizowaniu świadczenia zasadniczego.

4. Czy usługi składające się na świadczenie będą prowadziły do realizacji określonego celu? Jeśli tak, to należy wskazać ten cel.

Odpowiedź:

Tak. Zarówno udostępnienie Lokalu na krótkotrwały pobyt, jak i udostępnienie miejsca postojowego służą realizacji wspólnego celu, jakim jest pełne zaspokojenie potrzeb gości związanych z pobytem (…).

Celem klientów jest skorzystanie z usługi krótkotrwałego zakwaterowania w (…), a udostępnienie miejsca postojowego stanowi środek do pełnego, wygodnego i funkcjonalnego skorzystania z usługi głównej.

Z ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia oba świadczenia razem realizują jeden cel gospodarczy.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia złożonego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie złożone, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego.

W kontekście powyższego, należy powołać wyroki Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który swoje stanowisko w powyższej kwestii przedstawił w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem analizy, wskazać również należy, że:

- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o nieistnieniu jednego świadczenia złożonego jest niezależna dostępność świadczeń. Okoliczność, że świadczenia są dostępne niezależnie od siebie, wskazuje w świetle orzecznictwa Trybunału na istnienie kilku niezależnych w rozumieniu przepisów o VAT (23). Jeżeli natomiast świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem złożonym (24)”. Rzecznik Generalna stwierdziła także, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Ponadto Rzecznik Generalna zauważyła, że: „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Odrębna wycena może bowiem w indywidualnych przypadkach polegać też tylko na wewnętrznym wyliczaniu świadczeniodawcy”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia kompleksowego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem kompleksowym. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia kompleksowego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia kompleksowego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie kompleksowe występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni udostępnia osobom fizycznym lokal (…) położony w budynku (…) w celu krótkotrwałego zakwaterowania wraz z miejscem postojowym. Do dyspozycji gości udostępniane jest jedno miejsce postojowe w garażu podziemnym. Gość, któremu udostępniany jest Lokal nie ma możliwości wyboru opcji usługi z miejscem postojowym, bądź bez miejsca postojowego. Wnioskodawczyni nie ustala odrębnego wynagrodzenia za korzystanie z miejsca postojowego. Możliwość skorzystania z miejsca postojowego wliczona jest w cenę usługi udostępnienia Lokalu. Jeżeli gość nie skorzysta z miejsca postojowego, pozostanie to bez wpływu na cenę usługi najmu Lokalu.

Z powyższego wynika, że udostępnianie osobom fizycznym lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem wniosku jest powiązane z udostępnianiem miejsca postojowego. Nie ma możliwości nabycia któregokolwiek z tych świadczeń niezależnie od drugiego - są to świadczenia nierozerwalne. Wnioskodawczyni nie planuje oferować tych świadczeń oddzielnie, a goście zainteresowani są nabyciem jednego kompleksowego świadczenia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, klient będzie zainteresowany nabyciem jednego złożonego świadczenia, na które składa się udostępnienie Lokalu w celu krótkotrwałego pobytu oraz udostępnienie miejsca postojowego - a nie kilku odrębnych elementów niezależnych od siebie.

Zarówno udostępnienie Lokalu na krótkotrwały pobyt, jak i udostępnienie miejsca postojowego służą realizacji wspólnego celu, jakim jest pełne zaspokojenie potrzeb gości związanych z pobytem (…). Celem klientów jest skorzystanie z usługi krótkotrwałego zakwaterowania w (…), a udostępnienie miejsca postojowego stanowi środek do pełnego, wygodnego i funkcjonalnego skorzystania z usługi głównej. Z ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia oba świadczenia razem realizują jeden cel gospodarczy.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniach należy wskazać, że usługi składające się na świadczenie, tj. udostępnianie lokalu (…) położonego w (…) i udostępnianie miejsca postojowego są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Łącznie elementy te umożliwiają pełne zaspokojenie potrzeb gości związanych z pobytem (…). Niewątpliwie czynności te mogą stanowić w określonych warunkach świadczenia odrębne, niemniej jednak, w analizowanych okolicznościach odrębne nabycie jednej z usług – czy to udostępnianie lokalu mieszkalnego, czy to udostępnienia miejsca postojowego – będzie w przedmiotowej sprawie niemożliwe.

Zatem usługa polegająca naudostępnianiu lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania oraz udostępnianie miejsca postojowego w tym konkretnym przypadku – ze względu na indywidualne zależności - stanowią jedno świadczenie kompleksowe. Przy czym stwierdzić należy, że w opisanym świadczeniu kompleksowym elementem dominującym jest usługa udostępniania lokalu mieszkalnego, a usługa udostępniania miejsca postojowego ma charakter pomocniczy względem elementu dominującego.

W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację/stawkę podatku dla usługi udostępniania osobom fizycznym lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem Sekcji I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja I obejmuje:

- usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,

- usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,

- usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

- usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,

- tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,

- usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu,

- usługi gastronomiczne,

- usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),

- usługi stołówkowe,

- usługi przygotowywania i podawania napojów.

Sekcja ta nie obejmuje:

- gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,

- sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,

- wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,

- usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i usług (PKWiU) dział 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM” obejmuje:

- usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym,

- usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.

Dział ten nie obejmuje:

- usług w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L.

Niniejsze grupowanie obejmuje zatem zapewnienie zakwaterowania na dłuższy okres studentom, osobom pracującym oraz pozostałym osobom.

W tym miejscu należy odnieść się do samego pojęcia „zakwaterowanie”. W związku z tym, że nie zostało ono zdefiniowane w ustawie, przy ustalaniu jego zakresu znaczeniowego należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Z kolei „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku Wnioskodawczyni udostępnia osobom fizycznym lokal (…) położony w budynku (…) w celu krótkotrwałego zakwaterowania wraz z miejscem postojowym. Lokal jest umeblowany i wyposażony w standardowe sprzęty. Wnioskodawczyni zapewnia podstawowe środki higieny osobistej, pościel i ręczniki. Najemcy mają dostęp do mediów, telewizji oraz Internetu (…). Goście nie ponoszą również dodatkowych kosztów eksploatacyjnych. W Lokalu obowiązują następujące zasady:

(…)

Do dyspozycji gości udostępniane jest jedno miejsce postojowe w garażu podziemnym. Gość, któremu udostępniany jest Lokal nie ma możliwości wyboru opcji usługi z miejscem postojowym, bądź bez miejsca postojowego. Wnioskodawczyni nie ustala odrębnego wynagrodzenia za korzystanie z miejsca postojowego. Możliwość skorzystania z miejsca postojowego wliczona jest w cenę usługi udostępnienia Lokalu.

Celem zakwaterowania najemców (gości) jest ich krótkoterminowy - najczęściej kilkudniowy - pobyt w (…). Najem ten nie ma na celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych najemców, a jedynie zapewnienie im krótkotrwałego zakwaterowania na czas pobytu (…). Innymi słowy, celem świadczonych usług jest zaspokojenie potrzeb związanych z czasowym pobytem osób przebywających w udostępnionym Lokalu, tj. podstawowych potrzeb odpoczynku, snu, przygotowania i spożywania posiłków oraz higieny osobistej. Nie ma możliwości zameldowania osób przebywających w Lokalu na pobyt stały. Lokal udostępniany jest gościom na krótkie pobyty, przede wszystkim w celach turystycznych i wypoczynkowych. Sprzątanie Lokalu odbywa się za pośrednictwem zewnętrznego serwisu sprzątającego (…). Usługi sprzątania Lokalu nie są świadczone w trakcie pobytu gości. W ramach usługi na rzecz gości nie są zapewniane dodatkowe świadczenia takie jak wyżywienie, pranie, czy bieżąca wymiana ręczników i pościeli.

Wnioskodawczyni korzysta z usług (…). Zameldowanie możliwe jest w godzinach (…), a wymeldowanie pomiędzy (…). Wnioskodawczyni nie spisuje z gośćmi protokołu zdawczo-odbiorczego przy udostępnianiu Lokalu. W ramach przedmiotowej usługi Wnioskodawczyni pobiera kaucję zabezpieczającą. Kaucja ta ma formę depozytu gwarancyjnego w wysokości (…), pobieranego (…) w dniu zameldowania gości, na poczet ewentualnych zniszczeń lub szkód w Lokalu. Depozyt jest zwracany w dniu wyjazdu gości (…) pod warunkiem braku zastrzeżeń co do stanu Lokalu. Odpowiedzialność za uszkodzenia i zniszczenia w wynajmowanym Lokalu ponoszą goście.

W przypadku rezygnacji z pobytu, gość może bezpłatnie odwołać rezerwację najpóźniej na (…) przed planowaną datą przyjazdu. W sytuacji, gdy rezygnacja nastąpi w terminie krótszym niż (…) przed planowanym przyjazdem, gość zobowiązany jest do uiszczenia opłaty za odwołanie rezerwacji w wysokości równej pełnej cenie rezerwacji. W budynku, w którym znajduje się (…). W budynku obowiązują ogólne zasady porządkowe (cisza nocna, obowiązek segregowania odpadów). W budynku nie znajduje się recepcja. (…)

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej opis usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku należy stwierdzić, że dział PKWiU 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM” jest klasyfikacją najbardziej ją odzwierciedlającą, ponieważ ww. usługa ma charakter tymczasowy, nie jest związana z pobytem stałym i nie jest świadczona w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Klienta.

Zatem z uwagi na swoją specyfikę, będąca przedmiotem wniosku kompleksowa usługa zakwaterowania wraz miejscem postojowym, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 47 wskazano PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.

W związku z powyższym, dla usługi kompleksowej będącej przedmiotem analizy, która mieści się w grupowaniu PKWiU 55 – „Usługi związane z zakwaterowaniem”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawczyni może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowegobędącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1. następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2. wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącegoprzedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja towaru/usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).