0112-KDSL2-2.440.81.2026.3.IH

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 21 lutego 2026 r. (data wpływu 21 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 26 marca 2026 r. (data wpływu 26 marca 2026 r.) oraz 13 kwietnia 2026 r. (data wpływu 13 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:

Usługa – sprzedaż „(…)” produkowanej w restauracji, podawanej na miejscu

Opis usługi:

Wnioskodawca sprzedaje „(…)”, którą produkuje w swojej restauracji i podaje na miejscu. Skład surowcowy oranżady – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy – to: (…). Przygotowanie oranżady przebiega w następujący sposób: (…). Produkt jest gotowy bezpośrednio po przygotowaniu. Oranżada przygotowywana jest przez personel każdorazowo na indywidualne zamówienie klienta, bezpośrednio po jego złożeniu i przed podaniem klientowi. Co do zasady produkt nie jest modyfikowany ze względu na zachowanie (…) receptury i powtarzalnego smaku. Zamówienia przyjmowane są zarówno przy kasie/ladzie, jak i przy stoliku przez obsługę kelnerską. Personel doradza klientowi oraz zachęca do spróbowania produktu, przedstawiając jego charakter oraz (…). Po złożeniu zamówienia personel przygotowuje oranżadę, którą następnie podaje w szklanej butelce do stolika. Ponadto, personel udziela informacji o produkcie i doradza klientowi prawidłowy sposób jej konsumpcji. Na życzenie klienta dostępne są serwetki oraz słomki. Po zakończeniu konsumpcji obsługa sprząta naczynia. W lokalu znajdują się stoliki i krzesła dla klientów. Stoliki są nakryte i przygotowane do konsumpcji na miejscu. Ponadto, w restauracji dostępne są także toalety.

Rozstrzygnięcie:

PKWiU 2015 – 56

Stawka podatku od towarów i usług:

23%

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 1 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 26 marca 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i (…), a także w dniu 13 kwietnia 2026 r. poprzez udzielenie dodatkowych informacji dotyczących usługi będącej przedmiotem wniosku.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

Wnioskodawca posiada restaurację (…). Z tego powodu Wnioskodawca ma również recepturę oranżady (…), którą produkuje na miejscu. Produkcja odbywa się poprzez (…). Wnioskodawca ma wątpliwości co do ustalenia konkretnej stawki podatku VAT na oranżadę. Jak wskazał, patrząc na inne produkty tego typu, wszystkie są objęte 5% stawką VAT. Wnioskodawca podkreślił, że robi oranżadę na bieżąco i od razu podaje klientowi, co – jego zdaniem – teoretycznie wskazywałoby na stawkę 8%. Wskazał także, że jest to napój na bazie (…), co można by uznać – w ocenie Wnioskodawcy – za podstawę do 23%. Ponadto, Wnioskodawca wyjaśnił, że (…).

W piśmie z dnia 26 marca 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tut. organu zawarte w wezwaniu z dnia 20 marca 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.81.2026.1.IH – udzielił następujących informacji:

Pytanie 1. Wskazanie nazwy identyfikującej oranżadę (nazwy handlowej, pod jaką funkcjonuje w obrocie handlowym).

Odpowiedź: Nazwa produktu – „(…)”.

Pytanie 2. Szczegółowe opisanie, w jaki sposób – krok po kroku – oranżada jest produkowana. W opisie należy uwzględnić wszystkie składniki, które są używane do produkcji oranżady, wszystkie wykonywane w trakcie procesu produkcji czynności oraz wszystkie wykorzystywane metody/narzędzia/środki. Przy czym, nie należy stosować alternatyw, ani katalogów otwartych.

Odpowiedź: (…) – produkt jest gotowy bezpośrednio po przygotowaniu.

Pytanie 3. Podanie składu surowcowego do 100% wszystkich składników występujących w gotowej oranżadzie, wraz ze wskazaniem dokładnej procentowej zawartości każdego z tych składników. Należy zauważyć, że udział składników w oranżadzie powinien wskazywać określoną wartość bez przybliżeń i przedziałów (skład musi być czytelny i jednoznaczny).

Odpowiedź: (…).

Pytanie 4. W przypadku, gdy w skład surowcowy oranżady wchodzi: sok owocowy, sok warzywny i/lub sok owocowo-warzywny, należy podać masowy udziału soku/soków w tym składzie (procentowy udział).

Odpowiedź: Produkt nie zawiera soków owocowych ani warzywnych.

Pytanie 5. Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest sytuacja, gdy oranżada jest sprzedawana:

a) na miejscu,

czy

b) na wynos?

Należy wybrać tylko jedną opcję.

Odpowiedź: Przedmiotem wniosku jest sprzedaż oranżady na miejscu.

Pytanie 6. W jakich konkretnie okolicznościach następuje sprzedaż oranżady przez Wnioskodawcę/personel Wnioskodawcy? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Oranżada sprzedawana jest w restauracji jako element oferty gastronomicznej. Produkt przygotowywany jest każdorazowo na miejscu przez personel, bezpośrednio przed podaniem klientowi.

Pytanie 7. Komu – jakiej grupie klientów – Wnioskodawca/personel Wnioskodawcy sprzedaje przedmiotową oranżadę? Należy wskazać jedną, konkretną grupę klientów (np. osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, czy podmioty prowadzące działalność gospodarczą, itp.).

Odpowiedź: Oranżada sprzedawana jest osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej (klientom restauracji).

Pytanie 8. W jaki sposób Wnioskodawca/personel Wnioskodawcy przyjmuje zamówienie klienta (przy kasie/ladzie, przy stoliku, w inny sposób – jaki?)?

Odpowiedź: Zamówienia przyjmowane są zarówno przy kasie/ladzie, jak i przy stoliku przez obsługę kelnerską.

Pytanie 9. Szczegółowe opisanie wszystkich czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę/personel Wnioskodawcy podczas sprzedaży oranżady.

Odpowiedź: Personel:

· przyjmuje zamówienie,

· przygotowuje oranżadę bezpośrednio po zamówieniu,

(…)

· podaje produkt klientowi (najczęściej do stolika),

· udziela informacji o produkcie i doradza klientowi prawidłowy sposób jej konsumpcji,

· sprząta naczynia po zakończeniu konsumpcji.

Pytanie 10. Czy oranżada jest przygotowywana (produkowana) na indywidualne zamówienie klienta, tzn. dopiero po złożeniu przez klienta zamówienia? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Oranżada przygotowywana jest każdorazowo na indywidualne zamówienie klienta, bezpośrednio po jego złożeniu.

Pytanie 11. Czy na życzenie klienta oranżada może być modyfikowana, np. dodawane są składniki, bądź wyłączony jest jakiś składnik?

Odpowiedź: Co do zasady produkt nie jest modyfikowany, ze względu na zachowanie (…) receptury i powtarzalnego smaku.

Pytanie 12. Czy Wnioskodawca/personel Wnioskodawcy doradza klientowi przy sprzedaży (wyborze produktu)?

Odpowiedź: Personel doradza klientowi oraz zachęca do spróbowania produktu, przedstawiając jego charakter oraz (…).

Pytanie 13. Czy Wnioskodawca/personel Wnioskodawcy informuje klienta o oferowanych produktach?

Odpowiedź: Klient informowany jest o produkcie ustnie przez personel restauracji.

Pytanie 14. W jakim opakowaniu/naczyniu oranżada jest wydawana klientowi (np. szklanka, karafka, kubek, jednorazowe opakowanie, zamknięta, nienaruszona butelka, itp.)?

Odpowiedź: Oranżada podawana jest w szklanej butelce.

Pytanie 15. Czy do sprzedawanej oranżady lub na życzenie klienta dodawane są serwetki, słomki, sztućce, itp.?

Odpowiedź: Na życzenie klienta dostępne są serwetki oraz słomki.

Pytanie 16. W przypadku wskazania, że przedmiotem wniosku jest sytuacja, gdy oranżada jest sprzedawana na miejscu (wybór opcji a) w pytaniu nr 5) należy dodatkowo wskazać:

a) czy w restauracji znajdują się stoliki i krzesła? Jeśli tak, to należy również wskazać, czy stoliki są nakryte;

b) czy w restauracji są toalety/szatnie dla klientów?

c) czy oranżada jest wydawana klientowi przy kasie/ladzie, czy przynoszona przez Wnioskodawcę/personel Wnioskodawcy do stolika?

d) czy Wnioskodawca/personel Wnioskodawcy sprząta naczynia ze stolika?

Odpowiedź: Warunki spożycia na miejscu:

· w lokalu znajdują się stoliki i krzesła dla klientów,

· dostępne są toalety,

· oranżada jest podawana do stolika przez personel,

· po zakończeniu konsumpcji obsługa sprząta naczynia.

Dodatkowo w ww. piśmie Wnioskodawca wskazał, że cena (…) oranżady wynosi (…).

Do ww. uzupełnienia dołączono (…).

Ponadto, w piśmie z dnia 13 kwietnia 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 8 kwietnia 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.81.2026.2.IH, udzielił następujących informacji:

Pytanie 1. Wskazanie dokładnej zawartości procentowej (%) każdego ze składników zawartych w „(…)”, tj.:

(…).

Należy zauważyć, że udział % ww. składników w „(…)” powinien wskazywać określoną wartość bez przybliżeń i przedziałów (skład musi być czytelny i jednoznaczny), a suma zawartości % poszczególnych składników powinna wynieść 100%.

Odpowiedź: Skład procentowy „(…)” w odniesieniu do objętości przedstawia się następująco:

(…).

Suma wszystkich składników wynosi 100%.

Pytanie 2. W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu z dnia 26 marca 2026 r., że „w lokalu znajdują się stoliki” należy jednoznacznie wskazać, czy stoliki te są nakryte?

Odpowiedź: W lokalu znajdują się stoliki oraz krzesła przeznaczone dla klientów. Stoliki są nakryte i przygotowane do konsumpcji na miejscu.

Pytanie 3. Wskazanie kodu Nomenklatury scalonej (CN) dla „(…)”.

Odpowiedź: W ocenie Wnioskodawcy „(…)” powinna zostać zaklasyfikowana do: CN 2202 – Wody, w tym wody mineralne i gazowane, zawierające dodatek cukru lub innych substancji słodzących lub aromatyzujących oraz pozostałe napoje bezalkoholowe.

W ww. piśmie Wnioskodawca wskazał również, że w jego ocenie sprzedaż „(…)” stanowi element usługi gastronomicznej świadczonej w lokalu, polegającej na przygotowaniu i podaniu napoju do bezpośredniej konsumpcji na miejscu, w warunkach właściwych dla działalności restauracyjnej. Świadczenie to ma charakter kompleksowy i obejmuje nie tylko przygotowanie napoju, ale również obsługę klienta, udostępnienie infrastruktury lokalu (stoliki, toalety) oraz czynności związane z podaniem i sprzątaniem po konsumpcji. W związku z powyższym – zdaniem Wnioskodawcy – świadczenie to powinno być klasyfikowane jako usługa związana z wyżywieniem (PKWiU 56).

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Uwzględniając zatem powyższe przepisy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w przypadku sprzedaży „(…)”, w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy. W tym celu należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii klasyfikacji czynności jako świadczenia usług, czy dostawy towarów.

Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) (ECLI:EU:C:2005:649) oraz wyroku z dnia 29 marca 2007 r., nr C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21) (ECLI:EU:C:2007:195), wprzypadku gdy transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o dwa, czy więcej świadczeń odrębnych, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług.

Natomiast w wyroku z dnia 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22) (ECLI:EU:C:2005:157), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś towaru”.

Zatem tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.

W wyroku z dnia 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg**-**Gelting Linien (ECLI:EU:C:1996:184) w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku).

W wyroku z dnia 10 maja 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 (ECLI:EU:C:2011:135, pkt 62) TSUE wskazał, że trzeba też dodać, że element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta [zob. podobnie ww. wyroki: w sprawie Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV, pkt 22; w sprawie Everything Everywhere (dawniej T-Mobile UK), pkt 26] oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.

Zatem w przypadku wystąpienia, oprócz usług nierozerwalnie ze sprzedażą towaru związanych, usług dodatkowych (takich jak, np. zapewnienie miejsca do konsumpcji wraz z obsługą kelnerską), które zaspokajają potrzeby klientów, dla których elementy te są istotne stwierdzić należy, że w takich okolicznościach mamy do czynienia ze świadczeniem usługi związanej z wyżywieniem.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011, str. 1, z późn. zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

Natomiast w wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r. w sprawie C-703/19 (ECLI:EU:C:2021:377) TSUE wyjaśnił jak w świetle dyrektywy oraz rozporządzenia wykonawczego 282/11 należy właściwie rozumieć pojęcia „usługa restauracyjna i cateringowa” czy też dostawa „towarów spożywczych”. Istotą tego wyroku jest wyjaśnienie, że tzw. infrastruktura materialna (stoliki, krzesła, sztućce, toaleta) i ludzka (obsługa kelnerska, barmańska) dostępna w lokalach gastronomicznych ma znaczenie dla ustalenia czy mamy do czynienia z towarem, czy z usługą. Jednak kwestia ta nie jest decydująca z punktu widzenia określenia stawki podatku VAT, której wysokość jest rezultatem podporządkowania świadczenia do odpowiedniej pozycji właściwej klasyfikacji.

Zatem ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej) elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.

Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.

Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.

Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem analizy w niniejszej sprawie jest sprzedaż „(…)” produkowanej w restauracji Wnioskodawcy, podawanej na miejscu. Oranżada przygotowywana jest przez personel każdorazowo na indywidualne zamówienie klienta, bezpośrednio po jego złożeniu i przed podaniem klientowi. Co do zasady produkt nie jest modyfikowany ze względu na zachowanie (…) receptury i powtarzalnego smaku. Zamówienia przyjmowane są zarówno przy kasie/ladzie, jak i przy stoliku przez obsługę kelnerską. Personel doradza klientowi oraz zachęca do spróbowania produktu, przedstawiając jego charakter oraz (…). Po złożeniu zamówienia personel przygotowuje oranżadę, którą następnie podaje w szklanej butelce do stolika. Ponadto, personel udziela informacji o produkcie i doradza klientowi prawidłowy sposób jej konsumpcji. Na życzenie klienta dostępne są serwetki oraz słomki. Po zakończeniu konsumpcji obsługa sprząta naczynia.

Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika również, że w lokalu znajdują się stoliki i krzesła dla klientów. Stoliki są nakryte i przygotowane do konsumpcji na miejscu. Ponadto, w restauracji dostępne są także toalety.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaży „(…)” produkowanej w restauracji, podawanej na miejscu towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do czynienia z usługa restauracyjną. W tym konkretnym przypadku występują bowiem usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak: przyjmowanie zamówienia zarówno przy kasie/ladzie, jak i przy stoliku przez obsługę kelnerską, doradzanie klientowi, udzielanie informacji o produkcie oraz zachęcanie do jego spróbowania, przygotowanie i podanie oranżady przez personel do nakrytego stolika, sprzątnięcie przez obsługę naczyń po konsumpcji, a także udostępnienie odpowiedniej infrastruktury (stoliki, krzesła, toalety).

Uzasadnienie klasyfikacji

W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

– niniejszych zasad metodycznych,

– uwag do poszczególnych sekcji,

– schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

– symbole grupowań,

– nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Zgodnie z tytułem, Sekcja I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług „USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM I USŁUGI GASTRONOMICZNE” obejmuje:

– usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,

– usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,

– usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

– usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,

– tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,

– usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu,

– usługi gastronomiczne,

– usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),

– usługi stołówkowe,

– usługi przygotowywania i podawania napojów.

Sekcja ta nie obejmuje:

– gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,

– sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,

– wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,

– usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.

W sekcji I PKWiU zawarty jest m.in. dział 56 „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM”, który obejmuje:

– usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki „na wynos”, z lub bez miejsc do siedzenia.

Dział ten nie obejmuje:

– gotowych posiłków i dań, pakowanych próżniowo, mrożonych lub w puszkach, sklasyfikowanych w 10.85.1,

– gotowych posiłków i dań, łatwo psujących się, sklasyfikowanych w 10.89.16.0,

– napojów, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 11,

– sprzedaży żywności, która nie jest traktowana, jako gotowy posiłek lub sprzedaży gotowych posiłków, które nie są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji, sklasyfikowanej w odpowiednich grupowaniach Sekcji G.

Przy czym nie jest istotny rodzaj obiektu serwującego posiłki, ale fakt, że są one przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji.

Uwzględniając powyższe, sprzedaż „(…)” produkowanej w restauracji, podawanej na miejscu stanowi usługę, która spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 56 „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015).

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W myśl art. 41 ust. 12f ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie:

1. napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania;

2. towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;

3. posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy.

Powyższy przepis wskazuje, że niezależnie od tego, jak dana czynność będzie traktowana w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług (tj. czy jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług), jeżeli będzie sklasyfikowana w dziale 56 PKWiU z 2015 r. będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8% (pod warunkiem braku wyłączenia wynikającego z art. 41 ust. 12f ustawy).

Jak już wcześniej wskazano, sprzedaż „(…)” produkowanej w restauracji, podawanej na miejscu – w opisanych przez Wnioskodawcę okolicznościach – stanowi usługę, która spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 56 „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM”.

Rozstrzygając kwestię stawki podatku w niniejszej sprawie należy przeanalizować wyłączenia wskazane w art. 41 ust. 12f ustawy, w szczególności pkt 1, zgodnie z którym stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania. W sprawie nie znajdą zastosowania wyłączenia z art. 41 ust. 12f pkt 2 i 3 ustawy, jednakże aby wykluczyć wyłączenie z art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy konieczne jest ustalenie, czy będący przedmiotem niniejszej decyzji napój „(…)” jest napojem wymienionym w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

W uzupełnieniu z dnia 13 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie „»(…)« powinna zostać zaklasyfikowana do: CN 2202 – Wody, w tym wody mineralne i gazowane, zawierające dodatek cukru lub innych substancji słodzących lub aromatyzujących oraz pozostałe napoje bezalkoholowe”.

Zgodnie z tytułem działu 22 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet”.

Pozycja CN 2202 obejmuje: „Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009”.

Jeśli chodzi o napoje bezalkoholowe, to Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE C 327 z dnia 17.09.2018 r.) precyzują zakres pozycji 2202. Zgodnie z tymi Notami napoje bezalkoholowe objęte tą pozycją, to płyny bezpośrednio nadające się i przeznaczone do spożycia przez ludzi poprzez wypicie, niezależnie od ilości, w jakiej są one wchłaniane, lub od szczególnych celów, w jakich różne rodzaje płynów mogą być spożywane, o ile nie są one objęte inną bardziej szczegółową pozycją. Czysto subiektywne, zmienne czynniki, takie jak sposób, w jaki takie napoje są przyjmowane, lub cel, w jakim są one spożywane, np. w celu ugaszenia pragnienia lub poprawy zdrowia, nie mają znaczenia przy ich klasyfikacji (zob. wyrok TSUE w sprawie 114/80).

Zgodnie z brzmieniem Not do CN 2202, „Niniejsza pozycja obejmuje napoje bezalkoholowe zdefiniowane w uwadze 3 do niniejszego działu, nie objęte innymi pozycjami, a w szczególności pozycją 2009 lub 2201.

(A)Wody, włączając wody mineralne i wody gazowane, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatyzowanego.

Niniejsza grupa obejmuje, między innymi:

(1) Słodzone lub aromatyzowane wody mineralne (naturalne lub sztuczne).

(2) Napoje, takie jak lemoniada, oranżada, cola, składające się ze zwykłej wody pitnej, nawet słodzonej, aromatyzowanej sokami owocowymi lub sokami z orzechów lub esencjami, lub złożonymi ekstraktami, do których czasami jest dodawany kwas cytrynowy lub winowy. Są one często gazowane ditlenkiem węgla i generalnie są w butelkach lub innych hermetycznych pojemnikach”.

Uwzględniając powyższe, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że będący przedmiotem analizy napój „(…)” posiada cechy i właściwości towarów objętych pozycją CN 2202.

Zauważyć należy, że wśród towarów – na podstawie załącznika nr 3 do ustawy – objętych stawką VAT w wysokości 8%, nie zostały wymienione towary sklasyfikowane do CN 2202.

Natomiast w załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%”, w poz. 17 wskazano CN ex 2202 – „Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją CN 2009 – wyłącznie produkty:

1. jogurty, maślanki, kefiry, mleko nieobjęte działem CN 04 – z wyłączeniem produktów zawierających kawę oraz jej ekstrakty, esencje lub koncentraty,

2. napoje bezalkoholowe, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,

3. preparaty do początkowego żywienia niemowląt, w tym mleko początkowe, preparaty do dalszego żywienia niemowląt, w tym mleko następne, mleko i mleko modyfikowane dla dzieci, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

4. niezawierające produktów objętych pozycjami od CN 0401 do CN 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od CN 0401 do CN 0404:

a) napoje na bazie soi o zawartości białka 2,8% masy lub większej (CN 2202 99 11),

b) napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8% masy; napoje na bazie orzechów objętych działem CN 08, zbóż objętych działem CN 10 lub nasion objętych działem CN 12 (CN 2202 99 15)”.

W świetle art. 2 pkt 30 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: ex – rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

Po analizie treści poz. 17 załącznika nr 10 do ustawy – w której wymienione zostały m.in. napoje bezalkoholowe, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego – stwierdzić należy, że napój „(…)”, pomimo przyporządkowania do CN 2202, nie spełnia warunków wymienionych w ww. pozycji załącznika nr 10 do ustawy.

W związku z powyższym, w analizowanym przypadku zastosowanie znajdzie wyłączenie, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż „(…)” produkowanej w restauracji, podawanej na miejscu – w okolicznościach opisanych przez Wnioskodawcę – stanowi usługę, która jest klasyfikowana do działu PKWiU 56 – „Usługi związane z wyżywieniem”. Usługa ta jest objęta wyłączeniem, o którym mowa w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy, dlatego też podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1. następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2. wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

– klasyfikacja usługi, lub

– stawka podatku właściwa dla usługi lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).