0115-KDST1-3.440.90.2022.11.BK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po ponownym rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 19 sierpnia 2022 r. (data wpływu 1 września 2022 r.), uzupełnionym w dniu 21 października 2022 r. (data wpływu 24 października 2022 r.), w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24 (data wpływu prawomocnego wyroku 29 listopada 2024 r.), uchylającym decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0110-KSI1-2.441.2.2024.2.JW z dnia 2 kwietnia 2024 r. oraz poprzedzającą ją decyzję nr 0115-KDST1-3.440.90.2022.6.BK z dnia 18 grudnia 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar – (...)

Opis towaru: adiuwant; środek wpływający bezpośrednio na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin lub nawozów, w skład którego – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy – wchodzą: (...)

Rozstrzygnięcie: nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 24 października 2022 r., w zakresie sklasyfikowania towaru (...) według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

_W treści wniosku_i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru .

Przedmiotem wniosku jest adiuwant o nazwie (...) (dalej również jako „Produkt”).

Jest to produkt, który wpływa bezpośrednio na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin lub nawozów.

Produkt ten spełnia następujące funkcje:

(...)

Spółka zaznaczyła również, że samoistne stosowanie produktu, tj. bez właściwych „śor” lub nawozów, byłoby „pozbawione jakiegokolwiek sensu” zarówno biologicznego, jak i użytkowego, gdyż wszystkie adiuwanty, w tym (...) należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin. Tym samym jedyne możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego towaru sprowadza się do ochrony roślin oraz nawożenia.

Skład preparatu:

(...)

Kompletny skład oraz proces technologiczny wytwarzania preparatu stanowi tajemnicę handlową właściciela preparatu.

Produkt oferowany jest do sprzedaży w opakowaniach (...).

Dostawcą produktu jest firma (...).

Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw wprowadziła nowy sposób identyfikowania towarów i usług na potrzeby opodatkowania VAT. W odniesieniu do niektórych kategorii towarów i usług objętych stawkami obniżonymi ustawodawca zrezygnował z identyfikowania ich przy użyciu konkretnych symboli klasyfikacyjnych (CN albo PKWiU) określając warunek stosowania stawek w sposób opisowy.

Zgodnie z uzasadnieniem do wyroku WSA w Bydgoszczy (data orzeczenia: 2021.09.14, symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług), stawka podatku uzależniona jest wyłącznie od tego czy preparat jest przeznaczony do ochrony roślin - zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej.

(...) nie jest nawozem, gdyż nie zawiera składników odżywczych dla roślin, ani środkiem ochrony roślin, gdyż nie zawiera substancji aktywnych. Produkt można zaklasyfikować jako adiuwant rolniczy, który służy do łącznego stosowania z nawozami lub środkami ochrony roślin w celu podniesienia ich skuteczności.

Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin definiuje adiuwanty w art. 2 pkt 5a. Aktualnie polskie przepisy krajowe nie przewidują możliwości ani konieczności rejestracji adiuwantów rolniczych. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów ani nie przewiduje możliwości ich rejestrowania. W związku z tym nie jest wymagane pozwolenie na obrót adiuwantami na rynku polskim.

Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin definiuje środek ochrony roślin jako: środki zawierające substancje czynne, sejfnery lub synergetyki, które są przeznaczone do ogólnie pojętej ochrony roślin (np. zwalczanie chorób i szkodników, zwalczanie chwastów itp.). Produkt dla którego Spółka wnioskuje o WIS nie posiada substancji aktywnej, sejfnera lub synergetyka, więc nie jest środkiem ochrony roślin. Natomiast jest przeznaczony do ochrony roślin poprzez stosowanie łącznie ze środkiem ochrony roślin (lub nawozem). Produkt ten zawiera składniki obojętne, które po wymieszaniu ze środkiem ochrony roślin (lub nawozem) zwiększają jego skuteczność.

W związku z tym, że produkt nie spełnia definicji środka ochrony roślin i faktycznie nim nie jest, nie może on uzyskać wpisu do rejestru środków ochrony roślin.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów ani nie przewiduje możliwości ich rejestrowania lub dopuszczenia do obrotu. Nie są wymagane żadne badania, atesty, certyfikaty, aby wprowadzić adiuwant do obrotu w Polsce. W związku z tym nie jest możliwe przedstawienie takich dokumentów.

Do wniosku oraz jego uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(...)

Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, organ pierwszej instancji w wiążącej informacji stawkowej z dnia 2 grudnia 2022 r. nr 0115-KDST1-3.440.90.2022.3.BK zaklasyfikował towar – (...) do działu 34 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. (data wpływu) Wnioskodawca złożył odwołanie od ww. wiążącej informacji stawkowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia 20 września 2023 r. nr 0110-KSI1-2.441.12.2022.6.ZK uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy dokonać wykładni pozycji nr 10 załącznika nr 3 do ustawy zgodnie z dyrektywą języka polskiego ogólnego oraz odnieść wyniki tej wykładni do funkcji przedmiotowego towaru (...).

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ pierwszej instancji wydał w dniu 18 grudnia 2023 r. wiążącą informację stawkową nr 0115-KDST1-3.440.90.2022.6.BK, w której zaklasyfikował towar – (...) do działu 34 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, zw. z art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 15 stycznia 2024 r. (data wpływu) Wnioskodawca złożył odwołanie od ww. wiążącej informacji stawkowej.

Po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego, decyzją z dnia 2 kwietnia 2024 r. nr 0110-KSI1-2.441.2.2024.2.JW, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Pismem z dnia 16 maja 2024 r. (data wpływu), za pośrednictwem organu odwoławczego, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z dnia 14 czerwca 2024 r. nr 0110-KSI1-2.441.2.2024.3.JW odpowiedział na skargę Spółki, wnosząc o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2024 r. (data wpływu prawomocnego wyroku 29 listopada 2024 r.) sygn. akt I SA/Op 519/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 kwietnia 2024 r. nr 0110-KSI1-2.441.2.2024.3.JW oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 18 grudnia 2023 r. nr 0115-KDST1- 3.440.90.2022.6.BK.

Przywołując brzmienie poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że „Z brzmienia powyższej pozycji wynika, że stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania spornego towaru do odpowiedniego kodu CN, ale od spełnienia określonych warunków wskazanych w tej pozycji”.

W ocenie Sądu, „W realiach rozpatrywanej sprawy zastosowanie stawki VAT w wysokości 8% jest uzależnione wyłącznie od zaliczenia omawianego preparatu do środków ochrony roślin - zwykle przeznaczonych do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Odnosząc się do użytego pojęcia „zwykle”, Sąd odwołał się do jego potocznego rozumienia, wskazując: „Według Słownika języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „zwykle” oznacza «najczęściej, przeważnie». Zatem, stawką w wysokości 8% objęte są nawozy i środki ochrony roślin, które najczęściej, przeważnie, przeznaczone są do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Dodatkowo, Sąd odwołał się także do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 marca 2011 r. w sprawie C - 41/09 oraz opinii z 5 października 2010 r. Rzecznika Generalnego Y. Bota, wydanej w tej sprawie. „Według opinii Rzecznika Generalnego użycie przysłówka „zwykle” dowodzi, że prawodawca Unii pragnął, aby obniżona stawka VAT była stosowana automatycznie do każdego z produktów, których dotyczy przepis, gdy produkt jest zwyczajowo i w sposób ogólny przeznaczony do produkcji żywności”.

Zdaniem Sądu, „W odniesieniu do rozpatrywanej sprawy oznacza to, że obniżona stawka podatku powinna być stosowana automatycznie do każdego z towarów zwyczajowo (przeważnie) i w sposób ogólny przeznaczonego do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Rozważając niniejszą sprawę Sąd wskazał, że „towar ten jest adiuwantem i podobnie jak inne adiuwanty, bezpośrednio wpływa na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin, spełniając niżej wyszczególnione funkcje:

(...)

Dodatkowo Sąd podkreślił, że „samoistne stosowanie spornego towaru, podobnie jak innych adiuwantów, tj. bez właściwych środków ochrony roślin, byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu zarówno biologicznego jak i użytkowego, gdyż wszystkie adiuwanty, w tym i sporny w niniejszej sprawie preparat, należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin. Te funkcje i zastosowanie preparatu nie są kwestionowane przez organ. Tym samym, jedyne i możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego środka sprowadza się de facto do ochrony roślin”.

Ponadto w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że „brak odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT do ustawy o środkach ochrony roślin, prowadzi to wniosku, że użyte w tej pozycji pojęcie „środki ochrony roślin” wykracza poza definicję tych środków zawartą we wspomnianej ustawie. Oznacza to, że pozycją tą objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie. W konsekwencji, skoro przeznaczenie i zastosowanie omawianego preparatu sprowadza się w istocie do ochrony roślin, to rację ma Spółka, że towar ten mieści się z pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT i właściwą stawką podatkową jest stawka VAT w wysokości 8%”.

Mając na uwadze ww. orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek Spółki w zakresie określenia klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług dla towaru opisanego we wniosku wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że niniejszą decyzję oparto na przepisach prawa obowiązujących w dacie jej wydania, stanowi ona realizację wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Realizując wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po ponownym rozpoznaniu sprawy, stwierdza co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 10 (sekcja zatytułowana „Towary zwykle używane w rolnictwie”) wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej”. Trzeba zauważyć, że zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 3 marca 2011 r. sprawa nr C-41/09, który opiera się na dyrektywie Rady z dnia 28 listopada 2006 r. nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) pojęcie „zwykle” oznacza, że obniżona stawka podatku jest stosowana automatycznie do każdego z produktów, których dotyczy ten przepis, gdy produkt ten jest zwyczajowo i w sposób ogólny przeznaczony do wykorzystywania w produkcji rolnej.

W ramach natomiast stosowania wykładni językowej należy wskazać, że zgodnie definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005) słowo „zwykle” oznacza „najczęściej, przeważnie”.

Zgodnie z poglądem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zawartym w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24 „ustawodawca, używając w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zwrotu „środki ochrony roślin” nie odwołał się do przepisów ustawy z 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin. (…) W tej sytuacji brak odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT do ustawy o środkach ochrony roślin, prowadzi to wniosku, że użyte w tej pozycji pojęcie „środki ochrony roślin” wykracza poza definicję tych środków zawartą we wspomnianej ustawie. Oznacza to, że pozycją tą objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie.”

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że produkt (...) jest adiuwantem, który bezpośrednio wpływa na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin, spełniając następujące funkcje:

(...)

Mając powyższe na uwadze oraz deklarowane przez Wnioskodawcę przeznaczenie i zastosowanie przedmiotowego towaru, a przede wszystkim uwzględniając pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zawarty w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24, zgodnie z którym pozycją 10 załącznika nr 3 do ustawy „objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie”, jak również, że „stawką w wysokości 8% objęte są nawozy i środki ochrony roślin, które najczęściej, przeważnie przeznaczone są do wykorzystania w produkcji rolnej”, oraz że – jak zauważył Sąd – „jedyne i możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego środka sprowadza się de facto do ochrony roślin”, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z towarem zwykle przeznaczonym do wykorzystania w produkcji rolnej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, wskazano w poz. 10 – bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”.

Uwzględniając powyższe regulacje prawne oraz mając na uwadze ocenę prawną oraz faktyczną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24 stwierdzić należy, że produkt będący przedmiotem niniejszego postępowania stanowi produkt przeznaczony do ochrony roślin - zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej, objęty poz. 10 zał. 3 do ustawy, zatem jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy.

Końcowo organ jeszcze raz pragnie podkreślić, że niniejsza decyzja została wydana na skutek orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 519/24, którym – stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest związany.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do towaru będącego przedmiotem WIS, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Wszelkie zmiany dotyczące towaru objętego niniejszą WIS, w szczególności związane z utratą możliwości jego legalnego obrotu na terytorium kraju, powodują utratę ww. mocy wiążącej WIS.

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1. następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2. wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

– klasyfikacja towaru, lub

– stawka podatku właściwa dla towaru, lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie

https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).