0115-KDST1-3.440.89.2022.13.IK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, po ponownym rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 1 września 2022 (data wpływu), uzupełnionego w dniach 24 października, 1 i 28 grudnia 2022 r. (daty wpływu) – w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2024 r. (data wpływu prawomocnego wyroku 12 listopada 2024 r.) sygn. akt I SA/Op 515/24 uchylającym decyzję z dnia 28 marca 2024 r. nr 0110-KSI1-2.441.1.2024.2.JKoraz poprzedzającą ją decyzję WIS z dnia 14 grudnia 2023 r. znak 0115-KDST1-3.440.89.2022.8.IK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar – preparat (...)

Opis towaru: adiuwant, (...)

Rozstrzygnięcie: nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 24 października i 1 i 28 grudnia 2022 r., w zakresie sklasyfikowania towaru (...) według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wnioskuijego uzupełnieniach przedstawiono następującyszczegółowy opis towaru_._

Wniosek dotyczy preparatu o nazwie (...) Jest on adiuwantem, który wpływa bezpośrednio na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin lub nawozów, spełniając funkcje takie jak:

(...)

Spółka zaznaczyła, że samoistne stosowanie produktu, tj. bez właściwych środków ochrony roślin lub nawozów, byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu zarówno biologicznego, jak i użytkowego, gdyż wszystkie adiuwanty, w tym (...) należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin. Tym samym jedyne możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego towaru sprowadza się do ochrony roślin oraz nawożenia.

Preparat jest mieszaniną (...)

Skład produktu:

(...)

Kompletny skład oraz proces technologiczny wytwarzania preparatu stanowi tajemnicę handlową właściciela preparatu.

Produkt oferowany jest do sprzedaży w opakowaniach: (...).

Dostawcą produktu jest firma (...).

Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw wprowadziła nowy sposób identyfikowania towarów i usług na potrzeby opodatkowania VAT. W odniesieniu do niektórych kategorii towarów i usług objętych stawkami obniżonymi ustawodawca zrezygnował z identyfikowania ich przy użyciu konkretnych symboli klasyfikacyjnych (CN albo PKWiU) określając warunek stosowania stawek w sposób opisowy.

Zgodnie z uzasadnieniem do wyroku WSA w Bydgoszczy (data orzeczenia: 2021.09.14, symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług), stawka podatku uzależniona jest wyłącznie od tego czy preparat jest przeznaczony do ochrony roślin - zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej.

Preparat (...) nie jest nawozem, gdyż nie zawiera składników odżywczych dla roślin, ani środkiem ochrony roślin, gdyż nie zawiera substancji aktywnych. Produkt można zaklasyfikować jako adiuwant rolniczy, który służy do łącznego stosowania z nawozami lub środkami ochrony roślin w celu podniesienia ich skuteczności.

Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin definiuje adiuwanty w art. 2 pkt 5a. Aktualnie polskie przepisy krajowe nie przewidują możliwości ani konieczności rejestracji adiuwantów rolniczych. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów, ani nie przewiduje możliwości ich rejestrowania. W związku z tym, nie jest wymagane pozwolenie na obrót adiuwantami na rynku polskim.

Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin definiuje środek ochrony roślin jako: środki zawierające substancje czynne, sejfnery lub synergetyki, które są przeznaczone do ogólnie pojętej ochrony roślin (np. zwalczanie chorób i szkodników, zwalczanie chwastów itp.).

Produkt, będący przedmiotem wniosku nie posiada substancji aktywnej, sejfnera lub synergetyka, więc nie jest środkiem ochrony roślin. Natomiast jest przeznaczony do ochrony roślin poprzez stosowanie łącznie ze środkiem ochrony roślin (lub nawozem).

Produkt zawiera składniki obojętne, które po wymieszaniu ze środkiem ochrony roślin (lub nawozem) zwiększają jego skuteczność.

W związku z tym, że produkt nie spełnia definicji środka ochrony roślin i faktycznie nim nie jest, nie może on uzyskać wpisu do rejestru środków ochrony roślin.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów ani nie przewiduje możliwości ich rejestrowania lub dopuszczenia do obrotu. Nie są wymagane żadne badania, atesty, certyfikaty, aby wprowadzić adiuwant do obrotu w Polsce. W związku z tym nie jest możliwe przedstawienie takich dokumentów.

Wnioskodawca wyjaśnił, że zarówno podana informacja o funkcjach produktu z załączonej etykiety do wniosku i jego uzupełnienia oraz tymi, które są przedstawione w uzupełnieniu w poz. 57 (WIS-W), nie ma rozbieżności, a tylko informacja wzajemnie się uzupełnia. Wnioskodawca ponownie powołał skład produktu oraz przytoczył funkcje produktu wymienione w poz. 57 (WIS-W) oraz stwierdził, że środek (...), zwiększa efektywność działania agrochemikaliów, co pozwala na obniżenie zalecanych dawek stosowania właściwych środków ochrony roślin lub nawozów.

Wyjaśniając kwestie funkcji produktu, które zostały wymienione we wniosku, ale nie widnieją na etykiecie Wnioskodawca wskazał, że są one oczywiste dla profesjonalnego rolnika, który jest przeszkolony ze stosowania agrochemikaliów. Funkcje i cechy te wynikają pośrednio lub bezpośrednio z (...).

(...)

Wnioskodawca we współpracy z Instytutem (...) przeprowadził w 2014 roku doświadczenie wykazujące skuteczność (...).

Jak wykazało to doświadczenie, (...) a w rezultacie na poprawę skuteczności działania środków ochrony roślin, co umożliwia ich bardziej racjonalne stosowanie, między innymi stosowanie niższych dawek.

(...)

Do wniosku oraz jego uzupełnienia Spółka dołączyła:

(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, z późn. zm), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem nr 0115-KDST1-3.440.89.2022.4.IK z dnia 4 stycznia 2023 r. organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 10 stycznia 2023 r.

W odpowiedzi z dnia 16 stycznia 2023 r. (data wpływu) Strona wskazała, że nie wnosi dodatkowych uwag.

Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, organ pierwszej instancji w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 23 stycznia 2023 r. znak 0115-KDST1-3.440.89.2022.5.IK zaklasyfikował towar – (...) do działu 34 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 % na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Decyzja została skutecznie doręczona Wnioskodawcy w dniu 30 stycznia 2023 r.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 8 lutego 2023 r. Wnioskodawca złożył odwołanie od ww. wiążącej informacji stawkowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia 8 września 2023 r. znak 0110-KSI1-2.441.4.2023.5.JK uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy dokonać wykładni pozycji nr 10 załącznika nr 3 do ustawy zgodnie z dyrektywą języka polskiego ogólnego oraz odnieść wyniki tej wykładni do funkcji przedmiotowego towaru (...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, postanowieniem z dnia 24 listopada 2023 r. nr 0115-KDST1-3.440.89.2022.7.IK organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 4 grudnia 2023 r. Do dnia wydania decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Organ pierwszej instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie całości zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, wydał w dniu 14 grudnia 2023 r. wiążącą informację stawkową znak 0115-KDST1-3.440.89.2022.8.IK określającą dla towaru (...) klasyfikację do działu Nomenklatury scalonej (CN) 34 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt.

Decyzja została skutecznie doręczona Wnioskodawcy w dniu 29 grudnia 2023 r.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 10 stycznia 2024 r. Wnioskodawca złożył odwołanie od ww. wiążącej informacji stawkowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia 28 marca 2024 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2024.2.JK, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Decyzja Organu odwoławczego została skutecznie doręczona Skarżącej w dniu 13 kwietnia 2024 r.

W dniu 13 maja 2024 r. Skarżąca wniosła skargę na decyzję z dnia 28 marca 2024 r. nr 0110-KSI1-2.441.1.2024.2.JK.

W odpowiedzi na skargę w dniu 12 czerwca 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu prawomocnego orzeczenia 12 listopada 2024 r.) sygn. akt I SA/Op 515/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 marca 2024 r. znak 0110-KSI1-2.441.1.2024.2.JK oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 14 grudnia 2023 r. nr 0115-KDST1-3.440.89.2022.8.IK.

Przywołując brzmienie poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że „Z brzmienia powyższej pozycji wynika, że stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania spornego towaru do odpowiedniego kodu CN, ale od spełnienia określonych warunków wskazanych w tej pozycji”.

W ocenie Sądu, „W realiach rozpatrywanej sprawy zastosowanie stawki VAT w wysokości 8% jest uzależnione wyłącznie od zaliczenia omawianego preparatu do środków ochrony roślin - zwykle przeznaczonych do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Odnosząc się do użytego pojęcia „zwykle”, Sąd odwołał się do jego potocznego rozumienia, wskazując: „Według Słownika języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „zwykle” oznacza «najczęściej, przeważnie». Zatem, stawką w wysokości 8% objęte są nawozy i środki ochrony roślin, które najczęściej, przeważnie przeznaczone są do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Dodatkowo, Sąd odwołał się także do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 marca 2011 r. w sprawie C - 41/09 oraz opinii z 5 października 2010 r. Rzecznika Generalnego Y. Bota, wydanej w tej sprawie. „Według opinii Rzecznika Generalnego użycie przysłówka „zwykle” dowodzi, że prawodawca Unii pragnął, aby obniżona stawka VAT była stosowana automatycznie do każdego z produktów, których dotyczy przepis, gdy produkt jest zwyczajowo i w sposób ogólny przeznaczony do produkcji żywności”.

Zdaniem Sądu, „w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy oznacza to, że „obniżona stawka podatku powinna być stosowana automatycznie do każdego z towarów zwyczajowo (przeważnie) i w sposób ogólny przeznaczonego do wykorzystania w produkcji rolnej”.

Rozważając niniejszą sprawę Sąd wskazał, że „towar ten jest adiuwantem i podobnie jak inne adiuwanty, bezpośrednio wpływa na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin, spełniając niżej wyszczególnione funkcje:

(...)

Dodatkowo Sąd podkreślił, że „samoistne stosowanie spornego towaru, podobnie jak innych adiuwantów, tj. bez właściwych środków ochrony roślin, byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu zarówno biologicznego jak i użytkowego, gdyż wszystkie adiuwanty, w tym i sporny w niniejszej sprawie preparat, należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin. Te funkcje i zastosowanie preparatu nie są kwestionowane przez organ. Tym samym, jedyne i możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego środka sprowadza się de facto do ochrony roślin”.

Ponadto w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że „brak odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT do ustawy o środkach ochrony roślin, prowadzi to wniosku, że użyte w tej pozycji pojęcie „środki ochrony roślin” wykracza poza definicję tych środków zawartą we wspomnianej ustawie. Oznacza to, że pozycją tą objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie. W konsekwencji, skoro przeznaczenie i zastosowanie omawianego preparatu sprowadza się w istocie do ochrony roślin, to rację ma Spółka, że towar ten mieści się z pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT i właściwą stawką podatkową jest stawka VAT w wysokości 8%”.

Mając na uwadze ww. orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek Spółki w zakresie określenia klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług dla towaru opisanego we wniosku wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą decyzję oparto na przepisach prawa obowiązujących w dacie jej wydania, stanowi ona realizację wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24.

Ponadto z uwagi na fakt, że w wyroku Sąd zwrócił uwagę na potrzebę dokonania ewentualnego uzupełnienia postępowania dowodowego tut. organ pismem z dnia 5 lutego 2025 r. zwrócił się o opinię do Departamentu Hodowli i Ochrony Roślin w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W piśmie adresowanym do MRiRW tut. organ zwrócił się z prośbą o odpowiedź na pytanie czy opisany preparat, (...) ze względu na swój skład i zastosowanie faktycznie stanowi środek ochrony roślin zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej, o którym mowa w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

W dniu 24 lutego 2025 r., wpłynęło pismo znak (...) Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Hodowli i Ochrony Roślin stanowiące odpowiedź na ww. zapytanie organu. Wynika z niego m.in, że:

„Z informacji przekazanych w piśmie oraz w załącznikach do pisma (etykieta, karta charakterystyki produktu) wynika jednoznacznie, że preparat nie jest środkiem ochrony roślin (nie zawiera w swoim składzie substancji czynnej), a adiuwantem.

Adiuwanty to preparaty, które mają zastosowanie w ochronie roślin. Są one stosowane łącznie ze środkami ochrony roślin, w celu poprawy skuteczności zabiegów wykonywanych środkami ochrony roślin, niemniej są one odrębną kategorią od środków ochrony roślin”.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r., znak 0115-KDST1-3.440.89.2022.12.IK (do którego została dołączona kopia pisma MRiRW znak (...)) organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 28 lutego 2025 r.

W odpowiedzi na ww. postanowienie w dniu 7 marca 2025 r. Strona przesłała pismo, w którym na wstępie zwróciła uwagę na niewłaściwe sformułowanie pytania oraz dalszej części pisma kierowanego do MRiRW, które odwołuje się do nieznanych MRiRW postanowień prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24. Zdaniem Strony, przede wszystkim, DKIS prosi o próbę zaklasyfikowania preparatu (...) „do środków ochrony roślin zwykle przeznaczonych do wykorzystania w produkcji rolnej, o których mowa w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT”. Jednocześnie DKIS nie informuje MRiRW jak – w świetle orzeczenia WSA w Opolu – należy interpretować zakres przedmiotowy tego przepisu. Strona w dalszej części pisma zgodziła się z oceną MRiRW zawartą w Piśmie, zgodnie z którą produkt (...), będąc adiuwantem, „ma zastosowanie w ochronie roślin”. Prawdą jest bowiem twierdzenie MRiRW, iż adiuwanty „są stosowane łącznie ze środkami ochrony roślin, w celu poprawy skuteczności zabiegów wykonywanych środkami ochrony roślin”.

Strona pokreśliła, że jak już „wyjaśniała na wcześniejszych etapach postępowania, preparat (...) stosowany razem z czynnymi środkami ochrony roślin poprawia (...). Opis ten jest w pełni zgodny ze stanowiskiem MRiRW potwierdzającym, że preparat (...), będąc adiuwantem, jest stosowany łącznie ze środkami ochrony roślin, w celu poprawy skuteczności zabiegów wykonywanych środkami ochrony roślin, a przez to ma zastosowanie w ochronie roślin”.

Końcowo Strona wyraziła pogląd, że „preparat (...) spełnia kryteria do uznania go za produkt (preparat) do ochrony roślin zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej w rozumieniu poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT”.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Realizując wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24 (data wpływu do organu 12 listopada 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po ponownym rozpoznaniu sprawy, jak również uwzględniając opinię Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Hodowli i Ochrony Roślin oraz całokształt zebranego materiału dowodowego w sprawie stwierdza co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Uwzględniając powyższe, zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku VAT nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 10 (sekcja zatytułowana „Towary zwykle używane w rolnictwie”) wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej”. Trzeba zauważyć, że zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 3 marca 2011 r. sprawa nr C-41/09, który opiera się na dyrektywie Rady z dnia 28 listopada 2006 r. nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) pojęcie „zwykle” oznacza, że obniżona stawka podatku jest stosowana automatycznie do każdego z produktów, których dotyczy ten przepis, gdy produkt ten jest zwyczajowo i w sposób ogólny przeznaczony do wykorzystywania w produkcji rolnej.

W ramach natomiast stosowania wykładni językowej należy wskazać, że zgodnie definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005) słowo „zwykle” oznacza „najczęściej, przeważnie”.

Zgodnie z poglądem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zawartym w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24 „ustawodawca, używając w poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zwrotu „środki ochrony roślin” nie odwołał się do przepisów ustawy z 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin. (…) W tej sytuacji brak odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o VAT do ustawy o środkach ochrony roślin, prowadzi to wniosku, że użyte w tej pozycji pojęcie „środki ochrony roślin” wykracza poza definicję tych środków zawartą we wspomnianej ustawie. Oznacza to, że pozycją tą objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie”.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że produkt (...) jest adiuwantem, który bezpośrednio wpływa na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin, spełniając następujące funkcje: (...), co pozwala na obniżenie zalecanych dawek stosowania właściwych środków ochrony roślin lub nawozów.

Preparat stosuje się bezpośrednio na roślinę w formie oprysku, który w połączeniu z innymi środkami wpływa na jej ochronę i rozwój. Brak zastosowania Produktu osłabia działanie środków czynnych takich jak np. herbicydy, czy pestycydy, a przez to w znacznym stopniu przyczynia się do ochrony roślin rolnych przed grzybami, chwastami, czy owadami.

Mając na uwadze opisane działanie i zastosowanie Produktu należy przyjąć, że preparat (...) będący adiuwantem, stosowany łącznie ze środkami ochrony roślin, w celu poprawy skuteczności zabiegów wykonywanych tymi środkami przyczynia się do ochrony roślin. Zostało to również potwierdzone przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Biorąc pod uwagę powyższe, a przede wszystkim uwzględniając pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zawarty w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24, zgodnie z którym pozycją 10 załącznika nr 3 do ustawy „objęte są nie tylko środki ochrony roślin w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także środki, które w jakiś sposób służą tej ochronie”, jak również, że „stawką w wysokości 8% objęte są nawozy i środki ochrony roślin, które najczęściej, przeważnie przeznaczone są do wykorzystania w produkcji rolnej”, oraz że – jak zauważył Sąd – „jedyne i możliwe przeznaczenie i zastosowanie tego środka sprowadza się de facto do ochrony roślin”, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z towarem zwykle przeznaczonym do wykorzystania w produkcji rolnej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, wskazano w poz. 10 – bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych”.

Uwzględniając powyższe regulacje prawne oraz mając na uwadze ocenę prawną oraz faktyczną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24 stwierdzić należy, że produkt będący przedmiotem niniejszego postępowania stanowi produkt przeznaczony do ochrony roślin – zwykle przeznaczony do wykorzystania w produkcji rolnej, objęty poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy, zatem jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy.

Należy wskazać, że niniejsza decyzja została wydana na skutek orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 515/24, którym – stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest związany.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Wszelkie zmiany dotyczące towaru objętego niniejszą WIS, w szczególności związane z utratą możliwości jego legalnego obrotu na terytorium kraju, powodują utratę ww. mocy wiążącej WIS.

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1. następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2. wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

– klasyfikacja towaru, lub

– stawka podatku właściwa dla towaru, lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).