0113-KDIPT1-2.4012.799.2026.2.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

• ustalenia czy są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT zgodnie z art. 29a ustawy do faktury wystawionej na rzecz Miasta tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania publicznego zgodnie z umową wykonawczą,
• prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych, bez obowiązku stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 września 2026 r. (wpływ 6 października 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Ośrodek Sportu i Rekreacji (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest komunalną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym wspólnikiem jest Gmina Miasta (dalej: „Miasto”). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka została utworzona na bazie majątku zlikwidowanego zakładu budżetowego Ośrodek Sportu i Rekreacji i przeniesienia z tego zakładu części majątku do nowo utworzonej Spółki. Spółka wykonuje zadania własne Miasta obejmujące działanie na rzecz upowszechniania i rozwoju kultury fizycznej, sportu i turystyki, wyrażające się zaspokajaniem potrzeb mieszkańców w formie wykonywania usług rekreacyjno-sportowych i w takim zakresie prowadzi ona działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wśród uzyskiwanych przychodów opodatkowanych VAT Spółka wyróżnia przychody m.in. ze sprzedaży biletów wstępu do obiektów sportowo-rekreacyjnych (obiekty te są udostępniane również nieodpłatnie określonym podmiotom uprawnionym, zarówno będącym, jak i niebędącym podatnikami VAT, w ramach realizacji celu Spółki, jakim jest upowszechnianie i rozwój kultury fizycznej, sportu i turystyki), ze sprzedaży karnetów trenerskich i instruktorskich, z wypożyczenia ręczników i chust, ze sprzedaży towarów, z wynajmu i dzierżawy pomieszczeń i powierzchni, w tym również pod reklamę, tytułem świadczenia usług noclegowych dla grup dzieci i młodzieży przyjeżdżających w ramach zgrupowań sportowych czy też zawodnika lub trenera klubu sportowego, usług reklamowych, usług związanych z organizacją imprez kulturalno - sportowych (w tym półkolonie dla dzieci) oraz z tytułu organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży.

W 2019 r. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie powierzenia Spółce obowiązku wykonania zadań własnych Gminy Miasta, poprzez zobowiązanie Spółki do wykonywania usług publicznych polegających na zapewnieniu Odbiorcom Usług Powierzonych [Osoby fizyczne, prawne, jak również jednostki organizacyjne Miasta i inne, nieposiadające osobowości prawnej, korzystające z infrastruktury Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych, jak również będące uczestnikami przedsięwzięć popularyzujących kulturę fizyczną, sport i rekreację organizowanych w ramach realizacji Usług Powierzonych , w tym: szkoły zlokalizowane na terenie Miasta, jednostki organizacyjne Miasta prowadzące szkolenia sportowe, działające na terenie Miasta: stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, organizacje i związki sportowe, kluby sportowe, podmioty prowadzące działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury fizycznej.] dostępu do usług sportowych i rekreacyjnych poprzez:

(i) zarządzanie i bieżące udostępnianie Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych [Do Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych zalicza się: budynek pływalni z infrastrukturą towarzyszącą, budynek hali sportowej, stadion miejski, stadion miejski, przystań kajakowa, lodowisko sezonowe.] będących własnością Spółki lub Miasta do celów związanych z kulturą fizyczna, sportem i rekreacją,

(ii) budowę, przebudowę, remonty i utrzymanie Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych we właściwym stanie technicznym oraz

(iii) organizowanie zleconych przez Miasto przedsięwzięć, popularyzujących kulturę fizyczną sport i rekreację (dalej: „Uchwała”).

Usługi Powierzone, do których świadczenia Spółka została zobowiązana na mocy Uchwały, stanowią usługi publiczne polegające na wykonywaniu zadań własnych Miasta z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, realizowane przez Spółkę na rzecz Miasta (dalej: „Usługi Powierzone”). Usługi Powierzone stanowią usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu Decyzji Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorcom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L2012/7; dalej: „Decyzja UE”).

Zakres powierzonych Spółce zadań i obowiązków, jakie otrzymała Spółka od Miasta doprecyzowane zostały w zawartej między Spółką a Miastem w Umowie Wykonawczej do uchwały Rady Miejskiej (dalej: „Umowa Wykonawcza”).

Zgodnie z treścią Umowy Wykonawczej, Spółka w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2035 r. (dalej: „Okres Powierzenia”) zobowiązuje się świadczyć w Okresie Powierzenia Usługi Powierzone, mające na celu zapewnienie Odbiorcom Usług Powierzonych dostępu do usług sportowych i rekreacyjnych, świadczonych przez Spółkę, w tym w ramach Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych.

Usługi Powierzone polegają w szczególności na:

a. zarządzaniu i bieżącym udostępnianiu Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych do celów związanych z kulturą fizyczną, sportem i rekreacją. W ramach udostępniania i zarządzania Obiektami Sportowo-Rekreacyjnymi, Spółka dokonuje we własnym zakresie bieżących przeglądów, remontów i napraw w odniesieniu do Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych, a także zapewnia prawidłowe prowadzenie i przechowywanie dokumentacji Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych. Ponadto, Spółka udostępnia i zarządza Obiektami Sportowo-Rekreacyjnymi, w sposób zapewniający ich bieżącą dostępność dla Odbiorców Usług Powierzonych w zakresie określonym przeznaczeniem poszczególnych Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych, obowiązującymi regulaminami, w tym Regulaminem korzystania z usług publicznych OSIR, a także obowiązującymi harmonogramami. Korzystanie z Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych udostępnianych przez Spółkę ma charakter odpłatny, z wyjątkiem (dla przykładu), grup wyłączonych w regulaminie świadczenia usług publicznych;

b. budowie, przebudowie, remontach i utrzymaniu Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych we właściwym stanie technicznym. W szczególności Spółka zobowiązana została do realizacji prac związanych z bieżącą konserwacją infrastruktury Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych, zapewniania remontów infrastruktury Obiektów Sportowo- Rekreacyjnych, zapewnienia modernizacji Obiektów Sportowo-Rekreacyjnych, prowadzenia ewidencji pozabilansowej infrastruktury w ujęciu ilościowym; realizacji projektu inwestycyjnego w zakresie rozbudowy oraz kompleksowej modernizacji energetycznej budynku pływalni miejskiej, realizacja innych projektów inwestycyjnych zaplanowanych do realizacji przez Spółkę i zaakceptowanych przez Miasto

c. organizowaniu zleconych przez Miasto przedsięwzięć popularyzujących kulturę fizyczną, sport i rekreację. Szczegółowy termin realizacji poszczególnych imprez i przedsięwzięć jest każdorazowo uzgadniany pomiędzy Miastem i Spółką. Przy realizacji przedmiotowej Usługi Powierzonej Spółka zobowiązana jest do prowadzenia ewidencji wskaźników realizacji celów wykonania Usługi Powierzonej.

Miasto ma prawo i obowiązek monitorować sposób wykonywania przez Spółkę Usług Powierzonych, w szczególności pod kątem zachowania przez Spółkę standardów i jakości świadczonych Usług Powierzonych. Zlecenie jakichkolwiek części Usług Powierzonych podwykonawcom wymaga zgody Miasta.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że spełnione są warunki powierzenia Spółce realizacji usług powierzonych objętych Umową Wykonawczą, na podstawie przepisów ustawy o gospodarce komunalnej, ponieważ Spółka jest podmiotem wewnętrznym Miasta w rozumieniu Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady tj.

(i) Miasto sprawuje na Spółką kontrolę, ponieważ w skład organów decyzyjnych Spółki wchodzą przedstawiciele Miasta, którzy mogą wywierać dominujący wpływ na cele strategiczne Spółki oraz istotne decyzje Spółki, która nie działa w interesie sprzecznym z interesem Miasta,

(ii) przeważająca część działalności Spółki (ponad 80%) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Miasto oraz

(iii) w kapitale Spółki brak jest bezpośredniego udziału kapitału własnego.

Niezależnie od usług będących przedmiotem umowy Wykonawczej, w Okresie Powierzenia Spółka na podstawie odrębnych aktów lub czynności prawnych może świadczyć na zamówienie Miasta inne usługi. W Okresie Powierzenia, Spółka może również prowadzić działalność gospodarczą, również w zakresie gospodarki komunalnej, wykraczającą poza zakres Usług Powierzonych w celu zwiększenia ekonomicznej efektywności wykorzystania majątku (dalej: „Działalność Dodatkowa”). Działalność ta może być wykonywana wyłącznie jeśli zostaną spełnione następujące warunki:

(i) prowadzenie działalności nie powoduje utraty statusu podmiotu wewnętrznego,

(ii) prowadzenie działalności nie powoduje uszczerbku dla realizacji Usług powierzonych, w szczególności dla zachowania standardów, jakości oraz terminowości świadczonych usług,

(iii) koszty takiej działalności będą pokrywane ze środków Spółki, niestanowiących Rekompensaty,

(iv) zysk z tej działalności pomniejsza wysokość Rekompensaty,

(v) strata, poniesiona w związku z wykonywaniem takiej działalności nie może być pokrywana z Rekompensaty.

Z tytułu świadczenia Usług Powierzonych w danym roku kalendarzowym Spółce przysługuje rekompensata w części przewidzianej na dany rok Okresu Powierzenia (dalej: „Rekompensata”). Przez przedmiotową Rekompensatę należy rozumieć wszelkie przysporzenia spełniające przesłanki z art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, otrzymywane przez Spółkę w Okresie Powierzenia w dowolnej formie, wyłącznie z tego tytułu lub w celu pokrycia kosztów lub zapewnienia rozsądnego zysku w związku ze świadczeniem Usług Powierzonych objętych Umową Wykonawczą, obliczone zgodnie z zasadami opisanymi w szczególności w Decyzji UE. Rekompensata przekazywana Spółce na podstawie Umowy Wykonawczej nie może służyć finansowaniu działalności wykraczającej poza zakres Usług Powierzonych. Rekompensata jest przeznaczona na pokrycie kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez Miasto. Bez otrzymanej Rekompensaty, Spółka nie byłaby w stanie wykonywać powierzonych zadań.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga definicja rozsądnego zysku. Zgodnie z art. 5 ust. 5 Decyzji UE „rozsądny zysk” oznacza stopę zwrotu z kapitału, której wymagałoby typowe przedsiębiorstwo podczas podejmowania decyzji, czy świadczyć usługi w ogólnym interesie gospodarczym przez cały okres powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka. Określając wysokość rozsądnego zysku, państwa członkowskie mogą wprowadzić kryteria motywacyjne, w szczególności w zakresie jakości świadczonych usług i wzrostu wydajności. Wzrost wydajności nie powinien obniżać jakości świadczonych usług. Wynagrodzenie za wzrost wydajności określa się w wysokości umożliwiającej zrównoważony podział korzyści ze wzrostu wydajności między przedsiębiorstwem a państwem członkowskim lub użytkownikami. Stopa zwrotu z kapitału, która nie przekracza odnośnej stopy swap powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych, jest uznawana za rozsądną w każdym przypadku. Odnośna stopa swap to stopa swap, której wymagalność i waluta odpowiadają okresowi obowiązywania aktu powierzenia i określonej w nim walucie. Jeśli świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym nie jest związane z istotnym ryzykiem handlowym lub umownym, w szczególności gdy koszty netto poniesione w związku z wykonywaniem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym są zasadniczo rekompensowane ex post w pełnej wysokości, rozsądny zysk nie może przekraczać odpowiedniej stopy swap powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych.

Do kosztów Usług Powierzonych, jakie uwzględnia się przy weryfikacji Rekompensaty należą w szczególności:

(a) koszty związane bezpośrednio ze świadczeniem Usług Powierzonych,

(b) koszty pośrednie związane ze świadczeniem Usług Powierzonych, przypisane w odpowiedniej części działalności powierzonej kluczami określonymi w polityce rachunkowości Spółki;

(c) koszty związane z utrzymaniem i wykorzystaniem infrastruktury niezbędnej do prowadzenia Usług Powierzonych czy

(d) koszty finansowe bezpośrednio związane ze świadczeniem Usług Powierzonych.

Do kosztów Usług Powierzonych nie zalicza się w szczególności

(a) kosztów związanych ze świadczeniem części lub całości Usług Powierzonych przez osobę trzecią, gdy nie może jej świadczyć Spółka z powodów od niej niezależnych,

(b) kosztów Działalności dodatkowej;

(c) kar umownych, w tym nałożonych na Spółkę z tytułu nienależytego wykonania Usług Powierzonych,

(d) straty ze sprzedaży aktywów trwałych etc.

Rekompensata obliczana jest i weryfikowana według zasad określonych w Umowie Wykonawczej. Rekompensata, w tym Rekompensata przewidziana na dany rok Okresu Powierzenia, nie mogą przekroczyć kwot wyznaczonych na podstawie Decyzji UE. Wysokość Rekompensaty, w tym części Rekompensaty przypadającej na kolejne lata, nie może przekroczyć wartości otrzymanej w wyniku:

a. dla Rekompensaty: pomniejszenia kosztów świadczenia Usług Powierzonych o przychód generowany w ramach realizacji Usług Powierzonych oraz zysk z Działalności Dodatkowej i powiększonej o Rozsądny Zysk,

b. dla Rekompensaty w części przypadającej na kolejne lata Okresu Powierzenia: pomniejszenia kosztów świadczenia Usług Powierzonych o przychód generowany w ramach realizacji Usług Powierzonych dla danego roku Okresu Powierzenia oraz zysk z Działalności Dodatkowej dla danego roku Okresu Powierzenia i powiększonej o Rozsądny Zysk dla danego roku Okresu Powierzenia.

Do Rekompensaty - zgodnie z zapisami Umowy Wykonawczej - zalicza się Rekompensatę Eksploatacyjną [część Rekompensaty, wypłacanej przez Miasto w formie pieniężnej na zasadach ogólnych określonych w Umowie Wykonawczej] i Rekompensatę Inwestycyjną [Część Rekompensaty, wnoszonej przez Miasto w dowolnej formie pieniężnej wybranej przez Miasto i uzgodnionej ze Spółką, w tym w szczególności w postaci wkładów na pokrycie udziałów miasta w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki]. Rekompensata Eksploatacyjna i Rekompensata Inwestycyjna stanowią część Rekompensaty w rozumieniu Decyzji UE. Na Rekompensatę składają się także wszelkie publiczne środki pieniężne i niepieniężne pozyskane przez Spółkę w Okresie Powierzenia, w szczególności środki publiczne w formie podwyższenia kapitału, dopłat wspólników, preferencyjnego oprocentowania pożyczek czy preferencyjnego oprocentowania poręczeń, w zakresie związanym z realizacją Usług Powierzonych.

Maksymalną Rekompensatę Eksploatacyjną dla Spółki oblicza się według poniższych wzorów:

a. gdy Działalność dodatkowa Spółki przynosi zysk, maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna bez Rozsądnego Zysku (RE) jest równa:

ꓯ (Pdod-Kdod)≥0 RE=Kpow-Ppow-(Pdod-Kdod)-RI-POM

gdzie:

RE Maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna dla Spółki, bez rozsądnego Zysku

Kpów Suma kosztów działalności polegającej na świadczeniu Usług Powierzonych

Ppow Suma przychodów z realizacji Usług Powierzonych bez Rekompensaty Eksploatacyjnej

Ppod Suma przychodów z Działalności dodatkowej Spółki, w części związanej ze świadczeniem Usług Powierzonych

Kdod Suma kosztów Działalności dodatkowej Spółki, w części związanej ze świadczeniem Usług Powierzonych

RI Rekompensata Inwestycyjna

POM Pozostałe (z wyłączeniem Rekompensaty Eksploatacyjnej i Rekompensaty Inwestycyjnej) formy pomocy publicznej nieuwzględnione jako przychody, przeliczone na ekwiwalent datacji zgodnie z obowiązującymi przepisami

b. Gdy Działalność dodatkowa Spółki przynosi stratę, maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna bez Rozsądnego Zysku (RE) jest równa:

ꓯ (Pdod-Kdod)<0 RE= Kpow-Ppow- RI-POM

gdzie:

RE Maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna dla Spółki, bez rozsądnego Zysku

Kpów Suma kosztów działalności polegającej na świadczeniu Usług Powierzonych

Ppow Suma przychodów z realizacji Usług Powierzonych bez Rekompensaty Eksploatacyjnej

RI Rekompensata Inwestycyjna

POM Pozostałe (z wyłączeniem Rekompensaty Eksploatacyjnej i Rekompensaty Inwestycyjnej) formy pomocy publicznej nieuwzględnione jako przychody, przeliczone na ekwiwalent datacji zgodnie z obowiązującymi przepisami

Kwota maksymalna Rozsądnego Zysku (RZ) jest iloczynem ustalonej przez Miasto Stopy zwrotu oraz kapitału zainwestowanego przez Miasto:

RZ=%RZ*ZK

gdzie:

RZ Rozsądny Zysk %

RZ Maksymalna stopa zwrotu z zainwestowanego kapitału ustalona przez Miasto

ZK Zainwestowany Kapitał - podstawa wyznaczenia Rozsądnego Zysku

Dla celów wyliczenia Rozsądnego Zysku zostały przyjęte następujące założenia:

1. Podstawą wyznaczenia Rozsądnego Zysku jest kwota zainwestowanego kapitału, rozumiana jako wartość sumy Rekompensaty Eksploatacyjnej bez Rozsądnego Zysku, Rekompensaty Inwestycyjnej oraz innych form Rekompensaty w formie aktywnej:

ZK=RE+RI+POM

gdzie:

ZK Zainwestowany Kapitał - podstawa wyznaczenia Rozsądnego Zysku

RE Maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna dla Spółki, bez rozsądnego Zysku

RI Rekompensata Inwestycyjna

POM Pozostałe (z wyłączeniem Rekompensaty Eksploatacyjnej i Rekompensaty Inwestycyjnej) formy pomocy publicznej nieuwzględnione jako przychody, przeliczone na ekwiwalent datacji zgodnie z obowiązującymi przepisami

2. Przyjętą maksymalną stopę zwrotu (%Rz) ustala się według wskazania z Decyzji UE jako wysokość stopy swap właściwej dla Polski na dzień podpisania Umowy Wykonawczej dla umów 10 letnich, powiększoną o 100 punktów bazowych. Mając na uwadze powyższe, stopa zwrotu przyjmuje wartość …%. Wskazana stopa jest ustalona przez Strony w dniu podpisania Umowy Wykonawczej z godnie z art. 5 ust. 5 Decyzji UOIG jako obowiązująca w stosunku do oceny Rekompensaty w odniesieniu do całego Okresu Powierzenia.

Całkowita maksymalna kwota Rekompensaty Eksploatacyjnej z Rozsądnym Zyskiem dla Spółki jest wyznaczana na podstawie poniższego wzoru:

RERZ=RE+RZ

gdzie:

RERZ Maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna dla Spółki z Rozsądnym Zyskiem

RE Maksymalna Rekompensata Eksploatacyjna dla Spółki, bez rozsądnego Zysku

RZ Rozsądny Zysk

Całkowita wartość udzielonej pomocy publicznej w formie Rekompensaty dla Spółki jest sumą przekazanej jej Rekompensaty Eksploatacyjnej (z uwzględnieniem ewentualnej dopłaty/rozliczenia nadpłaty dokonanej w konsekwencji przeprowadzonego Audytu Rekompensaty) i Rekompensaty Inwestycyjnej oraz innych środków spełniających definicję Rekompensaty według Umowy Wykonawczej.

Wartość całkowita Rekompensaty nie może przekroczyć wartości 15 min EURO średniorocznie w całym Okresie Powierzenia.

Rc=(Rew+KOR)+RI+POM

gdzie:

Rc Całkowita wartość wypłaconej Rekompensaty, uwzględniająca wartość Rekompensaty Eksploatacyjnej, Rekompensaty Inwestycyjnej oraz pozostałe formy pomocy publicznej finansujące realizację Usług Powierzonych

REw Wartość rzeczywista wypłaconej Rekompensaty Eksploatacyjnej

KOR Korekta wypłaconej Rekompensaty Eksploatacyjnej wynikająca z Audytu Rekompensaty (wartość dodatnia w przypadku dopłaty, o której mowa w pkt 10.4 Umowy Wykonawczej; ujemna - w przypadku wystąpienia nadpłaty, o której mowa w pkt 10.5. Umowy Wykonawczej

RI Rekompensata Inwestycyjna

POM Pozostałe (z wyłączeniem Rekompensaty Eksploatacyjnej i Rekompensaty Inwestycyjnej) formy pomocy publicznej nieuwzględnione jako przychody, przeliczone na ekwiwalent datacji zgodnie z obowiązującymi przepisami

Podsumowując tę część należy wskazać, że Rekompensata to kwota jaka pozostaje do zapłaty, jeśli przychody i przysporzenia nie pokryją kosztów działalności Spółki.

W oparciu o treść Umowy Wykonawczej Spółka i Miasto ustaliły, że planowana na dany rok Okresu Powierzenia Rekompensata będzie co roku, w terminie do 5 października kalkulowana przez Spółkę oraz zatwierdzana przez niezależnego audytora, który dokona oceny wysokości planowanej na dany rok Rekompensaty w oparciu o postanowienia Umowy Wykonawczej (audyt ex antę). W Okresie Powierzenia Spółka otrzymuje od Miasta zaliczkowo transze Rekompensaty Eksploatacyjnej, które są wypłacane comiesięcznie (dalej: **„**Okres rozliczeniowy”) w terminie do 15 dnia każdego Okresu Rozliczeniowego.

Transze Rekompensaty Eksploatacyjnej dla Spółki za dany Okres Rozliczeniowy wynoszą 1/12 Rekompensaty Eksploatacyjnej przewidzianej na dany rok Okresu Powierzenia.

Spółka zobowiązana jest co miesięcznie, w terminie do 7 dnia każdego miesiąca kalendarzowego, przedkładać Miastu raport miesięczny realizacji usług Powierzonych w poprzednim miesiącu kalendarzowym, zawierający informacje o zakresie zrealizowanych Usług Powierzonych w poprzednim Okresie rozliczeniowym.

Równocześnie zgodnie z treścią Umowy Wykonawczej Miasto zobowiązane jest do:

(i) terminowej wypłaty transz Rekompensaty Eksploatacyjnej i Inwestycyjnej za świadczone Usługi Powierzone,

(ii) zapewnienia środków finansowych, w ramach których Miasto wypłaca Rekompensatę dla Spółki,

(iii) współpracy ze Spółką przy realizacji Usług Powierzonych, w szczególności poprzez przekazywanie Spółce danych niezbędnych do realizacji Usług Powierzonych,

(iv) realizacji innych obowiązków określonych w Umowie Wykonawczej.

Rekompensata wypłacona Spółce w danym roku Okresu Powierzenia jest corocznie weryfikowana w ramach Audytu Rekompensaty. Jeżeli Audyt Rekompensaty wykaże, że Rekompensata wypłacona Spółce w poprzednim roku kalendarzowym (a) nie pozwala na pokrycie kosztów wykonania Usług Powierzonych objętych Umową Wykonawczą lub (b) nie zapewniła Spółce Rozsądnego Zysku w kwocie zakładanej przez Miasto, Miasto dokona dopłaty brakującej kwoty, mając na względzie okoliczność, iż brak dopłaty mógłby prowadzić do zakłócenia płynności (finansowej) Spółki, w konsekwencji do pogorszenia jakości świadczonych Usług Powierzonych.

Zgodnie z zapisami Umowy Wykonawczej, Miasto jest uprawnione do weryfikacji w całym okresie powierzenia czy Spółka uzyskała albo czy istnieje ryzyko uzyskania nadwyżki Rekompensaty. Jeżeli Audyt Rekompensaty wykaże, że Rekompensata wypłacona Spółce w poprzednim roku kalendarzowym przekroczyła kwotę wyznaczoną na podstawie Decyzji UE i zasad wskazanych do Umowy Wykonawczej, kwota nadpłaty zostanie rozliczona na zasadach określonych w Umowie Wykonawczej oraz aneksie nr 7 wprowadzającym odpowiednie zmiany do Umowy Wykonawczej, tj.:

• jeżeli Audyt Rekompensaty wykaże, że Rekompensata wypłacona Spółce w poprzednim roku kalendarzowym przekroczyła kwotę wyznaczoną na podstawie Decyzji UE i zasad wskazanych do Umowy Wykonawczej, kwota nadpłaty zostanie rozliczona na zasadach określonych w poniższych punktach;
• Jeżeli Audyt Rekompensaty wykaże, że nadpłata Rekompensaty wypłaconej Spółce w poprzednim roku kalendarzowym przekroczyła 10% średniorocznej wartości Rekompensaty w Okresie Powierzenia, wyznaczonej na podstawie Decyzji UE i zasadach wskazanych w Załączniku nr 1 do Umowy Wykonawczej, kwota nadpłaty zostanie zwrócona Miastu w terminie do 30 września roku kalendarzowego, w którym przeprowadzony jest Audyt Rekompensaty lub w innym terminie ustalonym przez Miasto i Spółkę, chyba że Audyt Rekompensaty wykaże, że w całym Okresie Powierzenia nadpłata nie wystąpi. W przypadku uchybienia terminowi zapłaty naliczone są odsetki ustawowe za opóźnienie;
• Jeżeli Audyt Rekompensaty wykaże, że nadpłata Rekompensaty wypłaconej Spółce w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczyła 10% średniorocznej wartości Rekompensaty w Okresie Powierzenia, wyznaczonej na podstawie Decyzji UE i zasadach wskazanych w Załączniku nr 1 do Umowy Wykonawczej, rozliczenie nadpłaconej Rekompensaty nastąpi do końca Okresu Powierzenia, na zasadach ustalonych przez Miasto i Spółkę, chyba że Audyt Rekompensaty wykaże, że w całym Okresie Powierzenia nadpłata nie wystąpi. Rozliczenie nadpłaconej Rekompensaty może nastąpić w szczególności poprzez obniżenie płatności transz Rekompensaty Eksploatacyjnej za kolejne Okresy Rozliczeniowe. Strony określają liczbę rat, ich wysokość oraz okres spłaty, mając na względzie: (1) interes Stron, (2) konieczność zachowania płynności Spółki, (3) zapewnienia ciągłego i należytego świadczenia Usług Powierzonych objętych Umową Wykonawczą przez Spółkę;
• Zwrot nadpłaconej Rekompensaty za cały Okres Powierzenia, jeżeli Strony nie zawrą kolejnej umowy wykonawczej na następny okres powierzenia, nastąpi jednorazowo w terminie uzgodnionym przez Strony.

Ponadto należy wskazać, że kwota Rekompensaty dla Spółki z tytułu świadczenia Usług Powierzonych może ulec zmianie, jeżeli jest to spowodowane zmianą kosztów lub przychodów ze świadczenia Usług Powierzonych.

Spółka, z związku z otrzymywanymi środkami została zobowiązana do prowadzenia wyodrębnionej dokumentacji finansowo-księgowej i ewidencji księgowej zadania publicznego, zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o rachunkowości. Miasto sprawuje kontrolę prawidłowości wykonywania zadań przez Spółkę, w tym wydatkowania przekazanych środków finansowych.

W związku z takimi zasadami współpracy z Miastem, określonymi przedstawioną w stanie faktycznym Umową Wykonawczą, Spółka zastanawia się, czy otrzymywane od Miasta środki finansowe (określane w Umowie jako Rekompensata) stanowią wynagrodzenia za usługi wykonywane przez Spółkę na rzecz Miasta, w zakresie określonym Umową Wykonawczą.

Wątpliwości Spółki dotyczą także kwestii związanych ze stosowaniem prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

W odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania o treści:

1. Czy towary i usługi nabywane przez Państwa w ramach realizacji zadań powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?

Odp. W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Jak zostało wskazane we wniosku Wnioskodawca realizuje zadania powierzone przez Gminę Miasto (dalej: „Miasto") na podstawie Umowy Wykonawczej, za co otrzymuje Rekompensatę stanowiącą wynagrodzenie za świadczone usługi. Zatem pomiędzy płatnością należną Spółce od Miasta jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym, towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę w ramach realizacji zadań powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych.

W tym miejscu Wnioskodawca wyjaśnia - dla przykładu - że w ramach usług powierzonych Wnioskodawca udostępnia infrastrukturę Odbiorcom Usług Powierzonych, zarówno będącym, jak i niebędącym podatnikami VAT, w tym klubom sportowym. Przykładowo, Wnioskodawca udostępnia klubowi sportowemu boisko. Udostępnianie to, bez względu na to, że ma dla tego klubu charakter nieodpłatny, jest obowiązkiem wynikającym z zawartej umowy z Miastem i za te czynności otrzymuje Rekompensatę, podlegającą - w ocenie Wnioskodawcy - opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że towary i usługi nabywane w ramach realizacji zadań powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

2. Czy otrzymują Państwo (oprócz rekompensaty) wynagrodzenie od Miasta za świadczenie usług w zakresie zleconych Państwu zadań?

Odp. Pytanie to jest dla Wnioskodawcy niezrozumiałe bowiem przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest wyłącznie kwalifikacja dla celów VAT Rekompensaty otrzymywanej na podstawie Umowy Wykonawczej. Niemniej jednak, jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie pozwoli Dyrektorowi KIS na podjęcie rozstrzygnięcia Wnioskodawca informuje, że oprócz Rekompensaty w przeszłości otrzymywał on od Miasta wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi inwestora zastępczego na podstawie odrębnej umowy. Umowa ta wygasła w dniu 31 marca 2026 r. Poza Umową Wykonawczą (na chwile obecną) nie ma żadnych innych umów, na podstawie których Wnioskodawca otrzymywałby wynagrodzenie od Miasta za świadczenie usług w zakresie zleconych Wnioskodawcy zadań objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej (zadań powierzonych).

3. Na kogo są wystawiane faktury związane z nabyciem towarów i usług w ramach realizacji zadań powierzonych?

Odp. Tak jak zostało wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej - na Wnioskodawcę.

Pytania

1. Czy Spółka jest zobowiązana do naliczania podatku VAT zgodnie z art. 29a ustawy o VAT do faktury wystawionej na rzecz Miasta tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania publicznego zgodnie z Umową Wykonawczą?

2. W sytuacji udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki zgodnie z którym, będzie jej przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych, a tym samym, Spółka nie będzie zobowiązana do stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Tak, Spółka jest zobowiązana do naliczania podatku VAT zgodnie z art. 29a ustawy o VAT do faktury wystawionej na rzecz Miasta tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania publicznego zgodnie z Umową Wykonawczą.

2. Tak, jeśli stanowisko Spółki jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1, to Spółce będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych, a tym samym, Spółka nie będzie zobowiązana do stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zatem mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

W kontekście powyższego usługą będzie - po pierwsze - takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Po drugie, jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, dla uznania, że dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Czynność może być albo odpłatna, albo nieodpłatna. Na gruncie podatku VAT nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

W tym miejscu należy również zauważyć, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku VAT jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi. Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. I tak, stosownie do treści ww. przepisu: podstawa opodatkowania obejmuje:

1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Jednocześnie, na mocy art. 29a ust. 7 ustawy o VAT podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Równocześnie, z powyższego wynika, że podstawę opodatkowania podatkiem VAT zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności, nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia, taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy w pierwszej kolejności Spółka pragnie zauważyć, że realizując powierzone zadania własne Miasta (Usługi Powierzone), Spółka działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Należy zauważyć, że Spółka wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Miasta w zakresie usług komunalnych, ale wykonuje te czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Spółka nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Jedynie w przypadku, gdy wykonywanie zadań powierzonych następuje w ramach władztwa publicznoprawnego, uznaje się, że wykonywane jest przez organ władzy publicznej lub urząd go obsługujący. W niniejszej sprawie wyłączenie to nie występuje, ponieważ nie można uznać, że powierzone Spółce usługi do wykonania mogą być prowadzone przez Spółkę w ramach takiego władztwa.

W kontekście powyższego, ustalanie statusu środków pieniężnych (Rekompensat) otrzymywanych przez Spółkę od Miasta należy oceniać w kontekście istnienia związku z konkretnym świadczeniem. Innymi słowy, w sprawie Spółki istotne jest ustalenie, czy na gruncie przepisów o VAT należy uznać, że świadczy ona na rzecz Miasta usługi i czy czynności te są wykonywane odpłatnie. W przypadku Wnioskodawcy odpowiedź na każde z postawionych pytań jest twierdząca, tzn. analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu Spółka pragnie zauważyć, że Miasto powierza Spółce, na podstawie Umowy Wykonawczej, świadczenie określonych Usług Powierzenia, za co Spółka otrzymuje Rekompensatę. Wypłacana Rekompensata jest zatem wynagrodzeniem, które Spółka otrzymuje od Miasta z tytułu powierzenia jej zadań własnych Miasta przez Miasto. Spółka wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Miasta w zakresie usług związanych z kulturą fizyczną i sportem, ale wykonuje te czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Otrzymane środki finansowe dotyczące powierzonego zadania mogą zostać przeznaczone tylko i wyłącznie na realizację zleconych przez Miasto usług publicznych.

Pomiędzy płatnością, którą Spółka otrzymuje w ramach Rekompensaty od Miasta a świadczeniem na rzecz Miasta, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie. Usługi, powierzone Wnioskodawcy do świadczenia, mieszczące się w zakresie zadań własnych Miasta, posiadają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Miasto zobowiązało się zapewnić Spółce środki finansowe w postaci Rekompensaty, niezbędne do realizacji powierzonych zadań, co gwarantuje prawidłowe i terminowe ich wykonanie przez Wnioskodawcę. Otrzymane środki finansowe dotyczące powierzonego zadania mogą zostać przeznaczone tylko i wyłącznie na realizację ww. zleconych przez Miasto usług publicznych. Rekompensata jest wypłacana Spółce, a jej wysokość nie może przekraczać kwoty koniecznej do pokrycia kosztów netto wynikających z wywiązywania się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, z uwzględnieniem rozsądnego zysku.

Spółka otrzymując zatem od Miasta Rekompensatę otrzymuje zindywidualizowaną korzyść, a przekazywane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które dokonuje Spółka na rzecz Miasta, a zatem w tym przypadku mamy do czynienia z istnieniem dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu zlecającego wykonanie usługi, będącego jednocześnie odbiorcą usługi (Miasto), jak również podmiotu wykonującego zlecenie - świadczącego usługę (podmiot gospodarczy posiadający odrębność prawno-podatkową od Miasta) - w przedmiotowej sprawie - Spółka. Wnioskodawca podejmując się realizacji opisanego zadania, zwalnia Miasto w istocie z określonych prawem obowiązków, czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT (którym jest Rekompensata) - Miasto będzie osiągać więc wymierną korzyść.

Co prawda (i co trzeba jeszcze raz podkreślić) Wnioskodawca zobowiązał się wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Miasta, jednak jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Spółka sama nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Jednocześnie, stopień zależności Wnioskodawcy od Miasta nie może automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania powierzonych Spółce zadań własnych Miasta za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług.

W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z dnia 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaco, w którym stwierdził: „Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo). (...) status "podmiotu prawa publicznego" nie może wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo)".

W kontekście powyższego wskazać należy, że na gruncie ustawy o VAT, otrzymywane z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług świadczenie pieniężne, określane jako Rekompensata, udokumentowane fakturą tytułem Rekompensaty zgodnie z Umową Wykonawczą stanowi dla Spółki zapłatę za świadczone przez nią usługi. Mimo, że Wnioskodawca wykonuje czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, działając w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak, jak wyżej wskazano, nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy płatnością należną Spółce od Miasta jako Rekompensata, a świadczeniem na jego rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym na gruncie rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, że między Miastem a Spółką nie nastąpi wymiana świadczeń. Usługi w opisanym zakresie będą stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym, realizując zadania własne Miasta, za które Spółka otrzyma bezpośrednio środki finansowe (Rekompensatę) na pokrycie kosztów powstających w związku z realizacją zadań powierzonych Spółce w drodze Uchwały (i Umowy Wykonawczej), są wynagrodzeniem (zapłatą) za wykonanie konkretnych usług powierzonych przez Miasto, a Spółka wykonuje czynności leżące w zakresie przedmiotu opodatkowania VAT, określonego w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT a tym samym otrzymana Rekompensata stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT.

Co również istotne, wysokość Rekompensaty Spółki w danym roku uwzględnia Rozsądny Zysk, który wynika z metodyki wyliczenia Rekompensaty określonej w Umowie Wykonawczej (jest ujęty w jej kalkulacji, a w konsekwencji wypłata Rekompensaty powinna go Spółce zapewnić).

Stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyr. KIS”).

Jako przykład takiego stanowiska wskazać można m.in. interpretację indywidulną Dyrektora KIS z dnia 13 stycznia 2026 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.986.2025.2.JS, w której dyr. KIS uznał - w zakresie powierzenia spółce komunalnej zadań własnych gminy związanych z gospodarką nieruchomościami (zarządzanie oraz administrowanie zasobem komunalnym), że: „(...) na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług Rekompensata, stanowi dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo, że wykonują Państwo czynności w zakresie powierzonych zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, to jednak - jak wyżej wskazano - nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą.

Zatem pomiędzy płatnością należną Państwu od Gminy jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym, na gruncie rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że między Gminą a Państwem następuje wymiana świadczeń.

Z tych też względów czynności, które Państwo zobowiązali się wykonywać na rzecz Gminy, realizując powierzone zadanie własne gminy w zamian za otrzymaną Rekompensatę, stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie otrzymana rekompensata stanowi element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.”

Podobnie, interpretacja indywidualna Dyr. KIS z dnia 10 września 2025 r., nr 0113-KDIPT1- 1.4012.660.2025.2.ŻR, w której zostało wskazane:

„Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia pieniężne otrzymywane z tytułu realizacji ww. usług określane przez strony jako rekompensaty, stanowią dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Jak Państwo wskazali, Spółka nie jest w stanie świadczyć usług bez rekompensaty, która pokrywa koszty świadczenia ww. usług na poziomie 100% za rok. Spółka w sytuacji braku rekompensaty nie mogłaby świadczyć usług w ramach ww. zadań. Co również istotne, wysokość rekompensaty Spółki w danym roku będzie uwzględniała rozsądny zysk, który będzie wynikał z metodyki wyliczenia rekompensaty określonej w umowie (będzie ujęty w jej kalkulacji, a w konsekwencji wyplata rekompensaty powinna go Spółce zapewnić). (...) Z tych też względów czynności, które Państwa Spółka zobowiązała się wykonywać na rzecz Gminy, realizując powierzone zadania własne Gminy w zamian za otrzymane rekompensaty, tj.: (...) stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem otrzymane w powyższym zakresie rekompensaty stanowią element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.”

Analogicznie, interpretacja indywidulną Dyr. KIS z dnia 19 listopada 2025 r., nr 0114-KDIP4- 1.4012.478.2025.1.BS.

Reasumując, otrzymane przez Spółkę od Miasta kwoty Rekompensat z tytułu wykonywania Usług Powierzenia stanowią świadczenia wzajemne względem świadczonych przez Spółkę usług i w konsekwencji stanowią podstawę opodatkowania podatkiem VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad. 2

W ocenie Spółki, przyjęcie, iż realizacja Usług Powierzonych określonych Umową Wykonawczą stanowi odpłatne świadczenie usług ma taki skutek, że Spółce przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych Miasta, co oznacza, że Spółka nie będzie w celu określenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia stosowała prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Jak stanowi ten przepis, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Jak wynika z treści tego przepisu obowiązek obliczania kwoty podatku naliczonego według „sposobu określania proporcji” („prewspółczynnika”) dotyczy jedynie tych podatników, u których występują zakupy (i podatek naliczony) związane jednocześnie z działalnością gospodarczą (czynnościami podlegającymi opodatkowaniu) i inną aktywnością niestanowiącą działalności gospodarczej.

Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1, otrzymywane przez Spółkę z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług świadczenie pieniężne określane jako Rekompensata, stanowi dla Spółki zapłatę za świadczone przez nią usługi. Mimo że Wnioskodawca wykonuje czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, działając w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak, jak wyżej wskazano, nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy płatnością należną Spółce od Miasta jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym na gruncie analizowanego stanu faktycznego nie można przyjąć, że między Miastem a Spółką nie następuje wymiana świadczeń. Skoro więc usługi w opisanym zakresie będą stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT to Spółce przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Faktury związane z nabyciem towarów i usług w ramach realizacji zadań powierzonych są wystawiane na Spółkę. Realizacja przez Spółkę zadań powierzonych, o których mowa we wniosku odbywa się w zamian za otrzymaną Rekompensatę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, tym samym, nabywane przez Wnioskodawcę w ramach realizacji zadań powierzonych towary i usługi (np. związane z modernizacją obiektów sportowych) będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a więc Spółka nie ma ona obowiązku dla celów wyliczenia kwoty podatku naliczonego do stosowania prewspółczynnika. Wszystkie czynności są bowiem przez nią wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego w sprawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

· w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

· świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

TSUE, w wyroku z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKLFinancial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu tylko, jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. I 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).

W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie natomiast wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto - jak wskazano wyżej - aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1684 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o samorządzie powiatowym”:

Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:

Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (…).

Jak wynika z art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym:

Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

W wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:

„Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.

Art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że - z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego - działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.

Należy wyjaśnić, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).

Gdyby nawet podatnik nie osiągnął z tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie zmienia faktu, że wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT – bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to w konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to owe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczą kwestii ustalenia czy są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT zgodnie z art. 29a ustawy do faktury wystawionej na rzecz Miasta tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania publicznego zgodnie z umową wykonawczą.

W świetle art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Art. 29a ust. 7 ustawy stanowi, że:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

Z art. 29a ust. 1 wynika, że aby dotacje i inne środki o podobnym charakterze stanowiły podstawę opodatkowania, muszą być wypłacane jako należność z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług i być bezpośrednio związane z ceną świadczenia.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane podatkiem od towarów i usług istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym:

(…) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.

Definicji terminu „bezpośredniego wpływu na cenę” nie zawiera zarówno ustawa, jak również Dyrektywa 2006/112/WE Rady, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do sposobu wykładni tego pojęcia wynikającego z orzecznictwa TSUE.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, do podstawy opodatkowania podatkiem VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 11 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy (odpowiednio art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady), subwencje przyznane podatnikom. Przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to – do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02).

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, ma on zastosowanie, gdy subwencja jest bezpośrednio związana z ceną danej transakcji. W swoich wyrokach TSUE wskazywał, że aby miała miejsce taka sytuacja, subwencja powinna przede wszystkim być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlega opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy (wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda. Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji (zob. pkt 29 wyroku C-144/02). Powinno być w każdym razie możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które stanowi subwencja. Nie ma konieczności, by kwota subwencji odpowiadała dokładnie zmniejszeniu ceny dostarczonego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a wspomnianą wyżej subwencją, która może mieć charakter ryczałtowy, była istotna (zob. pkt 30 wyroku C-144/02).

Analizując kwestię czy otrzymywane przez beneficjenta środki wchodzą do podstawy opodatkowania świadczonych usług, należy zatem rozważyć, czy występują konkretne usługi wykonywane przez niego, z którymi związane jest to dofinansowanie. Tylko bowiem w takim przypadku dotacja może wchodzić do podstawy opodatkowania. Następnie należy zbadać, zgodnie z przedstawionymi powyżej tezami wyroków TSUE, czy dofinansowanie stanowi element determinujący cenę tej usługi (świadczenia).

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy zauważyć, że pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w ramach Rekompensaty od Miasta a świadczeniem na rzecz Miasta, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie.

We wniosku wskazali Państwo, że z tytułu świadczenia Usług Powierzonych w danym roku kalendarzowym przysługuje Państwu rekompensata w części przewidzianej na dany rok Okresu Powierzenia. Rekompensata przekazywana Państwu na podstawie Umowy Wykonawczej nie może służyć finansowaniu działalności wykraczającej poza zakres Usług Powierzonych. Rekompensata jest przeznaczona na pokrycie kosztów ponoszonych przez Państwa w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez Miasto. Bez otrzymanej Rekompensaty, nie byliby Państwo w stanie wykonywać powierzonych zadań. Rekompensata obliczana jest i weryfikowana według zasad określonych w Umowie Wykonawczej. Rekompensata, w tym Rekompensata przewidziana na dany rok Okresu Powierzenia, nie może przekroczyć kwot wyznaczonych na podstawie Decyzji UE. Wysokość Rekompensaty, w tym części Rekompensaty przypadającej na kolejne lata, nie może przekroczyć wartości otrzymanej w wyniku:

1. dla Rekompensaty: pomniejszenia kosztów świadczenia Usług Powierzonych o przychód generowany w ramach realizacji Usług Powierzonych oraz zysk z Działalności Dodatkowej i powiększonej o Rozsądny Zysk,

2. dla Rekompensaty w części przypadającej na kolejne lata Okresu Powierzenia: pomniejszenia kosztów świadczenia Usług Powierzonych o przychód generowany w ramach realizacji Usług Powierzonych dla danego roku Okresu Powierzenia oraz zysk z Działalności Dodatkowej dla danego roku Okresu Powierzenia i powiększonej o Rozsądny Zysk dla danego roku Okresu Powierzenia.

Otrzymując od Miasta Rekompensatę, otrzymują Państwo zindywidualizowaną korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które dokonują Państwo na rzecz Miasta. Państwa Spółka, podejmując się świadczenia powierzonych usług, zwalnia Miasto w istocie z określonych prawem obowiązków, czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług – Miasto osiąga więc wymierną korzyść. Realizując powierzone zadania, czynią to Państwo za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Zobowiązali się Państwo wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Miasta, jednak czynią to Państwo jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą. Stopień Państwa zależności od Miasta nie może automatycznie przesądzać o wyłączeniu powierzonego Państwu zadania własnego Miasta z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W kontekście powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług Rekompensata, stanowi dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo, że wykonują Państwo czynności w zakresie powierzonych zadań własnych Miasta, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, to jednak - jak wyżej wskazano - nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy płatnością należną Państwu od Miasta jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym, na gruncie rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że między Miastem a Państwem następuje wymiana świadczeń.

Z tych też względów czynności, które Państwo zobowiązali się wykonywać na rzecz Miasta, realizując powierzone zadanie własne Miasta w zamian za otrzymaną Rekompensatę, stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie otrzymana rekompensata stanowi element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.

Reasumując, są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT zgodnie z art. 29a ustawy do faktury wystawionej na rzecz Miasta tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania publicznego zgodnie z umową wykonawczą.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych (kwestia objęta zakresem pytania oznaczonego we wniosku nr 2).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy.

W myśl ust. 1 tego artykułu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:

• odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
• towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy:

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Według art. 86 ust. 2b ustawy:

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1. średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

2. średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3. roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4. średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Realizują Państwo zadania własne Miasta obejmujące działanie na rzecz upowszechniania i rozwoju kultury fizycznej, sportu i turystyki, wyrażające się zaspokajaniem potrzeb mieszkańców w formie wykonywania usług rekreacyjno-sportowych. Towary i usługi nabywane przez Państwa w ramach realizacji zadań powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Tytułem realizacji powierzonych zadań, Miasto wypłaca Państwu Rekompensatę.

Oznacza to, że spełnione są obie przesłanki umożliwiające odliczenie podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 1 ustawy – w konsekwencji przysługuje Państwu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych realizacją powierzonych przez Miasto zadań własnych. Przy czym prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Państwo nie są zobowiązani do stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.