0111-KDWB.4015.84.2026.1.APA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r., wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty kredytu przez dłużników solidarnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) r. Wnioskodawca nabył lokal mieszkalny położony przy (...), dla którego Sąd Rejonowy dla (...), prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem lokalu, a jego rodzicom nie przysługuje żaden udział w prawie własności.

Nabycie lokalu zostało sfinansowane ze środków własnych Wnioskodawcy w kwocie (...) zł oraz z kredytu hipotecznego udzielonego przez (...) w kwocie (...) zł. Dodatkowo, w ramach tego finansowania, na rachunek Wnioskodawcy została przekazana kwota (...) zł przeznaczona na remont lokalu.

Wnioskodawca oraz jego rodzice są solidarnymi współkredytobiorcami na podstawie umowy kredytowej zawartej z (...) w dniu (...) r. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają wobec banku solidarnie za zobowiązanie wynikające z umowy. Rodzice Wnioskodawcy nie są jednak właścicielami ani współwłaścicielami lokalu.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku nie została zapłacona żadna rata kredytu. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a jego rodzicami, przyszłe raty będą spłacane przez rodziców bezpośrednio na rzecz banku, poprzez automatyczny pobór środków z ich rachunku bankowego, zgodnie z umową kredytową.

Pomiędzy Wnioskodawcą a jego rodzicami nie została zawarta umowa dotycząca przekazywania środków pieniężnych ani finansowania spłaty kredytu, w szczególności umowa darowizny. Spłata kredytu przez rodziców będzie następowała w związku z ich statusem solidarnych współkredytobiorców i będzie stanowiła wykonanie zobowiązania wobec banku.

Wnioskodawca pozostanie wyłącznym właścicielem lokalu przez cały okres spłaty kredytu przez rodziców.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym zachodzi po stronie kredytobiorcy obowiązek podatkowy z tytułu podatku od spadków i darowizn?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, nie zachodzi obowiązek podatkowy od spadków i darowizn albowiem spłata rat kredytu przez rodziców, dokonana na rzecz banku nie stanowi darowizny na rzecz syna, w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.

Kredyt zaciągnięty został przez trzy osoby i to one są zobowiązane do jego spłaty.

Stanowisko to podziela Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w niżej wyróżnionych interpretacjach, Znak: 0111-KDIB1-3.4015.2.2026.2.JKU, 0111-KDIB2-2.4015.95.2026.1.DR, 0111-KDIB2-2.4015.28.2026.1.MM.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Z treści wniosku wynika, że nabył Pan lokal mieszkalny, którego jest Pan wyłącznym właścicielem. Nabycie lokalu zostało sfinansowane z Pana środków własnych oraz z kredytu hipotecznego. Pan oraz Pana rodzice są solidarnymi współkredytobiorcami na podstawie umowy kredytowej i odpowiadają Państwo wobec banku solidarnie za zobowiązanie wynikające z umowy. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy Panem a Pana rodzicami, przyszłe raty będą spłacane przez rodziców bezpośrednio na rzecz banku, poprzez automatyczny pobór środków z ich rachunku bankowego, zgodnie z umową kredytową. Pomiędzy Panem a Pana rodzicami nie została zawarta umowa dotycząca przekazywania środków pieniężnych ani finansowania spłaty kredytu, w szczególności umowa darowizny. Spłata kredytu przez rodziców będzie następowała w związku z ich statusem solidarnych współkredytobiorców i będzie stanowiła wykonanie zobowiązania wobec banku.

Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).

Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika więc, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.

Zatem w sytuacji, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość lub znaczną część zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.

Spłata rat kredytu (zaciągniętego solidarnie przez Pana wraz z rodzicami) przez rodziców nie może być postrzegana w kategorii darowizny na Pana rzecz. Jak sam Pan wskazał w opisie wniosku, kredyt został zaciągnięty solidarnie. Oznacza to, że zarówno Pan jak i Pana rodzice dokonując spłaty, realizują swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku.

Tym samym, sytuacja przedstawiona we wniosku nie rodzi po Pana stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.