0112-KDIL1-1.4012.872.2025.2.WK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

19 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy faktury dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF. Uzupełnili go Państwa pismami z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 29 grudnia 2025 r.) oraz 12 lutego 2026 r. (12 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A Sp. z o. o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Spółka świadczy usługi kurierskie (usługi doręczania i odbioru przesyłek). W celu świadczenia usług, Spółka współpracuje z podwykonawcami, z którymi ma zawarte umowy o współpracę. Podwykonawcami są przewoźnicy, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi przewozu paczek oraz punkty (...), które świadczą na rzecz Spółki usługi nadawania, odbioru i magazynowania przesyłek (dalej wspólnie zwani: Podwykonawcami).

Podwykonawcy są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami VAT. Podwykonawcy świadczą na rzecz Spółki usługi, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (stanowią odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Faktury z tytułu usług świadczonych przez Podwykonawców na rzecz Spółki są wystawiane w procedurze tzw. samofakturowania (na podstawie umowy w sprawie wystawiania faktur), zgodnie z art. 106d ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT). Faktury te są zatem wystawiane przez Spółkę w imieniu i na rzecz Podwykonawców.

Procedura samofakturowania jest uregulowana w umowach o współpracę z Podwykonawcami. Zgodnie z treścią zawartych umów, Podwykonawcy upoważniają Spółkę do wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów w ich imieniu i na ich rachunek, związanych z usługami świadczonymi przez Podwykonawców na rzecz Spółki. Umowa reguluje procedurę zatwierdzania faktur wystawianych przez Spółkę w imieniu i na rzecz Podwykonawców.

Od 1 lutego 2026 r. Spółka zostanie objęta obligatoryjnym Krajowym Systemem e-Faktur (dalej: KSeF) zarówno od strony sprzedażowej (wystawianie faktur), jak i zakupowej (odbieranie faktur). Sprzedaż Spółki w roku 2024 przekroczyła bowiem próg 200 mln zł wraz z podatkiem, a przekroczenie tego progu obliguje Spółkę do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF już od 1 lutego 2026 r.

Z kolei Podwykonawcy, co do zasady, będą objęci obligatoryjnym KSeF od strony sprzedażowej dopiero od 1 kwietnia 2026 r. (z uwagi na nieprzekroczenie w roku 2024 progu sprzedaży 200 mln zł wraz z podatkiem oraz z uwagi na brzmienie wprowadzanego z dniem 1 lutego 2026 r. do ustawy o VAT art. 145l ustawy o VAT).

Spółka oraz Podwykonawcy zamierzają korzystać z procedury samofakturowania również po wprowadzeniu obligatoryjnego KSeF.

Przedmiotem wątpliwości Spółki jest to, czy faktury dokumentujące świadczenie usług przez Podwykonawców na rzecz Spółki wystawione w ramach samofakturowania (przez Spółkę w imieniu Podwykonawców) powinny być wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF już od 1 lutego 2026 r., czy też obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF zaktualizuje się dopiero od 1 kwietnia 2026 r.

Pytanie

Czy faktury VAT dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

Faktury VAT dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF dopiero od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF.

W konsekwencji, do 31 marca 2026 r. Spółka może wystawiać ww. faktury poza KSeF (w dotychczasowy sposób uzgodniony z Podwykonawcą), chyba, że dany Podwykonawca zdecyduje się na wystawianie faktur przy użyciu KSeF fakultatywnie już od 1 lutego 2026 r. i upoważni Spółkę do wystawiania faktur w ramach KSeF.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szersze uzasadnienie przyjmowanego stanowiska.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.), podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Ww. przepis wprowadza ogólny obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF dla wszystkich podatników podatku VAT.

Jednocześnie dalsze przepisy ustawy o VAT, w tym przepisy epizodyczne dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych, wprowadzają pewne wyjątki od zasady powszechności KSeF od 1 lutego 2026 r.

Zgodnie bowiem z art. 145l ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.), w okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w roku 2024 kwoty 200 000 000 zł.

W związku z powyższym przepisem, podatnicy VAT, których obrót/sprzedaż wraz z kwotą podatku za rok 2024 nie przekroczył 200 mln zł nie są zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF od 1 lutego 2026 r. Dla tej grupy podatników, obowiązek obligatoryjnego wystawiania faktur przy użyciu KSeF aktualizuje się od 1 kwietnia 2026 r.

Tak jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w przypadku Spółki wskazane wyłączenie/przesunięcie obowiązku wystawiania faktur przy użyciu KSeF wynikające z art. 145l ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania – sprzedaż Spółki za rok 2024 przekroczyła bowiem kwotę 200 mln zł wraz z podatkiem VAT.

Tym niemniej, Podwykonawcy z którymi Spółka współpracuje, nie przekraczają progu obrotu/sprzedaży za rok 2024, o którym mowa w art. 145l ustawy o VAT, tym samym u Podwykonawców obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF aktualizuje się dopiero od 1 kwietnia 2026 r.

Przedmiotem pytania przedstawionego we wniosku jest to, czy faktury dokumentujące świadczenie usług przez Podwykonawców na rzecz Spółki wystawione w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu Podwykonawców powinny być wystawione w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF już od 1 lutego 2026 r., czy od 1 kwietnia 2026 r. z uwagi na przepis epizodyczny z art. 145l ustawy o VAT.

W opinii Wnioskodawcy, z perspektywy przywołanych przepisów istotny jest moment, w którym dany podatnik (tu: dany Podwykonawca) zostaje objęty obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. W kontekście samofakturowania nie ma natomiast istotnego znaczenia to, kiedy KSeF od strony sprzedażowej (wystawiania faktur) staje się obligatoryjny dla Spółki – wpływa to bowiem wyłącznie na obowiązki Spółki związane z wystawianiem faktur dotyczących jej własnej sprzedaży.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Obowiązek wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż spoczywa zatem na podatniku.

Za ww. przepisem podąża przywołany już art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym to podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Ponieważ podatnikami w analizowanych okolicznościach są Podwykonawcy, którzy – z uwagi na nieprzekroczenie w roku 2024 progu sprzedaży w wysokości 200 mln zł wraz z podatkiem – kwalifikują się na odroczenie wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, to czasowe (do 31 marca 2026 r.) wyłączenie, o którym mowa w art. 145l ustawy o VAT powinno mieć zastosowanie do wszystkich faktur sprzedażowych Podwykonawców, w tym również faktur wystawianych przez inny podmiot w ramach samofakturowania.

Procedura tzw. samofakturowania jest uregulowana w art. 106d ustawy o VAT. Przepisy w zakresie tej procedury nie ulegają zmianie w związku z wejściem w życie przepisów w zakresie obligatoryjnego KSeF.

Zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy o VAT podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1. dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2. o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

3. dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b,

– jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

Zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy o VAT, w procedurze samofakturowania podmiot nabywający usługi (w tym przypadku Spółka) wystawia fakturę w imieniu i na rzecz podatnika (w tym przypadku Podwykonawcy), który jest sprzedawcą usług.

Mimo że fakturę technicznie wystawia Spółka, to jednak faktura ta dokumentuje sprzedaż dokonaną przez Podwykonawcę. Sprzedawcą w rozumieniu prawnym, tj. podmiotem, który dokonuje sprzedaży i który jest zobowiązany do udokumentowania tej sprzedaży fakturą, jest Podwykonawca. Podwykonawca ujmuje wystawioną fakturę w swoich ewidencjach i deklaracjach VAT po stronie sprzedaży.

W związku z tym, obowiązki w zakresie KSeF powinny być skorelowane z prawno-podatkowym charakterem samofakturowania, w tym w szczególności w kontekście terminu początkowego wystawiania faktur sprzedażowych w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF. Jeżeli Podwykonawcy są zobligowani do wystawiania faktur sprzedażowych przy użyciu KSeF dopiero od 1 kwietnia 2026 r. (z uwagi na treść art. 145l ustawy o VAT), obowiązek ten powinien dotyczyć faktur wystawianych w związku z całą sprzedażą, a nie tylko tych wystawianych bezpośrednio przez Podwykonawców / bez zastosowania procedury samofakturowania.

Przeciwny wniosek prowadziłby do trudnej do zaakceptowania konkluzji, że część sprzedaży Podwykonawcy (która jest fakturowana bezpośrednio przez dany podmiot/danego Podwykonawcę) byłaby fakturowana poza KSeF w okresie od 1 lutego do 31 marca 2026 r., natomiast część sprzedaży (w zakresie usług świadczonych na rzecz Spółki, gdzie strony zawarły umowę o samofakturowaniu) byłaby fakturowana przy użyciu KSeF.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, faktury VAT dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF dopiero od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF.

A zatem do 31 marca 2026 r. Spółka może wystawiać ww. faktury poza KSeF (w dotychczasowy sposób uzgodniony z Podwykonawcą), chyba, że dany Podwykonawca zdecyduje się na wystawianie faktur przy użyciu KSeF fakultatywnie już od 1 lutego 2026 r. i upoważni Spółkę do wystawiania faktur w KSeF.

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Zgodnie z art. 106a ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1. sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a , w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b) państwa trzeciego;

3. dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

4. sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 , art. 113 ust. 1 i 9 , art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy:

Podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1. dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2. o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

3. dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b

- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

Na mocy art. 106e ust. 1 pkt 17 ustawy:

Faktura powinna zawierać w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz „samofakturowanie”.

Stosowanie do art. 106ga ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3. przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4. na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5. w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6. przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Zgodnie z art. 106gb ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Stosownie do art. 106gc ust. 2 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

W przypadku faktur elektronicznych nabywca, o którym mowa w art. 106d ust. 1 , przesyła je lub udostępnia podatnikowi, który upoważnił go do wystawiania faktur, z uwzględnieniem zasad wynikających z procedury zatwierdzania faktur przez podatnika dokonującego sprzedaży, w sposób z nim uzgodniony, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.

W myśl art. 106na ustawy, który w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.

2. (uchylony)

3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.

4. W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.

Jak wynika z art. 106nb ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Z Krajowego Systemu e-Faktur mogą korzystać:

1. podatnik,

2. podmioty wskazane przez podatnika,

3. podmioty, o których mowa w art. 106c ,

4. osoby fizyczne wskazane przez podmioty, o których mowa w art. 106c ,

5. osoby fizyczne wskazane w zawiadomieniu o nadaniu lub odebraniu uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, którym podatnik lub podmioty, o których mowa w art. 106c pkt 1 , nadali uprawnienia do korzystania z tego systemu,

6. podmioty inne, niż wymienione w pkt 1-5, wskazane przez osoby fizyczne korzystające z Krajowego Systemu e-Faktur, jeżeli prawo do wskazywania innego podmiotu wynika z uprawnień nadanych tym osobom fizycznym

- uwierzytelnieni w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 106r pkt 3.

W myśl art. 106nd ust. 1-2 ustawy, który w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi Krajowy System e-Faktur i jest administratorem danych w nim zawartych.

2. Krajowy System e-Faktur jest systemem teleinformatycznym służącym do:

1. nadawania, zmiany lub odbierania uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur;

2. powiadamiania podmiotów, o których mowa w art. 106nb, o nadanych uprawnieniach do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur lub ich odebraniu;

3. uwierzytelnienia oraz weryfikacji uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, posiadanych przez podmioty, o których mowa w art. 106nb;

4. wystawiania faktur ustrukturyzowanych;

5. dostępu do faktur ustrukturyzowanych;

6. otrzymywania faktur ustrukturyzowanych;

7. przechowywania faktur ustrukturyzowanych;

8. oznaczania faktur ustrukturyzowanych numerem identyfikującym przydzielonym w Krajowym Systemie e-Faktur;

8a) przydzielania identyfikatora zbiorczego dla co najmniej dwóch faktur ustrukturyzowanych;

8b) weryfikacji danych z faktur ustrukturyzowanych używanych poza Krajowym Systemem e-Faktur;

9. analizy i kontroli prawidłowości danych z faktur ustrukturyzowanych;

10. powiadamiania podmiotów, o których mowa w art. 106nb, o:

a) dacie i czasie wystawienia faktury ustrukturyzowanej oraz numerze identyfikującym fakturę ustrukturyzowaną przydzielonym w Krajowym Systemie e-Faktur oraz dacie i czasie jego przydzielenia,

b) dacie i czasie odrzucenia faktury w przypadku jej niezgodności z wzorem, o którym mowa w art. 106gb ust. 8,

c) braku możliwości wystawienia faktury ustrukturyzowanej - w przypadku niedostępności lub awarii Krajowego Systemu e-Faktur;

11. powiadamiania podmiotów innych niż określone w art. 106nb o braku uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Stosownie do art. 145l ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.

Na mocy art. 145m ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.

2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 145n ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

1. W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać:

1. faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących;

2. paragony fiskalne uznane za faktury wystawione zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

2. Wartości sprzedaży dokumentowanej fakturami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie wlicza się do łącznej wartości sprzedaży wraz z kwotą podatku, o której mowa w art. 87 ust. 6e pkt 1 i 2.

3. Do faktur i paragonów fiskalnych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 106h ust. 1.

4. Faktury, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w przypadku których wartość sprzedaży oraz podatek należny zostały ujęte w raporcie fiskalnym dobowym z kasy rejestrującej, ujmuje się w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, w okresie rozliczeniowym, w którym zostały wystawione. Faktury te nie zwiększają wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostały ujęte w tej ewidencji.

W tym miejscu należy wskazać, że art. 106d ustawy dotyczy instytucji tzw. „samofakturowania”. Przepis ten określa przypadki i warunki, których spełnienie pozwala na wystawianie faktur dokumentujących dostawy towarów i świadczenie usług przez podmioty inne niż wykonujące sprzedaż. Takim podmiotem może być przykładowo nabywca towarów lub usług. Pomimo więc, że zgodnie z ogólną regułą, to podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczących usługę wystawia fakturę dokumentującą daną transakcję, to jednak w myśl ww. przepisu ustawy, funkcja ta może zostać powierzona także nabywcy towarów lub usług.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy faktury dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF.

Z opisu sprawy wynika, że faktury z tytułu usług świadczonych przez Podwykonawców na rzecz Spółki są wystawiane w procedurze tzw. samofakturowania (na podstawie umowy w sprawie wystawiania faktur), zgodnie z art. 106d ustawy. Faktury te są zatem wystawiane przez Spółkę w imieniu i na rzecz Podwykonawców. Procedura samofakturowania jest uregulowana w umowach o współpracę z Podwykonawcami. Zgodnie z treścią zawartych umów, Podwykonawcy upoważniają Spółkę do wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów w ich imieniu i na ich rachunek, związanych z usługami świadczonymi przez Podwykonawców na rzecz Spółki. Umowa reguluje procedurę zatwierdzania faktur wystawianych przez Spółkę w imieniu i na rzecz Podwykonawców. Od 1 lutego 2026 r. Spółka zostanie objęta obligatoryjnym KSeF zarówno od strony sprzedażowej (wystawianie faktur), jak i zakupowej (odbieranie faktur). Sprzedaż Spółki w roku 2024 przekroczyła bowiem próg 200 mln zł wraz z podatkiem. Z kolei Podwykonawcy, co do zasady, będą objęci obligatoryjnym KSeF od strony sprzedażowej dopiero od 1 kwietnia 2026 r. (z uwagi na nieprzekroczenie w roku 2024 progu sprzedaży 200 mln zł wraz z podatkiem oraz z uwagi na brzmienie wprowadzanego z dniem 1 lutego 2026 r. do ustawy art. 145l ustawy).

W tej sytuacji stwierdzić należy, że skoro faktury z tytułu usług świadczonych przez Podwykonawców na rzecz Spółki są wystawiane w procedurze tzw. samofakturowania (na podstawie umowy w sprawie wystawiania faktur), zgodnie z art. 106d ustawy, a łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku Podwykonawców nie przekroczyła w roku 2024 kwoty 200 000 000 zł, to faktury wystawiane przez Spółkę na rzecz Podwykonawcy w ramach samofakturowania powinny być wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF.

W konsekwencji, do 31 marca 2026 r. Spółka może wystawiać ww. faktury poza KSeF (w dotychczasowy sposób uzgodniony z Podwykonawcą), chyba, że dany Podwykonawca zdecyduje się na wystawianie faktur przy użyciu KSeF fakultatywnie już od 1 lutego 2026 r. i upoważni Spółkę do wystawiania faktur w ramach KSeF.

Podsumowanie

Faktury dokumentujące świadczenie przez Podwykonawcę usług na rzecz Spółki wystawiane w ramach samofakturowania przez Spółkę w imieniu i na rzecz danego Podwykonawcy powinny być obligatoryjnie wystawiane w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF od 1 kwietnia 2026 r., tj. od momentu, w którym dla Podwykonawcy staje się obowiązkowe wystawianie faktur przy użyciu KSeF.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

· stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

· zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej