0111-KDIB1-1.4010.683.2025.2.SG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 stycznia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu) oraz pismem z 6 lutego 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółdzielnia Mieszkaniowa „(…)” w (…) w likwidacji prowadzi działalność w oparciu o ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.)

Zgodnie z art. 6 ust. 3 wspomnianej ustawy Spółdzielnia tworzy fundusz remontowy. Użytkownicy lokali gromadzą środki pieniężne na wyodrębnionych rachunkach bankowych, które są wykorzystywane na remonty nieruchomości. Dla każdej nieruchomości jest prowadzona odrębna ewidencja wpływów i wydatków funduszu remontowego, która uwzględnia wszystkie wpływy i wydatki danej nieruchomości.

Odpisy na fundusz remontowy obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi Spółdzielni i stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.).

W dniu (…) czerwca 2025 r. na podstawie § (...) pkt (...) Statutu Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” w (…) w związku z art. 38 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo Spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 593 ze zm.) Walne Zgromadzenie Członków Spółdzielni postawiło po raz pierwszy Spółdzielnię w stan likwidacji. W tym samym dniu podjęto również uchwałę o utworzeniu Wspólnoty Mieszkaniowej, jednocześnie powierzając jej administrowanie firmie zewnętrznej.

W dniu (…) lipca 2025 r. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Spółdzielni Mieszkaniowej „...” w (…), na którym postawiono po raz drugi Spółdzielnię w stan likwidacji.

Likwidatorzy dokonali wpisu o likwidacji do Krajowego Rejestru Sądowego oraz zamieścili ogłoszenie w Monitorze Spółdzielczym o wezwaniu wierzycieli do zgłoszenia wierzytelności w okresie 3 miesięcy od ukazania się ogłoszenia.

Na wyodrębnionych rachunkach bankowych Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” w (…) w likwidacji znajdują się niewykorzystane środki funduszu remontowego, zgromadzone przez właścicieli lokali, którzy byli członkami Spółdzielni, a teraz należą do nowo utworzonej Wspólnoty.

Wspólnota jest nowo utworzonym podmiotem.

Spółdzielnia Mieszkaniowa „(...)” w (…) w likwidacji zobowiązana jest niewykorzystane środki przekazać Wspólnocie.

W uzupełnieniu wniosku z 21 stycznia 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że Spółdzielnia przekaże niewykorzystane środki funduszu remontowego Właścicielom na indywidualne rachunki bankowe utworzone we Wspólnocie, dla każdego z właścicieli do ich rozliczeń ze Wspólnotą. Każdy z Właścicieli będzie miał utworzony rachunek przez Wspólnotę do rozliczeń z tytułu opłat.

Środki pochodzące z wpływów na fundusz remontowy Spółdzielni podlegały w całości zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na indywidualne konta bankowe utworzone przez Zarządcę Wspólnoty zostaną przekazane Właścicielom środki z funduszu remontowego, które były latami wnoszone przez członków Spółdzielni na cele remontowe, a nie wydatkowane przez Spółdzielnię na cele remontowe. Środki zostaną przekazane na rachunki tych samych osób, które je gromadziły. Nie dokonamy korekty przychodów.

Natomiast w uzupełnieniu wniosku z 6 lutego 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że środki z funduszu remontowego zostaną przekazane na indywidualne rachunki bankowe poszczególnych właścicieli lokali. Wspólnota Mieszkaniowa utworzy rachunki rozliczeniowe dla każdego z właścicieli. Środki spółdzielnia przeleje (po ustaleniu kwot) na każdy rachunek z osobna.

Rachunki będą przydzielone każdemu z właścicieli. Zarządzać będzie nimi zgodnie z ustawą o własności lokali wspólnota mieszkaniowa.

Podstawą prawną przekazania środków wspólnocie jest art. 241 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.).

Nie dokonamy korekty przychodu.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 21 stycznia 2026 r.)

Czy przekazanie przez Spółdzielnię niewykorzystanych środków funduszu remontowego Właścicielom na indywidualne rachunki bankowe utworzone we Wspólnocie powoduje po stronie Spółdzielni obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych i ujęcie tego faktu w zeznaniu CIT-8?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 21 stycznia 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie Właścicielom nadwyżki środków funduszu remontowego, która stanowi różnicę pomiędzy wpłaconymi środkami na cele mieszkaniowe przez członków Spółdzielni, a wykorzystanymi środkami przez Spółdzielnię na cele remontowe, na indywidualne rachunki bankowe we Wspólnocie nie powoduje po stronie Spółdzielni obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tych środków i ujęcia tego faktu w zeznaniu CIT-8.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Działalność spółdzielni mieszkaniowych regulują przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo Spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 593 ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Celem spółdzielni mieszkaniowej, zwanej dalej „spółdzielnią”, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy,

Przedmiotem działalności spółdzielni może być:

1. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych;

2. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych;

3. budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów;

4. udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych

5. budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu;

6. wykonywanie działalności jako obywatelska społeczność energetyczna w rozumieniu art. 3 pkt 13f ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266).

Stosownie do treści art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Natomiast art. 1 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Statut spółdzielni określa, którą działalność spośród wymienionych w ust. 2 i 3, prowadzi spółdzielnia.

W myśl art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 241 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Z chwilą ustania członkostwa właściciel lokalu staje się współwłaścicielem środków zgromadzonych na funduszu remontowym, o którym mowa w art. 6 ust. 3, w wysokości odpowiadającej przypadającemu na ten lokal udziałowi we współwłasności nieruchomości wspólnej. Wysokość tego udziału ustala się na

podstawie ewidencji i rozliczenia wpływów i wydatków funduszu remontowego, o których mowa w art. 4 ust. 41 pkt 2, według stanu na dzień ustania członkostwa.

Powyższy przepis jest skutkiem implementacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 5 lutego 2015 r. (sygn. akt K 60/13), w którym stwierdził on, że „brak możliwości ich rozliczenia i ewentualnego zwrotu przez spółdzielnię występującym członkom stanowi nieproporcjonalne naruszenie prawa własności, nieuzasadnione innymi wartościami konstytucyjnymi. W szczególności dotyka ono tych członków spółdzielni, którzy występują z niej w celu utworzenia wspólnoty mieszkaniowej, a nieruchomość przez nich zamieszkana nie była remontowana, mimo zgromadzenia przez nich znacznych środków w funduszu remontowym.

Zatem zgodnie z art. 241 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, właściciel lokalu, który przestał być członkiem spółdzielni, staje się współwłaścicielem środków zgromadzonych na funduszu remontowym w wysokości odpowiadającej udziałowi we współwłasności nieruchomości wspólnej, obliczanego na podstawie ewidencji i rozliczenia wpływów i wydatków funduszu remontowego.

Stosownie natomiast do art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

Jeżeli w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości została wyodrębniona własność wszystkich lokali, po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Spółdzielnia w terminie 14 dni od dnia wyodrębnienia własności ostatniego lokalu w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości zawiadamia o tym na piśmie właścicieli lokali w tej nieruchomości.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, ustawowym obowiązkiem spółdzielni mieszkaniowych jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych członków oraz właścicieli lokali niebędących członkami. W tym celu tworzony jest m.in. fundusz remontowy. Dysponowanie przez spółdzielnię całym zasobem funduszu, nie wyłącza możliwości rozliczenia wpłat posiadaczy lokali w danej nieruchomości z nakładami spółdzielni poniesionymi na daną nieruchomość. Takie rozliczenie ma miejsce w przypadku powstania w danej nieruchomości wspólnoty mieszkaniowej.

W kwestiach podatku dochodowego spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot posiadający osobowość prawną, podlega ogólnym regułom przewidzianym w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Jednocześnie, spółdzielnie nie zostały wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT, jako podmioty zwolnione z opodatkowania.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Powyższe oznacza, że dochodem spółdzielni mieszkaniowej, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, która w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Bez znaczenia przy tym pozostaje źródło pochodzenia tych środków. Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne, jakie wpływają na konto spółdzielni mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią co do zasady przychód w rozumieniu ustawy o CIT.

Stwierdzić należy ponadto, że przychodem podatkowym jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny, trwały i bezzwrotny charakter, którą podatnik może rozporządzać jak własną.

Natomiast, wszelkie koszty ponoszone przez spółdzielnię mieszkaniową, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, który stanowi, że

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W przypadku powstania na funduszu remontowym nadpłaty rozumianej jako różnica pomiędzy kwotą wniesioną przez właściciela lokalu, a kwotą stanowiącą sumę wydatków na cele remontowe poniesionych przez spółdzielnię, spółdzielnia zobowiązana jest do jej zwrotu. Spółdzielnia dokona zwrotu wyżej wspomnianej nadpłaty na indywidualne konta, które zostały utworzone przez nowego Zarządcę dla poszczególnych członków Wspólnoty Mieszkaniowej (Właścicieli lokali) w celu dokonywania opłat za użytkowanie lokali.

Biorąc pod uwagę przytoczony powyżej stan prawny, na podstawie którego ustanie członkostwa w Spółdzielni Mieszkaniowej powoduje z mocy prawa, że właściciel lokalu staje się właścicielem/współwłaścicielem środków zgromadzonych na funduszu remontowym to zwrot wkładów wniesionych przez niego na ten fundusz remontowy powinien korygować przychód podatkowy Spółdzielni. Skoro bowiem lokator stał się współwłaścicielem środków wpłaconych na fundusz remontowy przysporzenie to utraciło dla Spółdzielni walor definitywności, a więc przestało być przychodem podatkowym.

Odnosząc powyższe rozwiązania do kwestii przedłożonej Organowi do rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że stosownie do art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),

Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Zdarzeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych jest wystąpienie dochodu (art. 7 ust. 1 ustawy o CIT) rozumianego jako dodatnia różnica pomiędzy przychodami, a kosztami ich uzyskania (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT).

Skoro w przedmiotowej sprawie w przypadku powstania Wspólnoty Mieszkaniowej i ustania członkostwa w Spółdzielni mamy do czynienia z nałożonym przez ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych obowiązkiem Spółdzielni rozliczania przychodów i kosztów związanych z daną nieruchomością, w tym środków z funduszu remontowego, zatem zwrot nadpłaty po wyodrębnieniu wspólnoty jest realizacją tego obowiązku a jednocześnie stanowi operację korygującą wcześniej rozpoznany przychód i koszty uzyskania przychodu. Obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych mógłby powstać wyłącznie w przypadku zwiększenia dochodu, co w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi.

Tym samym skoro przekazanie Właścicielom nadwyżki środków funduszu remontowego nie powoduje po stronie Spółdzielni obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tych środków, to Spółdzielnia nie ma obowiązku ujęcia tego faktu w zeznaniu podatkowym CIT-8 (zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób prawnych).

W związku z powyższym, Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że przekazanie Właścicielom nadwyżki środków funduszu remontowego, która stanowi różnicę pomiędzy wpłaconymi środkami na cele mieszkaniowe przez członków Spółdzielni, a wykorzystanymi środkami przez Spółdzielnię na cele remontowe, na indywidualne rachunki bankowe we Wspólnocie nie powoduje po stronie Spółdzielni obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tych środków i ujęcia tego faktu w zeznaniu CIT-8, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.