Wróć do indeksu interpretacji

Sygnatura: IBPB-1-1/4511-313/16/WRz

ID Eureka: 315499

IBPB-1-1/4511-313/16/WRz

Kategoria
Interpretacja indywidualna
Autorzy
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Status źródła
Aktualna
Data publikacji
30 czerwca 2016
Data wydania
30 czerwca 2016

Podsumowanie

Interpretacja indywidualna potwierdza, że wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych nabytych w drodze darowizny przedsiębiorstwa ustala się zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, tj. według wartości rynkowej z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa niższą wartość. Przy nabyciu całego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części łączna wartość początkowa tych aktywów nie może przekroczyć różnicy między wartością przedsiębiorstwa (określoną dla podatku od darowizn) a wartością składników mienia innych niż środki trwałe czy wartości niematerialne (art. 22g ust. 15). Odpisy amortyzacyjne od takich składników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że spełniają one definicję środka trwałego lub wartości niematerialnej (własność, okres używania >1 rok, związanie z działalnością). Nabycie darowizną nie stanowi przeszkody w amortyzacji, chyba że przychód z darowizny jest zwolniony od podatku lub zaniechano jego poboru. W rozpatrywanej sprawie, po połączeniu udziałów w nieruchomości, nieruchomość stanie się odrębną własnością i podlegać będzie amortyzacji jako budynek, ale nie jako grunt. Stanowisko wnioskodawcy o możliwości amortyzacji i sposobie ustalania wartości początkowej uznano za prawidłowe. Interpretacja dotyczy opisanej przez wnioskodawcę transakcji przyszłej i obowiązującego stanu prawnego. Strona posiada prawo do skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Asystent AnyLawyer

Czy ta interpretacja pasuje do Twojego stanu faktycznego?

Zapytaj, na jakich przepisach organ oparł stanowisko i czym Twoja sytuacja różni się od opisanej we wniosku. Sygnatura i temat są już dodane do pytania.

Teza

sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny

Powiązane interpretacje

Treść

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 6 maja 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 12 maja 2016 r.), uzupełnionym 6 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego w drodze darowizny przedsiębiorstwa - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego w drodze darowizny przedsiębiorstwa. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 25 maja 2016 r. Znak: IBPB-1-1/4511-312/16/WRz, Znak: IBPB-1-1/4511-313/16/WRz, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 6 czerwca 2016 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w niedalekiej przyszłości (nie przed uzyskaniem interpretacji) otrzyma od siostry i córki darowiznę w postaci dwóch przedsiębiorstw (siostry i córki) w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. W skład każdego z otrzymanych przedsiębiorstw wchodzi również połowa udziału w nieruchomości użytkowej zabudowanej. Po otrzymaniu darowizny Wnioskodawca zatem stałby się jedynym właścicielem tej nieruchomości. Nieruchomość zostanie wpisana do ewidencji środków trwałych i będzie amortyzowana. Od wartości darowizny nie będzie odprowadzony podatek od spadków i darowizn, z uwagi na zwolnienie z tego podatku, o którym mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm. – winno być t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 205 ze zm.). Po otrzymaniu darowizny Wnioskodawca będzie kontynuować działalność prowadząc przedsiębiorstwo na własne nazwisko. Wnioskodawca nie wyklucza dokonania zbycia darowanej nieruchomości, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak ustalić wartość początkową do amortyzacji środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych nabytych w drodze darowizny określony został w art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Stosownie do uregulowań zawartych w tym przepisie, wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości, wtedy przyjmuje się wartość wynikającą z umowy darowizny. Natomiast wartość towarów handlowych i wyposażenia powinna ująć w takiej samej wysokości jak zostały przyjęte do podatku od spadków, czyli również w cenie detalicznej (rynkowej).

Art. 22g ust. 15 ww. ustawy stanowi ponadto, że w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 22g ust. 16 tej ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2,8,9,14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. W art. 19 ww. ustawy unormowano m.in., że wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ustawy).

Nie ma zatem przeszkód natury prawnej, aby obdarowany dokonywał odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych w formie darowizny, a także, aby odpisy te zaliczał do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym zauważyć, że do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych w drodze darowizny nie ma zastosowania dyspozycja art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która wyłącza niektóre odpisy amortyzacyjne z kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 8 tej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne

i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast stosownie do art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

  • stanowi on własność lub współwłasność podatnika,
  • został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
  • jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika),
  • składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  5. licencje,
  6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
  7. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu nie uznaje się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nabytych nieodpłatnie z wyjątkiem nabytych w drodze spadku i darowizny, jeżeli:

  • nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
  • dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
  • nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Z ww. przepisu wynika więc, że nabycie składników majątkowych w formie darowizny nie stanowi przeszkody do ich amortyzacji i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że składniki te są środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi. Zatem kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 tej ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22g ust. 16 ww. ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przy czym, w myśl art. 19 ust. 3 powołanej ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Wnioskodawca otrzyma w drodze umowy darowizny dwa przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, jedno od siostry, drugie od córki. W skład każdego z otrzymanych przedsiębiorstw wchodzi również połowa udziału w nieruchomości użytkowej zabudowanej. Po otrzymaniu darowizny Wnioskodawca stanie się jedynym właścicielem tej nieruchomości. Nieruchomość zostanie wpisana do ewidencji środków trwałych i będzie amortyzowana. Po otrzymaniu darowizny Wnioskodawca będzie kontynuować działalność prowadząc przedsiębiorstwo na własne nazwisko.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że przy ustaleniu wartości początkowej nabytych w drodze darowizny składników majątku, które o ile w świetle powołanych przepisów mogą stanowić w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej środki trwałe, oraz wartości niematerialne i prawne, zastosowanie znajdzie art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, przewidujący możliwość określenia ich wartości początkowej wg wartości rynkowej z dnia nabycia, o ile umowa darowizny nie będzie określać ich wartości w niższej wysokości. Pamiętać przy tym należy, że wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych należy ustalić z uwzględnieniem cyt. powyżej art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić również należy, że w zakresie dot. pytania Nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.