Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie:

1. ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 9 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 86/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 551/21; i

2. stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 9 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia bonifikaty. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Na mocy aktu notarialnego z dnia 3 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca nabył wraz z żoną niezamieszkałą nieruchomość, w skład której wchodzi samodzielny lokal mieszkalny wraz z przynależną piwnicą, udział w części wspólnej nieruchomości oraz udział w częściach wspólnych budynku wraz z wykonanym ukształtowaniem terenu. Sprzedawcą lokalu było Nadleśnictwo …, a sprzedaż nastąpiła w trybie art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Nabycie lokalu mieszkalnego również nastąpiło zgodnie z treścią art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 ustawy o lasach, tj. w drodze skorzystania z pierwszeństwa nabycia lokali wolnych. Sprzedaż została poprzedzona ogłoszeniem o sprzedaży, które zostało zamieszczone w Biuletynie Informacyjnym ..... nr …. oraz ….. z dnia ….. 2020 r., wobec czego przedmiotowa oferta została skierowana do szerokiego grona odbiorców. Jeżeli w terminie jednego miesiąca od dnia ukazania się niniejszego ogłoszenia wpłynąłby tylko jeden wniosek, to sprzedaż nastąpiłaby stosując odpowiednio przepis § 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 października 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1206). W przypadku większej ilości wniosków zostałby przeprowadzony przetarg ograniczony.

W dniu 25 maja 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek o nabycie niezamieszkałej nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że jest pracownikiem .... – Nadleśnictwa …. i chce skorzystać z prawa pierwszeństwa nabycia nieruchomości. W wyznaczonym przez Nadleśnictwo …. terminie zgłosił się tylko Wnioskodawca, dlatego przetarg ograniczony nie został przeprowadzony.

Rzeczoznawca majątkowy wycenił ww. nieruchomość na łączną kwotę 72 634 zł. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest pracownikiem Nadleśnictwa …. z udokumentowanym stażem pracy – 20 lat, nabycie nieruchomości nastąpiło z zastosowaniem 95% bonifikaty od wartości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca nabył zatem za kwotę 3 631 zł 70 gr. Sprzedaż z zastosowaniem bonifikaty ma jednak charakter warunkowy, ponieważ w przypadku zbycia nieruchomości lub wykorzystania jej na inne cele niż mieszkalne przed upływem 5 lat od daty zakupu Wnioskodawca zobowiązany jest do zwrotu w terminie 30 dni od zbycia, kwoty równej udzielonej bonifikacie, zwaloryzowanej na dzień zapłaty przy zastosowaniu wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanych przez Prezesa GUS.

Pytanie

Czy kwota zastosowanej bonifikaty stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, bonifikata nie jest przychodem do opodatkowania, gdyż kwota bonifikaty nie jest równoznaczna z osiągnięciem przychodu z nieodpłatnego świadczenia. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, NSA zdefiniował pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazując, że w zakres tego pojęcia wchodzą „wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy” (opubl. ONSA nr 2/2003, poz. 47 i ONSA i WSA nr 12/2006, poz. 153). W uchwale z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, NSA natomiast potwierdził, że przytoczone wyżej stanowisko ma również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych (opubl. ONSA i WSA 2010/4/58, LEX nr 577354). Warunkiem traktowania jako przychód świadczenia w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń jest fakt ich realnego „otrzymania” przez podatnika, zaś słowo „otrzymane” w odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych oznacza, że przychód powstaje gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość oraz skonkretyzować odbiorcę. Ustalenie ceny odbiegającej od wartości rynkowej nie jest nieodpłatnym świadczeniem na rzecz kupującego. Warunki sprzedaży określone są bowiem ustawowo, wyrażona jest wola nie zbywcy, a ustawodawcy, który postanawia, iż realizując cele art. 40a ustawy o lasach, sprzeda nieruchomość po obniżonej cenie określonej kategorii nabywców. Nie jest zatem spełniony warunek, aby przysporzenie było skierowane do konkretnej osoby i stanowiło wyraz wolnej woli zbywcy. Bonifikata ustalana jest ściśle na zasadach określonych w ustawie i ma charakter warunkowy, uzależniona jest również od stażu pracy a krąg osób uprawnionych do zakupu jest szeroki, więc jej zastosowanie jest podatkowo obojętne. Można zatem stwierdzić, że udzielenie nabywcy bonifikaty nie jest równoznaczne z osiągnięciem przez niego przychodu z nieodpłatnego świadczenia i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, mimo że nabywca nieruchomości uzyskuje niewątpliwą korzyść majątkową, to nie otrzymuje nieodpłatnego świadczenia, a w rezultacie nie uzyskuje przychodu z tego źródła (podobnie w wyrokach: NSA z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 129/11, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 428/13, WSA w Łodzi z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 727/16 oraz WSA we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 887/18).

Przysporzenie będące nieodpłatnym świadczeniem musi mieć ponadto charakter bezwarunkowy. W stanie faktycznym sprawy nie ma wątpliwości, że nabycie lokalu w trybie art. 40a ustawy o lasach nie ma właśnie takiego charakteru. Zgodnie bowiem z art. 40a ust. 5b, Lasy Państwowe zażądają zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli nabywca lokalu przed upływem 5 lat od dnia nabycia sprzeda ten lokal lub wykorzysta na inne cele niż mieszkalne. O przychodzie z nieodpłatnego świadczenia można by zatem ewentualnie mówić w momencie udzielenia nabywcy lokalu bonifikaty, bowiem wtedy kupujący uzyskuje pewną korzyść majątkową. Późniejsze zwolnienie nabywcy z obowiązku zwrotu bonifikaty, nie przysparza mu jednak już żadnej korzyści. Nabywca zostaje zwolniony jedynie z obowiązku zwrotu korzyści, którą już uzyskał. Jeszcze dalej idące argumenty przedstawił NSA w wyroku z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 728/14, w którym wskazał, że nawet odstąpienie przez właściwy urząd, na podstawie art. 68 ust. 2c ustawy o gospodarce nieruchomościami od żądania zwrotu bonifikaty przez uprawniony organ przy sprzedaży mieszkania nie generuje dla podatnika powstania przychodu, gdyż zniżka ta w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi nieodpłatnego świadczenia. Dodać również trzeba, że ustawa o lasach nie zezwala na modyfikację warunków umowy sprzedaży-zakupu nieruchomości, ani przez zbywcę, ani nabywcę. Strony tej umowy nie mogą więc ułożyć stosunku prawnego według swojego uznania.

Podsumowując, nabycie nieruchomości na preferencyjnych warunkach ma swoje podstawy w ustawie o lasach, dlatego nie można uznać, że w wyniku tej transakcji dochodzi do otrzymania przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Z uwagi bowiem na określone tam warunki, nie występuje podstawowa przesłanka jaką jest nieodpłatność a przysporzenie nie jest skierowane do konkretnej osoby i nie stanowi wyrazu wolnej woli zbywcy.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Pana wniosek – 11 grudnia 2020 r. wydałem interpretację indywidualną nr 0113-KDIPT2-2.4011.768.2020.1.KR, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Panu 18 grudnia 2020 r.

Skarga na interpretację indywidualną

15 stycznia 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga wpłynęła do mnie 20 stycznia 2021 r.

Wniósł Pan o uchylenie w całości zaskarżonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i zasądzenie od Organu podatkowego na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 3 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 86/21.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 551/21 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 12 sierpnia 2021 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

• ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.