0111-KDIB2-1.4010.573.2025.2.AG

Interpretacja indywidualna - stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, momentu powstania przychodu oraz kosztu podatkowego.

W odpowiedzi na wezwanie Organu - uzupełnili go Państwo pismem z 14 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest organizacja wydarzeń muzycznych i kulturalnych, w tym w szczególności koncertów o charakterze rozrywkowym i artystycznym, obejmujących różnorodne gatunki muzyczne oraz realizowanych zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Wnioskodawca planuje wprowadzenie nowego modelu sprzedaży biletów, polegającego na umożliwieniu klientom wcześniejszej rezerwacji biletów na organizowane wydarzenia. Sprzedaż rezerwacji będzie rozpoczynała się z odpowiednim wyprzedzeniem, co do zasady jeszcze w roku poprzedzającym rok, w którym odbędzie się dane wydarzenie (np. sprzedaż rezerwacji rozpocznie się w listopadzie 2025 r., natomiast koncert odbędzie się w sierpniu 2026 r.). Spółka sprzedaje bilety zarówno klientom detalicznym (osobom fizycznym), jak i podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą - osobom fizycznym oraz osobom prawnym.

Rezerwacja biletu będzie polegała na dokonaniu przez klienta zapłaty pełnej kwoty za bilet tytułem zabezpieczenia możliwości udziału w wydarzeniu. Kwota ta będzie miała charakter zwrotny - klient będzie mógł żądać jej zwrotu najpóźniej do jednego dnia przed planowanym wydarzeniem. Zasady dokonywania rezerwacji oraz warunki ewentualnych zwrotów zostaną szczegółowo określone w regulaminie sprzedaży Wnioskodawcy.

W przypadku, gdy klient nie złoży żądania zwrotu w powyższym terminie, dokonana rezerwacja automatycznie przekształci się w bilet wstępu na wydarzenie, który nie będzie już podlegał zwrotowi.

Dopiero z tym momentem (tj. dzień przed planowanym wydarzeniem) kwota uiszczona przez klienta uzyska charakter definitywny i stanie się należnością ostateczną.

Ponadto w związku z organizacją opisanych powyżej wydarzeń muzycznych i kulturalnych, Wnioskodawca będzie ponosił szereg wydatków o charakterze operacyjnym i artystycznym, niezbędnych do prawidłowej realizacji koncertów. Do typowych kosztów związanych z działalnością koncertową należeć będą w szczególności:

- wynagrodzenia artystów, realizatorów dźwięku i oświetlenia itp.,

- opłaty licencyjne i honoraria autorskie,

- koszty wynajmu obiektów i scen, w tym wynajmu fortepianów, nagłośnienia, oświetlenia, krzeseł, namiotów, podestów i konstrukcji scenicznych,

- koszty wynajmu zaplecza technicznego (Backline, generatory, campery, toalety przenośne, zaplecze sanitarne),

- wydatki na transport artystów, sprzętu i obsługi (logistyka, paliwo, bilety lotnicze, samochody, taksówki),

- koszty zakwaterowania i wyżywienia artystów, personelu technicznego i muzyków,

- koszty produkcji materiałów audiowizualnych i promocji koncertu,

- wydatki na materiały eksploatacyjne, świece, artykuły biurowe, dekoracje i inne drobne zakupy związane z organizacją wydarzeń,

- koszty sprzątania i utrzymania obiektów po zakończeniu wydarzenia.

Wszystkie powyższe wydatki pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z przychodami uzyskiwanymi z organizacji wydarzeń muzycznych i kulturalnych.

W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo, że:

a) Rezygnując z zakupu (rezerwacji) biletów, klient otrzyma zwrot wpłaconej kwoty w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej biletów;

b) Klient nie otrzyma zwrotu opłaty serwisowej, która jest pobierana w momencie nabycia rezerwacji biletów;

c) Warunki oraz wysokość zwrotu nie są zróżnicowane w zależności od momentu rezygnacji klienta z zakupu (rezerwacji) biletów.

Pytania

1. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, w sytuacji gdy rezerwacja biletu przekształca się w bilet wstępu na dzień przed planowanym wydarzeniem, momentem powstania przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, będzie dzień poprzedzający odbycie się koncertu, tj. moment, w którym kwota uzyskana od klienta z tytułu rezerwacji staje się definitywna i niepodlegająca zwrotowi?

2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z organizacją koncertów powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w okresie, w którym przychód z tytułu sprzedaży biletów staje się należny i definitywny?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, w sytuacji gdy rezerwacja biletu przekształca się w bilet wstępu na dzień przed planowanym wydarzeniem, momentem powstania przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o CIT będzie dzień poprzedzający odbycie się koncertu, tj. moment, w którym kwota uzyskana od klienta z tytułu rezerwacji staje się definitywna i niepodlegająca zwrotowi.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z organizacją koncertów powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w okresie, w którym przychód z tytułu sprzedaży biletów staje się należny i definitywny.

Uzasadnienie

Ad 1)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 ustawy, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3a Ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3 tegoż artykułu, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo

2. uregulowania należności.

Jednocześnie art.12 ust. 4 ustawy o CIT, określa katalog przysporzeń, które nie są zaliczane do przychodów, w szczególności art. 12 ust. 4 pkt 1 wyłącza z przychodów pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Zgodnie z powszechną interpretacją przepisów art.12 ustawy o CIT, za przychód należy uznać takie przysporzenie pieniężne, majątkowe lub w naturze, które ma charakter trwały, definitywny i nie podlega zwrotowi. Oznacza to, że do momentu, kiedy przysporzenie nie nabierze wymienionych cech, nie powinno być traktowane jako przychód podatkowy. Zgodnie z tym poglądem za przychód nie uznaje się otrzymanych zaliczek na poczet przyszłej dostawy towarów i usług.

Zasadniczą różnicą między zaliczką a zapłatą należności stanowiącej przychód podatkowy jest to, że zaliczka ma charakter warunkowy, a w określonych przypadkach nabywcy przysługuje zwrot wpłaconej uprzednio kwoty. Natomiast zapłata za towar czy usługę wynika z definitywnego charakteru tej czynności skutkującej powiększeniem majątku jednej ze stron w sposób trwały i nieodwracalny.

W przedmiotowej sprawie wpłaty za rezerwacje biletów mają charakter warunkowy (zaliczkowy) do momentu, w którym klient nie złoży żądania zwrotu, a rezerwacja nie przekształci się w bilet, środki te nie mają charakteru definitywnego. W przypadku rezygnacji z uczestnictwa w wydarzeniu Wnioskodawca zobowiązany jest do ich zwrotu. Dopiero z chwilą, gdy upływa termin na rezygnację (tj. dzień przed wydarzeniem), wpłata nabiera cech definitywnego przysporzenia, stanowiącego przychód podatkowy.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”) w Warszawie w wyroku z 28 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4182/06, „(…) wbrew stanowisku organu, art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. nie ogranicza się wyłącznie do zaliczek. Stanowi on bowiem, iż do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, nie stawiając jednak wymogu, aby przedmiotowe należności lub wpłaty miały charakter zaliczek. Z jego literalnego brzmienia wynika jednoznacznie, iż nawet otrzymanie całkowitej zapłaty nie kreuje przychodu po stronie otrzymującego, jeżeli zapłata ta dotyczy dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane dopiero w następnych okresach sprawozdawczych. Bez znaczenia pozostaje podnoszona przez organ okoliczność, czy przedmiotowa zapłata miała charakter zaliczkowy.”

Również w wyroku WSA w Warszawie z 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 864/10 skład orzekający wskazał, że: „(...) Ustawodawca w u.p.d.o.p. nie uzależnia uznania tych kwot za przychody od rodzaju powiązań prawnych istniejących pomiędzy podatnikiem i nabywcą w związku z pobraną przedpłatą oraz tego czy na ich podstawie podatnik uzyska kwoty które mają charakter "jednorazowy, trwały i definitywny". Zdaniem Sądu wykładnia gramatyczna art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, że przepisem tym są objęte wszelkie wpłaty i należności, które dotyczą świadczeń wykonywanych w przyszłych okresach sprawozdawczych niezależnie od rodzaju i mocy więzi prawnych istniejących pomiędzy podatnikiem i jego kontrahentem w związku z tymi kwotami. O zaliczeniu przedmiotowych kwot do przychodów przyszłych okresów rozliczeniowych decyduje wyłącznie okoliczność faktyczna w postaci bezpośredniego związku tych kwot, ze świadczeniami które zostaną wykonane w przyszłych okresach rozliczeniowych.”

Odnośnie tego, czy zakup biletu przed odbyciem się koncertu stanowi płatność definitywną, czy też zaliczkę, wypowiedział się w wyroku WSA w Łodzi z 26 października 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 674/16 wskazując, że: „ (...) zakupiony bilet jest tylko i wyłącznie materialnym dowodem tego, że wykonanie usługi ma charakter odpłatny, to właśnie odpłatność świadczonej usługi, a nie jej wykonanie jest ucieleśniona biletem otrzymanym przez nabywcę. Skoro tak to zgodne z zasadami logiki jest stanowisko, że zakup biletu w sklepie internetowym, o którym mowa we wniosku o wydanie interpretacji, następuje przed wykonaniem usługi. Dlatego uznać należy, że w omawianej sytuacji dochodzi do sprzedaży zaliczkowej.”

Tym samym, otrzymane wpłaty z tytułu rezerwacji można uznać za zaliczki, które zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT nie stanowią przychodu w dacie ich otrzymania. W ocenie Wnioskodawcy, nie ma charakteru definitywnego takie przysporzenie, które podlega zwrotowi w przypadku niewykonania usługi, na poczet której zostało otrzymane.

W świetle powyższego, należy uznać, że momentem powstania przychodu z tytułu sprzedaży rezerwacji/biletów będzie dzień poprzedzający koncert, tj. moment, w którym rezerwacja przekształca się w bilet wstępu, a kwota uzyskana od klienta uzyskuje charakter definitywny i nieodwracalny.

Ad 2)

Niejako konsekwencją powyższego stanowiska jest stwierdzenie, że poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na organizację i przeprowadzenie wydarzeń kulturalnych, bezpośrednio związane z przychodami z tytułu sprzedaży (najpierw rezerwacji, a następnie biletów wstępu na te wydarzenia), Spółka powinna rozpoznać dopiero w momencie uzyskania odpowiadających im przychodów, tj. w momencie odbycia się wydarzeń.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Natomiast z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, wynika, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Ponadto, jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z powyższych przepisów wynika, że koszty bezpośrednie (ściśle związane z konkretnymi przychodami) należy potrącać w tym roku, w którym został osiągnięty przychód z nimi związany.

Zatem, logiczne jest uznanie, że skoro przychód podatkowy powstaje w dacie wykonania usługi, to koszty związane z tym przychodem powinny zostać rozpoznane i rozliczone w roku podatkowym, w którym przychód ten został osiągnięty.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, skoro przychód podatkowy z tytułu sprzedaży rezerwacji, które przekształcają się w bilety wstępu, powstaje w dniu poprzedzającym wydarzenie, to również koszty uzyskania przychodu bezpośrednio związane z organizacją tego wydarzenia (m.in. wynagrodzenia artystów, koszty wynajmu obiektów, sprzętu technicznego, transportu, promocji czy zabezpieczenia imprezy) powinny zostać potrącone w tym samym momencie, tj. w roku podatkowym, w którym przychód z danego koncertu zostanie rozpoznany.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: ustawa o CIT):

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Moment zaliczenia uzyskanych z działalności gospodarczej przysporzeń do przychodów określają przepisy art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3e ustawy o CIT. Z treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wynika, że:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo

2. uregulowania należności.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług, powstaje w dniu wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

- wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury (o ile uregulowanie należności nie nastąpiło wcześniej),

- uregulowanie należności przed wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności (o ile wcześniej nie wystawiono faktury).

W świetle ww. przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność, to przychód powstaje w tym dniu.

Przytoczone przepisy to generalna zasada określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego.

Należy jednak wskazać, że za przychód podatkowy można uznać tylko te przysporzenia, które mają charakter definitywny, tzn. są bezzwrotne i trwale powiększają majątek podatnika i może on swobodnie nimi dysponować.

Ustawodawca przewidział także wyjątki, w których otrzymanie środków pieniężnych przychodu podatkowego nie stanowi. W myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:

Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Regulacja zawarta w tym przepisie stanowi odstępstwo od ogólnych reguł ustalania przychodu z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest uznanie, że otrzymane lub należne kwoty mają charakter zaliczek (przedpłat) na poczet towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Według „Popularnego słownika języka polskiego” (pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga) - „przedpłata” oznacza określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wypłaconą z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Z kolei „zaliczka” to część pieniędzy wpłaconych lub wypłaconych na poczet czegoś.

Należy jednak zwrócić uwagę, że nie zawsze wcześniejsze otrzymanie należności (przed ostatecznym wykonaniem usługi) oznacza zaliczkę lub przedpłatę, która nie powoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. O kwalifikacji otrzymanej zapłaty jako przychodu lub jako przedpłaty (zaliczki) decyduje charakter tej zapłaty.

Przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny (ostateczny), podczas gdy przedpłata, zaliczka nie mają takiego charakteru ze względu na każdorazową możliwość ich zwrotu przed terminem wykonania usług, na poczet których zostały wpłacone.

Fakt, że dana wpłata stanowi zaliczkę (przedpłatę) na poczet konkretnej usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym, musi zatem wynikać z postanowień zawartej umowy i powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści dokumentacji.

Oznacza to, że jeśli otrzymana zapłata ma charakter zaliczki na poczet towaru i usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie rozliczeniowym, to nie zostanie ona zaliczona do przychodu.

Kolejnym czynnikiem definiującym zaliczenie danej wpłaty jako zaliczki, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 jest to, czy dana należność stanowi wpłatę na poczet konkretnej usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym. Musi to wynikać z postanowień zawartej umowy i być prawidłowo udokumentowane.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia wynika, że planują Państwo wprowadzenie nowego modelu sprzedaży biletów na organizowane przez Państwa wydarzenia, polegającego na umożliwieniu klientom ich wcześniejszej rezerwacji.

W modelu tym, klient, tytułem zabezpieczenia możliwości udziału w wydarzeniu, będzie dokonywał zapłaty pełnej kwoty za bilet. Kwota ta będzie miała charakter zwrotny - klient będzie mógł żądać jej zwrotu najpóźniej do jednego dnia przed planowanym wydarzeniem.

Ponadto, transakcja zakupu rezerwacji będzie obciążona tzw. opłatą serwisową, która będzie pobierana w momencie dokonywania zakupu i nie będzie miała charakteru zwrotnego.

W związku z organizacją wydarzeń muzycznych i kulturalnych, będą Państwo ponosić szereg wydatków o charakterze operacyjnym i artystycznym, m.in. wynagrodzenia artystów, realizatorów dźwięku i oświetlenia, opłaty licencyjne i honoraria autorskie, koszty wynajmu obiektów i scen itp., niezbędnych do prawidłowej realizacji koncertów. Wszystkie te wydatki będą pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku z przychodami uzyskiwanymi z organizacji wydarzeń muzycznych i kulturalnych o których mowa we wniosku.

W związku z tym, mają Państwo wątpliwości, czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, w sytuacji gdy rezerwacja biletu przekształca się w bilet wstępu na dzień przed planowanym wydarzeniem, momentem powstania przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, będzie dzień poprzedzający odbycie się koncertu, tj. moment, w którym kwota uzyskana od klienta z tytułu rezerwacji staje się definitywna i niepodlegająca zwrotowi.

Mając na uwadze cytowane przepisy oraz opis zdarzenia, stwierdzić należy, że opłata wnoszona za rezerwację biletu, w części stanowiącej cenę nominalną biletu na organizowane przez Państwa wydarzenia, nie może być rozpoznawana jako przychód podatkowy w dniu jej otrzymania, bowiem, jak jednoznacznie wskazali Państwo we wniosku:

- nie ma charakteru definitywnego,

- zgodnie z regulaminem sprzedaży, klient będzie mógł żądać jej zwrotu najpóźniej do jednego dnia przed planowanym wydarzeniem,

- jest wpłatą otrzymaną na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, o której mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT.

W związku z powyższym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, iż momentem powstania przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, w zakresie kwoty będącej wartością nominalną biletu, będzie dzień poprzedzający dzień koncertu, tj. moment, w którym kwota uzyskana od klienta z tytułu rezerwacji stanie się definitywna i niepodlegająca zwrotowi.

Z kolei, opłata serwisowa pobierana w momencie sprzedaży rezerwacji, stanowić będzie dla Państwa przychód podatkowy w okresie rozliczeniowym w którym nastąpiła sprzedaż, bowiem jak wynika z samego charakteru tej opłaty, ale także z opisu sprawy - klientowi nie będzie przysługiwał jej zwrot.

A zatem, Państwa stanowisko w zakresie momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu otrzymania kwoty będącej:

- wartością nominalną biletu - należało uznać za prawidłowe,

- opłatą serwisową - należało uznać nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do rozpoznania ponoszonych przez Państwa wydatków związanych z organizacją wydarzeń należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia „koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami” i „koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami” (tzw. „koszty pośrednie”), różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b-4e Ustawy o CIT).

Do kategorii „kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami” należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, „pośrednie koszty uzyskania przychodów” to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Innymi słowy - posługując się językowym znaczeniem - przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są zaś wszelkie inne koszty, w tym koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. W stosunku do tego rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniości w relacji z przychodami nie wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 Ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b Ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1. sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzenia takiego sprawozdania, albo

2. złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zgodnie z art. 15 ust. 4c Ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem. Natomiast, koszty uzyskania przychodów poniesione po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub złożenia zeznania, nie później jednak niż data upływu terminu określonego do złożenia zeznania, powinny być potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że opisane przez Państwa wydatki związane z organizacją wydarzeń, o których mowa we wniosku, tj.:

- wynagrodzenia artystów, realizatorów dźwięku i oświetlenia itp.,

- opłaty licencyjne i honoraria autorskie,

- koszty wynajmu obiektów i scen, w tym wynajmu fortepianów, nagłośnienia, oświetlenia, krzeseł,

- namiotów, podestów i konstrukcji scenicznych,

- koszty wynajmu zaplecza technicznego (Backline, generatory, campery, toalety przenośne, zaplecze sanitarne),

- wydatki na transport artystów, sprzętu i obsługi (logistyka, paliwo, bilety lotnicze, samochody, taksówki),

- koszty zakwaterowania i wyżywienia artystów, personelu technicznego i muzyków,

- koszty produkcji materiałów audiowizualnych i promocji koncertu,

- wydatki na materiały eksploatacyjne, świece, artykuły biurowe, dekoracje i inne drobne zakupy związane z organizacją wydarzeń,

- koszty sprzątania i utrzymania obiektów po zakończeniu wydarzenia,

są wydatkami, w przypadku których możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstanie związany z nimi przychód, tym samym wykazują bezpośredni związek z przychodami uzyskiwanymi z organizacji tych wydarzeń i co do zasady są potrącalne w momencie (okresie) uzyskania odpowiadających im przychodów.

Wobec powyższego, skoro jak wyjaśniono, przychód podatkowy ze sprzedaży biletów (ich ceny nominalnej) będą Państwo rozpoznawać w momencie, w którym kwota uzyskana od klienta stanie się definitywna i niepodlegająca zwrotowi, to ponoszone przez Państwa, wskazane we wniosku wydatki związane z organizacją wydarzeń, będą Państwo mieli prawo rozpoznać w tym samym okresie rozliczeniowym. Tym samym należało zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania Nr 2.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie:

1. momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu otrzymania kwoty będącej:

- wartością nominalną biletu - jest prawidłowe,

- opłatą serwisową - jest nieprawidłowe.

2. momentu rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytułu wydatków wymienionych we wniosku - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.