0112-KDSL1-1.4011.507.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

- nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości na syna po uzyskaniu przez niego pełnoletności;

- prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 lipca 2026 r. (wpływ 7 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest matką dwojga dzieci:

- pełnoletniego syna (20 lat), studenta Uniwersytetu,

- małoletniego syna (17 lat), ucznia technikum.

Mąż Wnioskodawczyni wyprowadził się dnia (…) lipca 2023 r. Od tego momentu Wnioskodawczyni samodzielnie sprawuje codzienną opiekę nad dziećmi oraz ponosi główny ciężar ich utrzymania i wychowania.

W toku postępowania rozwodowego: sąd udzielił zabezpieczenia alimentów na małoletnie dziecko w wysokości (…) zł miesięcznie, w lipcu 2025 r. Sąd I instancji orzekł alimenty w wysokości (…) zł oraz ustalił miejsce zamieszkania dzieci przy matce, postępowanie apelacyjne o wysokość alimentów nadal trwa.

Ojciec dzieci:

- nie sprawuje codziennej pieczy nad dziećmi,

- widuje się z nimi sporadycznie (starszy syn – raz na miesiąc lub rzadziej, młodszy – kilka krótkich spotkań miesięcznie),

- nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu,

- z dniem wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia przez Sąd, zaprzestał finansowania wielu potrzeb dzieci:

- małoletniego (m.in. korepetycji koszt miesięczny około (…) zł, leczenia m.in. wizyt u psychologa (…) zł wizyta, dermatologa (…) zł wizyta, dofinansowania do hobby około (…) zł/mc, wyjazdów weekendowych czy wakacyjnych, bieżących wydatków, zaprzestał wypłacania kieszonkowego około (…) zł/mc, naprawy sprzętu sportowego – rower, hulajnoga). W lipcu 2025 r. Sąd pierwszej instancji orzekł na rzecz małoletniego alimenty w wysokości (…) zł, oraz, że miejsce zamieszkania dzieci pozostawia przy matce. Ojciec dzieci wniósł apelacje do Sądu II instancji, że nie zgadza się z wysokością alimentów. Sprawa toczy się do dzisiaj. Podczas ogłoszenia wyroku Pani Sędzia wyraźnie podkreśliła, że w swojej ponad 10 letniej karierze już dawno nie spotkała się z ojcem tak działającym przeciwko własnemu dziecku i powinna ograniczyć mu władzę rodzicielską z urzędu.

- pełnoletniemu synowi płaci dowolne świadczenie alimentacyjne na dzień dzisiejszy (…) zł miesięcznie, w tym paliwo (…) zł na dojazdy na uczelnię. Kwota, którą przekazuje pełnoletniemu studiującemu synowi wystarcza zaledwie na opłaty domu, podstawowe jedzenie, kosmetyki i chemię.

Wszystkie pozostałe opłaty są po stronie Wnioskodawczyni, w tym lekarstwa, ubrania, dodatkowe wyżywienie, dodatkowe opłaty, zakup samochodu itp., ogranicza swoją aktywność do alimentów i sporadycznych kontaktów ponieważ od czasu wyprowadzki ojciec widuje się z dziećmi bardzo rzadko. Nie zabiera ich na wakacje ani na ferie (w tym roku nawet nie widział się z dziećmi w ferie, a w wakacje przez całe 2 miesiące widział się tylko z młodszym synem przez w sumie 4 godziny, nie spędza z nimi żadnego weekendu w ciągu roku, ani w domu, ani na wyjeździe (co daje 1,64% w skali roku), nie zaprasza na swoje urodziny, nie zaprasza na obiady, nie zabiera na wycieczki. Nie partycypuje w dodatkowych kosztach, nie zawozi na korepetycje i ich nie opłaca (matematyka, j. angielski) nie zawozi do lekarzy, nie partycypuje w kosztach za wizyty prywatne u lekarzy czy za badania, nie pomagał przy problemach ze zdrowiem (…) małoletniego syna, nie uczestniczy w wywiadówkach, szkolnych spotkaniach, nie pomaga w nauce, nie pilnuje z nauką, nie pierze, nie gotuje, nie opiekuje się w żaden sposób, zdarza się, że nie da dziecku prezentu np. na święta czy urodziny.

Na dzień dzisiejszy widuje się ze starszym synem raz na miesiąc (czasami raz na 2 miesiące), a z młodszym średnio 3 razy w miesiącu od 30 minut do maksymalnie 3h, czasami nie widzą się przez 3 tygodnie, a w wakacje przez 2 miesiące widzieli się raptem 2 razy w sumie 4h.

Wnioskodawczyni natomiast:

- zapewnia dzieciom codzienną opiekę,

- ponosi koszty utrzymania i wychowania,

- organizuje leczenie, edukację, rozwój i zajęcia dodatkowe, za które sama płaci,

- podejmuje wszystkie decyzje dotyczące dzieci,

- sprawuje faktyczną, stałą pieczę nad dziećmi przez zdecydowaną większość roku (w przeliczeniu 98,36% w ciągu roku),

- uczestniczy czynnie w życiu dzieci, dla których jest również wsparciem i rodzicem wiodącym,

- zawozi na korepetycje zwalniając się z pracy, do lekarzy, uczestniczy w wywiadówkach, szkolnych spotkaniach,

- organizuje im czas wolny, zapewnia wyjazdy wakacyjne, za które również sama płaci,

- sponsoruje hobby synów, płaci za sprzęt sportowy itp.

Między rodzicami nie ma porozumienia w zakresie podziału ulgi prorodzinnej. Ojciec dzieci dokonuje odliczeń (naprzemiennie lub po 50%), mimo że dzieci mają miejsce zamieszkania przy Wnioskodawczyni i pozostają pod jej faktyczną opieką. Ojciec dziecka odmawia porozumienia w sprawie ulgi prorodzinnej uważając, że jemu również należy się 50% ulgi i od 3 lat rozlicza przedmiotową ulgę, mimo, że jego udział w opiece i wychowaniu dzieci w porównaniu z wkładem w wychowanie dzieci Wnioskodawczyni jest znikomy.

W piśmie z 7 lipca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1. Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek – podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

Odpowiedź: Tak.

2. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)?

Odpowiedź: Tak, z tytułu umowy o pracę.

3. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, prowadziła Pani działalność gospodarczą? Należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.

Odpowiedź: Nie, Wnioskodawczyni nie prowadziła działalności gospodarczej.

4. Proszę podać daty urodzenia dzieci.

Odpowiedź:

- AA (…).05.2009 r.

- BA (…).12.2005 r.

5. Czy Sąd orzekł opiekę naprzemienną nad dziećmi?

Odpowiedź: Nie. Sąd orzekł, że dzieci pozostają pod opieką matki w jej miejscu zamieszkania

6. Czy Pani mąż został pozbawiony praw rodzicielskich?

Odpowiedź: Nie, nie został pozbawiony praw rodzicielskich. Natomiast Sędzia zaznaczyła, że powinna mu z urzędu odebrać prawa rodzicielskie ponieważ działa przeciwko własnemu dziecku, ale daje mu szanse i pozostawia wpis, że ten fakt został zauważony przez Sąd w razie gdyby Pani chciała wystąpić do Sądu o pozbawienie praw rodzicielskich ojca dzieci.

7. Czy zostało ustalone świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) obojgu rodzicom? Jeśli nie, to któremu z rodziców i dlaczego?

Odpowiedź: Zostało przyznane Wnioskodawczyni jako część alimentów na dziecko.

8. Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione w treści wniosku) i względem nich wykonywała Pani w okresie, którego dotyczy wniosek władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.

Odpowiedź: Nie, nie jest.

9. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 8), należy wskazać czy wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym?

-

10. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani i Pani dzieci miały zastosowanie przepisy:

- art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy),

Odpowiedź: Nie.

- ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego lub

- ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub

- ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: Nie.

11. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek Pani dzieci osiągnęły dochody? Jeżeli tak, to proszę o wskazanie które z nich, w jakim okresie, w jakiej wysokości i z jakiego tytułu?

Odpowiedź: Starszy Syn w związku z tym, że jest muzykiem i potrzebuje zainwestować w sprzęt muzyczny dorabia na umowę o dzieło od kwietnia 2025 do września 2026 (później wyjeżdża na studia za granicę) oraz miał umowę zlecenie od października 2024 do czerwca 2025. Dochód w 2025 r. – (…) zł (z umowy o dzieło) – (…) zł z umowy zlecenie. W sumie (…) zł. Za rok 2024 nie mamy dokumentów, ale dochód powinien być około (…) zł.

12. Czy Pani dzieci w okresie, którego dotyczy złożony wniosek otrzymywały, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?

Odpowiedź: Nie, nie otrzymywały.

13. Czy w całym okresie, którego dotyczy wniosek, Pani dzieci uczyły się w szkole, o której mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie?

Odpowiedź: Tak. AA jest uczniem Technikum, a BA studentem Uniwersytetu.

14. Czy Pani pełnoletni syn wstąpił w związek małżeński? Jeżeli tak, należy wskazać kiedy.

Odpowiedź: Nie, nie wstąpił w związek małżeński.

15. Czy Pani dzieci, o których mowa we wniosku, na podstawie orzeczenia sądu zostały umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych?

Odpowiedź: Nie. Dzieci mieszkają z Wnioskodawczynią we wszystkie dni w ciągu roku i to ona zapewniam im codzienną opiekę, utrzymanie i wychowanie.

16. Czy miejsce zamieszkania dzieci, o których mowa we wniosku, w okresie, którego dotyczy wniosek, było takie samo jak miejsce Pani zamieszkania w rozumieniu art. 26 Kodeksu cywilnego?

Zgodnie z art. 26 § 1 i 2 z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.): Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Odpowiedź: Tak. Dzieci mieszkają z Wnioskodawczynią we wszystkie dni w ciągu roku. Sąd ustalił miejsce zamieszkania dziecka młodszego przy matce, natomiast starszy pełnoletni syn sam zadecydował o miejscu zamieszkania tylko i wyłącznie z matką.

17. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, faktycznie i samotnie wychowywała Pani dzieci, bez udziału drugiego rodzica – ich ojca – wykonywała Pani władzę rodzicielską: stale troszczyła się Pani o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczyła w wychowaniu dzieci, dbała o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijała ich zainteresowania, sprawowała nad nimi pieczę/opiekę, troszczyła się o ich rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty ich utrzymania, zabezpieczała potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że Pani samotnie wychowywała dzieci, w okresie objętym wnioskiem.

Odpowiedzi należy udzielić w odniesieniu do każdego odrębnego okresu, którego dotyczy wniosek, w którym miały miejsce odmienne warunki i okoliczności wychowywania przez Panią dzieci.

Odpowiedź: Lata 2023, 2024, 2025 od wyprowadzki męża czyli od 9 lipca 2023 r. Wnioskodawczyni sama opłaca korepetycje młodszego syna, jest to kwota około (…) zł miesięcznie (język angielski, matematyka), sama opłaca lekarzy w tym przez długi czas psychologa ponieważ syn nie potrafił się odnaleźć w nowej sytuacji „porzucenia” przez ojca. Od tamtej pory Wnioskodawczyni sama opłaca dodatkowych lekarzy np. dermatologa, sama płaci za badania. Młodszy syn w tym czasie miał (…), również Wnioskodawczyni sama jeździła po lekarzach, zawoziła dziecko codziennie do szkoły. Z racji tego, że korepetycje z języka angielskiego są w miejscu gdzie bardzo rzadko jeżdżą autobusy Wnioskodawczyni zawozi i odbiera syna 2 razy w tygodniu przez cały rok szkolny również opłacając benzynę sama. Wszelkie dodatkowe naprawy sprzętu sportowego też pokrywa sama z własnej kieszeni (rower, hulajnoga). Obecnie ojciec płaci zabezpieczenie alimentów w wysokości (…) zł z zasądzonych (…) zł, ponieważ złożył pozew do Sądu II Instancji – w tym złożone i zatwierdzone przez Sąd: (…) zł/os koszty związane z domem, wyżywienie (…) zł ((…) zł/dzień) – co jest zdecydowanie za mało, kosmetyki, chemia, lekarstwa, ubrania, edukacja (koszty szkolne zeszyty, książki, itp.), pozostaje: korepetycje (…) zł, kieszonkowe (…) zł, benzyna na dojazdy z synem (…) zł, rozrywka w tym karnet na siłownie (…) zł, pozostałe jedzenie, wyjścia syna z kolegami, hobby, wakacje, to wszystko Wnioskodawczyni opłaca na dzień dzisiejszy sama. Jeżeli chodzi o starszego syna to płaci mu dobrowolne alimenty w wysokości (…) zł, które pokrywają tylko koszt utrzymania domu za syna, kosmetyki, chemię i część jedzenia. Pozostałe rzeczy Wnioskodawczyni opłaca sama. Opłaca również synom koszt dwutygodniowych wakacji. Wnioskodawczyni wychowuje dzieci sama. Ojciec widuje się z młodszym synem średnio 3 razy w miesiącu od pół godziny do 2-3 godzin, ze starszym średnio raz na miesiąc. Wnioskodawczyni rozwija ich zainteresowania zabierając ich na weekendy sportowe np. kajaki, góry, na siłownię, na ryby, wyjazdy nad jezioro itd. Opieka nad dziećmi jest tylko i wyłącznie po stronie Wnioskodawczyni. Podobnie jak edukacja na dzień dzisiejszy. Syn jest w okresie dojrzewania i wszelkie trudy z tym związane są tylko na głowie Wnioskodawczyni co nie jednokrotnie spędza jej sen z powiek. Wszystkie zmartwienia, niepokój i stres związany z wychowaniem i dojrzewaniem pozostały na Wnioskodawczyni, ojciec się od tego odciął. Tylko i wyłącznie Wnioskodawczyni pomaga młodszemu synowi w nauce. Tylko Wnioskodawczyni uczestniczy we wszystkich wywiadówkach i spotkaniach aranżowanych w szkole młodszego syna. Szkoła również kontaktuje się z Wnioskodawczynią w sprawach syna. Wszelkie decyzje wychowawcze, zdrowotne, edukacyjne, z każdej dziedziny życia dzieci podejmuje sama. Dzieci jedzą posiłki w domu więc Wnioskodawczyni przygotowuje wszystko włącznie z zakupami, a co za tym idzie sprzątanie jak i pranie itp. Również w sferze pomocy duchowej i emocjonalnej dzieci mogą liczyć tyko na Wnioskodawczynię i to do niej zwracają się o pomoc i rady życiowe jak i zdrowotne. Wnioskodawczyni sprawuje faktyczną, stałą opiekę nad dziećmi w przeliczeniu przez 98,36% dni w ciągu roku.

Wyżej wymieniona sytuacja trwa od sierpnia 2022 r. gdzie ojciec dzieci wiedział, że wkrótce się wyprowadzi i przestał interesować się życiem dzieci. W 2023 może częściej spotykał się z młodszym synem natomiast (4 razy w tygodniu w tym około 5 razy na jedną noc w ciągu roku), ze starszym dokładnie tak jak teraz czyli raz na miesiąc. W 2023 r. kilka razy próbował się z nim uczyć (około 5-6 razy w ciągu roku), ale jest to niewspółmierne do zaangażowania się i poświęcania całego czasu dla dzieci przez Wnioskodawczynię. Z każdym rokiem jest coraz gorzej, a spotkania odbywają tylko, żeby móc pokazać coś w Sądzie, a nie dla dobra dzieci. Również od 2023 nie płacił za korepetycje, lekarzy itd., nie partycypuje w dodatkowe koszty związane z potrzebami dzieci.

Jeżeli chodzi o ten rok 2026 i każdy następny nic tu się nie zmieni poza tym, że z każdym rokiem ojciec ma coraz rzadsze kontakty z dziećmi. Powołując się na korespondencję z ojcem dzieci jako dowód w sprawie również Wnioskodawczyni wie, że nie zamierza w tym roku zabrać nigdzie dzieci na wakacje jak i na kilkukrotną prośbę młodszego syna czy dorzuci się mu do wakacji odpowiada definitywnie nie. Wszystko co Wnioskodawczyni opisała powyżej tyczy się również tego roku jak i następnych lat. Ojciec nie zamierza płacić za korepetycje, lekarzy jak i jakiekolwiek dodatkowe potrzeby synów. Starszy syn już nawet nie chce prosić bo ma dość ojca wymówek.

18. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do nich, tj. uczestniczył w wychowaniu dzieci, dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania, sprawował nad nimi pieczę/opiekę, troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy, ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, ponosił koszty ich utrzymania, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne – poza płaconymi alimentami, pomagał w edukacji szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.?

Odpowiedzi należy udzielić w odniesieniu do każdego odrębnego okresu, którego dotyczy wniosek, w którym miały miejsce odmienne warunki i okoliczności wychowywania przez ojca dzieci.

Odpowiedź: Ojciec dzieci od wyprowadzki w 2023 r., nie uczestniczy w wychowaniu dzieci i nie wykonuje władzy rodzicielskiej. W Sądzie nawet Sędzia powiedziała, że już dawno nie spotkała się z ojcem tak działającym przeciwko własnemu dziecku, co też świadczy o tym, że to Wnioskodawczyni sprawuje pełną opiekę nad dzieckiem. Ojciec nie zabiegał w Sądzie o kontakty z dziećmi. Nie kształtuje ich właściwych zachowań ponieważ widuje się z nimi bardzo rzadko z własnego wyboru. Z młodszym synem średnio 3 razy w miesiącu, ze starszym raz w miesiącu. Nie zabiera ich na weekendy do siebie, nie zaprasza na swoje urodziny, nie zaprasza na obiady. Dwa razy do roku zabiera ich do swoich rodziców na święta, poza tym nie mają kontaktu z dziadkami, którzy też nie utrzymują kontaktów z wnukami nawet telefonicznie. Nawet z prezentem urodzinowym czy na święta zwleka lub zdarzyło się, że nie dał im wcale. Widząc się z dziećmi tak rzadko nie można mówić o sprawowaniu opieki czy trosce o rozwój duchowy czy emocjonalny. Już słowa syna: „(…)” są odpowiedzią na kontakty między nimi. Dzieci nie przychodzą do niego z problemami i z prośbą o pomoc emocjonalną. Wręcz przeciwnie Sędzia również zaznaczyła co jest zapisane w aktach sprawy, że sam ojciec wpędził dziecko w stan, w którym się znajduje i nie chce teraz płacić za psychologa, żeby mu pomóc. Nie płaci za lekarzy, za dodatkowe leki, (…). Nie pomagał przy zawożeniu syna do szkoły jak miał (…), nawet nie zapytał o pomoc. Wszelkie próby kontaktu z ojcem dzieci odnośnie partycypowania w dodatkowych kosztach np. za lekarzy kończą się długą dyskusją i obrażaniem Wnioskodawczyni. Również prośby dzieci nic nie dają. W zeszłym roku nie zabrał dzieci na wakacje. Podczas dwumiesięcznych wakacji widział się z synem przez 2 dni początkiem wakacji i raz przed jego wyjazdem na urlop. Ze starszym synem tylko 2 razy przez 2 miesiące. W zeszłym roku dał młodszemu synowi (…) zł na całe wakacje co daje (…) zł/dzień. Nie zapłacił za wakacje synów (w tym wakacje z ciocią koszt około (…) zł, wakacje u kolegi w C około (…) zł, dwutygodniowe wakacje Wnioskodawczyni z synem to koszt około (…) zł/osobę) nie partycypował w kosztach wyjazdów, nie zabrał dzieci na wakacje mimo, że sam pojechał na ponad 2 tygodniowy urlop.

Zaprzestał płacenia kieszonkowego. Notorycznie odmawia partycypowania w dodatkowe potrzeby synów. Nie opłaca od 3 lat korepetycji ((…) zł/miesiąc), nie płaci za naprawę np. hulajnogi, zakup samochodu dla starszego syna w całości był po stronie Wnioskodawczyni, mimo, że jest to bardzo synowi potrzebne ponieważ dojeżdża na uczelnię. Nie jest to spowodowane brakiem pieniędzy. Ojciec ma skończone studia informatyczne i budownictwo, pracuje na stanowisku kierowniczym w firmie projektowej, a dodatkowo wykonuje prace meblarskie na „lewo”. Raz na kilka miesięcy zdarzy się, że weźmie młodszego syna na hamburgera, ale jest to nic w porównaniu do comiesięcznych dodatkowych kosztów Wnioskodawczyni. Nie ponosi, żadnych dodatkowych poza alimentami kosztów utrzymania synów. Tyko w pierwszym roku młodszy syn spał u ojca może 5 razy w roku, natomiast w kolejnych latach ani razu.

Ojciec mimo zapewnień w Sądzie w tym roku szkolnym nie poświęcił dziecku ani godziny na naukę mimo próśb Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni sama pomaga dziecku w nauce nawet w przedmiotach, o których nie ma pojęcia takich jak elektrotechnika mimo, że dla ojca jest to bardzo proste i miał te przedmioty na studiach. Ojciec zdecydowanie działa przeciwko dzieciom ich edukacji i wychowaniu, leczeniu. Od początku procesu o alimenty robi wszystko, żeby przedłużyć proces tak, żeby syn skończył 18 lat i wtedy będzie się z nim rozliczał tak jak ze starszym synem w kwocie (…) zł nie biorąc pod uwagę potrzeb syna. Wnioskodawczyni nie rozumie dlaczego przy robieniu nawet nie minimum ojciec pobiera ulgę prorodzinną w połowie kwoty na dzieci, gdzie jego wkład jest można powiedzieć żaden. A pieniądze otrzymane nie są przeznaczane na dzieci, a na jego rozrywki, wakacje i wyjazdy kilkukrotnie w miesiącu z kochanką i jej dziećmi. Tutaj nawet nie można powiedzieć o jakimkolwiek zaangażowaniu z jego strony. Co widać po kontaktach ze starszym synem, z którym nie ma uregulowanych alimentów przez Sąd, które są praktycznie żadne. Z młodszym synem stara się podtrzymywać kontakt raz w tygodniu w czwartki w ciągu roku szkolnego, ale nie spotykają się co tydzień, a spotkania są od 30 minut do 2-3 godzin i zapewne skończą się po zakończeniu procesu w Sądzie. Są podtrzymywane tylko na potrzeby Sądu, a nie potrzeby przebywania i kontaktu z synem. Wnioskodawczyni uważa, że absolutnie biorąc pod uwagę jej wkład emocjonalny, czasowy jak i finansowy w wychowanie, opiekę, edukację i zapewnienie potrzeb synom, ojcu nie należy się ani jeden procent z tej kwoty, który i tak nie jest przeznaczany na nasze dzieci.

Kwotę, którą Wnioskodawczyni pobiera w pełni przeznacza na potrzeby synów i jest jej niezbędna do kontynuowania chociażby części za korepetycje.

Wszystko co powyżej odnosi się również do przyszłych zdarzeń.

W tym roku ojciec dzieci nie zamierza zabrać synów na wakacje, ani nie zamierza partycypować w kosztach wakacji mino wielokrotnych próśb ze strony synów. Zaznaczyć również trzeba, że obecnie przebywa na ponad tygodniowym urlopie z kochanką i jej dziećmi. A na pytanie czy zabierze dzieci odpowiada, że jak znajdzie okazję. Również nie zamierza opłacać lekarzy ani korepetycji co zostało zasądzone, a nie może być realizowane ponieważ Wnioskodawczyni czeka na proces w Sądzie II Instancji, który ma potrwać może 3-4 lata. A co za tym idzie przez kolejne lata wychowanie, edukacja i opieka pozostaną po stronie Wnioskodawczyni.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej na dzieci, zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo braku zgody drugiego rodzica?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni przysługuje jej prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej na dzieci.

Uzasadnienie stanowiska:

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o PIT, prawo do ulgi przysługuje podatnikowi, który wykonuje władzę rodzicielską.

Jak wynika z utrwalonej wykładni: samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające, konieczne jest jej faktyczne wykonywanie, tj. realna opieka i wychowanie dziecka (opieka bytowa, zdrowotna, edukacyjna, emocjonalna).

W niniejszej sprawie: Wnioskodawczyni wykonuje władzę rodzicielską w sposób faktyczny i ciągły, ojciec dzieci ogranicza się do płacenia alimentów i sporadycznych kontaktów.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o PIT: gdy brak porozumienia między rodzicami i nie występuje opieka naprzemienna, odliczenie w wysokości 100% przysługuje temu rodzicowi, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania.

W analizowanym stanie faktycznym: miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przy matce, brak opieki naprzemiennej, brak porozumienia między rodzicami.

Oznacza to, że zastosowanie ma końcowa część art. 27f ust. 4 ustawy o PIT, zgodnie z którą: „w pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania”.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, m.in.:

1. Interpretacja z 21 kwietnia 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.170.2026.2.DT, wskazano, że: w przypadku braku porozumienia i braku opieki naprzemiennej, ulga przysługuje w całości rodzicowi, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania.

Ponadto jak wynika z wyżej powołanego art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

2. Interpretacja z 14.01.2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.982.2024.1.AC, Organ potwierdził, że: sam fakt płacenia alimentów i sporadycznych kontaktów nie oznacza wykonywania władzy rodzicielskiej, ulga przysługuje temu rodzicowi, który realnie sprawuje opiekę i z którym dziecko mieszka.

Dodatkowo: sąd wyraźnie ustalił miejsce zamieszkania dzieci przy matce, ojciec nie uczestniczy w codziennym wychowaniu, ciężar opieki spoczywa niemal wyłącznie na Wnioskodawczyni (98,36% w skali roku).

Z przedstawionych okoliczności wynika, że wyłącznie Wnioskodawczyni faktycznie wykonuje władzę rodzicielską, zapewniając dzieciom codzienną opiekę, wychowanie i utrzymanie. Ojciec ogranicza się do alimentów i sporadycznych kontaktów, co nie stanowi wykonywania władzy rodzicielskiej w rozumieniu art. 27f ustawy o PIT. W sytuacji braku porozumienia między rodzicami, braku opieki naprzemiennej oraz przy ustalonym miejscu zamieszkania dzieci przy matce, zgodnie z art. 27f ust. 4 pełne prawo do ulgi przysługuje temu rodzicowi, u którego dzieci zamieszkują. W konsekwencji Wnioskodawczyni jest uprawniona do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej ponieważ spełnione są przesłanki do zastosowania ulgi w pełnej wysokości.

W ocenie Wnioskodawczyni:

- spełnia ona wszystkie warunki z art. 27f ustawy o PIT,

- wykonuje faktycznie władzę rodzicielską,

- dzieci mają miejsce zamieszkania przy niej,

- brak jest podstaw do podziału ulgi.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że ma prawo do odliczania 100% ulgi prorodzinnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 27f ust. 1 ww. ustawy:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1. wykonywał władzę rodzicielską;

2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1. jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2. dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3. trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1. na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2. wstąpiło w związek małżeński.

Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1. osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2. osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

W świetle art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.

W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.).

Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:

§ 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1. odpis aktu urodzenia dziecka;

2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Na podstawie art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1. małoletnie,

2. pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3. pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1. dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2. przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1. stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2. podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Jak stanowi art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.

Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

Na podstawie art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.

W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:

§ 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§ 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest jednak wymagane w przypadku, gdy tylko jeden rodzic spełnia warunki określone w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci małoletnie, czy też sporadyczne spotkania z dziećmi, nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.

Stąd ulga na dzieci małoletnie przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.

Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…).”

Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka.

W związku z tym, wykonywanie władzy rodzicielskiej należy odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co istotne, kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej, z tym, że biorąc pod uwagę umiejscowienie w przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”, należy przyjąć, że podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy rodziców – z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi – jest podział tej kwoty w częściach równych. Tym samym, możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół należy traktować w kategorii przywileju (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców.

W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub dowolnej proporcji przez nich ustalonej może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka.

Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz pełnoletnie, które się uczą lub studiują do ukończenia 25. roku życia z uwzględnieniem limitu dochodu, który mogą osiągnąć.

Dochody osiągane przez pełnoletnie uczące się dzieci w 2024 r. – stosownie do art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie mogły przekroczyć kwoty 21 371,52 zł.

Natomiast dochody osiągane przez pełnoletnie uczące się dzieci w 2025 r. – nie mogły przekroczyć kwoty 22 546,92 zł.

Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim, nawet przymusowo – zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym – obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że:

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

Art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi natomiast, że:

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Co ważne, jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty ustawodawca pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie ich obojga i mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, ulga przysługuje każdemu z rodziców w częściach równych. Istotne jest również, aby nie dochodziło do przekroczenia, określonego ustawą, rocznego limitu odliczonej kwoty ulgi, przysługującej względem tego dziecka.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika oraz jego uzupełnieniu, że w okresie, którego dotyczy wniosek podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Uzyskiwała Pani dochody opodatkowane wg. skali podatkowej z tytułu umowy o pracę, nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Jest Pani matką dwojga dzieci: pełnoletniego syna (20 lat) studenta oraz małoletniego syna (17 lat), ucznia technikum. Pani mąż wyprowadził się dnia (…) lipca 2023 r. Od tego momentu samodzielnie sprawuje Pani codzienną opiekę nad dziećmi oraz ponosi główny ciężar ich utrzymania i wychowania. Sąd orzekł, że dzieci pozostają pod opieką matki w jej miejscu zamieszkania, nie ustanowił opieki naprzemiennej. Pani mąż nie został pozbawiony praw rodzicielskich. Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) zostało przyznane Pani jako część alimentów na dziecko. Nie jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci. W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani i Pani dzieci, o których mowa we wniosku nie miały zastosowanie przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W okresie, którego dotyczy wniosek Pani starszy syn w związku z tym, że jest muzykiem i potrzebuje zainwestować w sprzęt muzyczny dorabia na umowę o dzieło od kwietnia 2025 r. do września 2026 r. oraz miał umowę zlecenie od października 2024 do czerwca 2025. Dochód w 2025 r. – (…) zł (z umowy o dzieło) – (…) zł z umowy zlecenie. W sumie (…) zł. Za rok 2024 nie ma dokumentów, ale dochód powinien być około (…) zł. Pani dzieci w okresie, którego dotyczy złożony wniosek nie otrzymywały, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego oraz renty socjalnej. Pani pełnoletni syn nie wstąpił w związek małżeński. Pani dzieci, o których mowa we wniosku, na podstawie orzeczenia sądu nie zostały umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Dzieci mieszkają z Panią we wszystkie dni w ciągu roku. Sąd ustalił miejsce zamieszkania dziecka młodszego przy matce, natomiast starszy pełnoletni syn sam zadecydował o miejscu zamieszkania tylko i wyłącznie z matką. Obecnie ojciec dzieci płaci zabezpieczenie alimentów w wysokości (…) zł z zasądzonych (…) zł, ponieważ złożył pozew do Sądu II Instancji– w tym złożone i zatwierdzone przez Sąd: (…) zł/os. koszty związane z domem , wyżywienie (…) zł ((...) zł/dzień) – co jest zdecydowanie za mało. Ojciec dzieci nie partycypuje w dodatkowych kosztach, nie zawozi na korepetycje i ich nie opłaca (matematyka, j. angielski), nie zawozi do lekarzy, nie partycypuje w kosztach za wizyty prywatne u lekarzy czy za badania, nie pomagał przy problemach ze zdrowiem (…) małoletniego syna, nie uczestniczy w wywiadówkach, szkolnych spotkaniach, nie pomaga w nauce, nie pilnuje z nauką, nie pierze, nie gotuje, nie opiekuje się w żaden sposób, zdarza się, że nie da dziecku prezentu np. na święta czy urodziny. Wszystkie pozostałe opłaty są po Pani stronie, w tym lekarstwa, ubrania, dodatkowe wyżywienie, dodatkowe opłaty, zakup samochodu itp. Ojciec dzieci od wyprowadzki w 2023 r. nie uczestniczy w wychowaniu dzieci i nie wykonuje władzy rodzicielskiej. Ojciec nie zabiegał w Sądzie o kontakty z dziećmi. Nie kształtuje ich właściwych zachowań, ponieważ widuje się z nimi bardzo rzadko z własnego wyboru. Z młodszym synem średnio 3 razy w miesiącu ze starszym raz w miesiącu. Nie zabiera ich na weekendy do siebie, nie zaprasza na swoje urodziny, nie zaprasza na obiady. Dwa razy do roku zabiera ich do swoich rodziców na święta, poza tym nie mają kontaktu z dziadkami, którzy też nie utrzymują kontaktów z wnukami nawet telefonicznie. W zeszłym roku nie zabrał dzieci na wakacje. Podczas dwumiesięcznych wakacji widział się z synem przez 2 dni z początkiem wakacji i raz przed jego wyjazdem na urlop. Ze starszym synem tylko 2 razy przez 2 miesiące. W tym roku nie zamierza zabrać synów na wakacje, ani nie zamierza partycypować w kosztach wakacji mino wielokrotnych próśb ze strony synów. Pani natomiast zapewnia dzieciom codzienną opiekę, ponosi koszty utrzymania i wychowania, organizuje leczenie, edukację, rozwój i zajęcia dodatkowe, za które sama płaci, podejmuje wszystkie decyzje dotyczące dzieci, sprawuje faktyczną, stałą pieczę nad dziećmi przez zdecydowaną większość roku (w przeliczeniu 98,36% w ciągu roku), uczestniczy czynnie w życiu dzieci, dla których jest również wsparciem i rodzicem wiodącym, zawozi na korepetycje zwalniając się z pracy, do lekarzy, uczestniczy w wywiadówkach, szkolnych spotkaniach, organizuje im czas wolny, zapewnia wyjazdy wakacyjne, za które również sama płaci, sponsoruje hobby synów, płaci za sprzęt sportowy itp. Między rodzicami nie ma porozumienia w zakresie podziału ulgi prorodzinnej. Ojciec dzieci dokonuje odliczeń (naprzemiennie lub po 50%), mimo że dzieci mają miejsce zamieszkania przy Pani i pozostają pod jej faktyczną opieką. Ojciec dziecka odmawia porozumienia w sprawie ulgi prorodzinnej uważając, że jemu również należy się 50% ulgi i od 3 lat rozlicza przedmiotową ulgę, mimo, że jego udział w opiece i wychowaniu dzieci w porównaniu z wkładem w wychowanie dzieci Pani jest znikomy.

Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy ma Pani prawo odliczyć ulgę prorodzinną w pełnej wysokości na dwoje Pani dzieci.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy wyjaśnić należy, że odliczenia ulgi z tytułu wychowywania małoletnich dzieci dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do nich władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, to rodzicowi temu przysługuje prawo do odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na te dzieci. Samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, a jego kontakty z dziećmi są sporadyczne, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci nie jest bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również ojciec taką władzę wykonuje.

W konsekwencji, skoro – jak wynika z treści wniosku – ojciec dzieci pomimo posiadania względem dzieci władzy rodzicielskiej nie wywiązywał się z obowiązków rodzicielskich ani nie szanował godności dzieci, nie opiekuje się synami, nie utrzymuje relacji z dziećmi, nie interesował się nimi, nie zajmował się wychowywaniem dzieci, nie sprawował opieki zdrowotnej i nie zabezpieczał żadnych potrzeb dzieci, unikał (i unika nadal) ciążącej na nim odpowiedzialności i wszelakich obowiązków, nie dba o ich prawidłowy rozwój psychiczny, fizyczny, zdrowotny ani duchowy, nie uczestniczy w żadnym stopniu w ich wychowaniu, nie zabezpiecza ich rozwoju, nie zajmuje się leczeniem dzieci, nie sposób uznać, że ojciec Pani dzieci od czasu wyprowadzenia się w 2023 r. do chwili obecnej wykonywał/wykonuje władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, skoro to Pani wykonywała/wykonuje władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi, a ich ojciec nie wykonywał względem nich żadnej władzy rodzicielskiej, to stwierdzić należy, że wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości w okresie, kiedy były/są one małoletnie. Oznacza to, że w stosunku małoletniego syna, przysługuje Pani prawo do tej ulgi w pełnej wysokości za cały rok. Natomiast w stosunku do syna, który (…) grudnia 2023 r. uzyskał pełnoletność, to prawo odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości przysługuje Pani od lipca do grudnia 2023 r. (tj. od wyprowadzenia się ojca łącznie z tym miesiącem, w którym syn skończył 18 lat i przestał być małoletni). Podstawowym bowiem warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej, który w ww. okresach – zgodnie z Pani twierdzeniem – został spełniony wyłącznie przez Panią.

Jak wyżej wyjaśniłem, warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest m.in. utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem, nawet przymusowo, ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Skoro zarówno Pani, jak i Pani mąż, wykonywali – względem pełnoletniego syna – obowiązek alimentacyjny oraz nie doszło między Panią a ojcem dzieci do porozumienia co do podziału ulgi na dziecko za lata 2024-2025 r., to przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej na pełnoletniego uczącego się syna. Oznacza to, że w stosunku do syna, który 30 grudnia 2023 r. uzyskał pełnoletność, przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej za lata 2024-2025 r. oraz lata kolejne, z uwagi na pełnienie obowiązku alimentacyjnego przez obojga rodziców.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że ma Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu rocznym za lata 2023-2025 r. oraz lata kolejne:

- na małoletniego syna w pełnej wysokości od lipca do grudnia 2023 r., za lata 2024-2025 oraz lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny;

- na pełnoletniego syna w pełnej wysokości od lipca do grudnia 2023 r. oraz z uwagi na uzyskanie przez niego pełnoletności (…) grudnia 2023 r., za lata 2024-2025 r. oraz lata kolejne w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz

- zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani, jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla ojca Pani dzieci.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.