0111-KDIB1-1.4015.12.2026.3.AND

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości zaliczenia kosztów pogrzebu i nagrobka jako ciężar spadku. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest jedynym spadkobiercą testamentowym po zmarłym (…) ojcu. Wnioskodawca posiada pięcioro rodzeństwa, które nie zostało powołane do dziedziczenia.

Ojciec, będący spadkodawcą, posiadał konto bankowe w jednym banku. Ojciec, w ramach konta bankowego, ujął w dyspozycji na wypadek śmierci osobę Wnioskodawcy. Ojciec na dzień śmierci pozostawił środki na koncie bankowym. Wnioskodawca opłacił koszty pogrzebu (trumna, firma pogrzebowa, opłaty cmentarne), a następnie koszty nagrobka.

Nie mając wiedzy o fakcie, iż w przypadku środków wynikających z dyspozycji na wypadek śmierci, termin na złożenie stosownej deklaracji w US wynosi 6 miesięcy od zgonu ojca, nie zaś od stwierdzenia nabycia spadku, Wnioskodawca nie zachował owego terminu. Tym samym zobowiązany jest do uiszczenia należności podatkowej na zasadach ogólnych.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 22 maja 2026 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że zarówno koszty pogrzebu, jak i koszty nagrobka zostały pokryte ze środków, jakie na koncie bankowym do dnia śmierci zgromadził ojciec Wnioskodawcy, a które przypadły Wnioskodawcy jako „dysponentowi wkładu na wypadek śmierci”.

Koszty pogrzebu zostały zwrócone jedynie poprzez zasiłek pogrzebowy z ZUS.

Pytanie

Czy w przypadku ustalania kwoty, od której Wnioskodawca ma zapłacić podatek (środki, jakie znajdowały się na koncie bankowym ojca w dniu jego śmierci) na zasadach ogólnych, można odliczyć ciężary ujęte w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przy ustalaniu kwoty, od której należy liczyć kwotę należnego podatku, może on odjąć ciężary ujęte w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

W myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 922 § 1-2 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Do kategorii praw, m.in. zalicza się nabycie prawa, po śmierci wkładcy, do wkładu oszczędnościowego posiadacza rachunku przez osobę, którą posiadacz wskazał – na wypadek jego śmierci – w umowie rachunku bankowego.

Zgodnie z art. 56 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.):

Posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej może polecić pisemnie bankowi dokonanie - po swojej śmierci - wypłaty z rachunku wskazanym przez siebie osobom: małżonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu określonej kwoty pieniężnej (dyspozycja wkładem na wypadek śmierci).

Kwota wypłaty, o której mowa w ust. 1, bez względu na liczbę wydanych dyspozycji, nie może być wyższa niż dwudziestokrotne przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc przed śmiercią posiadacza rachunku.

Jeżeli posiadacz rachunku wydał więcej niż jedną dyspozycję wkładem na wypadek śmierci, a łączna suma dyspozycji przekracza limit, o którym mowa w ust. 2, dyspozycja wydana później ma pierwszeństwo przed dyspozycją wydaną wcześniej.

Kwota wypłacona zgodnie z ust. 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku.

Oznacza to, że osoba wskazana przez posiadacza w umowie rachunku bankowego ma możliwość zadysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku, bezpośrednio po śmierci, bez konieczności stwierdzenia nabycia spadku przez sąd.

Ustawodawca, określając przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, objął zatem opodatkowaniem również nabycie praw, o jakich mowa powyżej, które do spadku nie wchodzą, co wynika wprost z art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Regulacja powyższa powoduje zatem, że opodatkowaniu podlegają rzeczy i prawa majątkowe wchodzące w skład spadku, jak również pewne konkretnie określone prawa niewchodzące w skład spadku. Nabycie rzeczy i praw majątkowych podlegających dziedziczeniu, jak również praw niewchodzących do spadku następuje jednocześnie, tj. z chwilą śmierci spadkodawcy, i tym samym odpowiednio wkładcy. Jednakże w każdym z dwóch omawianych przypadków nabycie następuje na podstawie odrębnych unormowań ustawowych.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w art. 6 dla każdego rodzaju nabycia odrębnie moment powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu praw do wkładów oszczędnościowych określonych w art. 1 ust. 2 – z chwilą śmierci wkładcy.

Z art. 7 ust. 1-3 ww. ustawy wynika, że:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Jeżeli spadkobierca, obdarowany lub osoba, na której rzecz został uczyniony zapis zwykły lub windykacyjny, zostali obciążeni obowiązkiem wykonania polecenia lub zapisu zwykłego, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar spadku, darowizny, zapisu zwykłego lub windykacyjnego, a w przypadku polecenia, o ile zostało wykonane.

Do długów i ciężarów zalicza się również koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej choroby spadkodawcy, jeżeli nie zostały pokryte za jego życia i z jego majątku, koszty pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie, oraz koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie, wypłaty z tytułu zachowku oraz inne obowiązki wynikające z przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących spadków.

Art. 8 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Z powołanych powyżej przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn następuje po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), które pomniejszają wartości nabytych m.in. w drodze dyspozycji wkładem na wypadek śmierci środków pieniężnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Pana ojciec na dzień śmierci pozostawił środki na koncie bankowym, które przypadły Panu jako dysponentowi wkładu na wypadek śmierci. Ze środków tych opłacił Pan koszty pogrzebu (trumna, firma pogrzebowa, opłaty cmentarne) i nagrobka. Koszty pogrzebu zostały zwrócone z zasiłku pogrzebowego z ZUS.

Ponieważ nie złożył Pan stosownej deklaracji w Urzędzie Skarbowym w ciągu 6 miesięcy od zgonu ojca, jest Pan zobowiązany do uiszczenia należności podatkowej na zasadach ogólnych.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy w przypadku ustalania kwoty, od której należny jest podatek na zasadach ogólnych, można odliczyć ciężary ujęte w art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pana zdaniem, przy ustalaniu kwoty, od której należy liczyć kwotę należnego podatku, ma Pan prawo odjąć ciężary ujęte w art. 7 ust 3 ustawy.

Należy zauważyć, że jak wynika z powołanego powyżej art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do długów i ciężarów zalicza się koszty pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że zarówno koszty pogrzebu, jak i koszty nagrobka zostały pokryte ze środków, jakie na koncie bankowym do dnia śmierci zgromadził Pana ojciec, a koszty pogrzebu zostały zwrócone również z zasiłku pogrzebowego z ZUS.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że środki, jakie otrzymał Pan tytułem dyspozycji na wypadek śmierci, stały się Pana własnością z chwilą śmierci Pana Ojca. Wydatki poniesione z Pańskich środków na koszty pogrzebu i nagrobka podlegają więc odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. W tej części Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Natomiast koszty pogrzebu w części zwróconej z zasiłku pogrzebowego z ZUS nie mogą pomniejszyć podstawy opodatkowania. W tej części Pańskie stanowisko należało uznać więc za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.