0111-KDSB3-2.450.118.2024.11.JS

WIĄŻĄCA INFORMACJA AKCYZOWA (WIA)

Podstawa prawna:

Art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) w związku z art. 7g ust. 2 oraz art. 2 ust.1 pkt 1 i 35, art. 3, art. 7d ust. 1 pkt 2, ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1542 ze. zm.).

UZASADNIENIE

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str.382, z późn. zm.).

W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Zgodnie z definicją legalną określoną w art. 2 ust. 1 pkt. 35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Pozycja 46 w załączniku nr 1 do ww. ustawy, zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych, wskazuje, że wyrobem akcyzowym jest płyn do papierosów elektronicznych, bez względu na kod CN.

Z uwagi na powyższe, klasyfikacja taryfowa wyrobu objętego wnioskiem o wydanie wiążącej informacji akcyzowej w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania.

Przedmiotem niniejszej decyzji jest wyrób określony we wniosku jako (…) będący, zgodnie z kartą charakterystyki, (…). Produkt jest oferowany do sprzedaży w (…). Zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy, (…) .

Badania laboratoryjne próbki przedmiotowego wyrobu przeprowadzone przez (…) Laboratorium Celno-Skarbowe (…) Urzędu Celno-Skarbowego w (…) (sprawozdanie nr (…) z dnia (…) r.) wykazały, że jest to (…). Powyższe badania wykazały, iż badaną próbkę stanowi (…).

Jak wskazano wyżej, zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Treść przywołanego przepisu wskazuje, że płynem do papierosów elektronicznych jest zarówno roztwór, jak i baza do tego roztworu (zawierająca glikol lub glicerynę). Pod pojęciem bazy należy rozumieć z kolei podstawę do stworzenia produktu czyli składnik, bez którego nie powstałby wyrób gotowy o określonych właściwościach. Zarówno glikol jak i gliceryna należy zaliczyć do nośników nikotyny i aromatów, czyli substancji nadających gotowemu płynowi do papierosów elektronicznych określonych właściwości. Tym samym, zarówno glikol jak i gliceryna mogą samodzielnie (bądź jako połączenie obu substancji) stanowić bazę do roztworu jakim jest płyn do papierosów elektronicznych. Poprzez użyte sformułowanie „w tym” ustawodawca uznaje za płyn do papierosów elektronicznych nie tylko roztwór, ale również bazy do tego roztworu. Ustawodawca w definicji identyfikuje bowiem bazę jako „bazę do roztworu”. Oznacza to, że sama baza płynu do papierosów elektronicznych nie musi stanowić stricte roztworu w znaczeniu chemicznym, lecz – pod warunkiem, że zawiera glicerynę, glikol bądź obie te substancje („lub”) – służy do jego wytworzenia. Powyższe oznacza, że czysta gliceryna czy glikol, o których mowa w definicji ustawowej, nie muszą stanowić roztworu. Wskazać również należy, że z przywołanej wyżej definicji płynu do papierosów elektronicznych jasno wynika, że o klasyfikacji danego wyrobu (roztwór, baza, glikol, gliceryna) jako płynu do papierosów decyduje jego przeznaczenie. To przeznaczenie do wykorzystania w papierosie elektronicznym decyduje o uznaniu, że dany produkt jest płynem do papierosów elektronicznych i tym samym stanowi wyrób akcyzowy.

Jednocześnie zawarty w definicji płynu do papierosów elektronicznych (art.2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy) zwrot „przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych” wskazuje, że wyrób uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży, bądź oferowania na sprzedaż.

Powyższe oznacza, że za płyn do papierosów elektronicznych należy uznać zarówno roztwory zawierające glikol lub glicerynę jak i substancje czyste w postaci glikolu lub gliceryny (niezmieszane z innymi substancjami czyli niestanowiące roztworu) – pod warunkiem, że są one przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

Kryterium uznania wyrobu za płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy, stanowi bowiem jego przeznaczenie a nie rodzaj czy składniki wyrobu.

Roztwory – zarówno z nikotyną jak i beznikotynowe, bazy do roztworów zawierające glikol lub glicerynę, aromaty oraz inne mieszaniny – należy traktować jako wyrób przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych na etapie ich przeznaczenia do tego celu, tj. wówczas, gdy znajdują się one u podmiotu, który wykorzystuje je jako płyn do papierosów elektronicznych lub który używa ich jako półproduktu (bazy) do produkcji tego płynu, jak również wówczas, gdy są już sprzedawane podmiotowi z przeznaczeniem jako płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

W konsekwencji każdy podmiot, który dokonuje produkcji (wytwarzania, przetwarzania, rozlewu) substancji przeznaczonych do wykorzystania w papierosach elektronicznych, bądź który oferuje te substancje na sprzedaż jako płyn do papierosów elektronicznych lub jako półprodukt służący do dalszej produkcji takiego płynu, przeznacza te wyroby do wykorzystania jako płyn do papierosów elektronicznych – przesądzając tym samym o konieczności traktowania tych substancji jako wyrobów akcyzowych o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

Tym samym, okoliczności towarzyszące sprzedaży glikolu lub gliceryny mogą wskazywać na przeznaczenie tych wyrobów jako bazy do płynu do papierosów elektronicznych.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, wyrób stanowiący przedmiot wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej, tj. (…) . Oznacza to zarazem, że w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wyrobu akcyzowego, tj. płynu do papierosów elektronicznych.

Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje również fakt, że (…).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wyrób będący przedmiotem złożonego wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej spełnia definicję określoną w art. 2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy.

Uznając wyrób stanowiący przedmiot niniejszego wniosku tj. (…) za płyn do papierosów elektronicznych, potwierdzono tym samym, że produkt stanowi wyrób akcyzowy ujęty w poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

(…) – dane zastrzeżone