0115-KDIT3.4011.743.2026.2.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani 5 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani podatnikiem podatku dochodowego o nieograniczonym obowiązku podatkowym na terytorium Polski (miejsce zamieszkania). Nie prowadzi Pani ani nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W dniu 27 maja 2026 r. dokonała Pani na mocy zawartego aktu notarialnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do garażu (dalej jako „Garaż”). W treści umowy sprzedaży wskazano, że zbyciu podlega spółdzielcze własnościowe prawo do miejsca postojowego. Faktycznie jednak spółdzielcze prawo własnościowe dotyczy wyodrębnionego stałymi przegrodami (ścianami) boksu garażowego o powierzchni 15,88 m2. Garaż usytuowany jest w budynku niemieszkalnym (hali parkingu) i stanowi ciąg podobnych lokali (boksów garażowych). Jest on wyodrębniony ścianami od pozostałych boksów, posiada strop oraz osobną bramę garażową. Nie jest to zatem typowe miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym.

Garaż nabyła Pani w ramach dziedziczenia po zmarłych rodzicach, odpowiednio po zmarłym w dniu (...) 2013 r. ojcu na podstawie dziedziczenia ustawowego oraz po zmarłej w dniu (...) 2019 r. matce na podstawie sporządzonego testamentu. Spadek po ojcu został stwierdzony aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 8 kwietnia 2013 r., natomiast dziedziczenie po matce zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia wydanym w dniu 17 marca 2020 r.

Rodzice nabyli Garaż na zasadach wspólności majątkowej w dniu 22 kwietnia 1993 r. Podstawą nabycia stosownego prawa przez rodziców był dokument przydziału garażu na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa wydany przez spółdzielnię. Z uwagi na powyższe powstała wątpliwość odnośnie obowiązków podatkowych związanych ze zbyciem opisanego Garażu w 2026 r.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W drodze spadku po rodzicach nabyła Pani także inne składniki majątku, w tym spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Spółdzielcze własnościowe prawo do opisanego we wniosku miejsca postojowego nabyła Pani w drodze dziedziczenia wraz z innymi spadkobiercami. Opisane prawo po ojcu dziedziczyła Pani wraz z matką, natomiast po śmierci matki dziedziczyła prawo wraz z bratem. Sprzedaży opisanego prawa dokonała wraz z bratem.

Opisane miejsce postojowe znajduje się w osobnym budynku o przeznaczeniu garażowym (niemieszkalnym). Budynek składa się z części z wydzielonymi przegrodami garażami posiadającymi osobne bramy oraz z części z halą garażową.

Opisane miejsce postojowe nie jest przynależne do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Rodzice nabyli prawo do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na wiele lat przed wybudowaniem budynku garażowego.

Spółdzielcze własnościowe prawo do miejsca postojowego nie jest objęte osobną księgą wieczystą.

Jak wskazano budynek garażowy powstał wiele lat po przydziale prawa do lokalu mieszkalnego przez rodziców. Z uwagi na powyższe w dokumentach przydzielania prawa do lokalu mieszkalnego dla rodziców prawo do opisanego miejsca postojowego nie było uwzględnianie.

Zgodnie z treścią zaświadczenia ze spółdzielni wydanego przed sprzedażą opisanego prawa przysługiwało Pani spółdzielcze prawo własnościowe do miejsca postojowego. Nie była Pani zatem właścicielem wskazanego miejsca. Pani zdaniem, przyznane spółdzielcze prawo nie stanowiło także prawo na podstawie umowy quoad usum.

Przysługiwało Pani prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym w ramach własnościowego spółdzielczego prawa do miejsca garażowego. Wskazane miejsce garażowe było wydzielone stałymi przegrodami. Ściany garażu są trwale związane z gruntem, Pani zdaniem nie jest możliwy ich demontaż. Ściany są wykonane z cegły.

Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą opisanego Garażu będzie Pani zobowiązana do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w deklaracji składanej za 2026 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, sprzedaż opisywanego Garażu stanowić będzie przychód ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm. – dalej jako „Ustawa”), w związku z powyższym nie powstanie po Pani stronie obowiązek uwzględnienia sprzedaży Garażu w Pani rozliczeniu rocznym składanym za 2026 r.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w ww. lit. a-c ww.) w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: a) odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz b) zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie z brzmieniem art. 30e ust. 1 i ust. 4 Ustawy od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Stosownie do art. 30e ust. 2 Ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 45 ust. 1 Ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. Natomiast na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 Ustawy, w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e (PIT- 39). W myśl art. 10 ust. 5 Ustawy w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego przedmiotem sprzedaży w 2026 r. było spółdzielcze własnościowe prawo do garażu (miejsca postojowego w boksie garażowym). Prawo to zostało przez Panią nabyte na podstawie dziedziczenia. Od momentu nabycia prawa przez spadkodawców (Pani rodziców) do momentu sprzedaży Garażu upłynął okres dłuższy niż ustawowe 5 lat. W przypadku określenia obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych jakie ciążą na podatniku po dokonaniu sprzedaży wskazanego prawa (Garażu) istotne jest właściwe sklasyfikowanie źródła przychodu w myśl przepisu art. 10 ust. 1 Ustawy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera samodzielnej definicji pojęcia lokalu użytkowego, czy spółdzielczego własnościowego prawa do takiego lokalu ani też nie odsyła do określenia znaczenia tych pojęć w rozumieniu innych ustaw. W znaczeniu potocznym lokal użytkowy to lokal przeznaczony na cele niemieszkalne.

Podobnie lokal użytkowy definiuje ustawa z kwietnia 1974 r. Prawo lokalowe. Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 3 powyższej ustawy za lokal użytkowy uważa się samodzielny lokal lub jego część, wykorzystywane na cele inne niż mieszkalne. Również ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze w brzmieniu przepisów obowiązujących przed 2001 r. przewidywała możliwość oddania garażu członkom spółdzielni mieszkaniowej na zasadzie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego. Należy wskazać, że opisywany we wniosku Garaż spełnia warunki uznania go za lokal użytkowy. Jest to bowiem wyodrębniona przegrodami przestrzeń osiadająca osobne wejście w postaci bramy. Posiada zatem cechy samodzielności. Nie służy także do celów mieszkalnych.

W związku z powyższym przychód ze sprzedaży opisywanego spółdzielczego własnościowego prawo do miejsca garażowego w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy klasyfikować jako przychód ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego. Powyższa klasyfikacja powoduje, że z uwagi na brzmienie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b oraz art. 10 ust. 5 Ustawy nie będzie zobowiązana do rozliczenia sprzedaży opisywanego Garażu w swoim zeznaniu rocznym. Wynika to z faktu, iż od momentu nabycia wskazanego prawa przez Pani rodziców do momentu dokonania przez Panią sprzedaży Garażu upłynął wymagany okres 5 lat liczony od końca roku w którym spadkodawca nabył stosowne prawo. Należy wskazać, iż analogiczne wnioski dotyczące braku obowiązku rozliczania podatku przy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do garażu przedstawiał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach, m in. w Interpretacji z dnia 19 maja 2020 roku sygn. 0114-KDIP3-2.4011.135.2020.2.AK. We wskazanej interpretacji stwierdzono m. in., że: „(…) na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż przez Wnioskodawczynię (spadkobierczynię) w 2019 r. spółdzielczego własnościowego prawa do garażu odziedziczonego po zmarłym ojcu (spadkodawcy), nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż ta miała miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu przez spadkodawcę. Termin 5-letni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ww. ustawy w tym bowiem przypadku liczony jest od końca 1999 r., tj. roku, w którym nastąpiło nabycie ww. prawa przez spadkodawcę – ojca Wnioskodawczyni”.

Reasumując w wyniku sprzedaży Garażu w 2026 r. nie ciążą na Pani żadne obowiązki względem podatku dochodowego od osób fizycznych z uwagi na upływ okresu dłuższego niż 5 lat, liczonego od momentu nabycia Garażu przez spadkodawców (Pani rodziców).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania, uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).

Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto, nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie, np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego. Klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów powoduje określone konsekwencje podatkowe.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 wskazanej wyżej ustawy:

Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są:

Kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

W świetle art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w powołanym wyżej art. 18 ww. ustawy wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy można zaliczyć także inne prawa niewymienione w tym przepisie. Jednocześnie, treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw, jak również z ich sprzedaży lub zamiany.

Ogólna zasada dotycząca sposobu ustalania dochodów z poszczególnych źródeł przychodów została określona w art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z opisu sprawy wynika, że 27 maja 2026 r. na mocy zawartego aktu notarialnego dokonała Pani zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do garażu (miejsca postojowego w boksie garażowym), gdzie w treści umowy sprzedaży wskazano, że zbyciu podlega spółdzielcze własnościowe prawo do miejsca postojowego.

Ww. prawo nabyli Pani rodzice na zasadach wspólności majątkowej w dniu 22 kwietnia 1993 r. Podstawą nabycia stosownego prawa przez rodziców był dokument przydziału garażu na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa wydany przez spółdzielnię.

Pani nabyła ww. spółdzielcze własnościowe prawo, w drodze dziedziczenia po rodzicach: odpowiednio po zmarłym w dniu (...) 2013 r. ojcu na podstawie dziedziczenia ustawowego oraz po zmarłej w dniu (...) 2019 r. matce na podstawie sporządzonego testamentu.

Przedmiotem Pani wątpliwości jest ustalenie, czy ma Pani obowiązek zapłacić podatek dochodowy od kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. prawa.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia spornej kwestii ma odpowiedź na pytanie, czy przysporzenie uzyskane ze sprzedaży opisanego prawa mieści się w przychodach z odpłatnego zbycia praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wykładnia językowa ww. przepisu prowadzi do wniosku, że wymienione w nim kategorie praw majątkowych stanowią numerus clausus, nadto dotyczą praw rzeczowych. Oznacza to, że tylko przychód uzyskany z odpłatnego zbycia jednego z praw explicite wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy może zostać rozpoznany jako odpowiadający warunkom określonym w tej regulacji, w tym korzystać z wyłączenia z opodatkowania z niej wynikającego. Jeżeli bowiem do odpłatnego zbycia praw majątkowych wymienionych w lit. a-c (które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej), doszło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, przychód z tego tytułu podlega opodatkowaniu. Natomiast, odpłatne zbycie tych praw po upływie wskazanego terminu nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Katalog praw majątkowych zawarty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że jedynie w enumeratywnie wymienionych przypadkach, gdy następuje odpłatne zbycie ściśle wskazanych w nim praw majątkowych, uzyskane z tego tytułu przychody podlegają opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższy katalog nie zawiera spółdzielczego własnościowego prawa do miejsca postojowego. Nie ma przy tym znaczenia, czy są tam ulokowane przegrody – ściany oddzielające Pani miejsce od pozostałych boksów. To czy pomieszczenie stanowi lokal użytkowy zależy m.in. od jego formalnego przeznaczenia w dokumentach oraz spełnienia wymogów prawa budowlanego.

Katalog praw majątkowych zawarty w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy nie zawiera spółdzielczego własnościowego prawa do miejsca postojowego, zatem przychód ze sprzedaży tego prawa, jako prawa majątkowego innego niż wymienione w tym przepisie, mieści się w przychodach wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

W konsekwencji, przy określeniu skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do miejsca postojowego, nie ma znaczenia moment jego nabycia, a jedynie moment jego zbycia.

Mając zatem na uwadze opis zdarzenia uznać należy, że przychód uzyskany przez Panią z tytułu sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do miejsca postojowego w hali garażowej należy zakwalifikować jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy, przy czym podstawę opodatkowania stanowi dochód, tj. przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodu poniesione w celu jego osiągnięcia, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do wykazania tego przychodu/dochodu na właściwym formularzu (tj. PIT-36 lub PIT-37) składanym za 2026 r.

Zatem Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację. Ponadto dotyczy odmiennego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.