0113-KDIPT1-1.4012.460.2026.3.MH

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży 11 niezabudowanych działek.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 czerwca 2026 r. (data wpływu 18 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Nieruchomości będące przedmiotem planowanej sprzedaży stanowią majątek prywatny Wnioskodawczyni, którego źródłem jest wieloletnie posiadanie oraz dziedziczenie w rodzinie. W 2024 roku zostało wydane prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu zasiedzenia nieruchomości przez matkę Wnioskodawczyni. Sąd wskazał, że nabycie własności nastąpiło z datą wsteczną - na rok 1995. Nieruchomości te obejmowały działki nr …

W dalszej kolejności miały miejsce następujące zdarzenia:

• w 2005 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni,
• w 2022 roku zmarł brat Wnioskodawczyni,
• w 2024 roku sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia, na mocy którego współwłaścicielkami nieruchomości zostały Wnioskodawczyni oraz jej matka,
• w 2026 roku zmarła matka Wnioskodawczyni, a jej udział w całości nabyła Wnioskodawczyni.

Obecnie Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem nieruchomości.

Dodatkowe działki

Poza działkami nabytymi w drodze zasiedzenia:

działka nr … została nabyta w latach 90-tych przez ojca Wnioskodawczyni - i stanowi element wieloletniego majątku rodzinnego, działka nr.. została nabyta przez Wnioskodawczynię w 2025 roku.

Wskazane działki (nr …oraz nr …..) zostały następnie objęte wspólnym postępowaniem geodezyjnym i połączone z działkami nr …, a następnie w 2025 roku dokonano podziału całego obszaru na 12 działek.

Pomimo wspólnego podziału:

powstałe działki posiadają odrębne księgi wieczyste, stanowią samodzielne nieruchomości w sensie prawnym.

Charakter nieruchomości

Wszystkie działki:

są niezabudowane,

nie są uzbrojone (brak mediów),

nie posiadają infrastruktury technicznej,

nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej,

stanowią majątek prywatny Wnioskodawczyni.

Podział nieruchomości

Podział dokonany w 2025 roku miał charakter wyłącznie techniczny i porządkujący. Jego celem było uporządkowanie majątku oraz umożliwienie ewentualnej sprzedaży poszczególnych części. Podział nie miał charakteru inwestycyjnego ani deweloperskiego.

Warunki zabudowy

Wnioskodawczyni wystąpiła o wydanie warunków zabudowy dla działek wyłącznie w związku ze zmianą przepisów prawa i w celu zabezpieczenia możliwości zabudowy w przyszłości.

Brak działalności gospodarczej

Wnioskodawczyni:

nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie uzbrajała działek, nie budowała infrastruktury, nie ponosiła nakładów inwestycyjnych zwiększających wartość nieruchomości, nie prowadzi działań marketingowych charakterystycznych dla przedsiębiorców, nie działa w sposób zorganizowany i ciągły.

Planowana sprzedaż

Wnioskodawczyni planuje sprzedaż 11 działek, pozostawiając jedną działkę na własne potrzeby mieszkaniowe.

Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny i będzie dotyczyć majątku prywatnego.

W odpowiedzi na pytania Organu zawarte w wezwaniu, wskazała Pani odpowiednio:

1. „Czy nabycie przez Panią działek nr …, nastąpiło w ramach transakcji:

a) opodatkowanej,

b) zwolnionej

c) czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT

oraz czy transakcje te zostały udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?

Działka nr …. została nabyta na podstawie umowy sprzedaży. Przy jej nabyciu został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC). Działka nr … została nabyta przez …. na podstawie umowy sprzedaży z dnia 31 października 2024 r. od …. Przy zakupie został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC). Transakcje nie były opodatkowane podatkiem VAT i nie były dokumentowane fakturami VAT.

2. Czy z tytułu nabycia działek nr … przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego powodu)?

Z tytułu nabycia działek nr …. nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

3. W jakim celu nabyła Pani działkę …?

Działka ….. została nabyta do majątku prywatnego.

4. W jaki konkretnie sposób wykorzystywała Pani działki nr … od dnia ich nabycia do dnia ich połączenia z działkami nr …., a następnie podziału?

Działki nr …. były wykorzystywane wyłącznie na potrzeby własne rodziny. Uprawiano na nich ziemniaki wyłącznie na własny użytek. Nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej ani działalności rolniczej prowadzonej w celach zarobkowych.

5. W jaki konkretnie sposób wykorzystuje/będzie Pani wykorzystywała 11 działek będących przedmiotem sprzedaży, powstałych w wyniku scalenia działek nr …, a następnie ich podziału, do dnia ich sprzedaży?

Działki powstałe po podziale nieruchomości stanowią majątek prywatny. Nie były i nie będą wykorzystywane do działalności gospodarczej.

6. Czy działki nr .. przed połączeniem oraz 11 działek z nich wydzielonych stanowiły/stanowią część gospodarstwa rolnego?

Działki nr … nie stanowiły i nie stanowią gospodarstwa rolnego prowadzonego w celach zarobkowych.

7. Czy jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług?

Nie jestem rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

8. Czy z działek nr …. oraz z 11 działek z nich wydzielonych, dokonywane były/są/będą zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to czy sprzedaż ta była/jest/będzie opodatkowana podatkiem VAT?

Nie prowadzono sprzedaży produktów rolnych. Z działek nie były dokonywane dostawy produktów rolnych.

9. Czy w odniesieniu do 11 działek mających być przedmiotem sprzedaży, podejmie Pani przed ich sprzedażą nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek)? Jeśli tak, to prosimy wskazać jakie to będą nakłady?

Nie planuję uzbrajania działek ani wykonywania działań zwiększających ich atrakcyjność handlową, takich jak budowa przyłączy, dróg wewnętrznych czy ogrodzeń. Dla działek został złożony wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

10. Czy przed dokonaniem sprzedaży 11 działek objętych zakresem pytania zawarła/zamierza Pani zawrzeć z ich nabywcami umowy przedwstępne? Jeśli tak proszę wskazać:

a) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umów zawartych z przyszłymi nabywcami, ciążą/będą ciążyły na Kupujących, a jakie na Pani?

b) czy w umowach przedwstępnych sprzedaży zostały/zostaną ustalone warunki, które będą musiały być spełnione w celu zawarcia ostatecznych umów sprzedaży, przenoszących własność działek będących przedmiotem sprzedaży na nabywców? Jeśli tak, to jakie?

Nie zawarłam umów przedwstępnych sprzedaży działek.

11. Czy przed dokonaniem sprzedaży 11 działek objętych zakresem pytania udzieliła/udzieli Pani nabywcom działek pełnomocnictw (zgód, upoważnień) w celu występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących ww. działek? Jeżeli tak, to należy wskazać:

a) do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń udzieliła/udzieli Pani pełnomocnictw nabywcom do występowania w Pani imieniu?

b) jakich czynności dokonają nabywcy do momentu sprzedaży przez Panią działek w związku z udzielonymi pełnomocnictwami?

Nie udzielałam i nie zamierzam udzielać nabywcom pełnomocnictw ani upoważnień do działania w moim imieniu.

12. Czy 11 działek objętych zakresem pytania były/są/będą do dnia ich sprzedaży przedmiotem umów cywilnoprawnych (dzierżawa, najem użyczenie, inna umowa – jaka)? Jeżeli tak, to należy wskazać:

- w jakim okresie (kiedy) działki były udostępniane osobom trzecim?

- na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działki były udostępniane osobom trzecim?

- czy udostępnienie działek było czynnością odpłatną czy bezpłatną?

Działki nie były i nie są przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innych umów cywilnoprawnych.

13. Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to proszę podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

a) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią?

b) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

c) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

d) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?

e) czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

f) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?

Nie dokonywałam wcześniej sprzedaży nieruchomości. Planowana sprzedaż działek będzie pierwszą sprzedażą nieruchomości i będzie stanowiła wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na rozbudowę własnego budynku mieszkalnego realizowaną na działkach nr ……. oraz ….”

Pytanie

Czy sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Sprzedaż dotyczy majątku prywatnego Wnioskodawczyni i stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nie podejmuje działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Brak jest cech działalności gospodarczej, ponieważ:

brak uzbrojenia działek,

brak infrastruktury technicznej,

brak poniesionych nakładów inwestycyjnych,

brak działań marketingowych o charakterze profesjonalnym,

brak zorganizowanego i ciągłego charakteru działań.

Podział nieruchomości miał charakter techniczny i nie był elementem działalności inwestycyjnej.

Uzyskanie warunków zabudowy stanowi standardowe działanie właściciela nieruchomości i nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Połączenie działek o różnym sposobie nabycia, a następnie ich podział, miało charakter wyłącznie techniczny i nie było ukierunkowane na prowadzenie działalności handlowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazania wymaga, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się o treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w 2024 roku zostało wydane prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu zasiedzenia nieruchomości przez matkę Wnioskodawczyni (….). Sąd wskazał, że nabycie własności nastąpiło z datą wsteczną - na rok 1995. Nieruchomości te obejmowały działki nr …. W dalszej kolejności miały miejsce następujące zdarzenia: w 2005 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni, w 2022 roku zmarł brat Wnioskodawczyni, w 2024 roku sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia, na mocy którego współwłaścicielkami nieruchomości zostały Wnioskodawczyni oraz jej matka, w 2026 roku zmarła matka Wnioskodawczyni, a jej udział w całości nabyła Wnioskodawczyni.

Obecnie Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem nieruchomości. Poza działkami nabytymi w drodze zasiedzenia: posiadała Pani działkę …. nabytą w latach 90-tych przez Pani ojca, działkę … nabytą przez Panią w 2025 roku. Wskazane działki (nr …) zostały następnie objęte wspólnym postępowaniem geodezyjnym i połączone z działkami nr … a następnie w 2025 roku dokonano podziału całego obszaru na 12 działek. Planuje Pani sprzedać 11 niezabudowanych działek. Wnioskodawczyni wystąpiła o wydanie warunków zabudowy dla działek wyłącznie w związku ze zmianą przepisów prawa i w celu zabezpieczenia możliwości zabudowy w przyszłości. Wszystkie działki nie są uzbrojone (brak mediów), nie posiadają infrastruktury technicznej, nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Działki nr ….. były wykorzystywane wyłącznie na potrzeby własne rodziny. Uprawiano na nich ziemniaki wyłącznie na własny użytek. Nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej ani działalności rolniczej prowadzonej w celach zarobkowych. Działki nie były i nie są przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innych umów cywilnoprawnych. Nie ponosiła Pani nakładów inwestycyjnych zwiększających wartość nieruchomości, nie prowadziła Pani działań marketingowych charakterystycznych dla przedsiębiorców. W odniesieniu do 11 działek mających być przedmiotem sprzedaży, nie planuje Pani do dnia ich sprzedaży uzbrajania ani wykonywania działań zwiększających ich atrakcyjność handlową, takich jak budowa przyłączy, dróg wewnętrznych czy ogrodzeń. Dla działek został złożony wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Nie zawarła Pani umów przedwstępnych sprzedaży działek. Nie udzielała i nie zamierza Pani udzielać nabywcom pełnomocnictw ani upoważnień do działania w Pani imieniu.

Z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem sprzedaż przez Panią 11 niezabudowanych działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek będzie stanowiła działalność gospodarczą. Jak wynikaz całokształtu okoliczności sprawy, nie podjęła/nie podejmie Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży 11 działek niezabudowanych będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego,sprzedaż przez Panią 11 działek niezabudowanych, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazuję, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem nie jestem uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu.

Wydana interpretacja dotyczy wniosku w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej