0113-KDIPT2-2.4011.1152.2025.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 stycznia 2026 r. (data wpływu 19 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką trojga małoletnich dzieci. Od wielu lat pozostaje Pani w związku małżeńskim, jednak relacje pomiędzy Panią a mężem uległy trwałemu rozpadowi. Od stycznia 2024 r. pozostaje Pani z mężem w konflikcie, a w marcu 2025 r. złożyła Pani pozew o rozwód. Postępowanie rozwodowe jest w toku. Pani mąż od około 10 lat pracuje za granicą w Anglii. Początkowo była to praca sezonowa,jednak w kolejnych latach przebywał tam nawet do 10 miesięcy w roku, przyjeżdżając do Polski sporadycznie, niekiedy jedynie na około tydzień co kilka miesięcy. W praktyce, przez cały okres trwania małżeństwa to Pani wykonywała bieżącą, codzienną opiekę nad dziećmi − wychowawczą, organizacyjną i emocjonalną.

Rok 2024 - tło sytuacji

Za rok 2024 rozliczyła Pani całość ulgi prorodzinnej. Pani mąż również odliczył część ulgi, co skutkowało zakwestionowaniem rozliczenia przez Urząd Skarbowy i obowiązkiem zwrotu 50% ulgi. Sytuacja ta skłoniła Panią do wystąpienia z niniejszym wnioskiem w celu jednoznacznego ustalenia prawa do ulgi prorodzinnej na przyszłość.

Stan faktyczny w roku 2025

W roku 2025 sytuacja rodzinna i opiekuńcza uległa dalszemu utrwaleniu. Dzieci przez cały rok 2025 zamieszkują wyłącznie z Panią. To Pani zapewnia im codzienną opiekę, wychowanie, bezpieczeństwo, wsparcie emocjonalne oraz organizację życia rodzinnego.

W odpowiedzi na pozew o rozwód, Pani mąż sam wskazał, że wyprowadził się ze wspólnego miejsca zamieszkania we wrześniu 2025 r. Faktycznie jednak już od maja 2025 r., podczas sporadycznych przyjazdów z Anglii w celu kontaktów z dziećmi, nie nocował w miejscu zamieszkania dzieci i nie prowadził z Panią i dziećmi wspólnego gospodarstwa domowego. Jego obecność miała charakter krótkotrwałych wizyt weekendowych.

Obecnie Pani mąż przebywa w kraju. Jego udział w opiece nad dziećmi w 2025 r. ogranicza się wyłącznie do czynności pomocniczych w godzinach porannych i przedpołudniowych. W dni robocze przyjeżdża rano i odprowadza najmłodsze dziecko do przedszkola, a po zakończeniu zajęć w placówkach przebywa z dziećmi jedynie do momentu powrotu Pani z pracy, tj. do około godziny 15:00. Po Pani powrocie z pracy mąż nie sprawuje dalszej opieki nad dziećmi. Od tego momentu to Pani przejmuje pełną, samodzielną opiekę nad dziećmi, aż do wieczora.

Podkreśla Pani, że wskazane czynności wykonywane przez ojca dzieci mają charakter doraźnej pomocy organizacyjnej, wynikającej z Pani aktywności zawodowej i nie stanowią faktycznego, równorzędnego ani naprzemiennego wykonywania władzy rodzicielskiej. Ojciec dzieci nie prowadzi z dziećmi wspólnego gospodarstwa domowego.

Zakres Pani codziennej opieki w 2025 r.

W roku 2025 to Pani faktycznie i nieprzerwanie wykonuje codzienną opiekę nad dziećmi, w szczególności: przygotowuje dzieci do szkoły i przedszkola (ubrania, śniadaniówki, wyprawki), sprawuje opiekę popołudniową i wieczorną, przygotowuje posiłki, pomaga w nauce i odrabianiu lekcji, organizuje i nadzoruje zajęcia dodatkowe (w tym zajęcia na basenie), organizuje wizyty lekarskie, specjalistyczne, terapie i rehabilitację, umawia terminy oraz kupuje leki, utrzymuje stały kontakt ze szkołą i przedszkolem, uczestniczy w zebraniach i rozmowach z nauczycielami, organizuje czas wolny, weekendy, wycieczki oraz wakacje, pierze, prasuje i dba o przygotowanie odzieży oraz rzeczy codziennego użytku.

Dwaj starsi synowie uczęszczają na zajęcia na basenie. Sporadycznie ojciec dzieci odwozi lub przywozi ich z zajęć, jeśli przebywa w kraju. Przygotowanie dzieci do zajęć, organizacja grafików oraz zapewnienie całego potrzebnego wyposażenia spoczywa jednak wyłącznie na Pani.

Koszty utrzymania dzieci w 2025 r.

W roku 2025 to Pani ponosi zasadniczy ciężar finansowy utrzymania dzieci. Pokrywa koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, środków higienicznych, przyborów szkolnych, leczenia, terapii, zajęć dodatkowych, wyjść, wycieczek oraz wypoczynku.

Ojciec dzieci opłaca jedynie koszty mieszkania, którego jest właścicielem. Poza tym całość wydatków związanych z utrzymaniem i wychowaniem dzieci ponosi Pani.

Charakter wykonywanej władzy rodzicielskiej

W roku 2025 to Pani faktycznie, samodzielnie i w sposób ciągły wykonuje władzę rodzicielską w rozumieniu art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podejmuje bieżące decyzje dotyczące zdrowia, edukacji i rozwoju dzieci oraz ponosi ciężar organizacyjny i finansowy ich wychowania.

Ojciec dzieci, mimo formalnego posiadania władzy rodzicielskiej, nie wykonuje jej w sposób faktyczny i ciągły.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

W okresie, którego dotyczy wniosek (roku 2025), podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jest Pani matką trojga małoletnich dzieci: … urodzonego … 2015 r., … urodzonego … 2018 r., … urodzonej … 2022 r.

W roku 2025: synowie uczęszczali do szkoły podstawowej, córka uczęszczała do przedszkola, wszystkie placówki znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W okresie objętym wnioskiem, tj. w roku 2025, pozostawała Pani formalnie w związku małżeńskim, jednak od stycznia 2024 r. pozostaje Pani z mężem w trwałym konflikcie. Na początku 2025 r. złożyła Pani pozew o rozwód – postępowanie jest w toku.

Pani mąż wyprowadził się we wrześniu 2025 r. Jednak od maja 2025 r. przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracuje od 10 lat. Gdy przyjeżdżał raz na jakiś czas do dzieci, ojciec nie spał już w domu.

W całym roku 2025, to Pani wyłącznie faktycznie wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, w szczególności: sprawowała codzienną opiekę, uczestniczyła w procesie wychowawczym, zapewniała opiekę emocjonalną, zdrowotną i edukacyjną, podejmowała bieżące decyzje dotyczące dzieci, ponosiła ciężar organizacyjny i finansowy ich utrzymania. Ojciec dzieci nie sprawował opieki naprzemiennej ani równorzędnej. W 2025 r. ojciec dzieci nie mieszkał z dziećmi, w dni robocze (zazwyczaj od poniedziałku do czwartku) przyjeżdżał rano w celu odprowadzenia najmłodszego dziecka do przedszkola, po zakończeniu zajęć w placówkach przebywał z dziećmi jedynie do momentu powrotu Pani z pracy (po godz. 15:00), nie sprawował opieki popołudniowej, wieczornej ani nocnej, nie uczestniczył w bieżących decyzjach wychowawczych i zdrowotnych. Po powrocie z pracy, to Pani przejmowała pełną opiekę nad dziećmi do końca dnia. Czynności wykonywane przez ojca mają charakter pomocniczy i doraźny i nie stanowią faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej w sposób ciągły.

W całym 2025 r., którego dotyczy wniosek, ojciec małoletnich dzieci nie wykonywał faktycznie w sposób ciągły władzy rodzicielskiej względem dzieci. Faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej, obejmujące codzienną opiekę, wychowanie, podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia, edukacji, rozwoju oraz organizacji życia dzieci, spoczywało wyłącznie na Pani. Ojciec dzieci nie sprawował faktycznej, stałej pieczy nad dziećmi, nie zajmował się ich codziennymi potrzebami bytowymi, zdrowotnymi, edukacyjnymi ani wychowawczymi. Jego udział ograniczał się do sporadycznych, krótkotrwałych czynności pomocniczych, które nie miały charakteru stałego ani decyzyjnego i nie stanowiły faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej.

Podkreśla Pani, że mąż pracuje w Wielkiej Brytanii, nie przyjeżdżał do dzieci regularnie, „wszystko było na Pani głowie”.

W okresie od stycznia 2025 r. do września 2025 r. samodzielnie i wyłącznie wykonywała Pani władzę rodzicielską, w szczególności: sprawowała codzienną, całodobową opiekę nad dziećmi, zapewniała dzieciom wyżywienie, ubrania, środki higieny oraz wszystkie potrzeby bytowe, organizowała i nadzorowała edukację dzieci (kontakty ze szkołą i przedszkolem, zebrania, zajęcia dodatkowe), zapewniała opiekę zdrowotną (wizyty lekarskie, leczenie, terapie, zakup leków), podejmowała samodzielnie decyzje dotyczące wychowania, rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego dzieci, organizowała czas wolny, wypoczynek, wakacje i weekendy, ponosiła praktycznie wszystkie koszty utrzymania dzieci.

Od września 2025 r. do końca 2025 r. zakres Pani odpowiedzialności nie uległ zmianie.

Ojciec dzieci w odpowiedzi na pozew rozwodowy sam wskazał, że wyprowadził się z domu we wrześniu 2025 r., jednak faktycznie już od maja 2025 r., podczas swoich przyjazdów z Anglii, nie zamieszkiwał wspólnie z rodziną i nie nocował w domu. W tym okresie nadal samodzielnie wykonywała Pani pełnię obowiązków rodzicielskich, ponosząc ciężar organizacyjny, wychowawczy i finansowy związany z opieką nad dziećmi.

Obecnie ojciec dzieci przebywa w kraju. W godzinach porannych przyjeżdża i odprowadza najmłodsze dziecko do przedszkola, a następnie pozostaje z dziećmi wyłącznie do momentu powrotu Pani z pracy. Po powrocie z pracy całość opieki nad dziećmi ponownie przejmuje Pani, w tym przygotowanie posiłków, pomoc w nauce, organizacja czasu, kąpiele, usypianie oraz wszystkie obowiązki wychowawcze i decyzyjne. Ojciec czasami zawoził synów na basen.

Powyższe czynności ojca mają charakter doraźnej pomocy, a nie faktycznego, samodzielnego wykonywania władzy rodzicielskiej.

Spotkania ojca z dziećmi nie są do dnia dzisiejszego regularne. Pani mąż praktycznie nie bierze dzieci do siebie w weekendy, w każdy weekend są z Panią i to Pani organizuje im rozrywki.

W marcu 2025 r. złożyła Pani pozew rozwodowy wraz z wnioskiem o zabezpieczenie alimentów na rzecz małoletnich dzieci. Na dzień składania niniejszego uzupełnienia, wniosek o zabezpieczenie alimentów nie został jeszcze rozpoznany przez Sąd, w związku z czym, ojciec dzieci nie łoży obecnie żadnych środków finansowych na ich utrzymanie. Wszystkie bieżące koszty utrzymania dzieci, w tym wyżywienie, odzież, środki higieny, edukację, leczenie oraz organizację życia codziennego, ponosi samodzielnie Pani.

W listopadzie i grudniu 2025 r. Pani mąż zapłacił za obiady w szkole starszych dzieci, od jakiegoś czasu zaczął płacić za przedszkole córki. Wszelkie inne koszty ponosi Pani.

W 2025 r. to Pani faktycznie pobierała świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – tzw. „800+” na każde małoletnie dziecko.

W 2025 r., którego dotyczy wniosek, Pani dzieci nie zostały na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Nie zawarła Pani z ojcem dzieci porozumienia dotyczącego sposobu korzystania z ulgi na dziecko przez każdego z rodziców w 2025 r. obejmującym przedmiotowy wniosek w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienionych w treści wniosku trójki dzieci).

Pani dochody w 2025 r. pochodziły z umowy o pracę.

W 2025 r., którego dotyczy wniosek, osiągnęła Pani dochody opodatkowane wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu umowy o pracę.

W 2025 r. nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

W 2025 r., którego dotyczy wniosek, Pani dzieci nie osiągnęły dochodów.

W 2025 r. w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania:

• przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
• przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2025 r. Pani dzieci nie otrzymywały zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, w szczególności w roku podatkowym 2025, w sytuacji gdy:

• Pani faktycznie i samodzielnie wykonuje codzienną pieczę nad małoletnimi dziećmi, ponosi większość kosztów ich utrzymania, wychowania, leczenia i edukacji, organizuje ich życie codzienne, edukacyjne i zdrowotne,
• ojciec dzieci nie sprawuje stałej, ciągłej opieki nad dziećmi, a jego udział w opiece ma charakter pomocniczy i okazjonalny,
• brak jest prawomocnego orzeczenia sądu regulującego sposób wykonywania władzy rodzicielskiej oraz obowiązek alimentacyjny,

przysługuje Pani prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na każde z małoletnich dzieci za rok podatkowy 2025?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w związku z art. 27f, w szczególności ust. 1, ust. 2, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej za troje dzieci w roku podatkowym 2025, ponieważ faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej oraz ponoszenie ciężaru wychowania i utrzymania dzieci spoczywało wyłącznie na Pani.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1. wykonywał władzę rodzicielską;

2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Natomiast, w myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1. jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Art. 27f ust. 2b ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

W myśl art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1. na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,

2. wstąpiło w związek małżeński.

Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1. osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2. osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

W świetle art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.

W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 25 ustawy Kodeks cywilny:

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Stosownie natomiast do art. 26 ustawy Kodeks cywilny:

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1. odpis aktu urodzenia dziecka;

2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1. stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2. podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską, przysługuje ulga na dzieci małoletnie.

W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Na gruncie art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 96 § 1 ww. Kodeksu:

Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.

Wedle art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Natomiast w art. 106 ww. Kodeksu wskazano, że:

Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte w wyroku orzekającym rozwód, separację bądź unieważnienie małżeństwa, albo ustalającym pochodzenie dziecka.

Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 ww. Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

W myśl art. 107 § 2 ww. Kodeksu:

W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, z uwagi na dobro dziecka, Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.

Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Co istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka nie wypełnia tak rozumianego określenia „wykonywanie władzy rodzicielskiej”. W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.

Stąd, ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.

Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…).”

Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Zatem, samo posiadanie władzy rodzicielskiej (bez jej faktycznego wykonywania), podobnie jak alimentacja nie wystarcza do zastosowania przedmiotowego odliczenia. W sytuacji, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka, nie ma zastosowania zasada, zgodnie z którą przysługującą rodzicom kwotę ulgi na dziecko rodzice dziecka mogą odliczyć w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Sposób podziału ulgi pomiędzy rodziców dziecka jest bowiem zagadnieniem wtórnym wobec samego prawa do ulgi.

W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub dowolnej proporcji przez nich ustalonej, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje rodzice wykonują władzę rodzicielską.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pani matką trojga małoletnich dzieci (dwóch synów i córki). Od wielu lat pozostaje Pani w związku małżeńskim, jednak relacje pomiędzy Panią a mężem uległy trwałemu rozpadowi. Od stycznia 2024 r. pozostaje Pani z mężem w konflikcie, a w marcu 2025 r. złożyła Pani pozew o rozwód. Postępowanie rozwodowe jest w toku. Pani mąż od około 10 lat pracuje za granicą w Wielkiej Brytanii, gdzie w ciągu roku przebywał tam nawet do 10 miesięcy, przyjeżdżając do Polski sporadycznie, niekiedy jedynie na około tydzień co kilka miesięcy. Pani mąż wyprowadził się ze wspólnego miejsca zamieszkania we wrześniu 2025 r. Faktycznie jednak już od maja 2025 r., podczas sporadycznych przyjazdów z Wielkiej Brytanii w celu kontaktów z dziećmi, nie nocował w miejscu zamieszkania dzieci i nie prowadził z Panią i dziećmi wspólnego gospodarstwa domowego. Jego obecność miała charakter krótkotrwałych wizyt weekendowych. W 2025 r. w stosunku do małoletnich dzieci to Pani faktycznie, samodzielnie i w sposób ciągły wykonywała władzę rodzicielską, sprawując nad dziećmi codzienną opiekę i uczestnicząc w procesie wychowawczym, jednocześnie z nimi mieszkając. Pani zajmowała się dziećmi na co dzień, tj. przygotowywała synów do szkoły i córkę do przedszkola (ubrania, śniadaniówki, wyprawki), przygotowywała posiłki, pomagała w nauce i odrabianiu lekcji, organizowała i nadzorowała zajęcia dodatkowe dzieci (w tym zajęcia na basenie), organizowała wizyty lekarskie, specjalistyczne, terapie i rehabilitację, umawiała terminy oraz kupowała leki, utrzymywała stały kontakt ze szkołą i przedszkolem, uczestniczyła w zebraniach i rozmowach z nauczycielami, organizowała dzieciom czas wolny, weekendy, wycieczki oraz wakacje, prała, prasowała i dbała o przygotowanie odzieży oraz rzeczy codziennego użytku. W 2025 r. to Pani ponosiła zasadniczy ciężar finansowy utrzymania dzieci, pokrywała koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, środków higienicznych, przyborów szkolnych, leczenia, terapii, zajęć dodatkowych, wyjść, wycieczek oraz wypoczynku. W 2025 r. ojciec dzieci nie mieszkał z dziećmi, w dni robocze (zazwyczaj od poniedziałku do czwartku) przyjeżdżał rano w celu odprowadzenia najmłodszego dziecka do przedszkola, po zakończeniu zajęć w placówkach przebywał z dziećmi jedynie do momentu powrotu Pani z pracy (po godz. 15:00), nie sprawował opieki popołudniowej, wieczornej ani nocnej, nie uczestniczył w bieżących decyzjach wychowawczych i zdrowotnych. Ojciec czasami zawoził synów na basen. Po powrocie z pracy, to Pani przejmowała pełną opiekę nad dziećmi do końca dnia. Czynności wykonywane przez ojca miały charakter pomocniczy i doraźny i nie stanowiły faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej w sposób ciągły. Faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej, obejmujące codzienną opiekę, wychowanie, podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia, edukacji, rozwoju oraz organizacji życia dzieci, spoczywało wyłącznie na Pani. Ojciec dzieci nie sprawował faktycznej, stałej pieczy nad dziećmi, nie zajmował się ich codziennymi potrzebami bytowymi, zdrowotnymi, edukacyjnymi ani wychowawczymi. Jego udział ograniczał się do sporadycznych, krótkotrwałych czynności pomocniczych, które nie miały charakteru stałego ani decyzyjnego i nie stanowiły faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej.

W okresie od stycznia 2025 r. do września 2025 r. samodzielnie i wyłącznie wykonywała Pani władzę rodzicielską, w szczególności: sprawowała codzienną, całodobową opiekę nad dziećmi, zapewniała dzieciom wyżywienie, ubrania, środki higieny oraz wszystkie potrzeby bytowe, organizowała i nadzorowała edukację dzieci (kontakty ze szkołą i przedszkolem, zebrania, zajęcia dodatkowe), zapewniała opiekę zdrowotną (wizyty lekarskie, leczenie, terapie, zakup leków), podejmowała samodzielnie decyzje dotyczące wychowania, rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego dzieci, organizowała czas wolny, wypoczynek, wakacje i weekendy, ponosiła praktycznie wszystkie koszty utrzymania dzieci. Od września 2025 r. do końca 2025 r. zakres Pani odpowiedzialności nie uległ zmianie. W tym okresie nadal samodzielnie wykonywała Pani pełnię obowiązków rodzicielskich, ponosząc ciężar organizacyjny, wychowawczy i finansowy związany z opieką nad dziećmi. Spotkania ojca z dziećmi nie są do dnia dzisiejszego regularne. Pani mąż praktycznie nie bierze dzieci do siebie w weekendy, w każdy weekend są z Panią i to Pani organizuje im rozrywki. Ojciec dzieci nie łoży obecnie żadnych środków finansowych na utrzymanie dzieci. Wszystkie bieżące koszty utrzymania dzieci, w tym wyżywienie, odzież, środki higieny, edukację, leczenie oraz organizację życia codziennego, ponosi samodzielnie Pani. W listopadzie i grudniu 2025 r. Pani mąż zapłacił za obiady w szkole starszych dzieci, od jakiegoś czasu zaczął płacić za przedszkole córki. Ojciec dzieci opłaca koszty mieszkania, którego jest właścicielem. Poza tym całość wydatków związanych z utrzymaniem i wychowaniem dzieci ponosi Pani.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy m.in. wykonywać władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka, uczącego się w szkołach ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 - w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r., kwotę przysługującej ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w okresie, którego wniosek dotyczy (tj. w 2025 r.), to Pani wykonywała władzę rodzicielską względem małoletnich dzieci (dwóch synów i córki), których miejsce zamieszkania było przy Pani, a między Panią i ojcem dziecka nie było w zakresie omawianej ulgi zawartego porozumienia.

Zatem, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz cytowanych przepisów prawa uznać należy, że skoro w 2025 r. to wyłącznie Pani sprawowała faktycznie stałą władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi, tj. przygotowywała dzieci do szkoły i przedszkola, wspierała w nauce i edukacji szkolnej oraz przedszkolnej, uczestniczyła w zebraniach i rozmowach z nauczycielami, zapewniała wizyty lekarskie i opiekę zdrowotną, podejmowała samodzielnie decyzje dotyczące wychowania, rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego dzieci, ponosiła koszty utrzymania i wydatków związanych z wypoczynkiem dzieci (wycieczki oraz wakacje), organizowała i nadzorowała zajęcia dodatkowe dzieci (w tym zajęcia na basenie), prała, prasowała i przygotowywała posiłki, podczas gdy ojciec dzieci nie wykonywał władzy rodzicielskiej, tj. nie sprawował faktycznej pieczy nad dziećmi i ich majątkiem, nie ponosił kosztów związanych z utrzymaniem i wypoczynkiem dzieci (w listopadzie i grudniu 2025 r. zapłacił za obiady w szkole starszych dzieci i od jakiegoś czasu zaczął płacić za przedszkole córki, opłaca koszty mieszkania, którego jest właścicielem) oraz nie zajmował się ich wychowaniem, a jego kontakty z dziećmi były sporadyczne i nieregularne, to wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczenia za 2025 r., w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty,ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Jednocześnie podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym, niniejsza interpretacja dotyczy Pani, jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.