0111-KDIB1-2.4010.671.2025.1.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(…) Spółka akcyjna (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest polską spółką kapitałową i prowadzi działalność gospodarczą w branży (…), w szczególności polegającą na wytwarzaniu i sprzedaży (…). Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów i posiada status czynnego podatnika VAT. Wyłącznym udziałowcem Wnioskodawcy jest (…) z siedzibą w (…) (…).

Spółka jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (…) („Grupa”), stanowiącej własność państwa (…) i prowadzącej działalność operacyjną w zakresie produkcji i sprzedaży (…). Grupa obecna jest głównie na rynkach państw (…), Polski oraz (…).

Głównym zadaniem Spółki jest wytwarzanie i sprzedaż (…), w tym w ramach zrealizowanego projektu (…), w skład której wchodzi (…) („Projekt”). Projekt zlokalizowany jest ok. (…) wokół (…) w gminie (…), w województwie (…).

Budowa i uruchomienie (…) zakończyło się w 2025 r., a od roku 2024 Spółka wytwarza i sprzedaje (…) w ramach otrzymanej koncesji z dnia (…) 2025 r.

Łączna, bilansowa wartość rzeczowych aktywów trwałych wyniosła około (…) PLN, co jest podstawowym i dominującym składnikiem majątku Spółki. Szacowany okres eksploatacji Projektu wynosi 30 lat, jest więc założeniem długoterminowym.

Wnioskodawca objęty jest systemem pomocy publicznej finansowanej w ramach tzw. mechanizmu aukcyjnego, o którym mowa w art. 69a pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii („ustawa o OZE”). Spółka została bowiem zwycięzcą aukcji organizowanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w ramach której uczestnicy przedstawiają oferty w przedmiocie planowanych zdolności (…).

Spółka jako inwestor poniosła wydatki związane z budową (…), a w związku z osiągnięciem fazy operacyjnej, Spółka ponosi wydatki związane z eksploatacją Projektu, jego utrzymaniem oraz serwisem.

W celu sfinansowania poszczególnych etapów Projektu Spółka pozyskała środki finansowe w postaci pożyczek wewnątrzgrupowych od udziałowca Spółki.

Aktualnie Spółka aktywnie poszukuje zewnętrznych źródeł refinansowania Projektu w postaci kredytów udzielonych przez banki lub inne instytucje finansowe w formule zapewniającej długoterminowe warunki spłaty, które będą ściśle związane z dodatnimi przepływami pieniężnymi generowanymi przez Projekt.

W celu zabezpieczenia odpowiedniego poziomu płynności finansowej, zapewniającego możliwość pokrycia wydatków związanych z bieżącą eksploatacją (…), jak również jej dalszym rozwojem Spółka nie wyklucza konieczności uzyskania dodatkowego finansowania w postaci pożyczek wewnątrzgrupowych zawartych z podmiotami powiązanymi mającymi siedzibę na terenie Unii Europejskiej, lub kolejnych kredytów bankowych.

W związku z uzyskanym i planowanym finansowaniem Spółka poniosła, ponosi oraz będzie ponosiła w przyszłości koszty finansowania dłużnego w postaci m.in.: prowizji, odsetek od udzielonego finansowania, kosztów gwarancji bankowych, kosztów pochodnych instrumentów finansowych zabezpieczających stopę procentową (IRS) oraz pochodnych instrumentów finansowych z zabezpieczeniem kursów walut w ramach udzielonego Spółce finansowania.

Część kosztów finansowania dłużnego poniesionych przez Spółkę, związanych z realizacją Projektu została zaalokowana do wartości początkowej środków trwałych, zgodnie z treścią art. 16g ust. 4 Ustawy CIT do momentu oddania środków trwałych składających się na Projekt do używania i są rozliczane jako koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Koszty finansowania dłużnego dotyczące działalności bieżącej jak również ponoszone po dniu oddania Projektu do używania są w momencie poniesienia/zapłaty zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że:

• Spółka, będąc podmiotem realizującym przedmiotową Inwestycję, podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej (tj. w Polsce),

• wszystkie aktywa trwałe składające się na Inwestycję znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

• koszty finansowania zewnętrznego będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

• dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdyż Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Projekt stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 Ustawy CIT i tym samym, na podstawie art. 15c ust. 8 Ustawy CIT, Spółka ma prawo nie uwzględniać poniesionych i ponoszonych w przyszłości przez Spółkę kosztów finansowania dłużnego w związku finansowaniem uzyskanym na wybudowanie (…) wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej związanej z jej eksploatacją i utrzymaniem oraz dalszym rozwojem przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania dłużnego podlegających ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym [i zdarzeniu przyszłym – przyp. organu] Projekt polegający na wybudowaniu przez Spółkę (…), stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „Ustawa CIT”). Jednocześnie w związku z tym, że Wnioskodawca podlega w całości opodatkowaniu w Polsce, a aktywa, których Projekt dotyczy znajdują się w całości w Polsce jako państwie członkowskim Unii Europejskiej i koszty finansowania dłużnego będą wykazywane przez Spółkę dla celów podatkowych w Polsce, Spółka na podstawie art. 15c ust. 8 Ustawy CIT ma prawo nie uwzględniać kosztów finansowania dłużnego poniesionych i ponoszonych w przyszłości w związku z uzyskanym i przyszłym finansowaniem (m.in. w ramach uzyskanych kredytów bankowych, możliwych pożyczek wewnątrzgrupowych i zewnętrznych) na wybudowanie (…) wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej związanej z jej eksploatacją, utrzymaniem i dalszym rozwojem, przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania dłużnego podlegających ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT.

Budowa (…) w Polsce przyniosła m.in. korzyści w wymiarze środowiskowym (…), społecznym (wpływy z podatków do budżetów samorządowych i państwa, utworzenie nowych miejsc pracy), bezpieczeństwa (…) (…).

Zgodnie z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT, Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot: 1) kwotę 3.000.000,00 zł albo 2) kwotę obliczoną według następującego wzoru: [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%, w którym poszczególne symbole oznaczają:

P – zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po – przychody o charakterze odsetkowym,

K – sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am – odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd – zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

Zgodnie z art. 15c ust. 13 Ustawy CIT, przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego należy rozumieć kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.

Z kolei zgodnie z art. 15c ust. 12 Ustawy CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

Od powyższej normy prawnej nakazującej stosowanie limitu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego ustawodawca wprowadził wyłączenie w art. 15c ust. 8 Ustawy CIT. Zgodnie z tym przepisem, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2. aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

3. koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4. dochody są osiągana w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego [i zdarzenia przyszłego – przyp. organu], Wnioskodawca zrealizował projekt polegający na budowie na terenie Polski (…), a ponadto podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, koszty finansowania dłużnego poniesione w związku z realizacją Projektu oraz jej eksploatacją, utrzymaniem oraz dalszym rozwojem, a także dochody Spółki będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w Polsce, należy uznać, iż przesłanki wskazane w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT zostały spełnione.

Jednocześnie zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym, wobec czego zarówno koszty finansowania dłużnego ponoszone przez Spółkę w związku z wybudowaniem Projektu, jak i te poniesione już po jej wybudowaniu (w tym spłata odsetek od zaciągniętych na ten cel kredytów i pożyczek), na bieżącą działalność operacyjną Projektu należy oceniać analogicznie, jako koszty finansowania długoterminowego Projektu z zakresu infrastruktury publicznej.

Odnosząc się natomiast do samej definicji długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej zawartej w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, zdaniem Spółki, Projekt spełnia warunki uznania go za znaczący składnik aktywów w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, z uwagi na główny cel jej realizacji – stworzenie (…) oraz ze względu na fakt, iż przedmiotowa (…) będzie stanowiła główny element aktywów w bilansie Spółki. Przy czym zaznaczyć należy, iż Spółka zakłada wieloletnie funkcjonowanie (…).

Nadmienić należy, że jedna z decyzji (…), nr (…) wydanych przez Organy Administracji Państwowej – Starostę (…) wprost zawiera w swej treści odniesienie do ustalenia lokalizacji celu publicznego w pozwoleniu na budowę.

Odnosząc się zaś do pojęć infrastruktury oraz ogólnego interesu publicznego zawartych w treści art. 15c ust. 10 ustawy o CIT należy odwołać się do Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 193. str. 1 ze zm.; dalej: „Dyrektywa”). Wskazać bowiem należy, że treść przepisów art. 15c ustawy o CIT odnoszących się do kosztów finansowania dłużnego wynika z ich dostosowania do regulacji zawartych w Dyrektywie, przewidujących restrykcyjne zasady limitowania kosztów inwestycji w przypadku niedostatecznej kapitalizacji (finansowaniu podatników długiem), celem ograniczenia efektu w postaci wykazywania straty podatkowej. Przeciwdziałanie to, na mocy art. 15c ust. 1 ustawy o CIT polega na wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa 30% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów (pomniejszonych o przychody odsetkowe), pomniejszonych o wartość zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym odpisów amortyzacyjnych oraz kosztów finansowania dłużnego nieuwzględnionych w wartości początkowej środka trwałego.

Wyłączenie limitowania kosztów dotyczy finansowania dłużnego długoterminowych projektów z zakresu infrastruktury publicznej, gdyż projekty takie nie stwarzają istotnego ryzyka erozji bazy podatkowej i transferu zysków. I tak zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy, długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Niemniej, jako że ani przepisy Dyrektywy, ani przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia infrastruktury, jak również ogólnego interesu publicznego, należy odwołać należy się do ogólnych zasad wykładni językowej.

I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN pojęcie „infrastruktury” należy rozumieć jako urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego funkcjonowania społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki. Natomiast przez pojęcie „publiczny” zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN należy rozumieć między innymi:

• dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości;

• dostępny lub przeznaczony dla wszystkich.

Zasadnym jest także odniesienie się do Zaleceń dotyczących przeciwdziałania erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków, opublikowanych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (dalej: „OECD”; Raport OECD „Addressing Base Erosion and Profit Shifting”, sporządzony na zlecenie G20, Działanie 4, Aktualizacja z 2016 r. dalej: „Zalecenia OECD”), które to zalecenia zostały przyjęte przez Radę Europejską i stały się podstawą do rozwiązań przyjętych w Dyrektywie ATAD.

W Zaleceniach OECD wyjaśniono, że od zasady limitowania możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego postanowiono odstąpić w przypadku kosztów finansowania zewnętrznego wykorzystywanych na cele inwestycji wykazujących silne powiązanie z sektorem publicznym, które z uwagi na ich specyfikę wykazują wysoki wskaźnik zadłużenia, ale nie powodują ryzyka wystąpienia erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysku. Przesłanką zastosowania powyższego wyłączenia było niewielkie lub zerowe ryzyko w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków w przypadku dopuszczenia możliwości odliczania kosztów finansowania zewnętrznego projektów z zakresu infrastruktury publicznej. W Zaleceniach OECD wskazano, że projektami z zakresu infrastruktury publicznej mogą zostać uznane projekty spełniające poniższe warunki:

• projekt ma charakter długoterminowy (czas trwania inwestycji wynosi powyżej 10 lat), a środki trwałe składające się na projekt nie mogą zostać zbyte wedle swobodnego uznania podmiotu prowadzącego projekt;

• podmiot prowadzący projekt, na gruncie umowy lub innej podstawy prawnej, jest zobowiązany przez jednostkę sektora publicznego lub organizację pożytku publicznego do dostarczania towarów lub usług leżących w ogólnym interesie publicznym, które to zobowiązanie jest przedmiotem szczególnej kontroli lub regulacji;

• wypłata odsetek następuje na rzecz podmiotu trzeciego udzielającego kredytu, który to podmiot może dochodzić zaspokojenia swoich wierzytelności ze środków trwałych składających się na projekt lub z dochodów osiągniętych z przedmiotowego projektu.

Na wykładnię pojęcia ogólnego interesu publicznego, która potwierdza stanowisko Spółki w zakresie generalnego uznania (…) za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 16c ust. 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji zasadności zastosowania do (…) art. 15c ust. 8 ustawy o CIT przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 16c ust. 1 ustawy o CIT, którą należy wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów, zwrócił również uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. III SA/Wa 2560/22, zgodnie z którym, cyt: „Podnieść należy, że prawodawca podkreśla, że mają to być projekty z „zakresu” co uprawnia do twierdzenia o szerokim określeniu kategorii projektów inwestycyjnych w tym zakresie. Warte odnotowania jest także to, że mają to być projekty długoterminowe. Zatem projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów. Istotne jest także to, że o tym czy dany projekt inwestycyjny spełnia przesłanki określone w wyłączeniu z limitowania kosztów decyduje zapewne w oparciu o obiektywne opinie dane państwo członkowskie. To państwo członkowskie określa czy dany projekt uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Stwierdzić należy, że pojęcie „interesu publicznego” to, m.in., jedna z najważniejszych klauzul generalnych jaką posługuje się system prawny. Klauzule generalne w systemie prawa to zwroty niedookreślone, których celem jest zapewnienie elastyczności w stosowaniu przepisów prawnych. Przed przystąpieniem do próby przedstawienia definicji pojęcia interesu publicznego należy odwołać się do, m.in., orzecznictwa sądowego. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonującego wykładni, m.in., pojęcia „interesu publicznego” (por. wyrok z 2 grudnia 2014 r., sygn. akt: II FSK 71/13) pojęcie „interesu publicznego” to klauzula generalna, która w kontekście indywidualnej sprawy winna być poddana stosownej wykładni. Wymagania interesu publicznego muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. (...) Przy wykładni interesu publicznego należy uwzględniać respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, np. bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zważywszy powyższe projekt będący w ogólnym interesie publicznym w rozumieniu art. 16c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny dla całego społeczeństwa i gospodarki zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii elektrycznej (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie w sprawie III SA/Wa 2493/18)”.

Podobne konstatacje poczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 30 czerwca 2022 r. o sygn. I SA/Kr 427/22, zgodnie z którym cyt: „W ocenie Sądu, przez infrastrukturę publiczną należy rozumieć zbiór instytucji, obiektów, czy urządzeń stanowiących podstawę do właściwego funkcjonowania bądź rozwoju danego systemu gospodarczego. Szerzej określając, jest to kompleks urządzeń użyteczności publicznej, niezbędny do zapewnienia należytego funkcjonowania gospodarki narodowej i życia ludności, odpowiednio rozmieszczony w przestrzeni (Kupiec i in. "Gospodarka Przestrzenna Infrastruktura Ekonomiczna" Uniwersytet w Białymstoku, 2006). Pojęcie infrastruktury zostało podobnie zdefiniowane przez A. Ginsberta-Geberta ("Ekonomiczne i socjologiczne problemy ochrony środowiska" praca zbiorowa Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986), który poza wymienieniem takich cech, jak: podstawowe instytucje niezbędne do funkcjonowania gospodarki czy związanie z terenem bazy materialnej, wskazuje także o konieczności wyposażenia terenu, zarówno w niezbędne urządzenia techniczne, jak i urządzenia społeczne, socjalne i instytucje kultury. Wskazuje tym samym, że infrastruktura stanowi odrębną kategorię ekonomiczną złożoną z infrastruktury technicznej i społecznej”.

Jednocześnie, odnosząc się do spełnienia przez Projekt kryterium ogólnego interesu publicznego należy wskazać, że:

• celem budowy (…) była, jest i będzie produkcja (…), która następnie dostarczana do finalnego odbiorcy zaspokoi jedną z podstawowych potrzeb społecznych;

• (…) przyznał Spółce pomoc publiczną w postaci kontraktu różnicowego dla realizowanego Projektu, a kontrakty takie przyznawane są projektom przyczyniającym się do transformacji Polski w kierunku gospodarki niskoemisyjnej;

• budowa (…) wpisuje się w założenia zatwierdzonej przez Radę Ministrów „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.”, w której prognozuje się wzrost udziału Odnawialnych Źródeł Energii (OZE) w końcowym zużyciu energii do co najmniej 23% energii brutto, przy czym nie mniej niż 32% w elektroenergetyce (głównie energia wiatrowa i energia pochodząca z fotowoltaiki).

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje analogiczne potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności:

• w interpretacji indywidualnej z 6 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.422.2023.1.MF, zgodnie z którą, cyt: „Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, do nieuwzględniania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 16c ust. 1 ustawy o CIT, kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów bankowych, pożyczek od podmiotów powiązanych oraz innych źródeł wykorzystywanych do sfinansowania Inwestycji oraz do działalności operacyjnej”;

• w interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.419.2023.1.AP, zgodnie z którą, cyt: „realizacja Inwestycji polegająca na budowie Y, która – jak wskazano w opisie sprawy spełnia definicję Y w rozumieniu ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w (...) farmach wiatrowych, może być uznana za realizację celu publicznego” oraz

• w interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.418.2023.1.AP.

Reasumując powyższe, w ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, iż (…), która będzie wykorzystywana do produkcji (…) z wykorzystaniem (…) spełnia przesłanki uznania jej za projekt będący w ogólnym interesie publicznym, a w konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, do nieuwzględniania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów bankowych, pożyczek od podmiotów powiązanych oraz innych źródeł wykorzystywanych do sfinansowania Projektu oraz do działalności operacyjnej, polegającej na późniejszej eksploatacji (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowe