0111-KDIB2-2.4015.117.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych należnych spadkodawcy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(...) 2020 r. zmarła A.A. - Pani matka. A.A. pozostawiła testament, który (...) 2021 r. został otwarty i ogłoszony przez notariusz (…). Zgodnie z rozporządzeniem testamentowym do spadku powołani zostali: B.B. (córka) w udziale w wysokości 1/3 w spadku, Pani (córka) w udziale w wysokości 1/3 w spadku, C.C. (wnuk) w udziale w wysokości 1/6 w spadku, D.D. (wnuk) w udziale w wysokości 1/6 w spadku. W tym samym dniu, tj. (...) 2021 r. został sporządzony Akt Poświadczenia Dziedziczenia. Na podstawie tego dokumentu wszyscy Spadkobiercy, każdy we własnym imieniu, złożyli w obowiązującym terminie wynikającym z art. 4a ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn zgłoszenie SD-Z2. W zgłoszeniu ujęte zostały wszystkie znane Państwu ówcześnie składniki majątkowe spadku, tj. lokal mieszkalny oraz garaż.

A.A. w styczniu i marcu 2016 r. wpłaciła łącznie kwotę (...) USD na rzecz firmy (…), w dalszej części zwaną A, w ramach programu działającego na zasadzie „revenue sharing”. W (...) 2016 r. amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) oskarżyła firmę A i jej właściciela o prowadzenie piramidy finansowej, a następnie wszczęła proces upadłościowy. Nastąpiła blokada środków finansowych wszystkim uczestnikom programu. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Okręgu (…). Tym samym A.A. stała się wierzycielem. W dniu (...) 2020 r. drogą mailową otrzymała informację, że poprzez wskazany w mailu portal dystrybucyjny może złożyć roszczenie, co też uczyniła.

(...) 2024 r., już po śmierci A.A., nadeszła informacja o zmniejszonej propozycji wypłaty, tj. (...) USD, wynikającej z podziału dystrybucyjnego ustanowionego przez Sąd. W imieniu i za jednogłośną zgodą spadkobierców dalej Pani prowadziła sprawę odzyskania pieniędzy. W kolejnym wniosku wskazała Pani siebie jako osobę trzecią do otrzymania płatności. W międzyczasie ((...) 2025 r.) Sąd przesłał zawiadomienie o zatwierdzeniu zmienionego planu dystrybucji, w którym uznano roszczenie w pełnej wysokości, tj. (...) USD. (...) 2025 r. nałożono na Panią obowiązek wypełnienia nowego formularza ze swoimi danymi i przesłanie go pośrednictwem portalu dystrybucyjnego, co też Pani uczyniła dołączając Akt Poświadczenia Dziedziczenia. Sąd nie zażądał dodatkowych dokumentów, ani nie wezwał spadkobierców do złożenia roszczenia w części przypadającej na każdego z nich. (...) 2026 r., drogą mailową, otrzymała Pani odpowiedź, że informacje o dystrybucji środków pieniężnych złożone przez Panią przez portal dystrybucyjny zostały sprawdzone i zatwierdzone oraz że roszczenie ma charakter spadkowy.

(...) 2026 r. na Pani konto osobiste prowadzone przez mBank wpłynął przelew na kwotę w PLN (...), którego nadawcą jest (…). Powyższa kwota stanowi równowartość (...) USA po kursie (...) USD/PLN. Jednocześnie nadmienia Pani, że otrzymane środki pieniężne w całości pozostają na Pani koncie bankowym, do czasu otrzymania indywidualnej interpretacji podatkowej w powyższym zakresie.

Pytania

1. Czy w zaistniałej sytuacji należy przyjąć, że zastosowanie ma art. 4a ust. 4 pkt 1) ustawy o podatku od spadków i darowizn?

2. Czy wobec powyższego otrzymane środki pieniężne w kwocie (...) PLN wchodzą do masy spadkowej po A.A. i spadkobiercy nie mają obowiązku podatkowego z tego tytułu?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1 Pani zdaniem, zastosowanie tu znajdzie art. 4a ust. 4 pkt 1) ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z nim „Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: 1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 (…)” Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego: „Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku”, a ten otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 924 kc). Nabycie spadku nastąpiło z dniem śmierci A.A., tj. 15 października 2020 r., informację o uznaniu roszczenia, jego wysokości oraz wypłacie pieniędzy uzyskała Pani drogą mailową 18 lutego 2026 r., przelew bankowy zaksięgowano 23 lutego 2026 r.

Ad. 2 Pani zdaniem, środki otrzymane przez Panią przelewem w kwocie (...) PLN należne były A.A., która przelała je na konto A ze swojego majątku osobistego, a po jej śmierci, weszły do masy spadkowej. Środki te należy podzielić między spadkobierców w przypadających na nich udziałach. I tak Pani (1/3) – (...) PLN, B.B. (1/3) – (...) PLN, C.C. (1/6) – (...) PLN oraz D.D. (1/6) – (...) PLN. Biorąc pod uwagę, że wypłata nastąpiła po 5 latach od śmierci spadkodawcy, zastosowanie tutaj ma art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w obowiązującej treści.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Zgodnie natomiast z art. 2 ww. ustawy:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast stosownie do przepisu art. 925 ww. ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do treści art. 1025 § 1 i 2 ww. ustawy:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.

Tym samym, prawomocne postanowienie sądu lub akt poświadczenia dziedziczenia mają charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę. Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Z powołanych wyżej artykułów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzą prawa i obowiązki, ale także uzasadnione prawnie nadzieje na nabycie prawa – istniejące w dacie nabycia spadku. Prawa majątkowe są składnikiem masy spadkowej dającym nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o ich dochodzenie.

Do praw majątkowych zalicza się prawa rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste, prawa rzeczowe ograniczone), wierzytelności, prawa na dobrach niematerialnych o charakterze majątkowym oraz prawa rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do świadczeń alimentacyjnych).

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy:

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Zatem datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje – co do zasady – z datą uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Art. 8 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9637 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ww. ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia, kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 podatku od spadków i darowizn:

Przy ustalaniu wysokości podatku przyjmuje się kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 i w art. 9 ust. 1 oraz skale podatkowe określone w ust. 1 obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 4.

Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje także zwolnienie dla najbliższej rodziny, które określone jest w art. 4a tej ustawy.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku do spadków i darowizn:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

W myśl art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

W myśl art. 4a ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1.

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz. U. poz. 2060).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 15 października 2020 r. zmarła Pani matka. Na podstawie testamentu nabyła Pani udział 1/3 w spadku. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego 5 lutego 2021 r., wszyscy spadkobiercy złożyli w obowiązującym terminie wynikającym z art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn zgłoszenie SD-Z2. W zgłoszeniu zostały wykazane wszystkie znane spadkobiercom ówcześnie składniki spadku, tj. lokal mieszkalny oraz garaż. W 2016 r. Pani matka wpłaciła na rzecz firmy A środki pieniężne. W związku ze wszczętym procesem upadłościowym wobec ww. firmy, Pani matka jako wierzyciel tej firmy złożyła roszczenie w celu odzyskania wpłaconych pieniędzy. Postępowanie było prowadzone przed sądem w Stanach Zjednoczonych. Po śmierci Pani matki, to Pani dalej prowadziła sprawę odzyskania pieniędzy. W dniu 23 lutego 2026 r. otrzymała Pani przelewem środki pieniężne.

Pani zdaniem otrzymane środki pieniężne wchodzą do masy spadkowej i ze względu na art. 4a ust. 4 pkt 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie ma Pani obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Z Pani stanowiskiem nie można się zgodzić.

Po pierwsze, mając na uwadze obowiązujące uregulowania prawne oraz przedstawiony stan faktyczny, należy wyjaśnić, że w skład spadku, który Pani nabyła, weszło roszczenie względem firmy A o wypłatę wpłaconych przez Pani matkę środków pieniężnych. Roszczenie względem firmy A zgłosiła Pani matka, a po jej śmierci weszło ono do masy spadkowej. Przedmiotem spadku było więc prawo majątkowe – roszczenie o wypłatę wierzytelności. Nabycie w spadku roszczenia o wypłatę środków z tytułu posiadanej przez Pani matkę wierzytelności podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Roszczenie o wypłatę środków jest prawem majątkowym, które nabyte tytułem dziedziczenia (spadku) wchodzi do masy spadkowej i podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Roszczenie to powstało bowiem już za życia spadkodawcy i z uwagi na fakt, że do chwili jego śmierci nie zostało zaspokojone, weszło do masy spadkowej i jako takie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. W niniejszej sprawie należy bowiem odróżnić otrzymanie konkretnej kwoty pieniężnej wynikającej z danego prawa majątkowego (realizacja roszczenia) od samego nabycia prawa majątkowego (nabycia roszczenia).

Realizacja roszczenia czyli sama wypłata środków pieniężnych nie rodzi dla Pani obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, bowiem jak wyżej wskazano, tytułem spadku po matce nabyła Pani jedynie roszczenie o wypłatę ww. środków pieniężnych, które to roszczenie jako nabycie prawa majątkowego podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Samo otrzymanie wypłaty wynikającej z wierzytelności (będące realizacją ww. roszczenia) nie podlega zatem ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie ma więc znaczenia czy wypłacone środki mieszczą się w kwocie wolnej, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ponieważ środki otrzymane w wyniku realizacji roszczenia – wbrew Pani twierdzeniu – nie wchodzą do masy spadkowej, tym samym zdarzenie to jest obojętne podatkowo na gruncie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegało natomiast nabycie roszczenia o wypłatę środków pieniężnych, które stanowiło składnik masy spadkowej po Pani matce. Datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku lub jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, z chwilą sporządzenia pisma. Roszczenie, które przejęła Pani po matce (jego wartość), łącznie z udziałem w lokalu mieszkalnym oraz w garażu podlegało – co do zasady – opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Tym samym, mimo że nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn w związku z otrzymaniem środków pieniężnych, które należne były Pani matce, to Pani stanowiska w tym zakresie nie można było uznać za prawidłowe. Brak opodatkowania w podatku od spadków i darowizn nie wynika bowiem z faktu zastosowania art. 4a ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, lecz z faktu, że sama wypłata środków pieniężnych tytułem realizacji roszczenia przysługującego spadkodawcy nie jest w świetle ustawy o podatku od spadków i darowizn czynnością podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. Do masy spadkowej weszło roszczenie o wypłatę środków pieniężnych a nie otrzymane w wyniku uznania roszczenia środki pieniężne.

Dodatkowe informacje

Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pani. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do powyższego, jeżeli pozostali spadkobiercy chcieliby również otrzymać interpretację indywidualną, to powinni złożyć odrębne wnioski i uiścić wymaganą opłatę.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.