0115-KDIT1-2.4012.100.2017.1.AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 21 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z realizacją operacji pn. „Zagospodarowanie na cele rekreacyjne terenu ….” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z realizacją operacji pn. „Zagospodarowanie na cele rekreacyjne terenu….”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Złożyła wniosek na realizację operacji pn. „Zagospodarowanie na cele rekreacyjne terenu ….”. Gmina zamierza wnioskować o przyznanie pomocy na operację w ramach (…). Operacja będzie polegała na budowie dwóch altan rekreacyjnych na działce Gminy w celu udostępniania jej mieszkańcom miejscowości L. oraz turystom. Celem ogólnym jest poprawa jakości życia mieszkańców poprzez podniesienie jakości i zwiększenie dostępności infrastruktury społecznej, kulturalnej, sportowej, turystycznej i rekreacyjnej związanej z ochroną środowiska, dostosowaniem infrastruktury do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz poprawa bezpieczeństwa i estetyka przestrzeni.

Finansowanie przedsięwzięcia będzie ze środków publicznych i środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w wysokości 63,63% kosztów kwalifikowanych operacji.

Dzięki realizacji operacji zwiększy się oferta rekreacyjna, a tym samym turystyczna Gminy. Planowany obiekt będzie ogólnodostępny, a za korzystanie z niego nie będą pobierane opłaty, będzie służył wszystkim mieszkańcom Gminy, a także pozytywnie wpływał na grupy defaworyzowane, zidentyfikowane w LSR, przede wszystkim na osoby bezrobotne, dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnymi oraz nauczycieli. Nowe altany będą służyły m. in. prezentacji lokalnych zespołów muzycznych, zespołów tanecznych, efektów zajęć pozalekcyjnych.

Zgodnie ze złożonym przez Gminę oświadczeniem o braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług, podatek ten został zaliczony do kosztów kwalifikowanych operacji. Po zakończeniu budowy altan zamiarem Gminy jest ich nieodpłatne przekazanie Miejsko-Gminnemu Ośrodkowi Kultury (samorządowa osoba prawna) na potrzeby związane z jego ustawową i statutową działalnością. Planowana inwestycja stanowi realizację zadań własnych Gminy w zakresie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), tj. sprawy w zakresie kultury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z planowaną inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego art. 15 ust. 6 oraz art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji. Planowana inwestycja nie będzie wykorzystywana na cele związane z czynnościami opodatkowanymi - art. 86 ust. 1 ustawy. Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy, Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Gmina planując budowę altan, nie będzie pobierała opłat za ich udostępnianie, ponieważ realizuje w tym zakresie zadania własne służące zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.