0113-KDIPT1-2.4012.1131.2025.3.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej prawa użytkowania wieczystego zabudowanych działek nr 1 i nr 2. Uzupełnił go Pan pismami z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 18 grudnia 2025 r.) oraz z 16 stycznia 2026 r. (wpływ 23 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W związku z egzekucją nieruchomości w sprawie … z dnia 03.01.2024 rok państwa …. została zajęta posesja zakupiona przez dłużników dnia 12.11.1997 roku rep. A (załącznik nr 1-akt zakupu nieruchomości wraz z gruntem) …. numer KW …. na łączną kwotę 62.555,30 zł. W skład wchodzi grunt oddany w użytkowanie wieczyste i budynki (zajęcie komornicze księga wieczysta nr …) stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, budowle i urządzenia których wartość na tamtą chwile wynosiła 11.615.00 w tym podatek VAT 2.555.30,00 zł. Ponadto, grunt wieczyste użytkowanie w kwocie 48.385,00 zł. Oświadczyli w tym akcie, że grunt (który jest wieczyście użytkowany do dnia 12.04.2093 rok) budynki i budowle i urządzenia kupują do majątku dorobkowego. Cała cena w kwocie 62.555,30 zł została zapłacona zbywającemu z kredytu bankowego, udzielonego nabywcom przez Bank .... Ponadto użytkowanie wieczyste jest do dnia 12.04.2093 roku.

Działki nr 1, 2 o łącznym obszarze 3,9776 ha mają odrębną księgę wieczystą i obecnie będą wystawione na licytacji do sprzedania. Należność dłużników wynosi 400.000,00 zł plus odsetki 24.010,96, dalsze odsetki od 04.01.2024 po 131,68 zł dziennie od 04.01.2024 roku, koszty procesu 20.956,57 zł, koszty zastępstwa w procesie 20.956,57 zł, koszty zastępstwa w egzekucji 5.400,00 zł. Ponadto oświadczyli, że nie pamiętają czy kwota VAT w wysokości 2.555,30 została odliczona od podatku VAT-7, gdyż nie posiadają dokumentacji z tego okresu, lecz przypuszczają, że podatek VAT został odliczony co stanowi 22% od kwoty 11.615 zł, czyli 2.555,30 zł (załącznik nr 2). Ponadto oświadczyli, że budynki nie były remontowane ani ulepszane prze ostatnie lata.

Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie nieruchomość zabudowana składająca się z działek nr 1 i nr 2. Na wymienionych działkach znajdują się tylko budynki. Były posadowione na działkach przed ich zakupem przez Dłużnika ..... Na Działkach znajdują się tylko obiekty stanowiące własność dłużników. Dłużnicy obecnie nie prowadzą działalności gospodarczej, Pan ... prowadził działalność gospodarczą pod firmą ..., "... NIP .... Działalność gospodarcza jest zamknięta. Dłużnik nie jest podatnikiem VAT od przynajmniej 5 lat. Dokładniejszej informacji komornik nie był w stanie uzyskać, mimo podjętych czynności. Dłużnicy nie są czynnymi podatnikami podatku VAT, komornik nie ma wiedzy w roku 1997 podatnikiem był .... Dłużnik nie jest podatnikiem VAT od przynajmniej 5 lat. Dokładniejszej informacji komornik nie był w stanie uzyskać, mimo podjętych czynności. Nieruchomość w momencie sprzedaży będzie stanowiła własność dłużników w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej.

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 1:

- budynek o nr ewid. A, budynek w zabudowie zespolonej, wybudowany najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., parterowe, niepodpiwniczone. Budynek A usytuowany na działce nr 1. Konstrukcja obiektu murowana, brak stolarki drzwiowej. Budynki wyposażone były w instalację elektryczną - stan instalacji nieznany. Budynki o dużym stopniu zużycia i dewastacji. Budynek nr ewidencji A wolnostojący o powierzchni ok. 27 m2

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 2:

- budynek o nr ewid. B - budynek biurowo-warsztatowy z częścią socjalną. Budynek dwubryłowy wybudowany najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., częściowo zmodernizowany i rozbudowany w latach późniejszych. Łączna powierzchnia zabudowy obiektu wynosi ok. 717 m2,

- budynek o nr ewid. C - portiernia, budynek wolnostojący o powierzchni 17 m2, budynek o dużym stopniu zużycia i dewastacji,

- budynki o nr ewid. D i E. Budynki w zabudowie zespolonej, wybudowane najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., parterowe, niepodpiwniczone. Konstrukcja obiektów murowana, dach jednospadowy pokryty blachą trapezową z dużymi ubytkami, odkształceniami, stolarka okienna i drzwiowa niekompletna. Budynek wyposażony był w instalację elektryczną - stan instalacji nieznany. Budynek o dużym stopniu zużycia i dewastacji. Przed budynkiem podziemne zbiorniki najprawdopodobniej pozostałości po zakładowej stacji paliw. Budynek nr ewidencji D wolnostojący o powierzchni ok. 26 m2, budynek nr ewidencji E wolnostojący o powierzchni ok. 52 m2,

- budynek o nr ewid. D, budynek w zabudowie wolnostojącej, usytuowany na placu składowym, wybudowany najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., 2-kondygnacyjny, niepodpiwniczony o powierzchni ok. 28 m2. Budynek o dużym stopniu zużycia i dewastacji.

- budynek o nr ewid. E, obiekt wolnostojący w stanie do rozbiórki, o powierzchni ok. 27 m2, brak stropu, pokrycia dachowego i części ścian. Obiekt wyposażony był w instalacje elektryczną.

Budynki o nr ewid. A i F, budynki w zabudowie zespolonej, wybudowane najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., parterowe, niepodpiwniczone. Budynek A usytuowany na działce nr 1. Konstrukcja obiektów murowana, brak stolarki drzwiowej oraz pokrycia dachu nad częścią budynku o nr ewid. F. Budynki wyposażone były w instalację elektryczną - stan instalacji nieznany. Budynki o dużym stopniu zużycia i dewastacji. Budynek nr ewidencji A wolnostojący o powierzchni ok. 27 m2, budynek nr ewidencji F wolnostojący o powierzchni ok. 18 m2.

Mimo podjętych czynności, komornik nie ma wiedzy do jakich czynności każdy z dłużników (bądź wspólnie) wykorzystywał, (użytkowali) ww. nieruchomość, będącą przedmiotem licytacyjnej sprzedaży, przez cały okres jej posiadania (w szczególności czy była to działalność opodatkowana podatkiem VAT czy wyłącznie zwolniona z opodatkowania bądź niepodlegająca opodatkowaniu). Jeśli dłużnicy wykorzystywali ww. zabudowaną nieruchomość wyłącznie na cele mimo podjętych czynności, komornik nie ma wiedzy do jakich czynności każdy z dłużników (bądź wspólnie) wykorzystywał (użytkowali) ww. nieruchomość, będącą przedmiotem licytacyjnej sprzedaży, przez cały okres jej posiadania (w szczególności czy była to działalność opodatkowana podatkiem VAT czy wyłącznie zwolniona z opodatkowania bądź niepodlegająca opodatkowaniu). Komornik nie wie na jakie cele dłużnicy wykorzystywali ww. zabudowaną nieruchomość.

Ponadto, na pytania zadane w wezwaniu udzielił Pan następujących odpowiedzi:

1. Czy Dłużniczka była kiedykolwiek zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, proszę wskazać od kiedy (dzień miesiąc rok) oraz w związku z wykonywaniem jakich czynności dokonała tej rejestracji.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

2. Czy Dłużniczka prowadziła działalność gospodarczą? Jeśli tak, to proszę wskazać od kiedy (dzień, miesiąc i rok) i w jakim zakresie?

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

3. Proszę doprecyzować w jakim celu Dłużnik oraz Dłużniczka zakupili zabudowane działki nr 1 i 2? Odpowiedzi należy udzielić oddzielenie dla każdej z ww. działek oraz odrębnie w stosunku do Dłużnika i do Dłużniczki.

Odp. Działka nr 1 została przeznaczona przez Dłużniczkę do celów prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą ... "..." z siedzibą w ..., przy ul. ... nr ... NIP .... Działka nr 2 została przeznaczona przez Dłużniczkę do celów prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą ... "..." z siedzibą w ..., przy ul. ... nr ... NIP ....

Działka nr 1 została przeznaczona przez Dłużnika do celów prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą ... "..." z siedzibą w ..., przy ul. ... nr ... NIP .... Działka nr 2 została przeznaczona przez Dłużnika do celów prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą ... "..." z siedzibą w ..., przy ul. ... nr ... NIP ....

4. Do jakich konkretnie celów była wykorzystywana przez Dłużnika oraz przez Dłużniczkę zabudowana działka nr 1 w całym okresie posiadania? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

5. Do jakich konkretnie celów była wykorzystywana przez Dłużnika oraz przez Dłużniczkę zabudowana działka nr 2 w całym okresie posiadania? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

6. Do jakich konkretnie celów były wykorzystywane przez Dłużnika oraz przez Dłużniczkę budynki posadowione na działce nr 1 w całym okresie posiadania? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

7. Do jakich konkretnie celów były wykorzystywane przez Dłużnika oraz przez Dłużniczkę budynki posadowione na działce nr 2 w całym okresie posiadania? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

8. Czy zabudowane działki nr 1 i 2 były kiedykolwiek udostępniane innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy? Jeżeli tak to należy wskazać:

a) datę zawarcia ww. umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy?

b) na jaki okres była zawarta ww. umowa?

c) kto był stroną umowy, tj. wyłącznie Dłużnik, wyłącznie Dłużniczka, czy też oboje Dłużników?

d) czy umowa miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny? Jeśli umowa miała charakter odpłatny to jaka była kwota czynszu z tytułu ww. umowy oraz kto odprowadzał należne podatki (Dłużnik czy Dłużniczka)?

Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do każdej z ww. działek.

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

9. Od jakiego podmiotu zostały zakupione zabudowane działki nr 1 i 2 (proszę podać nazwę tego podmiotu)?

Odp. Działka 1 i działka 2 została nabyta od Bernarda Walkowiak Likwidatora wpisanego do rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w ... pod numerem ….

10. Czy nabycie zabudowanych działek nr 1 i 2 było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług?

Odp. Zgodnie z oświadczeniem dłużników od budynków i budowli od kwoty 11.615,00 zł został opłacony podatek VAT-7 w wysokości 2.555,30 zł. Dłużnicy nie pamiętają czy ww. kwota została odliczona od podatku VAT-7, nie posiadają dokumentacji z tamtego okresu, w tym faktury. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan innej wiedzy.

11. Czy z tytułu nabycia ww. zabudowanych działek przysługiwało Dłużnikowi i Dłużniczce prawo do odliczenia podatku naliczonego (jeżeli nie, to proszę wskazać z jakiego powodu)? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

Odp. Tak.

12. W związku z informacją:

(…) budynek o nr ewid. B - budynek biurowo-warsztatowy z częścią socjalną. Budynek dwubryłowy wybudowany najprawdopodobniej w latach 70-tych uw., częściowo zmodernizowany i rozbudowany w latach późniejszych (…).

proszę wskazać:

a) kiedy miały miejsce ww. ulepszenia, tj. modernizacja i rozbudowa (należy wskazać datę)?

Odp. Dokładnego okresu mimo podjętych czynności komornik nie może wskazać. Dobudowa, miała miejsce przed 2019 rokiem.

b) czy wartość wydatków na ww. ulepszenia budynku o nr ewid. B w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww. budynku? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

· czy w stosunku do tych wydatków Dłużnikowi i Dłużniczce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do Dłużnika i w stosunku do Dłużniczki.

· kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania budynku po jego ulepszeniu?

· czy po ulepszeniu budynku miało miejsce pierwsze zasiedlenie? jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budynku po ulepszeniu, to proszę wskazać kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?

· czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku po ulepszeniu a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

Odp. Nie stanowiły przynajmniej 30 procent wartości początkowej.

13. Czy poszczególne budynki, wymienione w opisie sprawy, znajdujące się na działkach nr 1 i 2 będą spełniały na dzień planowanej egzekucji definicję budynku w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do każdego budynku wskazanego w opisie sprawy przyporządkowując go do nr działki, na której jest posadowiony.

Odp.

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 1:

- Budynek o nr ewid. A – tak,

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 2:- Budynek o nr ewid. B – tak,

- Budynek o nr ewid. C – tak,

- Budynek o nr ewid. D – tak,

- Budynek o nr ewid.E – tak,

- Budynek o nr ewid. D – tak,

- Budynek o nr ewid. H – tak,

- Budynki o nr ewid. A – nie brak pokrycia dachowego, w stanie rozbiórki,

- Budynek o nr ewid. E – nie brak pokrycia dachowego, w stanie rozbiórki,

- Budynek o nr ewid. F – nie brak pokrycia dachowego, w stanie rozbiórki.

14. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) poszczególnych budynków wymienionych w opisie sprawy, znajdujących się na działkach nr 1 i 2 a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie w stosunku do każdego budynku wskazanego w opisie sprawy przyporządkowując go do nr działki, na której jest posadowiony.

Odp.

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 1:

-Budynek o nr ewid. A – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Budynki, budowle oraz ich części znajdujące się na działce 2:

- Budynek o nr ewid. B – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. C – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. D – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. E – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. D – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. H – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynki o nr ewid. A – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. E – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

- Budynek o nr ewid. F – tak upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

15. W związku z informacją:

Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie nieruchomość zabudowana składająca się z działek nr 1 i nr 2. Na wymienionych działkach znajdują się tylko budynki. (…) budynki o nr ewid. D i E. (…) Przed budynkiem podziemne zbiorniki najprawdopodobniej pozostałości po zakładowej stacji paliw.

proszę doprecyzować:

a) czy podziemne zbiorniki są budynkiem lub budowlą lub urządzeniem budowlanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.)?

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

b) czy podziemne zbiorniki są trwale związane z gruntem?

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

c) czy i kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. podziemnych zbiorników w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług?

Odp. Mimo podjętych czynności, nie ma Pan takiej wiedzy.

d) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. podziemnych zbiorników a ich planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

Odp. Tak.

Pytania

Czy od wartości sprzedanej nieruchomości o numerze księgi wieczystej … od budynków i budowli będzie naliczany podatek VAT?

Czy od sprzedanych działek 1 i 2 objętych księgą wieczystą … należy odprowadzić podatek VAT? (pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pana stanowisko w sprawie

W mniemaniu komornika nie, gdyż od zakupu minęło ponad 5 lat.

Zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Natomiast w przypadku tych dłużników okres ten wynosi 28 lat w związku z powyższym komornik nie powinien doliczać podatku VAT od budynków i budowli na licytacji komorniczej nieruchomości.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że w Pana ocenie nie, bo spełnione zostały warunki zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług. W związku z czym nie powinien Pan odprowadzić podatku VAT po sprzedaży nieruchomości na licytacji komorniczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku jest zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel:

6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt, prawo wieczystego użytkowania gruntów, budynki czy budowle lub ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.)

Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku VAT.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy Dłużnik/Dłużniczka – właściciel lub współwłaściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności jest to, czy wskazanych we wniosku Dłużników należy uznać za podatników podatku VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości. W przypadku uznania Dłużników lub jednego z Dłużników za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości w następnej kolejności należy rozstrzygnąć, czy sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu bądź zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

Z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że Dłużnik i Dłużniczka zakupili prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i 2 wraz ze znajdującymi się zabudowaniami do majątku dorobkowego. Ww. działki zostały przeznaczone przez Dłużników do celów prowadzenia działalności gospodarczej należącej do Dłużnika pod firmą ... "..." z siedzibą w .... Ponadto z opisu sprawy wynika, że nie ma Pan wiedzy czy Dłużniczka była kiedykolwiek zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz czy prowadziła działalność gospodarczą. Jednocześnie wskazał Pan, że Dłużniczka przeznaczyła ww. działki na cele działalności gospodarczej Dłużnika. Ponadto z okoliczności sprawy nie wynika, aby przedmiotowe składniki majątkowe były wykorzystywane w celach prywatnych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie nabycie prawa wieczystego użytkowania działek nr 1 i 2 wraz z zabudowaniami nastąpiło w ramach istniejącej współwłasności małżeńskiej z przeznaczaniem ich wykorzystywania do działalności gospodarczej Dłużnika, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Dłużnik prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego miał zatem nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.

Skoro więc, ww. prawo wieczystego użytkowania działek wraz z zabudowaniami będące przedmiotem egzekucji komorniczej, było wykorzystywane wyłącznie przez Dłużnika do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to ww. Dłużnik jest w sensie ekonomicznym właścicielem tej nieruchomości i w efekcie wyłącznie Dłużnik dokona dostawy ograniczonego prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z zabudowaniami – przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i 2 wraz z zabudowaniami zostało zadysponowane przez małżonków wyłącznie do działalności gospodarczej Dłużnika, to w odniesieniu do całej transakcji sprzedaży, w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wystąpi wyłącznie ww. Dłużnik.

W konsekwencji, dostawa prawa wieczystego użytkowania działek nr 1 i 2 wraz z zabudowaniami w całości podlega po stronie Dłużnika opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 29a ust. 8 ustawy:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Zatem w sytuacji, kiedy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty w użytkowaniu wieczystym.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budynek”, „budowla”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż budynków/budowli znajdujących się na działkach nr 1 i 2 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą poszczególnych budynków/budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Jak wynika z opisu sprawy przedmiotem planowanej sprzedaży będzie nieruchomość zabudowana budynkami. Na ww. nieruchomości znajdują się również podziemne zbiorniki, które w świetle ustawy Prawo budowlane stanowią budowle. Wskazał Pan, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych budynków/budowli wymienionych w opisie sprawy, znajdujących się na działkach nr 1 i 2 a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie w opisie sprawy wskazał Pan, że budynki nie były remontowane ani ulepszane przez ostatnie lata. Z kolei w odniesieniu do budynku nr ewid. B wartość wydatków ulepszenia nie stanowiły przynajmniej 30% wartości początkowej.

Zatem dostawa poszczególnych budynków/budowli znajdujących się na działkach nr 1 i 2 korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu), na którym posadowione są ww. budynki/budowle, jest zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z powyższym, skoro dostawa działek nr 1 i 2 korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, to dalsza analiza zwolnień dla ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.

W konsekwencji dokonując sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 wraz zabudowaniami nie jest Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu dokonania tej sprzedaży.

Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.