DIH-14/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 19 kwietnia 2022 r. DIH - 2.707.10.2022.CS DECYZJA DIH - 2 Nr 14/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 133, z późn. zm.), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 15 lutego 2022 r., złożonego przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Olespol” Sp. z o. o. z siedzibą w Oleśnie (dalej: „ p rzedsiębior ca” lub „ s trona”) – od decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 stycznia 2022 r. nr 12/2022, wymierzającej p rzedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 25 001,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy jeden złoty 00/100), za wystawi enie świadectwa jakości paliw stałych, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z 22 lutego 2022 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlo wej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie złożone przez p rzedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Inspektorzy reprezentujący Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, działając na podstawie upoważnienia nr NRU.67 2.2021 z 2 listopada 2021 r. przeprowadzili kontrolę w składzie opału znajdującym się ( … ) , należącym do P . W . „ O . ” Sp. z o. o. W trakcie kontroli przeprowadzonej 3 listopada 2021 r. u ww. p rzedsiębi orcy, upoważnieni 2 pracownicy akredytowanego laboratorium w obecności inspektorów reprezentujących Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań ze zwału o masie ok. 300 ton, próbkę nr 0395/21/6825 o masie 48,00 kg i próbkę kontr olną nr 8994/21/6825 o masie 47,50 kg , na podstawie protokołu pobrania próbek paliw paliwa stałego nr NRU.8361.672.2021. Dla pobranego do badań paliwa stałego ekogroszek 5 - 25 mm przedstawiono świadectwo jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r. Następn ie inspektorzy reprezentujący Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę węgla kamiennego nr 0395/21/6825 i próbkę kontrolną nr 8994/21/6825 do niezależnego akredytowanego laboratorium tj. SGS Sp. z o.o. w Warszawie, wedłu g protokołu przyjęcia próbek paliw stałych do badania nr 20/2008107/1450 - 001 z 3 listopada 2021 r. wraz ze świadectwem jakości paliwa stałego nr 1550/21 z 27 października 2021 r. W treści protokołu kontroli z 3 listopada 2021 r., zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) , dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, pouczono s tronę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wniosła zastrzeżeń do protokołu kontroli. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne labora torium tj. SGS Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań nr 20/2008107/1450 - 001 z 15 listopada 2021 r.) wykazały, że próbka nr 0395/21/6825 pobranego 3 listopada 2021 r. paliwa stałego po uwzględnieniu odchyleń o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) , zwan ego dalej: „rozporządzenie m ”, nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości , z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 11 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszącymi 3,00 - 5,00 RI. Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0395/21/6825 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez p rzedsiębiorcę, badanie próbki kontr olnej pobranej 3 listopada 2021 r., o nr 8994/21/6825 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Sp. z o. o. w Warszaw ie (protokół z badań nr 20/2008107/1450 - 001/K z 15 listopada 2021 r.). Badanie próbki kontrolnej nr 8994/21/6825 , wykazało przy uwzględnieniu odchyleń o których mowa w § 2 rozporządzenia niezgodność parametrów jakościowych paliwa stałego tj. węgla kamienne go w sortymencie – ekogroszek 5 - 25 mm, pobranego do badań 3 laboratoryjnych 3 listopada 2021 r., zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 13 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 3,00 - 5,00 RI. W związku z powyższym stwierdzono, że parametr zawarto ść spiekania badanego paliwa stałego jest niezgodny z wymaganiami określonymi w świadectwie jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r. wystawionym przez p rzedsiębiorcę. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej , pismem z 22 listopada 2021 r. do p rzedsiębiorcy , przekazał wyniki badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego ekogroszek 5 - 25 mm oraz protokoły z badań nr 20/2008107/1450 - 001 z 15 listopada 2021 r. i nr 20/2008107/1450 - 001/K z 15 listopada 2021 r. Pismem z 30 grudnia 2021 r. zawiadomiono p rzedsiębiorcę o wszczęciu przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu wystawienia świadectwa jakości dla paliwa stałego, w którym parametry jakościowe są niezgodne ze stanem faktycznym, potwierdzonym badaniami laboratoryjnymi, co narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Ponadto p rzedsiębiorcę wezwano do przesłania informacji o wielkości obrotu z działalności gospodarczej polegającej na handlu paliwami stałymi lub informacji o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. W piśmie z 12 stycznia 202 2 r. s trona poinformowała Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ha ndlowej o wielkości obrotu za rok 2020 oraz wyjaśniła, że w ostatnich latach składowała opał w postaci ekogroszku syberyjskiego, który parametrami jest zbliżony do antracytu. Klienci nie wnosili zastrzeżeń. Jednakże z powodów powstałymi z zakupem paliwa st ałego dokonywane były zakupy węgla z innych źródeł, który był pryzmowany przy podstawie pryzmy węgla przeznaczonego do bieżącej sprzedaży. W dniu kontroli podstawowa pryzma od góry też była częściowo zasypana ekogroszkiem z tej firmy, cała pryzma usypana b yła na wysokość ponad 3 metry. W dniu kontroli węgla syberyjskiego określając szacunkowo mogło być w pryzmie około 80 ton, który znajdował się w części środkowej w warstwie dolnej i środkowej od strony z której pobierany był ekogroszek do bieżącej sprzedaż y. Przedsiębiorca wskazał, że węgiel do badań został pobrany prawidłowo z 32 miejsc na całej powierzchni pryzmy, dlatego też domniemywa, że „lwia” część pobranej próbki pochodziła z węgla zakupionego z innych źródeł (tj. zakupionego w czasie problemów ze zdobyciem kruszywa) – stąd w badaniu uzyskano takie wyniki. Strona 4 zaznacza, że była przy poborze próbek i informowała kontrolujących o sytuacji. Ponadto zarzuciła, że w protokole kontroli zostały zawarte „nieprawdziwe” informacje. Wskazała, że nie „okazy wał inspektorom faktur i świadectw”, a dokonywali tego jego pracownicy. Ponadto nie potwierdza, iż „oświadczył, że świadectwo jakości odpowiada partii węgla, z której zostały pobrane próbki paliwa stałego do badań jakościowych” co zostało zapisane w prot okole kontroli, gdyż wiedział, że próbki pobierane były głównie z warstw węgla pochodzącego z różnych kopalń przeznaczonego do późniejszej sprzedaży, o czym kontrolujących informował w takcie pobierania próbek. Wskazał, że podpisując protokół kontroli nie zapoznał się z jego treścią (zaufał kontrolującym którzy nie raz już przeprowadzali u niego kontrolę) jednocześnie zwrócił się o nienakładanie kary pieniężnej, gdyż w myśl art. 35 a pkt. 9 lit b ustawy o systemie i kontrolowania jakości paliw jest nieupraw niona. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej decyzją z 27 stycznia 2022 r. nr 12/2022, wymierzył p rzedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 25 001,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy jeden złoty 00/100), za wystawienie świadectwa jakości pa liw stałych, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym. Strona pismem z 15 lutego b r. odwołała się od ww. decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w cało ści. Przedsiębiorca podniósł zarzut rażącego naruszenia przepisu art. 35 a pkt 9 lit. b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Strona stoi na stanowisku, że wszystkie parametry paliwa stałego sprzedawaneg o u niego na składzie łącznie z parametrem spiekalności są zgodne ze stanem faktycznym. Zaznacza, że świadectwo jakości nr 1550/2021 z 27 października 2021 r. wystawione zostało do 1 tony sprzedanego ekogroszku i gdyby próbki były pobrane z tej jednej tony ekogroszku i wyniki byłyby niezgodne ze świadectwem jakości wówczas nałożenie kary pieniężnej byłoby uprawnione. Porównywanie wyników badań ekogroszku nr 1550/21 z 27 października 2021 r. jest błędne i doprowadziło do fałszywej tezy. Ponieważ nastąpiły pr oblemy z zakupem paliwa stałego na rynku był on uzupełniany sporadycznymi dostawami. Ostatnia dostawa miała miejsce 29 października 2021 r. Strona zaznacza, że na stanie było około 80 ton ekogroszku syberyjskiego i był on w ofercie w bieżącej sprzedaży do końca listopada 2021 r. Ponadto dokonywany był zakup węgla ekogroszku od innego dostawcy, który gromadzony był u podstawy pryzmy. W toku kontroli szacunkowo tego węgla było około 220 ton z którego to głównie pochodziły próbki pobrane do badań. Strona wskak uje, że kontrola WIIH była zaplanowana na 2 dni, a trwała raptem 4 godziny, co wzbudza podejrzenia. Przedsiębiorca uznał, że skoro do ustaleń z kontroli w protokole kontroli nie było uwag 5 inspektorów oznaczało to, że ocena jej była pozytywna. Przedsiębiorc a przyznaje, że był obecny przy poborze próbek następnie został wezwany do innych obowiązków i był nieobecny, a gdy wrócił był obecny przy czynnościach kończących kontrolę. W czasie jego nieobecności inspektorzy otrzymali dokumenty typu faktury i świadectw a dotyczące paliw stałych od pracowników (oświadczenia pracowników w aktach) – w związku z powyższym Strona zwraca uwagę, że informacje w protokole kontroli mijają się z prawdą wskazując, że przekazał dokumenty osobiście oraz że wydał oświadczenie co do ś wiadectwa jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r., że odpowiada ono partii węgla z której zostały pobrane próbki paliwa stałego do badań jakościowych. Jak zaznacza protokół kontroli podpisany został w pośpiechu dlatego też nie zapoznał się z jego usta leniami podczas podpisywania. Strona informuje również, że 11 stycznia b r. odbyło się spotkanie , w ramach postępowania administracyjnego , w siedzibie Wojewódzkiego Inspektora IH w Opolu, podczas którego nie otrzymał odpowiedzi na zadane pytania odnoszących się do informacji zawartych w protokole kontroli. Przedsiębiorca w odwołaniu wskazuje również, że „…Każde świadectwo jakości węgla ma moc wiążącą z mocy ustawy tylko i wyłącznie do partii węgla, do której zostało wystawione, zaś w stosunku do każdej innej partii węgla, a szczególnie do węgla nieoferowanego i niesprzedanego czyli niewprowadzonego do obrotu – prawnie nie istnieje. Zatem, dołączenie do protokołu pobrania próbek do badań świadectwa jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r. jako samodzielny byt, który prawnie nie istnieje, wystawionego przecież do 1 tony sprzedanego ekogroszku syberyjskiego i udokumentowanego faktu sprzedaży fakturą VAT nr 1387/2021 z 27 października 2021 bez podstawy prawnej, czyli z rażącym naruszeniem prawa…”. Przy piśmie z 22 lutego b r. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie złożone przez p rzedsiębiorcę wraz z aktami sprawy. Pismem z 9 marca b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.) , dalej jako „ k pa ” , poinformował s tronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 17 marca b r. wniosła o powiad omienie organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa fałszerstwa dokumentów przez inspektorów reprezentujących Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora 6 Inspekcji Handlowej oraz poinformowała, że po zakończeniu postępowania zamierza zaznajomić się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Przedsiębiorca poprosił także o rozważenie możliwości „samoukarania się”. Pismem z 23 marca b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował s tronę, iż postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało za kończone, a także zgodnie z art. 10 § 1 k pa , poinformował p rzedsiębiorcę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzon ymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Postanowieniem z 28 marca b r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedłużył termin zakończenia niniejszego postępowania do 15 kwietnia b r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granic ach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzęd u Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych ora z do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości” oraz wskazać w nim parametry paliwa stałego którego dotyczy. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgi el kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego 7 przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości zawiera wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla kt órego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Odnosząc się do zarzutów s trony podniesionych w odwołaniu, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Badania laboratoryjne przepr owadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań nr 20/2008107/1450 - 001 z 15 listopada 2021 r.) wykazały, że próbka nr 0395/21/6825 pobranego 3 listopada 2021 r. paliwa stałego po uwzględnieniu odchyle ń o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) , zwane go dalej: „rozporządzenie m ”, nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 11 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszącymi 3,00 - 5,00 RI. Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0395/21/6825 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawion ym przez p rzedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej pobranej 3 listopada 2021 r., o nr 8994/21/6825 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przez akredytowane, niezależn e laboratorium tj. SGS Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań nr 20/2008107/1450 - 001/K z 15 listopada 2021 r.). Badanie próbki kontrolnej nr 8994/21/6825 , wykazało przy uwzględnieniu odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia , niezgodność parametrów j akościowych paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie – ekogroszek 5 - 25 mm, pobranego do badań laboratoryjnych 3 listopada 2021 r., zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 13 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 3,00 - 5,00 RI. Biorąc po wyższe pod uwagę, należy dodać, iż poboru próbek dokonywali doświadczeni i przeszkoleni pracownicy próbobiorcy tj. niezależnego laboratorium SGS Sp. z o.o. 8 posiadającego akredytację nr AB 313 wydaną przez Polskie Centrum Akredytacji w Warszawie, z którym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jako Zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zawarł umowę na wykonywanie usług poboru i badania próbek paliw stałych. Pobranie próbki przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej zo stało przeprowadzone w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1891). Badania laboratoryjne zostały wykonane zgodnie z procedurami zawartymi w d okumentach normalizacyjnych wskazanych w załączniku do rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie metod badania jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1893). Procedury badawcze wskazane w powyższym rozporządzeniu zawierają dane dotyczące niepewności pomiarów oraz sposób obliczenia i przedstawienia wyników. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych , oceny spełniania wymagań jakościowych przez pali wo stałe dokonuje akredytowane laboratorium wykonujące badania, z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń określonych w § 2. W związku z powyższym organ I instancji słusznie uznał, że badany węgiel kamienny ekogroszek jest niezgodny z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliwa stałego nr 1550/21 z 27 października 2021 r., wystawionym przez p rzedsiębiorcę. Odnosząc się do zarzutów dotyczących przebiegu kontroli, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, przedstawia następujące stanowisko. Orga n odwoławczy wskazuje, że zgromadzony w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Organ oparł się na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku postępowania (badania laboratoryjne, świadectwo jakości, protokoły kontroli). Protokół kontroli nr NR.8361.672.2021 z 3 listopada 2021 r. podczas której pobrano próbki do badań, protokół pobrania próbek paliwa stałego nr NR.8361.672.2021, w którym zostały opisane zasady poboru próbek paliw stałych oraz przedsta wione dokumenty dotyczące zwału, z którego było pobierane paliwo, został podpisany przez s tronę bez żadnych uwag. Strona dopiero na etapie wszczęcia postępowania przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wniosła zastrzeżenia dotyczące ś wiadectwa przedstawionego inspektorom podczas kontroli i zapisów w protokole kontroli. Podkreślenia wymaga fakt, że p rzedsiębiorca został pouczony o wynikającej z art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1706) możliwości zgłoszenia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do właściwego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Jak słusznie wyjaśnił 9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku wydanym w innej sprawie dotyczącej naruszenia przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , poprzez wystawienie świadectwa jakości w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym pamiętać należy, że s trona jest przedsiębiorcą, od którego należy wymagać stosowania wyższych standardów staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej, w szczególności należy od niego oczekiwać, że jest świadomy znaczenia i skutków urzędowych czy nności kontrolnych. Tym bardziej, że działalność s trony polega na obrocie towarem, którego dopuszczalne parametry określają przepisy, a spełnienie tych parametrów podlega weryfikacji przez organ. Przedsiębiorca uczestniczący w kontroli, podpisał protokół k ontroli i protokół pobrania próbek nie zgłaszając żadnych uwag i zastrzeżeń w omawianym zakresie. Nie wniósł ich także – odpowiednio pouczony – w terminie zakreślonym w art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej. Udokumentowanie czynności kontrolnych i po boru próbek do badań ma sformalizowaną formę – protokołu. Przedsiębiorca – podpisując protokół bez zastrzeżeń – potwierdził zatem, że próbki zostały pobrane prawidłowo (...) w tym też, że nastąpiło to w warunkach, w jakich dokonuje on sprzedaży kontrolowan ego towaru. Prawidłowości działania organu w ww. zakresie nie mógł podważyć, zgłoszony – po poznaniu wyników badania próbek – dowód ze świadka i przesłuchania s trony (...) (por. wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 2673/20). Ponadto należ y wskazać, że jak sam p rzedsiębiorca zauważył , kontrole dokonywane były u niego kilkakrotnie w związku z powyższym powinien posiadać wiedzę odnośnie procedur postępowania i możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli w ciągu 7 dni od dnia przedstawie nia protokołu do podpisu. Niemniej jednak informacja o możliwości złożenia przez stronę uwag do protokołu kontroli zawarta jest w protokole kontroli którego egzemplarz posiada s trona. Tak jak wskazał Sąd wątpliwości i dowody przedstawiane po zapoznaniu się z wynikami badania próbek nie mogą podważyć prawidłowości działań organu. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli nr KNR.8361.672.2021 r., który należy traktować jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k pa, który korzysta z wiarygodności zawartyc h w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Zauważyć należy, że s trona swoje uwagi wzniosła dopiero po otrzymaniu 4 stycznia 2022 r. zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia wyso kości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego ekogroszek 5 - 25 mm jak również kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania do badań laboratoryjnych oraz nałożenia na przeds iębiorcę obowiązku ich uiszczenia tj. po otrzymaniu już wyników badań 10 laboratoryjnych. Innymi słowy, formułowanie przez p rzedsiębiorcę zastrzeżeń dot. przebiegu kontroli, nastąpiło po dwóch miesiącach od jej zakończenia. Organ jeszcze raz podkreśla, że p obrano i zbadano paliwo stałe w stanie takim jak było ono oferowane i sprzedawane przez s tronę. Strona nie wyłączyła paliwa stałego ze sprzedaży - zdjęcia zwału na placu wraz z ceną za paliwo stałe, brak też informacji w protokole kontroli o wycofaniu paliwa w tym dniu ze sprzedaży i które winno spełniać deklarowane parametry jakościowe w świadectwie jakości, które inspektorzy otrzymali do pobieranych próbek. Paliwo stałe było wprowadzone do obrotu o czym świadczy przedstawione i wystawione przez stronę świad ectwo jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r . W protokole pobrania próbek paliwa stałego nr NRU.8361.672.2021 w rubryce dotyczącej informacje o pochodzeniu i jakości badanego paliwa wskazano fakturę VAT nr FA/3/10/2021/MTS i świadectwo dostawcy paliwa stałego nr FA/3/10/2021/MTS z 4 października 2021 r. oraz świadectwo nr 1550/21 wystawione prze Stronę z 27 października 2021 r., co świadczy o tym, że paliwo stałe niewątpliwie było wprowadzone do obrotu. W związku z powyższym klient zakupujący paliwo st ałe tego dnia otrzymałby paliwo o parametrach takich jakie wskazują sprawozdania z badań laboratoryjnych oraz otrzymałby świadectwo jakości paliwa stałego takie jakie otrzymali inspektorzy podczas poboru próbek tego paliwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku Sygn. akt V SA/Wa 3477/21 z 15 lutego 2022 r. wskazał, że „…w ocenie Sądu, działania przedsiębiorcy polegające na wpisaniu w świadectwie jakości danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanowią istotne, naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, bowiem wprowadzają konsumentów w błąd, co do jakości paliwa i stanowią nieuczciwą, w konsekwencji niedopuszczalną reklamę wyrobu. W ocenie Sądu działanie polegające na wskazywaniu, w świadectwie jakości właściwości dan ego produktu, których on w rzeczywistości nie posiada, mają negatywny wpływ na pewność obrotu gospodarczego i mogą powodować eliminowanie konkurencji, która takich praktyk nie stosuje, podając wartości paliw stałych zgodnie ze stanem faktycznym. Ponadto św iadectwo jakości ma zapewnić rzetelność podawanych informacji w obrocie gospodarczym, w szczególności w odniesieniu do konsumentów, którzy nie mają środków do weryfikacji danych podawanych przez przedsiębiorcę. Ponadto w ocenie Sądu mając na uwadze treść u zasadnienia do projektu ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (por. druk nr 2087 Sejmu VII Kadencji) określającym, cel wystawiania świadectwa jakości paliw, równi e ważne jest aby świadectwo odzwierciedlało stan rzeczywisty wprowadzanego do obrotu paliwa, a nie wystawienie jakiegokolwiek świadectwa - Sygn. akt V SA/Wa 3477/21. 11 Zdaniem Sądu również penalizacja na gruncie prawa administracyjnego zachowania polegające go na wystawieniu świadectwa jakości paliwa stałego niezgodnie ze stanem faktycznym została motywowana przez ustawodawcę potrzebą zapewnienia rzetelnej i wyczerpującej informacji Nabywców odnośnie do nabywanego produktu, a zatem potrzebą zapewnienia świado mości odnośnie do rzeczywistej relacji ceny do jaskości (parametrów) nabywanego produktu, a tym samym potrzeba zapewnienia konsumentowi rzeczywistego prawa wyboru, a także potrzebą zapewnienia odnośnie jakości zakupionego w tym przypadku węgla”. Inspektorz y otrzymali do danej partii, z której były pobierane próbki świadectwo jakości nr 1550/21 z 27 października 2021 r. wystawione przez s tronę (brak w świadectwie jakości wskazania systemu certyfikacji), dlatego też to świadectwo stanowiło podstawę badań lab oratoryjnych. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, iż inspektorzy nie pozyskują świadectw jakości we własnym zakresie, np. poprzez dokonanie przeszukania, do której to czynności nota bene nie maja prawa. Inspektorzy włączają do akt sprawy świadectwa j akości otrzymane od kontrolowanego p rzedsiębiorcy, który sam przekazuje inspektorom świadectwo jakości dla partii węgla, z której pobrano próbki. Ponadto należy wskazać, że w pozostałych świadectwach otrzymanych od kontrolowanego również brak jest wskazan ia systemu certyfikacji, a w każdym z przedstawionych świadectw jakości wystawionych przez Stronę parametr zdolność spiekania wynosi 3,00 do 5,00 RI. Przedsiębiorca w piśmie z 12 stycznia b r., wskazuje że pryzma, z której pobrano próbki składała się z pali wa stałego typu ekogroszek z różnych partii i od różnych producentów. Zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Aktywów Państwowych ( Najczęstsze pytania i odpowiedzi - Ministe rstwo Aktywów Państwowych - Portal Gov.pl (www.gov.pl) ) w takim przypadku jest podejrzenie zmiany jakości paliwa stałego i przedsiębiorca powinien sam przeprowadzić swoje badania jakościowe paliwa stałego, które będą stanowić podstawę do wystawienia świa dectwa jakości (zamiast posiłkować się badaniami producenta/ów paliwa) oraz wskazać je w wystawionym przez siebie świadectwie jakości w punkcie dotyczącym systemu certyfikacji, czego nie uczyniono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku Sygn. akt V SA/Wa 266/21 z 8 kwietnia 2021 r. wydanym w innej sprawie dotyczącej naruszenia przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym wskazał, że „ przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo samodzielnie odpowiada za jakość paliwa w chwili wprowadzenia tego paliwa do obrotu, a celem nałożonego na niego obowiązku wystawienia świadectwa jakości paliw jest zapewnieni e rzetelnej i wyczerpującej informacji nabywców (konsumentów) odnośnie parametrów nabywanego produktu. Nieprawidłowe oznaczenie 12 rodzaju węgla oferowanego do sprzedaży w składzie i przez to przypisanie do niego świadectwa jakości wystawionego przez skarżące go dla innego rodzaju węgla, nie może zwalniać strony z odpowiedzialności za brak prawidłowego wystawienia świadectwa jakości dla konkretnej oferowanej partii paliwa stałego. Wystawione przez skarżącego świadectwo, bez względu na przyczyny, które spowodowa ły wystawienie świadectwa o treści niezgodnej ze stanem faktycznym, narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.” Odnosząc się do zarzutu p rzedsiębiorcy dotyczącego informacji i niewłaściwego zapisu w protokole kon troli, że on sam osobiście nie przedstawiał inspektorom w trakcie trwającej u niego kontroli dokumentów w postaci faktur i świadectw jakości oraz nie poświadczył osobiście, że dane świadectwo dotyczy partii, z której pobrano do badań paliwo stałe, a zrobil i to jego pracownicy należy wyjaśnić, że przedsiębiorca odpowiada za działania swoich pracowników, należy wyjaśnić, co następuje. To na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek do właściwego przeszkolenia swoich pracowników do obsługi klientów i przekazywanych pr zez nich wymaganych prawem informacji. Zwrócić należy uwagę, że przedsiębiorca był obecny podczas wszczęcia kontroli i otrzymał upoważnienie, które podpisał oraz pouczenie o prawach i obowiązkach. Obecność przedsiębiorcy przy kontroli nie jest wymagana. To jego prawo, a nie obowiązek , zaś brak obecności przedsiębiorcy nie wstrzymuje wykonania czynności kontrolnych bez względu na powód nieobecności. Zgodnie z art. 50 pkt 10 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. 2021 r. poz.162) , w przypadku n ieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej albo niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w ust. 3, czynności kontrolne mogą być wykonywane w obecności innego pracownika przedsiębiorcy lub osoby zatrudnionej u przedsiębi orcy w ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracow nikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Kontrola 3 listopada 2021 r. była przeprowadzana częściowo w obecności przedsiębiorcy w godzinach pracy przedsiębiorstwa. Klient dokonujący zakupu paliwa stałego miałby możliwość w tym czasie nabyć węgiel bez wzgl ędu na to, czy właściciel przedsiębiorstwa jest obecny na składzie, czy też nie. W takim przypadku to jego pracownicy reprezentują go, dokonują sprzedaży paliwa stałego i wydają wraz z paliwem stałym wymagane świadectwo jakości. Ponadto wskazać należy, że powyższe dokumenty przekazane do protokołu kontroli tj. faktury i świadectwa jakości, które inspektorzy otrzymali od pracowników zostały przez przedsiębiorcę potwierdzone za zgodność z oryginałem (oznaczone pieczątką, datą i podpisem odręcznym strony). Po wyższy fakt, iż dokumenty 13 w postaci faktur i świadectw jakości zostały przygotowane i okazane inspektorom przez pracowników Strony, a nie przez niego osobiście nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Niemniej jednak Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów zwraca uwagę, że zapis w protokole kontroli , dokonany przez inspektorów Inspekcji Handlowej w Opolu , do t. osób przekazujących dokumenty i poświadczających o jakości paliwa stałego , powinien być precyzyjny . Przedsiębiorca w odwołaniu zarzucił, że czy nności inspektorów były zbyt szybkie bo trwały 4 godziny zamiast wskazanych w upoważnieniu NRU.672.2021 z 2 listopada 2021 r. 2 dni. Wyjaśnić należy, że określony termin do przeprowadzenia kontroli w upoważnieniu to czas szacunkowy, a określona data zakoń czenia kontroli ma charakter daty przewidywanej. Samo zakończenie czynności kontrolnych we wcześniejszym terminie nie ma znaczenia w sprawie i nie stanowi naruszenia prawa. Istotne jest by kontrola rozpoczęła się w dniu wskazanym w upoważnieniu tj. nie wcz eśniej i nie później. Strona podniosła również fakt, iż w protokole kontroli brak jest wskazania przez inspektorów uwag co do samej kontroli. Wyjaśnić należy, że inspektorzy będący na kontroli sporządzają protokół kontroli z czynności kontrolnych, dlatego też to strona go weryfikuje i zgodnie z prawem w ciągu 7 dni od momentu przedstawienia go do podpisu zgłasza uwagi. W niniejszej sprawie takich uwag w wymaganym czasie nie wniesiono. Strona nie wskazała, że przedstawione świadectwo jakości nr 1550/21 z 2 7 października 2021 r . nie stanowi świadectwa reprezentującego partię, z której pobrano próbki paliwa stałego, brak również informacji, że wartość parametru zdolności spiekania w przedstawionym świadectwie jakości powinna mieć inne wartości. Ponownie należ y zatem podkreślić, że to s trona wskazuje inspektorom świadectwo jakości które reprezentuje parametry paliwa stałego pobranego do badań laboratoryjnych. Odnosząc się do zarzutu niepozostawienia próbki pobranego ekogroszku u p rzedsiębiorcy, co rzekomo mia ło miejsce podczas poprzednik kontroli jakości paliw stałych, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zauważa, że z pisma Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 22 lutego br ., przekazującego odwołanie s trony do UOKiK, wynika jedn oznacznie, iż kontrola, która miała miejsce 3 listopada 2021 r., była pierwszą kontrolą przeprowadzoną u p rzedsiębiorcy na podstawie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 3 tejże ustawy, w toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki paliwa stałego, które są przekazywane do badań laboratoryjnych wraz ze świadectwem jakości. Cytowane przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nie pozostawiają jakichkolwiek wątpliwości co do tego, iż pobierane są jedynie dwie, nie zaś trzy próbki, 14 a w konsekwencji żadna z pobranych próbek nie pozostaje u kontrolowanego przedsiębiorcy. Odnosząc się do wysokości nałożonej na p rzedsiębiorcę kary pieniężnej, należy zauważyć, iż jej wysokość jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypad ku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie moni torowania i kontrolowania jakości paliw , organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez p rzedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych przekroczyła kwotę 200.000 zł, była to pierwsza kontrola w zakresie wystawiania świade ctw jakości, a s trona podjęła niezwłocznie działania naprawcze, Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że zasadnym było nałożenie na s tronę kary w wysokości 25 001 zł , która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uznał, że Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że była to pierwsza kont rola dotycząca przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, a p rzedsiębiorca niezwłocznie podjął działania naprawcze. W konsekwencji Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępo wanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 25 001 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że konsekwencją faktu działania na podstawie ar t. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, czyli w ramach decyzji związanej jest obowiązek zastosowania reguły kolizyjnej. Reguła ta została ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, który stanowi, że w przypadku uregul owania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. Dyrektywy 15 wymiaru kar administracyjnych przewidzia ne w Kodeksie postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej. Prezes Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie s trony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa . Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione , aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio na łożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara sp ełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy zauważa, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu p aliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów, w sytuacji gdy badany wę giel kamienny ekogroszek jest niezgodny z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliwa stałego nr 1550/21 z 27 października 2021 r., wystawionym przez Przedsiębiorcę, nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy ozna cza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Nie można też stwierdzić, że Strona zaprzestała naruszenia prawa, ponieważ czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nał ożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jako ści paliwa stałego, w których wartość parametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona praw omocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 16 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie s trony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189 f § 2 kpa . W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zapr zestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 k pa . Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , s trona była zobo wiązana do wystawienia i przekazania kopii świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego parametry paliwa stałego zgodne z rzeczywistymi w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepi s jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrol owany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189 f § 2 kpa , nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Odnosząc się do treści pisma s tr ony z 17 marca b r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia, iż nie znalazł jakichkolwiek podstaw do przychylenia się do wniosku p rzedsiębiorcy, dotyczącego skierowania do organów ścigania zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestęps twa fałszerstwa dokumentów, przez inspektorów przeprowadzających kontrolę 3 listopada 2021 r. Jeśli natomiast chodzi o kwestię „samoukarania się”, należy zauważyć, iż przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nie przewidują t akiego działania. Nie sposób również pominąć faktu, iż p rzedsiębiorca nie próbuje nawet wskazać, na czym wspomniane „samoukaranie się” miałoby polegać. Można jedynie domniemywać, iż s tronie chodzi tu ewentualne ulgi w spłacie kary pieniężnej. W takim przyp adku zastosowanie może znaleźć przepis art. 189k § 1 kpa , zgodnie z którym na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 17 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podsumowując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści odwołania s trony, nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 stycznia 2022 r. nr 12/2022. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowe j w Opolu nr konta : 39 1010 1401 0013 4222 3100 0000, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w tr ybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pienięż nej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wa rtości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. 18 Wniosek ten jest wolny od op łat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentow ego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 cze rwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracy jną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 5) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 6) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 7) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 8) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dni a 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sąd ami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/