DIH-1/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 11 stycznia 2021 r. DIH - 4.709.55.2020 .TN DECYZJA DIH - IV - 1/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. po z. 256 z późn. zm. ), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „us tawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 23 października 2020 r. wniesionego przez Pełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspe ktora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu (sygn. akt KHU.8361.6.2020 ) z dnia 7 października 2020 r. , wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 21 070 zł ( dwadzieścia jeden tysięcy siedemdziesi ąt złotych) w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r., Prezes Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniu 28 października 2020 r. do Dolnośląski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we we Wrocławiu , zwanego dalej „ Dolnośląsk im WIIH”, wpłynęło odwołanie z dnia 23 października 2020 r. , które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo M artins Polska S.A., od decyzji Dolnośląskiego WIIH (sygn. akt KHU.8361.6.2020 ) z dnia 7 października 2020 r. , wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsię biorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 21 070 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obo wiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Decyzja Dolnośląs kiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 12 października 2020 r. natomiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 26 października 2020 r. Pismem z d nia 2 listopada 2020 r. Dolnośląski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. W dniach 10 - 14 lipca 2020 r . w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr U/7/KHU/20 20 z dnia 10 lipca 2020 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4328 przy ul. Wrocławskiej 3c w Żórawinie , należącym do 2 przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WI IH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 425 partii towarów spośród około 4100 rodzajów towarów znajduj ących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 23 partii t owarów, tj. dla 1 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 1 partii towarów nie prawidłowo uwidoczniono informację o cenie jednostkowej towaru, dla 21 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie inform acji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen został wskazany w p rotokole k ontroli nr KHU.8361.6.2020. Pismem z dnia 16 lipca 2020 r. Dolnośląski WIIH poinformował przedsiębior cę o nieprawidłowościach stwierdzonych podczas kontroli oraz wniósł o podjęcie działań mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. Ponadto Dolnośląski WIIH wyznaczył stronie 14 - dniowy termin na udzielenie odpowiedzi na wyst ąpienie pokontrolne. Strona pismem z dnia 22 lipca 2020 r. poinformowała, że prac ownicy sklepu zostali poinformowani o wynikach kontroli. Pracownikom przypomniano o konieczności prawidłowego oznaczania cen, bieżącego s prawdzania czy pojawiają się nieprawid łowości i ich usuwania, a także zgłaszania ewentualnych błędów systemowych. Pełnomocnik zapewnił , że Jeronimo Martins Polska S.A. przykłada ogromną wagę do zapewnienia jak najlepszej jakości obsługi klientów. Pracownicy wiedzą, że oznaczanie cen jest niezm iernie ważne w perspektywie ochrony praw i interesów klientów, jak i przestrzegania przepisów prawa. Ceny sprawdzane są przez pracowników na bieżąco i w razie jakichś ewentualnych nieprawid łowości rozbieżności są usuwane. Pełnomocnik zwróc ił uwagę na to , że podczas kontroli finalnie od klienta podano kwotę mniejszą niż wynikała z ce n uwidocznionych przy towarach, ponieważ w sytuacjach gdy cena uwidoczniona jest niższa od ceny zakodowanej w systemie kasowym, od klienta pobiera się cenę dla niego korzystni ejszą. Ponadto strona podniosła, że brak 22 cen to niewielki zakres w stosunku do liczby towarów skontrolowanych. Strona zakwestionowała stwierdzenie naruszenia w postaci wskazania dwóch cen jednostkowych fasolki tj. cenę za 100 g oraz cenę za 1 kg co jes t ułatwieniem dla klientów - tzn. mogą oni porównać ją do towarów kupowanych zazwyczaj w ilościach kilku kilogramów, jak i tych kupowanych w kilkuset gramach. U widocznienie dwóch cen jednostkowych (zgodnych) nie jest złamaniem przepisów nakazujących uwidoc znić cenę jednostkową w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Pełnomocnik wskazał, że d wie prawidłowe ceny, podane w dwóch jednostkach spełniają te wymogi, a wręcz stanowią jeszcze większe ułatwienie dla klienta. P ismem z dnia 16 września 2020 r. Dolnośląski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się. Strona pismem z dnia 24 września 2020 r. poinformowała , iż pracownicy zostali poinformowani o wynikach przeprowadzonej kontroli. Pracownikom sklepu przypomniano, iż konieczne jest bieżące sprawdzanie prawidłowości oznaczania cen i w fazie zauważenia jakichś niezgodności należy je usunąć, wskaz ując prawidłową informację. Strona wskazała, że p odczas kontroli wykazano, że cen i cen jednostkowy ch brakowało bowiem wyłącznie w 21 przypadkach, a cen w 1 przypadku. Ponadto w ocenie organu niewłaściwe było oznaczenie fasolki szpar agowej dwoma cenami jednostkowymi - tj. za kilogram oraz za 100 gramów. Strona wskazała, że a sortyment skle pu to ponad 5 tysięcy produktów, 23 narusz enia to także niewielka część z towarów rzeczywiście skontrolowanych przez inspek torów tj. z 425 skontrolo wanych produktów - to około 5 %. Biorąc pod uwagę skalę działalności sieci „Biedronka" - ponad 3 tysiące sklepów, blisko 70 tysięcy pracowników, ponad 4 miliardy wizyt klientów w latach 2017 do lipca 2020 r. - nie można zupełnie wyeliminować tych indywidua lnych przypadków. W ocenie strony 23 naruszenia to właśnie takie indywidualne, niezamierzone przypadki, które zdarzyć się mogą w nawet 3 najprężniej działającej organizacji. Strona wskazała, że w ciągu ostatnich miesięcy wdrożyła specjalne procedury, mające na celu wyeliminowanie błędów polegających na braku cen bądź różnic pomiędzy cenami uwidocznionymi a cenami w systemie kasowym. Tę poprawę obserwują także inspektorzy Organu, gdyż przy okazji kolejnych kontroli (również i tej, której dotyczy niniejsze post ępowanie) inspektorzy wskazywali, że widzą, że błędy praktycznie zostały wyeliminowane . W związ ku z powyższym, a także wobec niewielkiego stopnia naruszeń, uprzedniej działalności przedsiębiorcy strona wniosła o nienakładanie na Stronę kary na podstawie pr zepisów ustawy o Inspekcji Handlowej oraz ustawy o informowaniu o cenach. Strona nie zapoznała się z materiałem dowodowym. Decyzją z dnia 7 października 2020 r. (sygn. akt KHU.8361.6.2020 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polsk a S.A. karę pieniężną w wysokości 21 070 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Pismem z dnia 23 października 2020 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu pismem z dnia 10 listopada 2020 r. poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z zasadą wysłuchania strony określoną w art. 10 KPA. Strona n ie zajęła stanowiska w sprawie ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. W swoim odwołaniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepi sów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz podniósł, co następuje. I. Z arzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA, poprzez: niewszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego, z naruszeniem zasady prawdy obiektyw nej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego. II. Z arzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez: − uznanie, że doszło do naruszenia obowiązków z w/w Ustawy w stopniu wyższym niż znikomy, podczas gdy n aruszenie dotyczyło wyłącznie 23 partii towarów; − niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach; − niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych skl epów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak 23 cen nie może być uznany za wyższy niż znikomy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w ty m liczbę sklepów oraz ilość asortymentu; − wysokość kar jest nieproporcjonalna do wysokości innych kar – tj. kary w wysokości około 20 - 21 tys. złotych organ nakładał za nieprawidłowości w znacznie szerszym zakresie. III. Z arzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o i nformowaniu o cenach poprzez uznanie, że uwidocznienie ceny fasolki szparagowej w taki sposób, że dużą czcionką wskazano cenę za 100 g produktu, a małą czcionką cenę jednostkową za 1 kg produktu nie jest oznaczeniem ceny w sposób jednoznaczny, niebudzący w ątpliwości oraz umożliwiający 4 porównanie cen. IV. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości; względnie o: − uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odst ępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach; ewentualnie o: − uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości. Prez es Ur zędu zważył co następuje . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępow ania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. W trakcie kontroli inspektorzy sprawdzili prawidłowość uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Poddano sprawd zeniu 425 rodzajów artykułów żywnościowych. W przypadku 23 środków spożywczych ( 5,4 % badanych artykułów) stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stwierdzone nieprawidłowości zostały udokumentowane w protokole kontroli nr KHU.8361. 6.2020 . Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodos tępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w ce nniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objęt ości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Cena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę us taloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośred nio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. 5 Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień narusz enia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako wyższy niż znikomy , ponieważ zostały naruszone podstawowe obowiązki dotyczące uwidaczniania c en i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru oraz brak w j akiejkolwiek formie informacji o cenie i o cenie jednostkowej towaru. Pow yższe godzi w prawo konsumenta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Wyższy niż znikomy stopień naruszenia odnosi się do uchybień , do których należą przede wszystkim brak informacji o cenach towarów, brak informacji o cenach towarów i o cenach jednostkowych, oraz brak informacji o cenach jednostkowych to warów w odniesieniu do części towarów. Nie uwidaczniając cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, co p ozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Same uwidocznione przy towarach ceny bez uwidocznienia cen jednostkowych tych towarów, nie zapewniają jednoznacznej oraz niebudzącej wątpliwości informacji o wysokości tych cen. Konsumenci dla 5,4 % towarów (objętych kontrolą) nie o trzymywali informacji o cenach w ogóle, a także o cenach jednostkowych i cenach, co uniemożliwiało im dokonanie świadomego wyboru produktu w oparciu o to kryterium oraz porównanie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem regulacji w zakresie informowania o cenach jest poprawa ochrony interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 luteg o 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązkiem Strony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze w idocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, dla wszystkich wyrobów, a Strona w przypadku 23 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen oraz cen jednostkowych, a także cen i cen jednostkowych towarów w jakiejkolwiek formie dostępnej dla kupującego poważnie naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jes t bowiem podstawowym kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – jest to przesłanka, która wymaga dostosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczas owej działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniejszej przesłanki Prezes Urzędu wziął pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli Strony w zakresie prz estrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna wykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. 6 Dolnośląski WIIH ustalił przeprowadzając kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy licząc od dnia 26 lipca 2019 r. po raz trzynasty naruszył obowiązki w zakresie uwidaczniania cen. Przedmiotowa kontrola wykazała trzynaste naruszenie przepisów ust awy o informowaniu o cenach. W wyniku ustaleń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji przeprowadził dotychczasowo dwanaście wcześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzj i, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. W dniach 26 - 31 lipca 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 3874 , we Wrocławiu przy przy ul. Zielińskiego 61A . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 462 partii środków spożywczych spośród około 5277 rodzajów towarów znajdu jących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki . W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 38 partii środków spożywczych, tj. dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 33 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwi ek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 29 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.127.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 21 700 zł w związku z dzi ewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 23/2020 z dnia 16 marca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako pierwsze naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym prz edziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 19 - 23 sierpnia 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 5841 , we Wrocławiu przy przy ul. Mińsk iej 58 A , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 261 partii środków spożywczych spośród około 5114 rodzajów towarów znajdujących się w oferc ie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 66 partii środków spożywczych, tj. dla 6 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 3 partii towa rów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 57 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 29 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.836 1.136.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 24 700 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 4 września 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 24/2020 z dnia 10 kwietnia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 2 - 4 kw ietnia 2019 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 131/DJG/2019 z dnia 2 września 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4362 , w Jeleniej Górze przy przy ul. Sudeckiej 42A . W trakcie kont roli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 51 partii środków spożywczych spośród około 4452 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku 7 działań kontrolnych stwierdzono niez godności z przepisami w przypadku 45 partii środków spożywczych, tj. dla 1 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 44 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jedno stkowej towaru. Decyzją z dnia 2 grudnia 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.125.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 22 000 zł w związku z dwudziesto krotnym niewykonaniem obowiązków określ onych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 4 września 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 25/2020 z dnia 28 kwietnia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowi ązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 4 - 9 września 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 1112 we Wrocławiu, przy ul. Popowickiej 134 . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 235 partii środków spożywczych spośród około 5441 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 14 partii środków spożywczych, tj. dla 1 partii towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 13 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 5 gr udnia 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.148.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 21 000 zł w związku z dwudziesto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o inf ormowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 12 września 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 26/2020 z dnia 12 czerwca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dn ia 26 lipca 2019 r. W dniach 17 - 23 września 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6130, we Wrocławiu przy przy ul. Świdnickiej 40 . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość i nformowania o cenach 454 partii środków spożywczych spośród około 5734 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 81 partii środków spożywcz ych, tj. dla 13 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 4 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 64 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek fo rmie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 5 grudnia 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.159.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 23 200 zł w związku z dwudzies to krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 24 września 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną dec yzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 27/2020 z dnia 15 czerwca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowy m, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 25 - 27 września 2019 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 182/KBP - ŻG/2018 z dnia 25 września 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH 8 przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4404 we Wrocławiu przy przy ul. Borowskiej 114 . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 530 partii środków spożywczych spośród około 4290 rodzajów tow arów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 119 partii środków spożywczych, tj. dla 9 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o c enie towaru, a dla 110 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 6 grudnia 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.168.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Mart ins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 24 400 zł w związku z dwudziesto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj . od dnia 19 października 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 28/2020 z dnia 30 czerwca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 2 - 7 października 2019 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 18 4/KBP - ŻG/2019 z dnia 2 października 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 3872 w Smolcu, przy ul. Wrocławskiej 1 . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o ce nach 454 partii środków spożywczych i niespożywczych spośród około 7 000 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 92 partii towarów, tj. d la 8 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 84 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 6 grudnia 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.836 1.169.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Marti ns Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 24 000 zł w związku z dwudziestojedno krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 19 października 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 29/2020 z dnia 2 lipca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 26 list opada - 2 grudnia 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 1282 we Wrocławiu przy ul. Nowowiejskiej 48 . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 602 partii środków spożywczych spośród około 4 600 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 27 partii środków spożywczych, tj. dla 2 partii towarów ni e uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 16 stycznia 2020 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.187.2019 ) Dolno śląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 20 950 zł w związku szesnastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w któr ym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 27 listopada 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 30/2020 z dnia 18 sierpnia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowan e jako ósme naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu 9 o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 4 - 6 marca 2020 r. inspektorzy Do lnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4824 przy ul. Marcellego Bacciarellego 56 we Wrocławiu . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 629 partii towarów spośród około 530 0 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 21 partii środków spożywczych, tj. dla 6 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 2 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 13 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dn ia 26 czerwca 2020 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.34.2020 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 20 580 zł w związku z piętnastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 15 marca 2019 r. Pismem z dnia 10 lipca 2020 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu utrzymał zaska rżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 56/2020 z dnia 20 października 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako dziewiąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 14 – 22 maja 2020 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 56/ KBP - ŻG/2020 z dnia 14 maja 2020 r. inspektorzy Dolnoślą skiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 1282 przy ul. Nowowiejskiej 48 we Wrocławiu , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cena ch 452 partii towarów spośród około 4600 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 11 partii towarów środków spożywczych: dla 11 partii tow ar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 29 lipca 2020 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.52.2020 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wy sokości 20 490 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 29 maja 2019 r. Prez es Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 63/2020 z dnia 7 grudnia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako dziesiąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwu nasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 9 - 15 czerwca 2020 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 43/KBP - ŻG/2020 z dnia 4 marca 2020 r. ins pektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6130 przy ul. Świdnickiej 40 we Wrocławiu , W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 575 partii towarów spośród około 7600 ro dzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 22 partii towarów, tj. dla 4 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cen ie towaru, dla 18 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 4 września 2020 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.63.2020 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Marti ns Pols ka S.A. karę pieniężną w wysokości 20 740 10 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od d nia 24 czerwca 2019 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w m ocy decyzją nr DIH - IV - 64/2020 z dnia 8 grudnia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako jedenaste naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. W dniach 7 - 9 lipca 2020 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronk a nr 3681 przy ul. ul. Olawskiej 27 w Jelczu - Laskowicach . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 323 partii towarów spośród około 3600 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolo wanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 37 partii towarów, tj. dla 3 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 34 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkol wiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 6 października 2020 r. (sygn. akt KHU.8361.4.2020 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. k arę pieniężną w wysokości 22 260 zł w związku z dwun astokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 67 /2020 z dnia 8 stycznia 2021 r. Na użytek niniejszego postępowania, powyższe zostało zakwalifikowane jako dwunaste naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o inf ormowaniu o cenach w dwunasto miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyzji zostało zakwalifikowane jako trzynaste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontroli nieprawi dłowości nie były jednorazowym, incydentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzone były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadzenia kontr oli. W związku z powyższym, przedsiębiorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że Strona nie wykonała obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach trzynastokrotnie lic ząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawidłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 26 - 31 lipca 2020 r. Strona nie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że Strona naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacji o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentó w, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. 11 Wielkość obrotu i przychodu – Biorąc pod uwagę trzecią dyrektywę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotó w i przychodu przedsiębiorcy, Dolnośląski WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. , poz. 1292 z późn. zm.), tj. mikro - przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara mu si być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara był a odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstan ia nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww . dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne jest nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A . kary pieniężnej w wysokości 21 070 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dni a 26 lipca 2019 r. Odnośnie zarzutów i wniosków zawartych w odwołaniu Prezes Urzędu, zważył co następuje . Ad. I Zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA Strona wniosła zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA , poprzez niewszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego, z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego, poprzez: − pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość, − niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także niezebranie w sposób wycze rpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu, − niewzięcie pod uwagę okoliczności, ż e strona prowadzi sieć sklepów; − niewzięcie pod uwagę i nieodniesienie się do wyjaśnień i wniosków strony złożonych w t oku postępowania administracyjnego. Powyższe, w ocenie Strony, doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego tj. uznania iż doszło do najwyższego stopnia naruszenia obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o informowaniu o cenach, podczas gdy naruszenie dotyczyło wyłącznie 23 produktów oraz uznania, że dotychczasowa działalność strony stanowi okoliczność zaost rzającą wymiar kary. 12 Odnosząc się do powyższych zarzutów, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 KPA p oprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ materiał dowodowy przez Organ pierwszej instancji został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla zała twienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Organ I instancji działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatw ienia sprawy. Również dokonanej ocenie stanu faktycznego sprawy nie można zarzucić dowolności, organ merytorycznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierając ją logicznymi wnioskami. Ponadto decyzja zawiera odniesienie się do podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów. W rezultacie wywody zawarte w odwołaniu, zdaniem Prezesa Urzędu, stanowią polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Zarzut naruszenia art. 80 KPA nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zawarta w t ym przepisie istota swobodnej oceny dowodów sprowadza się do zapewnienia Organowi prowadzącemu postępowanie możliwości badania sprawy (stanu faktycznego) i do swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zasada ta nie oznacza, że Organ jest uprawnio ny do oceny dowodów według dowolnych kryteriów. Swoją ocenę Organ obowiązany jest oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Rozumowanie, w wyniku którego Organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt GSK198/18). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut Strony, iż Organ I instancji pominął okoliczności, iż Strona niezwłocznie us unęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość. Niemniej jednak, wskazać należy, że argument, iż okoliczność, iż strona tego samego dnia w trakcie trwającej kontroli uzupełniła brakujące ceny nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia od wymierzenia kary. Strona notoryjnie narusza przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Argument tego rodzaju, że pojawienie się inspektorów Inspekcji Handlowej, którzy wskażą stronie gdzie znajdują się towar y z nieprawidłowym oznaczeniem cen, a następnie odstąpią od wymierzenia kary, bo pracownicy przedsiębiorcy uzupełnią braki, jest nie do przyjęcia przez organy Inspekcji Handlowej. Celem kontroli nie jest wskazywanie gdzie leżą towary z nieprawidłowo oznac zonymi cenami, które podczas kontroli powinny być uzupełnione. Celem kontroli jest ustalen ie, czy przedsiębiorca narusza art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. I takie ustalenie faktyczne zostało stwierdzone. Jednocześnie Prezes Urzędu wskazuje, iż z prze pisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia o uwidacznianiu cen można wywieść, iż uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnienia danego towaru do sprzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, które nie jest ogólnodostępne lub nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższe o znacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży konsumentów cena towaru powinna być uwidoczniona. Tym samym, każde otwarcie punktu sprzedaży oznacza złożenie oferty konsumentowi i jest terminem wykonania obowiązku uwidaczniania cen. Niewykonanie tego obowiązku przed udostępnieniem towaru do sprzedaży skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej. Dyrektywy wymiaru kary zostały określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednostkowy charakter naruszenia jak i dzia łanie przedsiębi orcy polegające na wyeliminowaniu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie wpisują się w dyrektywy wymiaru kary, do których należą stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu . Przywoływane przez pełnomocnika Strony okoliczności, 13 polegające na niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie są uwz ględnione przez ustawodawcę w dyrektywach wymiaru kary za to naruszenie. W swoim wyroku z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 634/18 , Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie orzekł: „Norma sankcyjna ma w tym wypadku charakter związany. Przep is ten nakazuje bowiem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast, iż przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychcz asową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu”. Z uwagi na dyrektywę wymiaru kary, którą jest dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, należy zwrócić uwagę na uprzednie naruszenia przez Stronę przepisu art. 4 ust. 1 u stawy o informowaniu o cenach. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są narus zane w całej swojej szerokości i dochodzi do naruszeń w postaci identyfikacji towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie jednostkowej towaru, towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie oraz cenie jednostkowej towaru, towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie towaru. Dotychczasowe sankcje administracyjne nie spełniają swojej funkcji prewencyjnej, ponieważ przedsiębiorca nie podejmuje żadnych działań samodyscyplinujących, pomimo, że w toku kontroli uzupełnił ceny. Odnosząc się natomiast do naruszenia zasady zaufania obywateli do organu i zasady przestrzegania interesu społecznego, Prezes Urzędu informuje, że zasady te nie zostały naruszone. W ocenie Prezesa Urzędu, strona błędnie wykłada pojęcie zasady przestrzegania interesu społecznego, określonej w art. 7 KPA. Jak sama nazwa wskazuje, interes społeczny odnosi się do społeczeństwa, konkretnej i zidentyfikowanej grupy społecznej. Interesem społecznym w tym konkretnym przypadku są działania podejmowane przez organy Inspekcji Handlowej na rzecz ochrony konsumentów w zakresie uwidaczniania cen w sklepach prowadzących sprzedaż detaliczną. Interesem społecznym nie jest w tym przypadku ochrona pr zedsiębiorcy, który notoryjnie narusza prawa konsumentów. Pojęcie interesu społecznego, w ocenie Prezesa Urzędu, należy odnosić do grupy społecznej konsumentów, którą chronią organy Inspekcji Handlowej. Należy zwrócić uwagę, że postępowania kontrolne są w szczynane na skutek informacji o nieprawidłowościach zidentyfikowanych przez konsumentów, które były przekazywane do organów Inspekcji Handlowej. Pojęcie ochrony interesu społecznego, o którym mowa w art. 7 KPA odnosi się do ochrony praw konsumentów. P rezes Urzędu nie zgadza się z zarzutem naruszenia zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 KPA, zasady zaufania obywateli do Organu, określonej w art. 8 § 1 KPA, zasady przestrzegania interesu społecznego. W ocenie Prezesa Urzędu, przedsiębiorca form ułując w/w zarzuty, nie zauważa, że to on narusza interes społeczny poprzez naruszanie praw konsumenta do rzetelnej informacji o cenach. Należy zwrócić uwagę, że z uwagi na brzmienie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach gdzie ustawodawca uzależnia wymiar kary od wielokrotności poprzednich naruszeń (trzykrotności), stan faktyczny sprawy obejmuje również ustalenie poprzednich naruszeń, które wpływają na zastosowanie podstawy wymiaru kary. Zastosowanie normy z art. 6 ust. 2 ustawy o cenach wprowadza do stanu faktycznego sprawy również uprzednie naruszenia przywołane w niniejszej decyzji, co jest podstawą do przyjęcia skomplikowanego charakteru sprawy. W żadnym wypadku, nie istnieją podstawy do umorzenia postępowania. Należy zwrócić uwagę, że notoryjnoś ć działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę wymiaru kary. Dlatego też, 14 w ocenie Prezesa Urzędu nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Odnośnie arg umentu, że Organ I instancji nie wziął pod uwagę okoliczności, że Strona prowadzi sieć sklepów, Prezes Urzędu informuje, iż przy ocenie stanu faktycznego w sprawie Organ kontroli nie może wypowiadać się co do działalności Strony w innych placówkach niż p lacówka kontrolowana. Przy ocenie przesłanki stopnia naruszenia obowiązków Organ odnosi się jedynie do asortymentu skontrolowanego w danej placówce. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie uwzględniają rozróżnien ia na pojedyncze sklepy lub na sklepy działające w sieci. Obowiązek uwidocznienia towaru dotyczy każdego sklepu prowadzącego sprzedaż detaliczną. Obowiązek uwidocznienia ceny nałożony jest na przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym zgodnie z art. 6 usta wy o informowaniu o cenach jest przedsiębiorca, w tym przypadku jest to Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie. Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Przep isy ustawy o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawierają też w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sklepów. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nakładają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Odnosząc się do zarzutu Strony, iż organ nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie się wyłącznie na ni ewielkiej części asortymentu, Prezes Urzędu informuje, że inspektorzy w toku kontroli nie poddali ocenie niewielkiej części produktów, znajdującej się wyłącznie w jednym miejscu w sklepie. Jak wynika z protokołu kontroli sprawdzeniem objęto artykuły rolno - spożywcze, takie jak: mrożone owoce i dania gotowe, wody mineralne, soki i napoje, napoje energetyzujące, piwa, wódki, chrupki. Nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania ceny jednostkowej dotyczyły fasolki szparagowej. Powtarzające się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach mogą wynikać zarówno z błędów zarządczych w zakresie organizacji, ale mogą też mieć zamierzony charakter i mogą mieć charakter systemowy. Przede wszystkim odnoszą się do wywołania przeświadczenia u konsumenta, iż cały asortyment je st tańszy. Argument, że strona prowadzi sieć sklepów i ma w swojej ofercie duży asortyment towarów i tym samym powinna korzystać z przywileju nieoznaczania cen i cen jednostkowych nie ma uzasadnienia prawnego ani faktycznego. Wręcz przeciwnie, z orzeczni ctwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, iż w sektorze wielkich detalistów, w którym konsument zwykle dokonuje większych zakupów, które mają zaspokoić jego bieżące potrzeby konsumpcyjne wykorzystuje się zabiegi aby wywołać wrażenie u konsu menta, iż cały asortyment towarów jest tańszy niż u konkurencji (patrz: wyrok TSUE z dnia 19 września 2006 r. W sprawie C - 356/04, Lidl Belgium GmbH & Co KG). Ponadto orzecznictwo TSUE wskazuje, że informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne (zobacz podobnie wyrok z dnia 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C - 428/11, EU:C:2012:651, pkt 53), informacje dostarczone przed zawarciem umowy dotyczące warunków umowy oraz skutków jej zawarcia mają dla konsumenta fundamentalne znaczenie (wyrok z dnia 7 września 2016 r., Deroo - Blanquart, C - 310/15, EU:C:2016:633, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto ponieważ cena stanowi co do zasady decydujący element z punktu widzenia konsumenta przy podejmowaniu przez niego decyzji handlowej, powinna ona zostać uznana za informację konieczną dla umożliwienia konsumentowi podjęcia takiej świadomej decyzji (wyrok z dnia 26 października 2016 r., Canal Digital Danmark, C - 611/14, EU:C:2016:800, pkt 55). Z jednej strony przy miarkowaniu kary uwzględnia się notoryjność działań przedsiębiorcy, czyli wielokrotność naruszeń art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Z drugiej zaś strony, uwzględnia się również wagę tych naruszeń. Najwyżej sankcjonowane 15 są braki cen, lub braki cen i c en jednostkowych. W tym ostatnim przypadku brak cen i cen jednostkowych oznacza, że przedsiębiorca poprzez brak informacji uniemożliwia konsumentowi podjęcie świadomej decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Przedsiębiorca nie oznaczając w ogó le cen i cen jednostkowych może stosować świadomą technikę marketingową polegającą na wykorzystywaniu przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment jest tańszy niż u konkurencji. W związku z tym, jakiekolwiek odniesienie do asortymentu jest błędem, poniew aż przedsiębiorca, w ocenie Prezesa Urzędu, zmierza do zwolnienia się z obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych, poprzez wykorzystywanie przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment towarów jest tańszy niż u konkurencji. Konsument dopiero przy kasie, lub po odejściu od kasy zapoznając się z rachunkiem uzyskuje informację, czy dany zakupiony towar jest tańszy niż u konkurencji. Analizując przywołane przez Stronę w odwołaniu decyzje Dolnośląskiego WIIH należy zwrócić uwagę, iż: − w decyzji z dnia 4 grudnia 2018 r. (DL - KBP - ŻG.8361.121.2018) - 91 braków cen, kara 3.000 zł, gdzie stwierdzono 71 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 78 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli ; p owyższe oznacza, że ponad towarów 3/4 skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen ; − w decyzji z dnia 21 czerwca 2019 r. (DGJ - KBP - ŻG.8361.125.2018) - 94 braków cen, kara 6.000 zł, gdzie stwierdzono 76 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co ozna cza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 80 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli ; p owyższe oznacza, że 4/5 towarów skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen ; − w decyzji z dnia 19 lipca 2019 r. (DGJ - KBP - ŻG.8361.136.2 018) - 100 braków cen, kara 9.000 zł, gdzie stwierdzono 92 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 92 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli ; p owyższe oznacza, że 92 % skontrolowany ch towarów nie zawiera jakichkolwiek cen ; − w decyzji z dnia 28 sierpnia 2019 r. (KBP - ŻG.8361.179.2018) - 218 braków cen, kara 15.000 zł. gdzie stwierdzono 176 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych st anowi 80 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli , po wyższe oznacza, że 4/5 towarów skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen ; − w decyzji z dnia 10 września 2019 r., (sygn. akt KBP - ŻG.8361.183.2018), 89 braków cen, kara 17 000 zł, gdz ie stwierdzono, iż dla 70 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru, co stanowi 79% zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli , p owyższe oznacza, że 79 % towarów nie zawiera jakichkolwi ek cen ; − w decyzji z dnia 27 września 2019 r (sygn. akt KBP - ŻG.8361.182.2018), 110 braków cen, kara pieniężna w wysokości 20 000 zł, dla 87 partii towar ów , nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru, co s tanowi 79 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że nie jest zasadne i jest niekorzystne dla strony przywoływanie powyższych decyzji przez stronę, ponieważ z uwagi na upływ 12 - miesięcznego przedziału czasoweg o, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, wskazane przez stronę decyzje nie zostały przywołane w niniejszym postępowaniu, a przedmiotowe naruszenia nie zostały uwzględnione na użytek niniejszego postępowania z uwagi na upływ czas u, o którym mowa w tym przepisie. Gdyby wskazane naruszenia miały wpływ na wymiar kary, to naruszenie wykazane w zaskarżonej dec yzji zostałoby określone trzydziestokilkukrotne naruszenie, a nie trzynasto krotne naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. 16 Z przeprowadzonej analizy wynika, że naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach należy w przypadku tego przedsiębiorcy kwalifikować jako poważny lub wysoki stopień naruszenia obowiązków, ponieważ całkowity brak cen i cen jednostkowych występuje w przedziale od 78% do 92% stwierdzonych naruszeń w przywołanych przez stronę postępowaniach. Przywoływanie wybiórczo poszczególnych decyzji przez stronę jest chybione, ponieważ należy uwzględniać okoliczności każdej indywidualnej sprawy. W tym k onkretnym przypadku odnoszącym się do zaskarżonej decyzji nie przeprowadzono w 12 - miesięcznym przedziale czasowym kontroli w tym samym sklepie. Należy również wskazać, że nieskuteczność działań podejmowanych przez stronę nie zmienia stanu faktycznego po legającego na tym, że jest zidentyfikowane naruszenie. W tym konkretnym przypadku, całkowity brak cen i cen jednostkowych został zanotowany jako bardzo wysoki i odnosi się do partii 21 towarów w stosunku do partii 23 towarów przy których stwierdzono niep rawidłowości w trakcie przedmiotowej kontroli. Powyższe stanowi 91 % zidentyfikowanych naruszeń i wskazuje, że nie są podejmowane przez stronę działania w celu zapewniania prawidłowości uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Strona podkreśliła, iż przy o cenie stopnia naruszenia obowiązków należało wziąć pod uwagę liczbę całego asortymentu dostępnego w sklepie i dopiero tę wartość należy porównać z ilością stwierdzonych naruszeń, zaś poważne naruszenia mają miejsce wtedy, gdy dotyczą przeważającej ilości a sortymentu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania. Próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonuje selekcji mat eriału pobieranego do próbek. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Dane w zakresie wielkości asortymentu podawane przez przedsiębiorcę nie zostały zweryfikowane przez inspektorów. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a inspektorzy nie mają obowiązku weryfikowania czy podawana przez przedsiębiorcę wielkość asortymentu jest zgodna z prawdą, poniewa ż przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży konsumentom w dniu kontroli. Przedmiotem kontroli jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę obowiązku podawania ceny sprzedaży o raz ceny jednostkowej. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na brzmienie motywu (6) do dyrektywy 98/6/WE : „Obowi ą zek podawania ceny sprzeda ż y oraz ceny jednostkowej przyczynia si ę znacz ą co do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako ż e naj ł atwiejs zym i zarazem najlepszym sposobem jest umo ż liwienie konsumentom dokonania oceny i por ó wnania cen produkt ó w w spos ó b optymalny i tym samym dokonania ś wiadomego wyboru na podstawie prostych por ó wna ń .” Z okoliczności sprawy wynika, że strona minimalizuje swoj ą odpowiedzialność odnosząc się do porównania wielkości naruszenia do wielkości asortymentu. Z przepisów prawa nie wynika, że należy ilość stwierdzonych nieprawidłowości podczas kontroli porównywać do wielkości asortymentu. W ten sposób, strona wywodzi, że kara pieniężna w ocenie strony jest zawyżona, bo stosunek jednostkowych braków cen do asortymentu daje wartość minimalną i wskazuje na znikomość naruszenia. Przywołując pojęcie proporcjonalności kary uwzględnione w art. 8 dyrektywy 98/6/WE można powołać się na wykładnię tego pojęcia stosowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W pkt 75 opinii Rzecznika Generalnego Michala Bobeka przedstawionej w dniu 26 czerwca 2018 r. w sprawie C - 384/17, Rzecznik Generalny wskazuje, że kary maj ą być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoliczności każdej sprawy, a ocena powinna być dokonana w kontekście dyrektywy, która określa cele i kontekst stosowania przesła nki proporcjonalności kar: 17 „ Po drugie, jest również całkiem jasne, w odniesieniu do czego kary mają być proporcjonalne: mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia, przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoli czności każdej sprawy. Całej tej oceny należy dokonać w szczególnym kontekście dyrektywy 1999/62, która określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar.” Dyrektywa 98/6/WE określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Celem dyrektywy jest nałożenie obowiązku, by cena sprzedaży i cena jednostkowa na wszystkich produktach oferowanych do sprzedaży przez podmioty gospodarcze była jasno podana w celu lepszego przekazania informacji konsumentom i oraz umożliwienia porów nywania cen. Cel dyrektywy został ustalony w art. 1 tej dyrektywy, a kontekstem jest podawanie cen konsumentom. „ Celem niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmiot y gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. Nie ulega wątpliwości, że kara jest wypadkową naruszenia celu dyrektywy poprzez uniemożliwienie konsumentom uzyskania informacji i ułatwienia im porówny wania cen. Waga popełnionego naruszenia nie jest jedyną przesłanką uwzględnianą przy miarkowaniu kary. Do indywidualnych okoliczności uwzględnianych przez Prezesa Urzędu można zaliczyć również analizę przypadków naruszeń w 12 - miesięcznym przedziale czas owym w tych samych sklepach. Dlatego też, przy większej ilości naruszeń w indywidualnych przypadkach kary mogą być wyższe lub niższe. Ilość naruszeń nie stanowi bowiem w indywidualnym przypadku jedynej przesłanki uwzględnianej przy miarkowaniu kary. Miarku jąc wysokość nałożonej na Stronę kary Orga n I instancji wziął pod uwagę, iż Strona po raz kolejny naruszyła obowiązki w sprawi e uwidaczniania cen oraz fakt, iż nieprawidłowości dotyczyły 5,4 % poddanego ocenie asortymentu. Organ uznał, że brak uwidocznieni a informacji o cenach i cenach jednostkowych stanowi poważne naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w znacznym zakresie naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymia ru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, pon ieważ przedsiębiorca wciąż dokon uje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpły w na wymiar kary. Dlatego też, w ocenie Prezesa Urzędu, nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Należy tez wskazać, że obydwa pisma strony zostały uwzględnione w postępowaniu ad ministracyjnym, a zarzuty zawarte w tych pismach zostały wyjaśnione w treści uzasadnienia decyzji organu I instancji. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA jest oczywiście bezzasadny. Ad. II Zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach . Pełnomocnik Strony podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez: − uznanie , że doszło do najwyższego stopn ia naruszenia obowiązków z ustawy o informowaniu o cenach, podczas gdy naruszenia dotyczyły 23 partii towarów; − niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz pod jęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu 18 o cenach, − niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak 23 cen nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę dział alności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu; − w ysokość kar jest nieproporcjonalna do wysokości innych kar – tj. kary w wysokości około 20 - 21 tys. złotych organ nakładał za nieprawidłowości w znacznie szerszym zakresie. Odnośnie powyż szego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Stopień naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach został zakwalifikowany w tym k onkretnym przypadku jako wyższy niż znikomy i stopień naruszenia został oceniony na 5,4 % w stosunku do skontrolowanych partii towarów. Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz ilość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczności: działanie w sieci sklepów, wielkość asortymentu, nie stanowią przesła nek ustawowych do miarkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prowadzącego indywidualnie działalność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć sklepów. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie wskazuje jako okoliczności łagodzącej w postaci dużej ilości asortymentu. Przywoływana przez Stronę okoliczność, że Strona prowadzi sieć sklepów, i że wskazane w zaskarżonej decyzji naruszenia ustawy o informowaniu o cenach dot yczyły innych sklepów pozostaje bez związku z brzmieniem art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach odnoszącym się do przedsiębiorcy. W tym konkretnym przypadku przedsiębiorcą jest Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Niezadowolenie Strony z faktu, że nie jest informowana o zamiarze wszczęcia kontroli w konkretnym sklepie ma charakter subiektywny i nie wynika z przepisów prawa. Obowiązek nałożony na organ kon trolny poinformowania przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli wynika z art. 48 ust. 1 Prawa przedsiębiorców. Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli wystawiane jest na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa przedsiębiorców, który to przepis określa elemen ty przedmiotowo istotne zawiadomienia. Do tych elementów należą: oznaczenie organu, data i miejsce wystawienia, oznaczenie przedsiębiorcy, wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli, imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zaj mowanego stanowiska lub funkcji. Do elementów przedmiotowo istotnych nie należy wskazanie miejsca kontroli, placówki czy sklepu, gdzie przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Należy zwrócić uwagę, że przepisy szczególne mogą nakazać uwzględnianie w zawiadomieniach informacji o miejscu wykonania kontroli. Takie przepisy istnieją w poszczególnych branżach, ale jest to uwarunkowane charakterem prowadzonej działalności gospodarczej. W tym konkretnym przypadku, obowiązek uwidaczniania cen nałożony jest na przedsiębiorcę i bez znaczenia pozostaje fakt, ile ten przedsiębiorca posiada miejsc sprzedaży detalicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w każdym miejscu sprzedaży detalicznej przedsiębiorca powinien uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ponadto, Strona jest informowana z czasowym wyprzedzeniem o przedmiocie i zakresie kontroli, co pozwala na rzetelne przygotowanie się do kontroli. Z uwag i na okoliczność, że obowiązek przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach jest nałożony na przedsiębiorcę, a nie na konkretny sklep, zarzut negatywnej praktyki stosowanej przez organ I instancji wysyłania zawiadomień o zamiarze przeprowadzeni a kontroli bez wskazania adresu kontrolowanej placówki nie zasługuje na 19 uwzględnienie. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest przestrzeganie przepisów prawa w każdym miejscu prowadzenia sprzedaży detalicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cena ch. Wskazywane przez Stronę okoliczności nie stanowią dyrektyw wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Odnosząc się natomiast do zarzutu niewłaściwej oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięci e okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy, Prezes Urzędu informuje, że powyższe okoliczności zostały uwzględnione przy miarkowaniu kary jako okoliczności ł agodzącej. Należy zwrócić uwagę, że miarkowana kara nie ma charakteru maksymalnego. Zgodnie z poglądami doktryny: „Uchylenie skutków deliktu oraz zaprzestanie działań wyczerpujących znamiona deliktu może być uznawane przez Organy administracji publicznej z a okoliczność łagodzącą” (Mirosław Wincenciak „Sankcje w prawie administracyjnym i procedura ich wymierzania, Wolters Kluwer, 2008, str. 158). Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w posta ci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 53 % górnego wym iaru kary. Powyższe oznacza, że uwzględniono okoliczności łagodzące w postaci podjęcia działań przez Stronę w zakresie usunięcia nieprawidłowości w trakcie kontroli. Strona przywołała w swoim odwołaniu dziewięć kontroli, które miały miejsce w 2020 r. w sklepach na terenie województwa dolnośląskiego. Strona wskazała, że w trakcie tych kontroli inspektorzy nie zanotowali żadnych naruszeń, lub stwierdzono tylko jedno lub dwa naruszenia. Zdaniem Strony, organ niewłaściwie zastosował przesłankę uprzedniej dz iałalności strony, gdyż w zaskarżanej decyzji wyliczył wyłącznie kontrole, które wykazały nieprawidłowości. We wskaz anych placówkach sieci inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili czynności kontrolne, ale polegające na sprawdzeniu rzetelności obsługi klientów, a nie prawidłowości uwidaczniania cen. Jedynie w przypadku kontroli sklepu nr 3811 przy ul. Parafialnej we Wrocławiu (prawidłowa sygnatura akt kontroli to KHU.8361.49.2020) sprawdzano prawidłowość uwidaczniania cen i w jednym przypadku ujawnion o rozbieżność cenową pomiędzy ceną towaru uwidocznioną na półce a ceną zarejestrowaną w kasie. Dolnośląski WIIH poinformował w swoim piśmie przekazującym sprawę do P rezesa Urzędu, że strona błędnie powołała się na wyniki dziewięciu kontroli, a faktycznie było ich osiem bo inspektorzy nie przeprowadzali kontroli wskazanej w odwołaniu pełnomocnika Sklep B 3868 (St rzelin), ŻNG.8361.99.2020 w dniach 19 - 15 maja 2020 r. W tym miejscu należy wskazać, że brzmienie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach o dnosi się do niewykonania obowiązków o których mowa w art. 4 , co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Przepis ten nie odnosi się do stwierdzonego wykonywania obowiązków przez przedsiębiorcę, tylko do stwierdzenia niewykonania obowiązków przez przedsiębiorcę. Kontrole, które wskazywałyby na wykonanie obowiązków ustawy o informowaniu o cenach przez przedsiębiorcę nie są uwzględniane w niniejszym postępowaniu. Natomiast w niniejszym postępowaniu są przywoływane kontrole, które wskazują na niewykonanie obowiązków. Należy zwrócić uwagę, że w tym konkretnym przypadku brak cen oraz cen i cen jednostkowych przy towarach wymienionych w protokole wskazuje na systemowe działania podjęte przez spółkę uchylania się od podawania cen i cen jednostkowych w celu wytworzenia u konsumenta przeświadczenia, że towary są tańsze niż i nne towary oznaczone cenami i cenami jednostkowymi. Wielokrotność takich naruszeń potwierdza charakter systemowy naruszeń obowiązków określonych przez ustawę o informowaniu o cenach w przypadku tego przedsiębiorcy. Administracyjna kara pieniężna 20 musi speł niać swoją funkcję prewencyjną. Należy wskazać, że kara administracyjna nie jest w tym przypadku sztywna i automatycznie wymierzana bez uwzględnienia zagrożeń wartości wyróżnionych przez ustawę ze względu na interes publiczny, bez względu na rzeczywiste okoliczności sprawy i stopień zagrożenia interesu publicznego. Prezes Urzędu nie zgadza się ze stanowiskiem strony, że problem oznaczania cen został przez przedsiębiorcę praktycznie wyeliminowany. Wciąż przedsiębiorca narusza przepisy ustawy o informowaniu o cenach i powinien dołożyć należytej staranności aby ten problem został całkowicie wyeliminowany. Powyższe nie może stanowić argumentu do niestosowania kar administracyjnych w ogóle. W ocenie Prezesa Urzędu, nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna ma charakter proporcjonalny. Wysokość kary jest zbliżona do dolnego wymiaru kary 20 000 zł, która jest nakładana za jednostkowe naruszenie w trybie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach i tylko nieznacznie ten próg przekracza. Na tej podstawie, Prez es Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jest oczywiście bezzasadny. Ad. III Zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach Strona wniosła zarzut naruszenia ar t. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach poprzez uznanie, że uwidocznienie ceny fasolki szparagowej w taki sposób, że dużą czcionką wskazano cenę za 100 g produktu, a małą czcionką cenę jednostkową za 1 kg produktu nie jest oznaczeniem ceny w sposób jedn oznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W ocenie strony, Organ w błędny sposób wyłożył art. 4 ust. 1 Ustawy, stwierdzając, że oznaczenie ceny fasolki szparagowej w taki sposób, że dużą czcionką wskazano cenę za 100 g produktu, a małą czcionką - cenę jednostkową za 1 kg produktu, nie jest oznaczeniem ceny w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W decyzji stwierdzono, że co do zasady dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy cena jednostkowa dotyczy ceny za kilogram. W przypadku pozostałych warzyw zaznaczona była wyłącznie cena za 1 kg produktu. Organ na tej podstawie wysnuł wniosek, że wskazanie dwóch cen w przypadku fasolki może wprowadzić konsumentów w błąd. Takie twierdzenie je st bezpodstawne i stanowi błędną wykładnię art. 4 ust. 1 Ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Ustawy w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Strona wskazał a cen ę fasolki w stosunku do dwóch jednostek - 100 g i 1 kg, przy czym w sposób wyraźny zostało oznaczone która z cen dotyczy której jednostki. Takie oznaczenie w żaden sposób nie mogło wprowadzić zatem konsumen ta w błąd. Normy zawarte w art. 4 ust. 1 Ustawy nie zabraniają oznaczania cen w sposób bardziej szczegółowy, niż zostało to w nich wskazane. Odnosząc się do powyższego zarzutu Prezes Urzędu informuje co następuje. W protokole kontroli opisano szczegółowo dlaczego zakwalifikowano podwójne oznakowanie dwoma cenami jednostkowymi jednego produktu – fasolki szparagowej jako naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Odnosząc się do fasolki szparagowej sprzedawanej luzem, dla której uwidoczniono n a wywieszce dwie ceny jednostkowe, tj. mocno wyeksponowaną cenę jednostkową 1,49 zł za 100 g oraz małą czcionką cenę jednostkową 14,90 zł/kg, podczas gdy dla innych warzyw wyeksponowanych na stoisku z warzywami i oferowanych do sprzedaży luzem podana była cena jednostkowa w przeliczeniu na 1 kg. Zgodnie z przepisami w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgo dnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży 21 według masy. Natomiast § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia stanowi, że w szczególnych przypadkach uza sadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar i innych niż określone w ust. 1. Przywołane powyżej przepisy jednoznacznie wskazują, iż co do zasady dla towarów przeznac zonych do sprzedaży według masy ce na jednostkowa dotyczy ceny za kilogram . Zastosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności kilograma możliwe jest jedynie w odniesieni u do towarów, które zwyczajowo oferowane są do sprzedaży w mniejszych bądź większych ilościach. Do takich towarów nie można zaliczyć fasolki szparagowej, która sprzedawana jest w ilościach podobnych do innych warzyw, których uwidocznione ceny jednostkowe dotyczyły ceny za kilogram. Wskazanie w miejscu sprzedaży owoców i warzyw, dwóch cen jednostkowych w odniesieniu do jednego rodzaju warzyw nie dość, że nie znajduje poparcia w przepisach, to może wprowadzać konsumentów w błąd. Zauważyć należy, że bardziej wyeksponow aną ceną była cena za 100 g – 1, 49 zł, co zważywszy na fakt, iż ceny pozostałych towarów dotyczyły ceny za kilogram, sposób ekspozycji tej ceny mógł wywoływać u konsumentów wrażenie, iż cena fasolki jest szczególnie korzystna. W tym kontekście, d ziałanie strony skutkujące wywołaniem mylnego wrażenia u konsumentów co do rzeczywistej ceny towaru, należy ocenić negatywnie . W tym miejscu wskazać należy, że ocena czy doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wiąże się z nieade kwatnością i niejasnością przekazu informacji konsumentowi. W myśl przywołanego powyżej wyroku TSUE - informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być ja sne i adekwatne (zobacz wyrok z dnia 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C - 428/11, EU:C :2012:651, pkt 53). To sposób ekspozycji ceny za ten produkt wzbudził wątpliwości organu I instancji, który wpisywał się w nieadekwatność i niejasność przekazu informacji konsumentowi. Nieadekwatność przekazu polegała na tym, że cena jednos tkowa tego warzywa co do zasady podawana jest za kilogram a nie za gram. Ponadto za nieadekwatne należy uznać usytuowanie tego produktu wśród innych warzyw, gdzie cena jednostkowa była podawana za kilogram. Ponadto podanie dwóch cen jednostkowych za gram i za kilogram tylko pozornie realizuje przesłanki jednoznacznego, niebudzącego wątpliwości oraz umożliwiającego porównanie cen obowiązku uwidaczniania cen. Faktycznie wzbudza konfuzję u konsumenta, ponieważ nie jest zrozumiałe dlaczego akurat fasolka szpar agowa ma być sprzedawana w odniesieniu do jednostki wagi – gram, a nie kilogram. Tym samym taka prezentacja dwóch cen jednostkowych wpisuje się w naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach jako uwidocznienie ceny jednostkowej w sposób niejedno znaczny, budzący wątpliwości oraz u nie możliwiający porównanie cen. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w odniesieniu do fak tycznego podwójnego oznakowania ceną jednostkową w odniesien iu do różnych jednostek wagi fasolki szparagowej jest oczywiście bezzasadny. Ad. IV Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o: − o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości; względnie o: − uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach; ewentualnie o: − uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczen ie kary w niższej wysokości. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w całości, albo do uchylenia decyzji w całości i orzeczenia co do istoty 22 sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierze nia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ewentualnie do uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości. Każde kolejne narusz enia, które zostały zidentyfikowane przez inspektorów Dolnośląsk iego WIIH w dokładnie określonym 12 – miesięcznym przedziale czasowym od dnia zidentyfikowania naruszenia po raz pierwszy, czyli od dnia 26 lipca 20 19 r. mają wpływ na procentowe zwiększenie wymiaru kary przy każdym stwierdzonym naruszeniu. Należy zwrócić uwagę, że działanie przedsiębiorcy polegające na ignorowaniu obowiązku informowania o cenach skutkuje nakładaniem kolejnych kar na przedsiębiorcę. W tym konkretnym przypadku, za trzynaste na ruszenie kara została wymierzona w wysokości 53 % górnego wymiaru kary. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyższaniem wymiaru kary. Każde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach admi nistracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypadku kary pieniężnej nakładanej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprz ednio przedsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm ustawy, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotkać się z karą bardziej dotkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Jednorazowość naru szenia w powiązaniu z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa podlegała już analizie Naczelnego Są du Administracyjnego (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 18 sierpnia 2020 r. II GSK 497/20) . W tym konkretnym przypadku z uwagi na naruszenie interesu publ icznego oraz wielokrotność naruszeń w przedziale czasowym określonym przepisami prawa , incydentalność, jednorazowość naruszenia nie miała miejsca. W związku z powyższym, nie zaistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Prezes Urzędu ocenił równie ż przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znajdują one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została up rzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzedn ia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistni enia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez Stronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jednej przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kar y. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. S trona wciąż nie przyjmuje do wiadomości, że w istotny sposób narusza interes tej grupy społecznej, która posiada uprawnienie do zapoznania się z ceną przed zawarciem umowy sprzedaży. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikoma waga naru szenia prawa, ponieważ strona narusza interes konsumentów w sposób notoryjny, co ma charakter systemowy i może być kwalifikowane jako naruszenie interesu publicznego. Strona wykorzystuje sytuację, że konsument jest stroną słabszą w relacji z przedsiębiorcą i narzuca mu sposób dokonywania zakupu bez możliwości uprzedniego zapoznania się z ceną. 23 Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał podstaw do uznania powstałego naruszenia za znikome a zawinienie Strony było ewidentne. Ko nsumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego rozeznania i podjęcia obiektywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym pr zypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno - prawny jest niekorzystna dla Strony. W trakcie kontroli Strona uzupełniła brakujące ceny i ceny jednostkowe w tym konkretnym sklepie. Nie można zakwalifikować tej przesłanki jako zaprzestania naruszania prawa, ponieważ faktem znanym Prezesowi Urzędu z urzędu jest fakt, iż na terenie województwa dolnośląskiego kontrole Dolnośląski ego WIIH wykazały następne naruszenia przepisów us tawy o informowaniu o cenach. Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posiadanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Dolnośląskiiego WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie spełniają celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakładane na przedsię biorcę dotychczasowo przez Dolnośląski ego WIIH i wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a ni e łagodzącą . Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Dolnośląski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Kostrzynie , karę pieniężną w wysokości 21 070 zł w związku z trzynasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ust awy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 lipca 2019 r. Tym samym decyzja Dolnośląskiego WIIH (sygn. akt KHU.8361.6.2020KBP - ŻG.8361.34.2020 ) z dnia 7 października 2020 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/