DIH-27/2020

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 4 grudnia 2020 r. DIH - 1.709.45.2020.JS DECYZJA DIH - 1/ 27 /2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy C … P … prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU „Okazja” C … P … w Olsztynie od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Olsztynie z 15 października 2020 r. (nr akt sprawy: DEg.8361.67.2020), którą na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złoty ch), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 3 czerwca 2020 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Olsztynie, zwany dalej również „Warmińsko - Mazurskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę C … P … prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU „Okazja” C … P … w Olsztynie, zwaną dalej również „stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz . U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo strona odebrała 8 czerwca 2020 r. 2 W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 16 - 19 czerwca 2020 r. przez inspektorów reprezentujących Warmińsko - Mazurskiego WIIH, w sklepie Świat Udanych Zakupów, mieszczącym się w Elblągu przy ul. […], należącej do strony, do oceny wytypowano sto asortymentów towarów z czego zakwestionowano trzydzieści jeden asortymentów, ze względu na: brak uwidocznienia cen, w miejscu sprzedaży (b ezpośrednio przy towarze) dla dwudziestu asortymentów, niżej wymienionych towarów: 1) kombinezony do spania, 2) torby, 3) szlafroki, 4) bielizna osobista(komplety - koszulki i majtki), 5) piżamy damskie, 6) piżamy męskie, 7) okulary męskie, 8) okulary damskie, 9) skarpety męskie, 10) żel do mycia ciała, 11) krem do twarzy, 12) klej Lution, 13) klej super Glue, 14) bidony, 15) butelki ze słomką, 16) klapki domowe, 17) sztuczne kwiaty, 18) zabawki, 19) pasta do zębów blend - a - med., 20) serwetki papierowe oznakowanie ceną towarów oferowanych do sprzedaży, w miejscu niewidocznym dla konsumenta dla jedenastu asortymentów, niżej wymienionych towarów: 1) obuwie letnie - klapki 2) skarpety męskie 3) szczotki do włosów 4) kosmetyczki małe 5) kosmetyczki duże 3 6) ozdoby do włosów 7) spinki 8) kostki do wc 9) płyny do mycia szyb 10) środe k do wybielania ACE 11) płyn do płukania „Softlan”. Powyższe stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” . Ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 19 czerwca 2020 r. (nr akt kontroli: DEg.8361.67.2020) wraz z załącznikami. Osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego nie wniosł a uwag do ustaleń kontroli udokumentowanych w ww. protokole. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 16 września 2020 r., Warmińsko - Mazurski WIIH poinformował przedsiębiorcę C … P … prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU „Okazja” C … P … w Olsztynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen. W piśmie t ym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), zwanej dalej „Kpa”, strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zeb ranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Pismem tym strona została również wezwana do przekazania deklaracji podatkowej PIT/CIT za ostatni rok rozliczeniowy oraz oświadczenia o liczbie zatrudnionych pracowników. Strona nie skorzystała z ww. prawa. P o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 15 października 2020 r. (nr akt sprawy: DEg.8361.67.2020), Warmińsko - Mazurski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen. Decyzja została odebrana przez stronę w dniu 19 października 2020 r. Pismem z 23 października 2020 r. (data stempla pocztowego 26.10.2020), strona złożyła do Prezes a Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o odstąpienie od nakładania kary. Strona stwierdziła, że nałożona kara jest nieadekwatna do zakresu naruszenia obowiązków i w obecnej sy tuacji ekonomicznej wynikającej z zagrożeń i pandemią koronawirusa jest dla niej zbyt dotkliwa. W uzasadnieniu strona podniosła, że nieumieszczenie cen na towarach nie wynikało ze złej woli, ponieważ od lat stosuje ceny konkurencyjne, a więc uwidaczniani e cen leży w jej interesie. W uzasadnieniu strona podniosła, że nieumieszczenie cen na towarach nie wynikało ze złej woli. Od lat stosuje ceny konkurencyjne, a więc uwidacznianie cen leży w jej interesie. Wyjaśniła, że brak cen w jakimś stopniu wynikał z ograniczonych możliwości spowodowanych z przebywania części personelu na kwarantannie oraz braku doświadczenia nowozatrudnionych pracowników jak również otrzymania w przeddzień kontroli dużej partii dostawy towaru, a zatem braku czasu do wykonania obowiąz ku oznakowania cen. Wskazała 4 też, iż prowadzenie działalności handlowej w obecnej sytuacji stało się nie tylko nieopłacalne, ale powoduje straty finansowe. W związku z sytuacją dochody działalności z ledwością wystarczają na pokrycie kosztów związanych z wydatkami rzeczowymi związanymi z utrzymaniem lokali oraz kosztów z utrzymaniem personelu. Na koniec strona stwierdziła, że skoro jak napisano w decyzji „zakres obowiązków był nieznaczny” zatem wniosła o odstąpienie od nakładania kary. Pismem z 6 listopa da 2020 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę C … P … prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU „Okazja” C … P … w Olsztynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu admini stracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony K onkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bl iskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wy sokości 20.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielko ść jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w sklepie Świat Udanych Zakupów w Elblągu, należącym do strony stwierdzono, że w przypadku trzydziestu jeden asortymentów na sto sprawdzonych nie dopełniono wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy 5 obowiązku uwidocznienia cen. W dwudziestu przypadkach stwierdzono brak uwidocznienia cen, w miejscu sprzedaży (bezpośrednio przy towarze), a w jedenastu oznakowanie ceną towarów oferowanych do sprzedaży, w miejscu niewidocznym dla ko nsumenta. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Warmińsko - Mazurski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), na ww. przedsiębi orcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Odwołując się od decyzji strona nie kwestionowała ustaleń kontroli, jednakże stwierdziła, że nałożona kara jest nieadekwatna do zakresu naruszenia obowiązków i w obecnej sytuacji ekonom icznej wynikającej z zagrożeń i pandemią koronawirusa jest dla niej zbyt dotkliwa. W uzasadnieniu strona podniosła, że nieumieszczenie cen na towarach nie wynikało ze złej woli, ponieważ od lat stosuje ceny konkurencyjne, a więc uwidacznianie cen leży w jej interesie. W uzasadnieniu strona podniosła, że nieumieszczenie cen na towarach nie wynikało ze złej woli. Od lat stosuje ceny konkurencyjne, a więc uwidacznianie cen leży w jej interesie. Wyjaśniła, że brak cen w jakimś stopniu wynikał z ograniczonyc h możliwości spowodowanych z przebywania części personelu na kwarantannie oraz braku doświadczenia nowozatrudnionych pracowników jak również otrzymania w przeddzień kontroli dużej partii dostawy towaru, a zatem braku czasu do wykonania obowiązku oznakowani a cen. Wskazała też, iż prowadzenie działalności handlowej w obecnej sytuacji stało się nie tylko nieopłacalne, ale powoduje straty finansowe. W związku z sytuacją dochody działalności z ledwością wystarczają na pokrycie kosztów związanych z wydatkami rze czowymi związanymi z utrzymaniem lokali oraz kosztów z utrzymaniem personelu. Na koniec strona stwierdziła, że skoro jak napisano w decyzji „zakres obowiązków był nieznaczny” zatem wniosła o odstąpienie od nakładania kary. Odpowiadając na powyższe argume nty strony, Prezes UOKiK wskazuje, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidł owości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których strona dopuściła się nieprawidłowości oraz ewentualna dobra czy zła wola popełniającego czyn. Wskazać należy też, że to sam przedsiębiorca decyduje o orga nizacji pracy w przedsiębiorstwach pozostających pod jego kontrolą i za nią odpowiada. Nie ulega wątpliwości, że organizacja ta nie może odbywać się ze szkodą dla konsumenta i w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności łagodzącej dla stwierdzonych w t oku kontroli 6 naruszeń prawa. Istotnym jest tu również fakt, iż strona została powiadomione o zamiarze przeprowadzenia kontroli – pismo Warmińsko - Mazurskiego WIIH w tej sprawie zostało odebrane 8 czerwca 2020 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 16 czerwca 2020 r. Strona miała więc wystarczająco dużo czasu, aby do kontroli tej odpowiednio się przygotować. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania zwłaszcza, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 2001 r. (CEIDG – 15.05.2001 r.), tj. od 19 lat, a obowiązek uwidaczniania cen produktów funkcjonuje od 2001 r., co jest wystarczająco długim okresem na zapoznanie się z obowiązującymi przepisami i należyte ich przestrzeg anie. Prezes UOKiK pragnie w tym miejscu zwrócić również uwagę, że sytuacja ekonomiczna przedsiębiorcy czy koszty prowadzenia działalności gospodarczej nie są ustawowymi kryteriami mającymi wpływ na ustalenie wysokości kary pieniężnej. Ponadto jak wynika z wpisu do CEIDG strona prowadzi kilkanaście sklepów, a nie jeden sklep, który jest podstawowym źródłem utrzymania. Strona nie przedłożyła również organowi pierwszej instancji deklaracji podatkowej PIT/CIT za ostatni rok rozliczeniowy, ani oświadczenia o li czbie zatrudnionych pracowników, o co została poproszona w piśmie z 16 września 2020 r. zawiadamiającym o wszczęciu postępowania administracyjnego. Odnośnie samej wysokości kary nałożonej na stronę przez Warmińsko - Mazurskiego WIIH, Prezes UOKiK wskazu je, że zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE” , kar y pieniężne za naruszenie przepisów o cenach muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ponadto podkreślić należy, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalność przedsiębiorcy oraz wielkości jego obrotów i przychodu. Trzeba przypomnieć przy tym, że w związku z niewykonaniem obowiązku w zakresie uwidaczniania cen w ojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, a Warmińsko - Mazurskiego WIIH nałożył 500 zł. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie do końca zgadza się z oceną zakresu nar uszenia dokonaną przez Warmińsko - Mazurskiego WIIH. W opinii organu drugiej instancji stopień naruszania był znaczny, ponieważ strona nie dopełniła obowiązku uwidocznienia cen w przypadku trzydziestu jeden asortymentów towarów spośród stu poddanych kontrol i w tym zakresie, co stanowiło aż 31 % skontrolowanych. Podkreślenia wymaga fakt, że cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy. Ni emniej jednak, z uwagi na art. 139 Kpa, organ drugiej instancji w niniejszym przypadku nie mógł wydać decyzji mniej korzystnej dla strony odwołującej się. Instytucja zakazu reformationis in peius należy do podstawowych gwarancji procesowych prawa obrony s trony. Orzeczeniem na niekorzyść strony skarżącej - w rozumieniu art. 139 Kpa - będzie każde rozstrzygnięcie, które pogarsza sytuację odwołującego się w stosunku do tej, jaką miał przed wniesieniem odwołania, przy czym pogorszenie to nie musi dotyczyć wył ącznie jego praw czy obowiązków wynikających z prawa materialnego, ale także pewnych uprawnień faktycznych 7 czy procesowych, powstałych w wyniku wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że organ odwoławczy nie może orzec w sposób, który pogarsza s ytuację strony odwołującej się, tj. tę sytuację, którą ukształtowała decyzja organu pierwszej instancji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 1385/13, z dnia 7 lutego 2014 r. sygn. I OSK 1851/12). Reasumu jąc, w ocenie Prezesa UOKiK, kary pieniężnej w wysokości 500 zł, w relacji do wielkości przedsiębiorcy oraz rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości, nie można uznać za wygórowaną. Zdaniem Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie ma również podstaw do zastos owania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od nałożenia kary i wystosowania pouczenia. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga n aruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W tym przypadku wagi naruszenia nie można było uznać za znikomą, nawet Warmińsko - Mazurski WIIH choć uznał, że stopień naruszenia był nieznaczny, jednakże wyższy niż znikomy. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też p rawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niezależnie od powyższego, organ drugiej instancji informuje, że kwestia sytuacji materialnej stron y (w odwołaniu podkreślono trudną sytuację finansową związaną z pandemią) może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest wymierzona kara pienię żna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia wysokości czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym wymiarze przez Warmi ńsko - Mazurski WIIH. Prezes UOKiK informuje, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowa nie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej w Olsztynie, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odro czyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. 8 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek banko wy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decy zję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynają cych postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej j ednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Pra wo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Adminis tracyjnego w Warszawie. 9 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i us ług (Dz. U. poz. 2019 poz. 178). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna J aniszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej