DIH-60/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW D IH - 70 9 - 15 ( 3 ) / 1 6 / AgŁ Warszawa, 13 lipca 2016 r. DECYZJA DIH-1/60/2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 678 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Cukiernia Sowa Sp. j. z siedzibą w Bydgoszczy od decyzji Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy nr BŻ -58/2016 z dnia 20 maja 2016 r. (nr akt spraw y: BŻ.8361.44.2016), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 122 zł (słownie: jeden tysiąc sto dwadzieścia dwa złote), z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej dwudziestu pięciu partii wyrobów cukierniczych oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 1 122 zł – utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 9-11 marca 2016 r. przez inspektorów reprezentujących Kujawsko-Pomors kiego Wojewódzkiego Inspektora Insp ekcji Handlowej w Bydgoszczy , zwanego dalej „ Kujawsko-Pomorsk im WIIH”, w sklepie cukierniczym przy ul. Gdańskiej 65 w Bydgoszczy, należącym do przedsiębiorcy Cukiernia Sowa Sp. j. z siedzibą w Bydgoszczy , zakwestionowano sposób oznakowania dwudziestu pięci u partii wyrobów cukierniczych oferowanych bez opakowań , wyprodukowanych przez tego samego przedsiębiorcę, o łącznej wartości 1 122 zł , tj. „Pralina sowa orzechowa”, „Pralina firmowa”, „Pralina różana”, „Pralina chrupiący koniak”, „Pralina karmelowa”, „ Pra lina szampańska”, „Pralina malaga”, „Pralina orzech włoski”, „Pralina advocat”, „Pralina kawowa”, „ Pralina marakuja”, „Pralina orzech laskowy”, „Pralina czerwona pomarańcza”, „ Pralina zielone jabłuszko”, „Pralina malibu”, „ Pralina cappuccino – baileys”, „ P ralina grand marnier”, „Pralina amaretto”, „Trufla whisky extra gorzka”, „Trufla tiramisu”, „Trufla pistacjowa”, „Trufla marcepanowa”, „Trufla musli”, „Trufla pomarańczowa” i „Trufla truskawkowa”, 2 z uwagi na niepodanie wykazu składników , w tym substancji i produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, w miejscu sprzedaży na wywiesz ce dotycząc ej danego produktu lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezp ośrednio konsumentowi finalnemu , co było niezgodne z treścią § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 roz porządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych” . Podczas kontroli ustalono, że w sklepie na witryn ie chłodniczej uwidoczniony był komunikat o treści „Szanowni Klienci! informujemy, że zgodnie z obowiązkiem wynikającym z aktualnych przepisów prawnych*, wykaz alergenów oraz składników produktów dostę pny jest na Państwa żądanie u obsługi sklepu (*rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z dnia 8 stycznia 2015 r. poz. 29)” , natomiast katalog z wszystkimi wymaganymi informacjami, tj. nazwą środka spożywczego, nazwą producenta, wykaz em składników, w tym substancji i produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji , zna jdował się w biurze kontrolowan ej placówki . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 11 marca 2016 r. (nr akt kontroli: BŻ .8361.44.2016), w tym w załączniku nr 1 do tego protokołu zawierającym wykaz ocenianych produktów, wraz z opisem stwierdzonych nieprawidłowości, a także dołączon ych do niego wydruków zdjęć przedstawiających sposób oznakowania tych produktów w miejscu sprzedaży . Do akt sprawy dołączono oświadczenie kontrolowanego z 10 marca 2016 r. o skali prowadzonego przedsiębiorstwa . Pismem z 13 kwietnia 2016 r., kontrolowan y został poinformowany o wynikach kontroli oraz skierowano do niego wniosek o dostosowanie oznakowania przedmiotowych produktów do obowiązujący ch przepis ów prawa. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłow o ściami , odrębnym pismem z 13 kwietnia 2016 r., Kujawsko-Pomorski WIIH zawiadomił ww. przeds iębiorcę , zwanego dalej również „stroną” , o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych ( Dz. U. z 2015 r. poz. 678 z póź n. zm.) , zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, kar y pieniężn ej z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych dwudziestu pięciu ww. partii wyrobów cukierniczych , informując przy tym o przysługującym jej prawie do brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania . Ponadto, w piśmie tym wezwał ją do przekazania informacji o wielkości obrotów i przychodu za rok 2015. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień i wyjaśniła w piśmie z 25 kwietnia 2016 r., że nie zgadza się z dokona ną przez organ pierwszej instancji interpretacją przepisów § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych, podważając tym samym zasadność kwestionowania przedmiotowych produktów. Jej zdaniem, przy jęty przez nią sposób udostępniania konsumentom informacji o produktach był całkowicie skuteczny i wystarczający. Wobec powyższego , strona wnio sła o niekaranie i umorzenie wszczętego postępowania administracyjnego. 3 Odrębnym pismem z 25 kwietnia 2016 r., strona przekazała żądane informacje za rok 2015 o wielkości obrotów i przychodu . Postanowieniem z 2 maja 2016 r., Kujawsko- Pomorski WIIH odmówił umorzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr BŻ -58/2016 z dnia 20 maja 2016 r. ( doręczona stronie 23 maja 2016 r.), Kujawsko -Pomorski WIIH wymierz ył stronie karę pieniężną w wysokości 1 122 zł za wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej dwudziestu pięciu ww. partii wyrobów cukierniczych. Pismem z 31 maja 2016 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego 1 czerwca 2016 r.), strona złożył a do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. de cyzji, wn osząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie o jej uchylenie w całości i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, nakładającego niższą karę pieniężną. Jej zdaniem, wyciągnięte przez organ pierwszej instancji wnio ski z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego są nieprawidłowe, a dokonana wykładnia przepisów prawa – błędna i prowadząca do powstania niekonsekwencji . Na potwierdzenie słuszności swojego stanowiska, strona przytoczyła szereg argumentów . Pismem z 22 czerwca 2016 r., Prezes UOKiK poinformowa ł stronę , ż e przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje , na podstawie art. 10 Kpa, prawo do z apoznania się z ak tami sprawy, a także do wypowiedzen ia się , co do zebranych dowodów i mat eriałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/20 11 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia 4 Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011 s. 18 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011” , podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za informację na temat żywności jest podmiot, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy lub – jeżeli ten podmiot nie prowadzi działalności w Uni i Europejskiej – importer danego środka na rynek Unii Europejskiej. Jak wynika z tego artykułu, podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych (ust. 2) , a bez uszczerbku dla tego przepisu, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione (ust. 5). Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Pojęcie jakości handlowej zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jako cechy artykułu rolno - spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizyko - chemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technolo gii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Wymagania jakości handlowej w zakresie oznakowania w miejscu sprzedaży środków spożywczych oferowanych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaży zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych. Zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych, dla środków spożywczych oferowanych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniu sprzedaży na życzenie konsumenta finalnego lub ich pakowania do bezzwłocznej sprzedaży podaje się m.in. wykaz składników – zgodnie z art. 18- 20 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia , tj. wszystkich substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji wymienionych w załączniku II (pkt 3); a w świetle ust. 2 tego paragrafu, informacje te podaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośre dnio konsumentowi finalnemu. Każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów , zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej 5 uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ust alając wysokość kary pieniężnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, uwzględ nia: stopień szkodliwości czynu , zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno- spożywczych oraz wielkość jego obrotów i przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych . W niniejszej sprawie, na podstawie wynik ów kontroli przeprowadzonej w sklepie należącym do strony przez inspektorów reprezentujących Kujawsk o-Pomorskiego WIIH zakwestionowano sposób oznakowania dwudziestu pięciu ww. partii wyrobów cukierniczych , z uwagi na niepodanie wykazu składników, w tym substancji i produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego produktu lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu , co było niezgodne z treścią § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych. Biorąc powyższe pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, że wprowadzone do obrotu przedmiotowe produkty są artykułami rolno - spożywczymi nieodpowiadającymi pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej – co wyczerpało znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej oraz skutkowało wymierzeniem stronie kary pieniężnej w wysokości 1 122 zł, stanowiącej równowartość zakwestionowanych produktów . Jak wynika z art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pieniężne, o których mowa w ust. 1- 3 tego artykułu, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego , Kujawsko-Pomorski WIIH w drodze decyzji nr BŻ -58/2016 z dnia 20 maja 2016 r. wymierzył powyższą karę pieniężną Cukierni Sowa Sp. j. z siedzibą w Bydgoszczy, tj. przedsiębiorcy, któr y wprowadził do obrotu przedmiotowe produkty. Odwołując się od wydanej decyzji, strona zarzuciła organowi pierwszej instancji, że dokonał błędnej wykładni przepisów § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych i wyciągnął ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego niewłaściwe wnioski. Z wróciła uwagę, że celem tych przepisów jest umożliwienie konsumento m dokon ania świadomego wyboru produktu, poprzez stworzenie im możliwości zapoznania się przed zakupem ze składem produktu, którym są zainteresowani . Strona uważa, że taką możliwość swoim potencjalnym kliento m stworzyła i nie czyniła w tym zakresie żadnych nieuzasadnionych utrudnień i przeszkód . Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że ustalenia kontroli stanowiące podstawę do zakwestionowania przedmiotowych produktów w zakresie ich oznakowania zostały udokumentowane w protokole kontroli z 11 marca 2016 r., w tym w załączniku nr 1 6 do tego protokołu zawierającym wykaz ocenianych produktów, wraz z opisem stwierdzonych nieprawidłowości, a także dołączon ej do niego dokumentacji fotograficznej. Z dokumentów tych wynika, że w sklepie na witryni e chł odniczej uwidoczniony był komunikat o treści : „Szanowni Klienci! informujemy, że zgodnie z obowiązkiem wynikającym z aktualnych przepisów prawnych*, wykaz alergenów oraz składników produktów dostępny jest na Państwa żądanie u obsługi sklepu (*rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z dnia 8 stycznia 2015 r. poz. 29)” , natomiast katalog z wszystkimi wymaganymi informacjami znajdował się w biurze kontrolowanej placówki (podkreślenie Prezesa UOKiK) i zgodnie z treścią komunikatu , był udostępniany konsument om na ich żądanie u obsługi sklepu. Dodać należy, że protokół kontroli został przyjęty bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania kontrolowanego w trakcie kontroli (upoważnieni e z 10 marca 2016 r.). Podkreślenia wymaga, że przepis § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych stanowi, że dla produktów oferowanyc h do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniu sprzedaży na życzenie konsumenta finalnego lub ich pakowania do bezzwłocznej sprzedaży wymagane informacje p odaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu (podkreślenie Prezesa UOKiK). Z powyższego wynika, że i nformacje te muszą być uwidocznione na wywieszce lub w inny sposób (np. w formie katalogu), a także muszą być bezpośrednio dostępne dla konsume nt a w miejscu sprzedaży . N ależy zaznaczyć, że kwestia bezpośredniej dostępności była rozważana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie m.in. w wyrokach z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1563/15, 17 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1652/10 i 7 stycznia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1914/12. Sąd wskazał w nich , że konsumenci muszą mieć bezpośrednią możliwość zapoznania się z informacjami przy sługującymi im z mocy prawa, bez domagania się ich lub konieczności podejmowania dodatkowych starań o ich uzyskanie od sprzedawcy. Konieczność podjęcia takich działań powoduje w rzeczywistości utrudnienie w zakupie, co może skutkować utratą zainteresowania konsumenta pewnymi informacjami (np. wykazem składników), a w konsekwencji zakupem produktu niezgodnego z jego oczekiwaniami. Z tego względu, n ie czyni zadość wymaganiom określonym w ww. przepisie udostępnianie informacji na temat żywności tylko i wyłączn ie na życzenie konsumenta. Z ustaleń kontroli wynika, iż strona posiadała katalog z wszystkimi wymaganymi informacjami. Katalog ten znajdował się jednak w biurze kontrolowanej placówki, a więc poza miejscem sprzedaży, w miejscu niedostępnym bezpośrednio ko nsumentom, natomiast komunikat informujący konsumentów o możliwości i sposobie zapoznania się z wykazem składników, w tym składników alergennych, znajdował się na witrynie ch ł odniczej , a więc w bezpośrednim sąsiedztwie zakwestionowanych produktów oraz był uwidoczniony w sposób czytelny i widoczny dla konsumentów. Z treści komunikatu wynikało, że wymagane informacje są udostępniane konsumentom na ich żądanie u obsługi sklepu. Przed zakupem 7 konsument miał zatem świadomość, że może takie informacje uzyskać w m iejscu sprzedaży . A by móc zapoznać się z wykazem składników, w tym składnikami alergennymi , konsument musiał zatem zwrócić się do obsługi sklepu z żądaniem o udostępnienie tych informacji, o czym został wyraźnie pouczony w komunikacie. Informacje te były mu udostępniane w formie katalogu , przy czym udział obsługi sklepu w realizacji obowiązku, o którym mowa w § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych – wbrew temu, co stara się wykazać strona w odwołaniu – nie ograniczał się jedynie do przekazywania konsumentowi tego katalogu do rąk własnych , lecz wymagał również przyniesienia go z biura na salę sprzedażową . Nie sposób zatem przychylić się do poglądu strony zaprezentowanego w odwołaniu, że uz yskanie tego katalogu nie wiązało się z jakimikolwiek trudnościami. Wskazać przy tym należy, że w świetle art. 44 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1169/2 011, przekazywanie informacji o składnikach alergennych jest obowiązkowe, a w myśl art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia, obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być łatwo dostępne, zgodnie z tym rozporządzeniem, w odniesieniu do każdego środka spożywczego. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe potwierdza, że udostępnianie przez obsługę sklepu katalogu z informacjami na temat żywności dopiero na życzenie konsumenta, który ponadto nie znajduje się w miejscu sprzedaży, w miejscu bezpośrednio dostępnym dla kupującego, tylko w biurze na terenie sklepu, nie zapewniało konsumentom prawa do łatwego uzyskania in formacji na temat kupowanych przez nich produktów. Zdaniem Prezesa UOKiK, przyjęty przez stronę sposób udostępniania konsumentom informacji o wykazie składników, w tym składników alergennych, można byłoby uznać za wystarczający w przypadku, gdyby uwidoczni ony dla konsumentów komunikat nie zawierał w swej treści sformułowania „na Państwa żądanie” , a także gdyby katalog z wymaganymi informacjami znajdował się w miejscu sprzedaży, w miejscu dostępnym bezpośrednio . Dodać należy, że formułowanie informacji przy użyciu zwrotu „na Państwa żądanie” może być odczytane przez konsument ów jako komunikat o przysługującym im roszczeniu, a nie jako wypełnienie przez kontrolowanego ciążą cego na nim prawnego obowiązku w zakresie oznakowania produktów oferowanych konsumentom . W związku z powyższym, należy stwierdzić, że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż przedmiotowe produkty nie zostały oznaczone w miejscu sprzedaży w taki sposób, jaki został przewidziany w § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie zn akowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych , tj. na wywieszce przy danym produkcie lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, co stanowiło podstawę do ich zakwestionowania. Strona podniosła również w odwołaniu, że gdyby przytoczona przez nią argumentacja w zakresie wykładni przepisów § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych nie spotkała się z uznaniem Prezesa UOKiK i nie spowodowała uchylenia zaskarżonej dec yzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji, wnosi o obniżenie nałożonej na nią kary pieniężnej. Jej 8 zdaniem, nie doszło do znacznego naruszenia praw konsumentów, gdyż mieli oni zapewnioną na miejscu rzetelną i czytelną informację o składzie produktów. Podkreśliła, że nie utrudniała konsumentom w żaden istotnie uciążliwy sposób zapoznania się z e skład em produktów oraz d ziała w przekonaniu, iż przyjęty przez nią techniczne rozwiązanie problemu udostępniania tych informacji jest wystarczające. Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, stanowiący podstawę prawną do wydania zaskarżonej decyzji, uprawniał organ pierwszej instancji do wymierzenia stronie kary pieniężnej w granicach wy znaczonych tym przepisem, a więc w wysokości od 500 zł do 5 610,10 zł (5 x 1 122 zł), gdzie górna jej granica stanowi pięciokrotną wartość korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowany ch dwudziestu pięciu ww. partii wyrobów cukierniczych o łącznej wartości 1 122 zł, przy uwzględnieniu pięciu przesłanek wymienionych w art. 40a ust. 5 tej ustawy, tj.: stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu działającego na rynku artykułów rolno- spożywczych, wielkość jego obrotów i przychodu, a także wartości kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Należy zaznaczyć, że stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 122 zł, która mieści się w wyznaczonym ustawowo przedziale i stanowi równowartość zakwestionowanych wyrobów cukierniczych, rozumianą jako korzyść majątkową (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 684/11). Prezes UOKiK , mając na uwadze, że strona zakwestionowała wysokość wymierzonej kary pieniężnej, przeprowadził analizę prawidłowości uwzględnienia przez organ pierwszej instancji powyższych przesłanek i zważył, co następuje: – przy ocenie stopnia szkodliwości czynu, polegającego na wprowadzeniu do obrotu przez stronę nieprawidłowo oznakowanych przedmiotowych produktów, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę , że stwierdzone nie prawidłowości godziły w interesy konsumentów, gdyż utrudniał y im zapoznania się z istotnymi informacjami o produkcie, mogącymi mieć wpływ na dokonanie właściwego wyboru produktu i pozwalającymi na uniknięcie niepożądanych składników, takich jak np. składniki alergenne. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, wykaz składników w miejscu sprzedaży produktów oferowanych bez opakowań stanowi dla nabywcy praktycznie jedyne źródło informacji na temat rodzaju i właściwości danego produktu i nie można tego porównać z sytuacją, jaką strona opisała w odwołaniu, tj. podawania przez sprzedawcę środka spożywczego w opakowaniu, gdyż w takiej sytuacji konsument będzie miał dodatkowo możliwość zapoznania się z właściwościami tego produktu już po jego zakupie (np. w domu będzie mógł przeanalizować skład produktu pod względem alergenów), a takiej możliwości nie będzie miał w przypadku środków spożywczych oferowanych luzem; – przy ocenie zakresu naruszenia, organ pierwszej instancji słusznie wziął pod uwagę, że stwierdzone nie prawidłowości wskazywały na naruszenie przepisów § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków 9 spożywczych , dotyczących oznakowania w miejscu sprzedaży produktów oferowanych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaży, istotnych z punktu widzenia właściwości poszczególnych produktów nieopakowanych; – przy ocenie dotychczas owej działalności strony na rynku artykułów rolno - spożywczych, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, że strona w związku z ustaleniami odrębn ej kontroli, przeprowadzonej w dniach 24- 29 października 2012 r., została już raz ukarana za naruszenie wymaga ń w zakresie jakości handlowej i naruszenie to polegało na wprowadzeniu do obrotu zafałszowanych dziesięciu wyrobów kulinarnych ; – przy ocenie wielkość obrotów i przychodu strony, organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że strona należy do grupy pozostałych przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzia łalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.), a wielkość obrotów i przychodu, jakie osiągnęła w roku 2015, przekroczyła […] zł ; – przy oceni e wartości kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych , organ pierwszej instancji słusznie wziął pod uwagę, że strona nie zapewniła prawidłowego oznakowania dwudziestu pięciu ww. partiom wyrobów cukierniczych , a ich wartość w dniu kontroli stanowiła kwotę 1 122 zł . Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane powyżej ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi należało się kierować przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, stanowiły podstawę do wymierzenia stro nie kary pieniężnej w wysokości 1 122 zł , ustalonej przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, kary za naruszenie prawa żywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zdaniem Prezesa UOK iK, wymierzona stronie kara będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaży były dostępne wyłącznie produkty odpowiadające jakości handlowej, a także spełni ona swoją funkcję prewencyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyżej niedo chowanie należytej staranności w zakresie zapewnienia w miejscu sprzedaży prawidłowego oznakowania przedmiotowych produktów oferowanych bez opakowań. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymie rzenie stronie kary pieniężnej, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie o jej uchylenie w całości i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, nakładającego niższą karę pieniężną, należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kar pieniężnych na gruncie ustawy o jakości handlowej . Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek 10 bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stanie się ostateczna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępow ania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z p óźn. zm.), od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.). Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski