DIH-IV-23/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 4 stycznia 2024 r. DIH - 4.707.22.2023 .BP DECYZJA DIH.4.23.2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 , z e zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 , ze zm. ) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 29 grudnia 2021 r. (nr akt kontroli: KH.8361.13.2021), na mocy której wymierzono przedsiębiorcom : Francisz e k Jurek, Agniesz ka Pasieka, Wiolet ta Łojek , prowadzącym działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą: Trans - Bet s.c. Franciszek Jurek, Agnieszka Pasieka, Wioletta Łojek s.c., karę pieniężną w wysokości 20.669,88 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy sześćset sześćdziesiąt dz iewięć złotych 88/100) wynikającą z art. 198e ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 202 3 r. poz. 344 , ze zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 4 i 9 marca 2021 r. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Podkarpackim WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr KH.8361.13.2021 z 4 marca 2021 r., przeprowadzili kontrolę w spółce cywilnej (…) (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą”). Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 3 r. poz. 221 , z e zm. ), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH sprawdzali m.in. legalność i rzetelność przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie zarzą dzania nieruchomościami oraz przestrzeganie obowiązku określonego w art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 202 3 r. poz. 344 , ze zm. ) zwanej dalej: „ustawą o gospodarce nieruchomościami”, tj. czy przedsięb iorca wykonujący działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami posiadał obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. W toku kontroli przedłożono akt notarialny , na mocy które go zarząd nieruchomością wspólną powierzono (…) , prowadzącym działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą: (…) . 2 W toku kontroli przedłożono: 1) p olisę OC (…) ; 2) p olisę OC (…) ; 3) p olisę OC (…) . Polisa zawiera aneks, (… ) 4) p olisę OC (…) ; 5) p olisę OC (…) . W toku kontroli przedłożono: 1) umowę o administrowanie nieruchomościami (…) , której przedmiotem jest zarząd nieruchomościami położonymi przy ul. (…) . Zgodnie z § 2 umowy: „Zleceniodawca zleca, a Zarządca zobowiązuje się do wykonywania niżej wym ienionych czynności na rzecz Wspólnoty związanych z obsługą zarządzania nieruchomościami. Do ogólnych zadań Zarządcy będą należały: Reprezentowanie przed członkami wspólnot mieszkaniowych, których nieruchomościami wspólnymi w/w wspólnicy w ramach spółki cy wilnej zarządzają w wszelkich sprawach związanych z zarządem n ieruchomościami wspólnymi.” ; 2) aneks z (…) do w w. umowy, zgodnie z którym zarząd przedmiot umowy obejmuje dodatkowo zarząd nieruchomości położonej przy ul. (…) ; 3) a kt notarialny (…) , na mocy którego (…) działający w imieniu własnym oraz (…) udzielił Tomaszowi Pasie ce pełnomocnictwa do reprezentowania wspólników spółki przed członkami wspólnot mieszkaniowych, których nieruchomościami wspólnymi w w. wspólnicy w ramach spółki cywilnej zarządzają we wsze lkich sprawach związanych z zarządem nieruchomościami wspólnymi oraz przed innymi osobami fizycznymi i prawnymi oraz instytucjami w sprawach związanych z zarządem nieruchomościami wspólnymi. W toku kontroli przedłożono: 1) p olisę OC nr (…) ; 2) p olisę OC (…) ; 3) p olisę OC (…) ; 4) p olisę OC (…) ; 5) p olisę OC nr (…) . Ustalenia poczynione w toku kontroli zostały zawarte w protokole nr KH.8361.13.2021 z 9 marca 2021 r . W toku kontroli stwierdzono, że przedłożona polisa OC nr (…) nie obejmuje ubezpieczeniem (…) . Przedmiotowa polisa zawiera zapis, że w ramach spółki cywilnej ubezpieczeni są wspólnicy spółki: (… ). W związku z powyższym Podkarpacki WIIH pismem z 30 kwietnia 2021 r. skierowanym do wspólników spółki cywilnej wniósł o wyjaśnienie braku obowiązkowego u bezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w przypadku wspólnika (…) . Strona pismem z 30 kwietnia 2021 r. wyjaśniła, że umowa ubezpieczenia potwierdzona polisą nr (…) obejmowała wszystkich trzech wspólników spółki (…) Strona przedłożyła aneks (…) do umowy ube zpieczenia, zgodnie z którym w okresie (…) . w ramach spółki cywilnej ubezpieczony jest (…) . W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 7 75 z e zm. ), zwanej dalej: „ k pa”, w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 3 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 , ze zm. ), zwanej dalej: „ ustawą o Inspekcji Handlowej ” , Podkarpacki WIIH, pismem z 18 czerwca 2021 r., zawiadomił przedsiębiorców (…) , prowadzących działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą: (…) , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu prowadzenia działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, do czego przedsiębiorcy są zobligowani na podstawie art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie organ pierwsze j instancji poinformował stronę o praw ie do czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi, s trona w piśmie z 29 czerwca 2021 r., oświadczyła, że umowa ubezpieczenia potwierdzona p olisą (…) obejmowała wszystkich trzech wspólników (…) , natomiast brak na polisie ubezpieczeniowej (…) był spowodowany błędem pisarskim. Na dowód powyższego przedstawiono wyjaśnienie specjalisty ds. ubezpieczeń (podpisanego na polisie … ), zgodnie z którym: „(…) ochroną ubezpieczenia Odpowiedzialności Cywilnej Działalności Gospod arczej był objęty również pan ( …), pomimo tego, że nie figurował w odstępstwach do polisy OCDG potwierdzonej nr (…) . Dla potwierdzenia tej informacji został wystawiony odpowiedni aneks o nr (…) za zgodą centrali potwierdzony decyzją (…) . Aneks został wy stawiony z datą (…) roku, ponieważ na systemach sprzedażowych online nie można wystawiać dokumentów z datą wstecz. Dodatkowo informuję, że aneks o nr (…) został wystawiony do polisy (…) na okres ochrony (…) do (…) .” Podkarpacki WIIH pismem z 12 lipca 2021 r. zwrócił się do (…) S.A. o weryfikację polisy nr (…) . (…) S.A. pismem z 3 września 2021 r. poinformował a , że dopuszczalne jest wprowadzenie zmian na polisach za pośrednictwem aneksów, co wymaga konsultacji i akceptacji przez pracownika (…) – taka sytua cja miała miejsce w przypadku polisy nr (…) . Podkarpacki WIIH pismem z 29 października 2021 r. zawiadomił s trony o rozszerzeniu zakresu postępowania administracyjnego. Z zawiadomienia wynika, że powodem wszczęcia postępowania było stwierdzenie niewypełnienia przez przedsiębiorcę (…) obowiązku wynikającego z art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności zawodowych polegających na zarządzaniu nieruchomością. Jednakże po analizie zgromadzonego materiału, o rgan pierwszej instancji uznał, że w w. obowiąze k nie został spełniony przez żadnego ze wspólników spółki, co stanowi podstawę do rozszerzenia zakresu postępowania wobec przedsiębiorców – wspólników spółki cywilnej (…) . Podkarpacki WIIH pismem z 10 listopada 2021 r. zwrócił się do (…) S.A. o przekazani e potwierdzonej za zgodność kopii Ogólnych Warunków Ubezpieczenia do polisy nr (…) oraz wyjaśnienie zagadnień w zakresie warunków umowy ubezpieczenia łączącej u bezpieczyciela ze wspólnikami s półki. Ze względu na brak odpowiedzi, Podkarpacki WIIH postanowi eniem z 13 grudnia 2021 r. włączył w poczet dowodów wydruk strony internetowej (…) odnoszący się do Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (…) oraz dokumentu „Wszystko o ubezpieczeniu (… )” składającego się z dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpiec zeniowym oraz „Ogólne warunki ubezpieczenia”. Podkarpacki WIIH w w. postanowieniem zawiadomił również s trony o możliwości zapoznania z zebranym materiałem dowodowym. 4 Podkarpacki WIIH decyzją z 29 grudnia 2021 r., wymierzył solidarnie wspólnikom spółki cywil nej: (…) , prowadzącym działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą: (…) , karę pieniężną w wysokości 20 669,88 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy sześćset sześćdziesiąt dziewięć złotych 88/100), za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3 w w. ustawy. Decyzja została odebrana 5 stycznia 2022 r. 2 grudnia 2021 r. nastąpiła zmiana formy prawnej poprzez przekształcenie spółki cywilnej (…) w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością działającą pod fi rmą „ (…) ” (…) pismem z 18 stycznia 2022 r. wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji zarzucając naruszenie: 1) art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 i art. 80 kpa , poprzez przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji niezgodnie z podstawowymi zasadami regulującymi postępowanie administracyjne; 2) art. 81 kpa , poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść odwołującej wątpliwości dotyczących zakresu polisy (…) w sytuacji nieuzyskania stanowiska u bezpieczyciela oraz w kontekście treści ww. polisy, z której wynika, że obejmuje ona także „Zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie PKD 68.32.Z”; 3) § 75 ust. 2 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (…) , poprzez jego zastosowanie do p olisy (…) , w sytuacji , gdy ww. umowa ubezpieczenia dodatkowo obejmowała swym zakresem od powiedzialność cywilną za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomościami, co wynikało z umowy zawartej prze z odwołującą, a co wyłączało zastosowanie § 75 ust. 2 OWU w części dotyczącej braku odpowiedzialności u bezpieczyciela za działanie zarzą dcy nieruchomości; 4) art. 186 ust. 3 w zw. z art. 189e ustawy o gospodarce nieruchomościami , poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że o dwołująca nie posiadała ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem ni eruchomością i w konsekwencji wymierzenie o dwołującej kary pieniężnej, podczas gdy o dwołująca zawarła z Towarzystwem Ubezpieczeniowym (…) umowę ubezpieczenia OC również w zakresie odpowiedzialności za szkody w związku z wykonywaną przez Odwołującą działal nością zarządzania nieruchomością . W odwołaniu zawarto oświadczenie: „Jednocześnie pełnomocnik wskazuje, że niniejsze odwołanie jest składane w imieniu wszystkich wspólników spółki cywilnej (…) , którzy poprzed n io w te j formie prowadzili działalności gospodarcz ą tj. przed przekształceniem, a obecnie jako „ (…) ” sp. z o.o. ” Wraz z odwołaniem zostało złożone pełnomocnictwo z 12 stycznia 2022 r., w którym (… ) udziela pełnomocnictwa do „reprezentowania w sprawie decyzji Podk arpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr (…) o wymierzeniu kary pieniężnej przed wszystkimi właściwymi organami administracji, wszelkimi osobami i instytucjami oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym.” Odwołanie zostało podpisane przez (…) . Pismem z 17 lutego 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK ”, „organ em odwoławczy m ” , „organem drugiej instancji” ) poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes UOKiK de cyzją nr DIH - IV/4/2022 z 30 marca 2022 r. utrzymał zaskarżoną decyzj ę w mocy. Decyzja została doręczona 6 kwietnia 202 2 r. 5 Strona pismem z 29 kwietnia 2022 r. (data stempla 29 kwietnia 2022 r.) wni o sł a skargę na przedmiotową decyzję zarzucając naruszeni e: 1) art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 § 1, art. 78 § 1 kpa i art. 80 kpa , poprzez nie usta lenie przez organ dokładnego stan u faktycznego i nie z ebranie w sposób w yczer p ujący materiału dowodowego w sprawie, pomimo występowania istotnych w ą tpli w ości i kwestii wy magających ustalenia niezbędnych do prawidłowego ro z strz yg ni ę cia sprawy zgodnie z rzeczywistym sta n e m faktycznym; 2) art. 15 kpa , pol e gającego na t ym, iż organ drugiej instan c ji nie wypełnił obowiązku meryt o rycznego r o zpoz n ania sprawy w pełnym zakresie, a poprzestał jedynie n a dokonaniu kontroli decyzji wydan e j w I ins ta ncj i; 3) art.7, art. 136 i art. 140 kpa , poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą decyzji organu drugiej instancji i zaakceptowania rażących naruszeń prawa procesowego; 4) art. 81 kpa , poprzez nierozs trzygnięcie ma korzyść s karżące j wątpliwości dotyczących zakresu polisy ubezpieczeniowej w sytuacji nieuzyskania stanowiska ubezpieczyciela; 5) §75 ust. 2 Ogólnych warunków ubezpieczenia (…) , poprzez jego zastosowanie do pol isy , w s ytuacj i gdy ww. umowa ubezpieczenia obejmowała dodatkowo swym z a kresem odpowiedzialnoś ć cywilną za szkody w y rządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością, co wynikało z umowy zawa r tej przez s karżącą, a wyłączało zastosowan i e § 75 ust. OWU w cz ęśc i dotyczącej b r a ku odpowiedz i a l ności ubezpieczyc i ela za działanie z a r zą dcy nier u c h omości ; 6) ar t 186 ust. 3 w zw. z art. 189e ustawy o g o spodarce nieruchomościami , poprzez ich niewła ś ci w e zast o sowanie i uznanie, że s karżąca nie posia da ła ubezpieczenia odpowiedzialności cyw ilnej z a szkody wyrządzone w związku z zarządzanie m n ieruchomośc ią i w kon s ekwencji wymierzenie s karż ą cej kary pieni ę żn e j, podczas gdy S k arż ąc a zawarła z (…) umowę ubezpieczenia OC ró w ni eż w z ak r esie odpowiedzialności za szkod y w związku z wykonywan ą przez s karż ą c ą działa l nością zarz ą dzania nieruchomośc i ą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wars z awie wyrokiem sygn. a k t (…) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji dopatrując się raż ą cego naruszenia art. 127 § 1 kpa , poprzez rozpatrzenie odw o łania wniesi onego przez podmio t , kt ó ry nie był adresatem decyzji I ins t a ncji. Jak stwierdził Sąd w uzasadnieniu: „(…) Sąd podziela wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko, ż e przekształcenie spółki cywilnej w spółkę handlową nie powoduje przejścia obowiązku zapłacenia kary na powstałą w wyniku przekształcenia spółkę handlową. (…) W konsekwencji, spółka z ograniczoną odpowiedzialności (Spółka) nie mogła stać się stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie nałożenia soli darnej kary na osoby fizyczne będące wspólnikami spółki cywilnej.” Sąd w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku stw i erdził również: „Należy zatem wskazać, że co do zasady wniesienie odwołania przez podmiot będący stroną postępowania administracyjnego winno sku tkować wydaniem postanowienia stwierdzającego jego niedopuszczalność (art. 134 kpa). Niemniej jednak, biorąc pod uwagę realia kontrolowanej sprawy, w której występująca z odwołaniem Spółka wskazała, że jest następcą prawnym spółki cywilnej wymieniając przy tym w dokumencie pełnomocnictwa wszystkich wspólników spółki cywilnej, Prezes Urzędu zobowiązany był w pierwszej kolejności do ustalenia, czy odwołanie pochodzi od jednego ze wspólników spółki cywilnej, tj. (…) , który podpisał pełnomocnictwo z dnia 12 st ycznia 2022 r. czy też od wszystkich wspólników spółki cywilnej, a w takiej sytuacji winien wezwać pełnomocnika, który podp is ał się pod odwołaniem do wyj aś nienia tej kwestii i ewentualnie do jed n oczesnego uzup e łnienia braku formalnego odw oł ania poprzez jeg o po d pi s anie przez 6 w szys tki ch odwołujących wspólników, b ądź n a desłanie pełnom o c n i c twa procesowego przez tych wspólników, którz y wnoszą odw oła nie. Nie c z yn iąc zaś tego, organ odwoławczy dopuścił się n aruszenia art. 64 § 2 k p a, w nast ę ps tw ie którego ro z p a t rz ył odw o łan ie jako pochodzące od strony (stron), czym rażąco naruszył art. 127 § 1 kpa .” . Należy jednocześnie zaznaczyć, że Sąd w wyroku (…) . stwierdził, iż „Orzeczenie o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi na rażące naruszenie prawa powodu je jednocześnie, że Sąd nie mógł dokonać merytorycznej kontroli sprawy.” Sąd w zaskarżonym wyroku zawarł wytyczne dla organu, stwierdzając: „Prezes Urzędu będzie aktualnie obowiązany uwzględnić przedstawioną wyżej ocenę prawną i wezwać pełnomocnika wnosząc ej odwołanie Spółki do wskazania, w czyim imieniu zostało złożone oraz do ewentualnego uzupełnienia braku formalnego odwołania poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego.” . Prezes UOKiK stosując się do w w. wytycznych, pismem z 20 września 2023 r. z wrócił się do p e łn o mo c nika (…) ws kazanie , w czym imieniu zostało złożone pełnomoc nictwo do reprez e ntacji załączone do o d wołani a od d ec yz ji Pod k arpackie go WIIH z 29 grudnia 2021 r. ( … ) oraz ewentualnego uz u pe ł nienia bra k ów formalnych pr ze z złożenie stoso w nego pełnomo cnic twa proce s owego podp is anego przez pozostałych by ł ych ws p ó l ników (…) Pełnomocnik (…) pismem z 6 października 2023 r. oświadczył, że „odwołanie od decyzji Podkarpackiego WIIH z dnia 29 grudnia 2021 r. pochodziło od wszystkich wspólnikó w spółki cywilnej (…), która to okoliczność wynika także z treści złożonego odwołania, gdzie na ostatniej stronie wskazano cyt. „Jednocześnie pełnomocnik wskazuje, że niniejsze odwołanie jest składane w imieniu wszystkich wspólników spółki cywilnej (…) , którzy poprzednio w tej formie prowadzili działalności gospodarczą tj. przed przekształceniem, a obecnie jako „ (…) ” . Jednocześnie przedłożył pełnomocnictwo podpisane przez (…) – byłych wspólników w w. spółki cywilnej do „reprezentowania N as w sprawie odwoła nia od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr (…) oraz w dalszym toku postępowania przed sądami powszechnymi, Sądem Najwyższym, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, Naczelnym Sądem Administracyjnym, organami administracji rzą dowej i samorządowej, w postępowaniach egzekucyjnych oraz przed wszelkimi instytucjami, osobami f izycznymi i osobami prawnymi . ” Ponadto (…) pismem z 9 p a ździernika 2023 r. przedłożyły oświadczenie w przedmiocie potwierdzenia czynności pełnomocnika w sprawie dot. odwołania od decyzji Podkarpackiego WIIH z 29 grudnia 2021 r. Powyższe wskazuje, iż odwołanie zostało wniesione przez (…) jako byłych wspólników „ (…) ” . Pis mem z 3 listopada 2023 r. Prezes UOKiK poinformował pełnomocnika (…) o przysługującym im prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysłu gujących jej praw. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ 7 odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 184a i nast. ustawy o gospodarce nieruchomościami , zarządca nieruchomości to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami. Zawód ten uległ deregulacji na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wyk onywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), przy czym nadal ustawowym obowiązkiem zarządcy jest jednak wymóg obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością dot. zarządzania n ieruchomościami. Zarządzanie nieruchomością polega na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki nieruchomością, a w szczególności (art. 184b): 1) właściwej gospodarki ekonomiczno - finansowej nieruchomości; 2) bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości; 3) właściwej gospodarki energetycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego; 4) bieżące administrowanie nieruchomością; 5) utrzymanie nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przez naczeniem; 6) uzasadnione inwestowanie w nieruchomość. Zgodnie z art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorca będący zarządc ą nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Jeżeli zarządca nieruchomości wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób. Kopia dokumentu ubezpieczenia aktualnego na dzień zawarcia umowy o zarządzanie nieruchomością stanowi załącznik do tej umowy. Zarządca nieruchomości niezwłocznie informuje stronę umowy o zarządzanie nieruchomością o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpie czenia i o zawarciu nowej umowy ubezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpieczenia. Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z zarządzaniem nieruchomością (§ 3 rozpor ządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości ( Dz. U. z 2019 r. poz. 802) ) . Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia ora z do wszystkich zdarzeń w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi równowartość w złotych 50 000 euro (§ 4 ww. rozporządzenia). Niezrealizowanie ww. obowiązków, zgodnie z treścią art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest deliktem administracyjnym zagrożonym sankcją. Kto bowiem 8 prowadzi działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust . 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystyc znego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W myśl art. 198c ust. 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami , decyzje w sprawach wymierzenia kary pieniężnej w niniejszym zakresie wydaje wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli. Ustalając wysokość kary pieniężnej organ Inspekcji Handlowej uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy, skalę prowadzon ej działalności oraz czas trwania naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Podkarpackiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorcy: − prowadzili wspólną działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami, jako wspólnicy spółki cywilnej, bez spełnienia obowiązku zawarcia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością; − wykonywali czy nności zarządu nieruchomości przy pomocy innych osób, działających pod ich nadzorem, bez spełnienia obowiązku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami zostały naruszone, z uwagi na nieposiadanie przez wspólników spółki cywilnej ww. ubezpieczenia, co dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 198e ww. ustawy. Tym samym działania Podkarpackiego WIIH były zg odne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. W pierwszej kolejności należy przywołać art. 186 ust. 3 w w. ustawy , zgodnie z którym zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w zw iązku z zarządzaniem nieruchomością. Podkreślić należy, że obowiązek posiadania przez zarządców ubezpieczenia OC wprowadzono przede wszystkim, aby zapewnić bezpieczeństwo osób korzystających z usług zarządców nieruchomości. Celem takiego rozwiązania jest zabezpieczenie określonej kategorii dóbr, których potrzeba ochrony jest powszechna, a pozostawienie swobody ubezpieczenia osobom odpowiedzialnym za potencjalne szkody wyrządzone innym podmiotom byłoby społecznie zbyt r yzykowne. (komentarz: Art. 3 UbezpObow U Miaskowski 2012, wyd. 1/K. Niezgoda – Legalis). W tym celu, rozporządzeniem Ministra Finansów z 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (wcześniej rozporządzenie Ministra Finansów z 13 g rudnia 2013 r.), określono także szczegółowy zakres odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz do wszystkich zdarzeń w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi ró wnowartość w złotych 50.000 euro. Ubezpieczenie zawodowe zarządcy nieruchomości jest jednym z ubezpieczeń obowiązkowych OC, o których mowa w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. 9 o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2214 , ze zm.) , dalej: ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych). Umowa ubezpieczenia obowiązkowego OC zarządców nieruchomości ma charakter cywilnoprawny. Natomiast sam obowiązek zawarci a takiej umowy, jak też zasady kontroli jego wykonania, czy sankcji za jego brak, regulują przepisy o charakterze publicznoprawnym. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż s trona w toku kontroli okazała p olisę (…) . Zgodnie z polisą: − ubezpieczającym/ubezpieczonym jest (…) ; − o kres ubezpieczenia obejmuje (…) ; − s uma gwarancyjna wynosi (…) ; − z akres ubezpieczenia rozszerzono o klauzule (treść klauzul zgodna z załącznikiem (… ); − i nformacja o ubezpieczeniu - umowę ubezpieczenia zawarto na podstaw ie OWU (…) ; − o dstępstwa - w ramach spółki cywilnej ubezpieczone są (…). W ocenie Prezesa UOKiK, nie można przyjąć, że przedmiotowa polisa stanowi dowód wypełniania przez s tronę obowiązku ubezpieczenia za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Jak bowiem wynika z Informacji o ubezpieczeniu umowa ubezpieczenia została zawarta na podstawie (…) . Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 6 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (dalej OWU) Ubezpieczyciel w zakresie działalności swego przedsię biorstwa zawiera umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej lub użytkowania mienia. Niemniej należy zauważyć, że zgodnie z § 75 OWU na podstawie niniejszych Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, bez względu na wysokość zgłoszonego roszczenia, Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody: 1) w zakresie objętym systemem ubezpieczeń obowiązkowych; 2) powstałe wskutek uchybień w wykonywaniu czynności zawodowych przez osoby objęte ubezpieczeniem, w szczególności w związku z wyko nywaniem zawodu lekarza, architekta i projektanta, nauczyciela, pracownika ochrony, zarządcy nieruchomości, rzeczoznawcy majątkowego, geodety, komornika , (…) . Powyższe wskazuje więc, iż przedmiotowa polisa nie może być dowodem zawarcia umowy ubezpieczenia w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością, skoro jest ona zawarta na podstawie OWU wykluczających odpowiedzialność za szkody w zakresie ubezpieczeń obowiązkowych. Zawarte w aktach sprawy polisy ubezpieczeniowe : 1) (…) gdzie ubezpieczającym/ubezpieczającym jest (…) , są przykładem polis zawartych w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości. W przypadku przedmiotowych polis jak o Produkt ubezpieczeniowy wskazano: „OC Majątkowe”, zaś jako w ariant/ z akres ubezpieczenia wskazano „OC zawodowe/zarządca nieruchomości”. Dodatkowo należy podkreślić, iż przedmiotowe polisy zawierają informację ”Umowę ubezpieczenia zawarto na podstawie: OWU o symbolu C - MF - PK - 01/19; Rozp. Min. Fin. Dz. U. 2019.802.” Z powyższego wynika więc, iż umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności została zawarta w związku z obowiązkiem wynikającym z r ozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności 10 cywilnej zarządcy nieruchomości (Dz. U. z 2019 r. poz. 802) oraz na podstawie Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (w przypadku polis … ). Zgodnie z powołanym i OWU (…) obejmuje OC zawodu, np. lekarza, zarząd cy nieruchomości, architekta. Zgodnie z § 7 ust. 1 OWU Ubezpieczenie Odpowiedzialności Cywilnej w Życiu Prywatnym i Zawodowym obejmuje odpowiedzialność cywilną za szkody, które osoby objęte ochroną ubezpieczeniową wyrządziły osobom trzecim, będące następst wem wypadków, które miały miejsce w okresie ubezpieczenia. Natomiast zgodnie z § 7 ust. 2 OWU Ubezpieczenie w Wariancie I Klient zawiera na warunkach określonych przez właściwe rozporządzenie Ministra Finansów, które reguluje obowiązek ubezpieczenia grupy zawodowej, do której należy Ubezpieczony, wskazanej przez niego podczas zawarcia umowy ubezpieczenia, na minimalną sumę gwarancyjną tam wskazaną. Prawidłowe są zatem ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji, że „(…) ubezpieczenie potwierdzone Pol isą (…) było ubezpieczeniem dobrowolnym od odpowiedzialności cywilnej w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, abstrahując od ilości – wspólników spółki cywilnej. Umowa ta obejmowała swym zakresem ubezpieczenie przede wszystkim mienia wspólników spółki, ich majątku od zniszczenia lub uszkodzenia będącego bezpośrednim następstwem zdarzeń losowych jak grad czy pożar, jak te ż odpowiedzialność cywilną za szkody m.in, na osobie wyrządzone w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym także , (po analizie samej polisy) prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zarządzania nieruchomością. Ubezpieczenie to nie obejmowało jednak swym zakresem, zgodnie z wyłączeniem zawartym w § 75 OWU (…) odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością.” . W świetle powyższego nie sposób zgodzić się z zarzutami odwołania. Strona podnosząc zarzut naruszenia art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 oraz art. 80 kpa twierdzi, że organ prowadził postępowanie wbrew obowiązkowi wy czerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów władzy publicznej, jak również przeprowadzenia przez organ dowolnej oceny materiału dowodowego, niezgodnie ze stanem fakty cznym. W szczególności s trona zarzuca, że o rgan bezzasadnie uznał, że OWU (…) są wystarczające do stwierdzenia, że polisa s trony nie obejmowała swym zakresem odpowiedzialności za szkody związane z zarządzaniem nieruchomością. Odnosząc się do podniesioneg o zarzutu należy zauważyć, że zgodnie z art. 16 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1130) , ogólne warunki ubezpieczenia określają w szczególności: 1) rodzaj ubezpieczenia i jego przedmiot; 2) warunki zmiany sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia taką zmianę przewidują; 3) prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia; 4) zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń; 5) sposób ustalania rozmiaru szkody - przy ubezpieczeniach majątkowych; 6) sposób określania sumy odszkodowania lub innego świadczenia, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewidują odstępstwa od zasad przewidzianych w przepisach prawa; 7) sposób ustalania i opłacania składki ubezpieczeniowej; 8) metodę i sposób indeksacji składek ubezpieczeniowych, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewidują indeksację składek; 9) tryb i warunki dokonania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas nieokreślony; 11 10) przesłanki, sposób oraz termin wypowiedzenia umowy ubezpieczenia, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewidują taką możliwość, a także przesłanki, sposób oraz termin wystąpienia z umowy ubezpieczenia grupowego; 11) termin i sposób odstąpienia od umowy ubezpieczenia. Powołana ustawa nie definiuje ogólnych warunków ubezpieczenia, niemniej doktry na stoi na stanowisku, iż stanowią one kategorię wzorców umownych regulowaną przepisami Kodeksu cywilnego . Ogólne warunki mają zastosowanie od momentu wejścia w życie do ich zmiany (np. nowelizacji postanowień, zastąpienia ich innym wzorcem) i wiążą stron y, które na ich podstawie zawarły umowę ubezpieczenia. – (pogrubienie organu). Stanowią równocześnie integralną część umowy ubezpieczenia, definiując jej treść (por. Ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Komentarz, red. Piotr Czublun, rok 2016). Należy tutaj ponownie przypomnieć, iż umowa ubezpieczeniowa, udokumentowana Polisą (…) , została zawarta na podstawie OWU (…) . Z kolei § 75 w w. OWU przewiduje, że u bezpieczyciel na podstawie OWU nie odpowiada za szkody w zakresie objętym systemem ubezpieczeń obowiązkowych (pkt 1) oraz powstałych wskutek uchybień w wykonywaniu czynności zawodowych przez osoby objęte ubezpieczeniem, w szczególności w związku z wykonywaniem zawodu lekarza, architekta i projektanta, nauczyciela, pracownika ochrony, za rządcy nieruchomości, rzeczoznawcy majątkowego, geodety, komornika (pkt 2). Powyższa regulacja jednoznacznie więc wskazuje, że p olisa (…) nie obejmowała swym zakresem odpowiedzialności za szkody związane z zarządzaniem nieruchomością. Z powyższych względó w nie sposób podzielić zarzutu s trony co do nieprawidłowego zastosowania § 75 ust. 2 OWU (…) . Strona podnosi, iż organ pierwszej instancji powołał się na przedmiotowy przepis w sytuacji, gdy umowa ubezpieczenia dodatkowo obejmowała swym zakresem odpowiedzi alność cywilną za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością, a co wynikało z umowy zawartej przez o dwołującego, a co wyłączało zastosowanie § 75 OWU w części dotyczącej braku odpowiedzialności ubezpieczyciela za działanie zarządcy nieruch omości. Odnosząc się do wspomnianego zarzutu, należy ponownie wskazać, iż sposób sformułowania § 75 OWU (…) wskazuje, iż powyższy przepis nie podlega wyłączeniu. Potwierdza to fakt, iż w przypadku umowy ubezpieczenia obejmującej obowiązkowe ubezpieczenie z tytułu wykonywania działalności zawodowej, jej integralnym składnikiem są OWU o zupełnie innym kodzie, niż w przypadku OWU (…) . Co więcej, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem s trony, iż umowa ubezpieczenia dodatkowo obejmowała swym zakresem odpowiedzial ność cywilną za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Zgodnie z § 2 OWU (…) : 1. Umowy ubezpieczenia mogą być zawierane na uzgodnionych przez strony warunkach odbiegających od postanowień niniejszych Ogólnych Warunków Ubezpieczenia z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 poniżej. 2. Opcjonalne klauzule dodatkowe wymienione w załączniku nr 2 mogą być włączone do umowy ubezpieczenia na pisemny wniosek ubezpieczającego. 3. Inne uzgodnione postanowienia umowne powinny być sporządzone na piśmie, podpisane przez strony oraz w pełnym brzmieniu dołączone do umowy pod rygorem nieważności. Tymczasem zgodnie z Załącznikiem nr 2 do ogólnych warunków ubezpieczenia (…) obowiązujących od 24 września 2018 r. - Klauzule dodatkowe, wśród k lauzul mających zastosowanie wyłącznie do ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej lub użytkowania mienia wymienia: 12 − włączenie szkód powstałych poza terytori um Rzeczypospolitej Polskiej; − włączenie szkód na rzeczach ruchomych osób trzecich, z których osoby objęte ubezpieczeniem korzystały na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu, użyczenia lub innego pokrewnego stosunku prawnego; − włączenie szkód na osobie wyrządzonych pracownikom; − włączenie szkód w rzeczach znajdujących się w pieczy, pod dozorem lub kontrolą osób objętych ubezpieczeniem; − włączenie szkód w pojazdach mechanicznych znajdujących się pieczy, pod dozorem lub kontrolą osób objętych ubezpieczeniem; − włączenie szkód w wartościach pieniężnych znajdujących się w pieczy, pod dozorem lub kontrolą osób objętych ubezpieczeniem; − włączenie szkód wynikłych bezpośrednio lub pośrednio z emisji, wycieku lub innej formy przedostania się do powietrza, wody, gruntu jakichkolwiek substancji niebezpiecznych; − włączenie szkód w rzeczach stanowiących przedmiot obróbki, naprawy lub innych czynności w ramach usług wykonywanych przez osoby objęte ubezpieczeniem; − włączenie szkód wyrządzonych przez dostarczoną lub wyprodukowan ą energię oraz szkód wynikłych z niedostarczenia energii w jakiejkolwiek postaci; − włączenie szkód poniesionych przez producenta produktu finalnego wskutek wadliwości produktów dostarczonych przez osoby objęte ubezpieczeniem; − włączenie szkód poniesionych pr zez użytkownika maszyn lub urządzeń wyprodukowanych, naprawionych, dostarczonych lub konserwowanych przez osoby objęte ubezpieczeniem, powstałe wskutek wadliwości rzeczy wytworzonych lub poddanych obróbce z użyciem tych maszyn lub urządzeń; − włączenie szkód wynikłych z przeniesienia chorób zakaźnych, zakażeń oraz spowodowane przez wirus HIV; − włączenie szkód powstałych przez cofnięcie się cieczy w systemach kanalizacyjnych. Jak z powyższego wynika, katalog klauzul dodatkowych nie wymienia klauzuli w postaci włączenia do zakresu ubezpieczenia szkód z tytułu prowadzonej działalności zawodowej objętej ubezpieczeniem obowiązkowym. Powyższe potwierdza tylko prawidłowość ustaleń P odkarpackiego WIIH, a więc, że zakwestionowana polisa obejmowała ubezpieczenie dobrowolne od odpowiedzialności cywilnej w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tym samym, zarzut błędnego zastosowania § 75 OWU należy uznać za bezzasadny. Podobn ie bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 81a kpa , poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść Strony wątpliwości dotyczących zakresu Polisy (…) w sytuacji nie uzyskania stanowiska u bezpieczyciela, oraz w kontekście polisy z której wynika, że obejmuje ona takż e „Zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie PKD 68.3. Z”. Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej , umowa ubezpieczenia, ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce umowy są formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Paragraf 75 OWU (…) zawiera sformułowanie „Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody”. Brzmienie powyższego przepisu wyklucza więc, a by umowa ubezpieczenia, której wspomniane OWU są integralnym składnikiem, mogła obejmować swym zakresem także obowiązkowe ubezpieczenia związane z prowadzoną działalnością zawodową. Umowa obejmująca ubezpieczenie obowiązkowe powinna być 13 zawarta na podstawi e innych OWU, tak jak miało to miejsce w przypadku polis ubezpieczeniowych, 1) (…) gdzie ubezpieczonym/ubezpieczającym był (…) . Tym samym, w przedmiotowej sprawie, nie zachodziły wątpliwości co do stanu faktycznego. Z tego też względu, Podkarpacki WIIH nie podejmował dalszych czynności mających na celu pozyskanie stanowiska u bezpieczyciela. Prezes UOKiK nie neguje przy tym, że zakwestionowana polisa swym zakresem obejmuje także „zarządzanie nieruchomościami na zlecenie” - należy tutaj jednak podzielić poglą d Podkarpackiego WIIH, iż „Umowa ta obejmowała swym zakresem ubezpieczenie przede wszystkim mienia wspólników spółki, ich majątku od zniszczenia lub uszkodzenia będącego bezpośrednim następstwem zdarzeń losowych jak grad czy pożar, jak tez odpowiedzialnoś ć cywilną za szkody m.in, na osobie wyrządzone w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym także, (po analizie samej polisy) prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zarządzania nieruchomością. Ubezpieczenie to nie obejmowało jednak s wym zakresem, zgodnie z wyłączeniem zawartym w § 75 OWU (…) odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością.” W oparciu o powyższe za bezzasadny należy również uznać zarzut naruszenia art. 186 ust. 3 w zw. z art. 19 8e ustawy o gospodarce nieruchomościami. Strona podnosząc przedmiotowy zarzut twierdzi, iż Podkarpacki WIIH wadliwie uznał, że s trona nie posiadała ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i w konsekwencji wymierzono jej karę pieniężną. Przedstawiona powyżej ponowna analiza zgromadzonego materiału, dokonana w ramach postępowania odwoławczego, prowadzi do jednoznacznych ustaleń, że s trona nie posiadała obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z zarządzani em nieruchomością. Tym samym naruszony został obowiązek wskazany w art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku wypełnia hipotezę art. 198e ww. ustawy, który przewiduje karę pieniężną działalność gospodarcz ą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Prezes UOKiK podziela również ustalenia Podkarpackiego WIIH odnośnie do braku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wynikłe z działania osób trzeci ch, jeśli czynności zarządu są wykonywane przy pomocy tych osób i działających pod nadzorem Zarządzającego. Z akt sprawy wynika, że 23 października 2015 r. (…) działający w imieniu wspólników spółki cywilnej (…) udzielił pełnomocnictwa Tomaszowi Pasie ce d o reprezentowania wspólników spółki cywilnej m.in. przed członkami wspólnot mieszkaniowych, których nieruchomościami wspólnymi w w. wspólnicy w ramach spółki cywilnej zarządzają, we wszelkich sprawach związanych z zarządem nieruchomościami wspólnymi w tym: składania wszelkich oświadczeń woli i wiedzy, zawierania wszelkich umów związanych z zarządem (remonty, dostawa mediów, sprzątanie, odśnieżanie, konserwacja urządzeń, przyjmowania wniosków i pism, udzielania informacji, wypowiadania, zmieniania, rozwiązywa nia zawartych umów. Ponadto 31 października 2015 r. pomiędzy (…) jako „Zleceniodawcą” a (…) jako „Zarządcą” została zawarta umowa o administrowania nieruchomością. Zgodnie z § 2 umowy z leceniodawca zleca, a z arządca zobowiązuje się do wykonywania niżej wym ienionych czynności na rzecz Wspólnoty związanych z obsługą zarządzania nieruchomości. Do ogólnych 14 zadań Zarządcy będą należały: Reprezentowanie przed członkami wspólnot mieszkaniowych, których nieruchomościami wspólnymi w w. wspólnicy w ramach spółki cywil nej zarządzają, we wszelkich sprawach związanych z zarządem nieruchomościami wspólnymi. Powyższe pozwala uznać, że s trona sprawowała zarząd nieruchomości przy pomocy osoby trzeciej tj. Tomasza Pasieki pozostającego pod nadzorem s trony jako zarządcy nieruch omości. W takim przypadku art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami nakłada na zarządcę obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób. Potwierdza to § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w s prawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości , zgodnie z którym w przypadku gdy zarządca nieruchomości wykonuje czynności w związku z zarządzaniem nieruchomością przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzor em, ubezpieczeniem OC jest objęta również odpowiedzialność cywilna tego zarządcy za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem tych osób. Ze zgromadzonego materiału nie wynika, aby obowiązek ubezpieczeniowy został dopełniony przez Stronę także i w tym z akresie. Faktem jest, iż w toku kontroli przedstawione zostały polisy ubezpieczeniowe, gdzie (…) figuruje jako u bezpieczony/ u bezpieczający. Są to jednak polisy świadczące iż taki obowiązek został dopełniony przez (…) . Nie jest to natomiast dowód świadczący , iż obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem tych osób został dopełniony przez s tronę. Prezes UOKiK podziela przy tym stanowisko Podkarpackiego WIIH, iż: „Wskazać przy tym należy, że prowadzenie z arządu nieruchomości przy pomocy innych osób, czy, uszczegóławiając, prowadzenie pewnych czynności w zakresie reprezentacji wspólników spółki przed członkami wspólnot mieszkaniowych, jak w przypadku posiadającego umocowanie notarialne i umowne do reprezent owania zarządcy – wspólników spółki (…) przez Pana (…) i posiadanie przez tę osobę właściwej polisy nie zwalnia stron niniejszej decyzji od posiadania właściwego, obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zważyć należy na treść art. 186 ust. 3 zdanie drugie, które wskazuje, że jeżeli zarządca ni eruchomości wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób.” Podsumowując, w ocenie Prezesa UOKiK przesłanka z art. 198e usta wy o gospodarce nieruchomościami została spełniona, a okoliczności wskazanego naruszenia prawa nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej. Jednocześnie mając na uwadze powyższe należy stwierd zić, że organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego, tj. 186 ust. 3 oraz 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami. Prezes UOKiK stwierdza jednocześnie, że zarzut naruszenia przepisów postępowania nie znajduje uzasadnienia. Podkarpa cki WIIH w sposób wyczerpujący i pozwalający na ustalenie stanu faktycznego zebrał wszystkie niezbędne materiały, a następnie przeprowadził analizę zgromadzonego materiału w sposób zgodny z przepisami prawa i wyjaśnił w sposób zrozumiały i niebudzący wątp liwości zasadność przesłanek, którymi się kierował przy wydawaniu decyzji. Zgodnie z art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami , kto prowadzi działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpi eczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3, podlega karze pieniężnej 15 w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego pr zez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy art. 198c ust. 2 - 8 stosuje się odpowiednio. Prezes UOKiK zauważa, że Podkarpacki WIIH ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami, właściwie uwzględnił i ocenił przesłanki wymiaru kary zawarte w art. 198c ust. 3 w w. ustawy, tj. : − dotychczasową działalność przedsiębiorcy, stwie rdzając że nie był on dotychczas karany z tytułu naruszenia przepisów ww. ustawy, − skalę prowadzonej działalności przyjmując, iż jest to mały przedsiębiorca , − czas trwania naruszenia przyjmując, że trwało ono w okresie (…) . Prezes UOKiK w całości podziela w tym zakresie ustalenia Podkarpackiego WIIH, w tym także w zakresie wysokości kary pieniężnej ustalonej na kwotę 20 669,88 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy sześćset sześćdziesiąt dziewięć złotych, 88/100). Organ drugiej instancji podkreśla przy tym, że wymierzona sankcja jest najniższą z możliwych określonych w ustawie, ponieważ jest określona w na poziomie czterokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie. Na marginesie Prezes UOKiK zwraca uwagę, że zgodnie z art. 184a ustawy o gospodarce nieruchomościami zarządca nieruchomości to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami. Definicję przedsiębiorcy zawiera natomiast art. 4 ustawy Pr awo przedsiębiorców, zgodnie z którym przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą (ust. 1). Przedsiębiorcami są tak że wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (ust. 2). Przedsiębiorcą nie jest spółka cywilna, a jej wspólnicy w zakresie wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej. Spółka cywilna nie posiada więc status u przedsiębiorcy, stanowiąc jedynie źródło zobowiązania między stronami stosunku prawnego. Spółka sama w sobie nie stanowi odrębnego bytu prawnego w stosunku do jej wspólników, jak ma to miejsce w przypadku osobowych lub kapitałowych spółek prawa handloweg o. Co za tym idzie, to nie spółka cywilna, lecz jej konkretni wspólnicy, podejmują - statuowane w art. 184b ustawy o gospodarce nieruchomościami - czynności w ramach zarządzania nieruchomością, które polegają na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynnośc i mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki nieruchomością. Tym samym, to wspólnik spółki cywilnej, będący zarządcą nieruchomości, podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. I to on winien być wskazany w umowie ubezpieczenia, jako podmiot ubezpieczony. Organ drugiej instancji analizując całokształt materiału zgromadzonego w sprawie nie znalazł również podstaw do zastosowania art. 189f k pa i odstąpienia od nało żenia kary. Zdaniem Prezesa UOKiK podstępowanie Podkarpackiego WIIH w tym zakresie było właściwe. Przepis art. 189f § 1 k pa wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej ka ry pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 16 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjn a kara pieniężna. Prezes UOKiK zauważa, że wszyscy przedsiębiorcy (zgodnie z art. 4 ust. 2 Prawa przedsiębiorców, za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej), prowadzący działa lność w zakresie zarządzania nieruchomościami mają obowiązek zawarcia prawidłowej umowy ubezpieczenia OC. W ocenie Prezesa UOKiK, nie można mówić w tym przypadku o znikomej wadze naruszenia, bowiem Strona jest podmiotem profesjonalnym świadczącym usługi za rządzania nieruchomościami od roku 2015. Należy przy tym podkreślić, że właściwe zabezpieczenie interesów klientów jest bardzo ważne, gdyż przedsiębiorcy zarządzający danym obiektem często muszą podejmować trudne, strategiczne i kosztowne dla klienta decyz je, co wiąże się m.in. z pewnym ryzykiem finansowym klienta. Odpowiedzialność spoczywająca na zarządcy nieruchomości jest bardzo wysoka, a błędnie podejmowane decyzje mogą spowodować bardzo duże straty finansowe jego klienta. Dlatego też brak lub niewłaści we ubezpieczenie przedsiębiorców utrudni dochodzenie ewentualnych roszczeń przez klientów, powstałych w wyniku błędu przedsiębiorcy. Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, że stwierdzone naruszenia były znikome. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że okoliczności wskazanego naruszenia prawa nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej, czego potwierdzeniem są ustalenia zawarte w protokole kontroli. Tym samym przesłanka pierwsza nie został a spełniona. Za spełnioną nie można uznać i przesłanki dotyczącej zaprzestania naruszenia. Strona wystąpiła wprawdzie do zakładu ubezpieczeń oraz poinformowała organ o fakcie sporządzenia aneksu i dopisaniu trzeciego ze wspólników do umowy ubezpieczenia, jednakże takie działanie, w żaden sposób, nie konwaliduje stwierdzonego naruszenia. Tym samym brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężne j na podst. art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka zawart a w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 198e w z w. z art. 198c ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej. Z kolei, zgodnie z art. 189f § 2 kpa , w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowo dów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 17 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Literalna wykładnia w w. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpi enia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks p ostępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Należy zatem uznać, ż e powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. W przypadku niedopełnienia obowiązku ubezpieczeniowego nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi na to pozwalających – wprost przeciwnie należy zauważyć, iż art. 10 ust. 1a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiąz kowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2500) wprost stanowi, że umowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy. W świetle powyższego, brak jest podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie w w. przepisu. Prezes UOKiK nie może uwzględnić wniosku strony o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania lub przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia, ponieważ zgodnie z 138 § 2 k pa , organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta zos tała wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co w tej sprawie nie miało miejsca. Zgromadzony w toku kontroli materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący i wy starczający do wydania właściwej decyzji przez Podkarpackiego WIIH. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa , organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest k onsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Podsumowując, na podstawie zebranego materiału dowodowe go, Prezes UOKiK uznał, że podjęta przez Podkarpackiego WIIH decyzja z 29 grudnia 2021 r. ( … ), była prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył wspólnikom spółki cywilne j: (…) , prowadzącym działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą: (…) s.c., karę pieniężną w wysokości 20 699,88 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 88/100) wynikającą z art. 198e ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 202 3 r. poz. 344 ). Tym samym, powyższa decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. 18 Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania a dministracyjnego Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem a dministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak n iż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniose k złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnyc h w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy kpa . 5. Zgodnie z art. 189k k pa § 1 organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publi cznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. z up. Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ 19 Otrzymują: 1) (…) 2) Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a