DIH-III-3/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 23 stycznia 2023 r. DIH - 3.707.153.2022.MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - III/ 3 /2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępo wania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 , ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenac h towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji PO.286.C.187.2022.KS Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 24 października 2022 r. (nr akt sp rawy: DS.8361.124.2022), na podstawie której, przedsiębiorcy Jackowi Nowickiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA HANDLOWA JACEK NOWICKI w Siedlcach wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych), z tyt ułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie 27 lipca 2022 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej: „Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji” przeprowadzili czynności kontrolne w punkcie sprzedaży na targowisku miejskim w [xxxxxxxx] na leżącym do przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx] , zwanego dalej: „stroną”, lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsię biorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 , ze zm. ), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli ze względu na kontrolę przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obejmującym sprzedaż dokonywana poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach). W toku kontroli sprawdzano przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług”. S prawdzeniem w powyższym zakresie objęto 65 partii stanowiących ofertę handlową kontrolowanego przedsiębiorcy, stwierdzając brak cen jednostkowych przy 14 partiach firanek oraz zasłon. Powyższe stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ust awy o informowaniu o cenach oraz z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju. 2 Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 27 lipca 2022 r. (nr akt kontroli: DS.8361.124.2022). 26 września 2022 r. Mazowiecki WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 , ze zm.) , zwan ej dalej : „ k pa ” , zawiadomił przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxx ] , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano, że w oparciu o przepisy art. 10 § 1 k pa stronie postępowania administracyjnego, przed wydaniem decyzji przysługuje prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Pismem z 6 października 2022 r. przedsiębiorca zwrócił się do Mazowieckiego WIIH o odstąpienie od wymierzenia kary. Prośbę swoją uzasadnił tym, że: - ceny na firankach znajdujących się na belkach i sprzedawanych na metry są napisane na tekturach, na których nawinięte były firanki. Prawda jest, że nie było ich wszystkich tylko na kilku z każdej grupy cenowej. Przedsiębiorca poinformował, że chciał dopisać ceny w obecności inspektorów, ale nie uzyskał ich zgody; - ceny na firankach gotowych były i są wyeksponowane, brakowało jedynie cen jednostkowych za metr. Na każdej jednej firance uszytej i wywieszonej na wystawie są przyczepione kartki z ceną gotową za sztukę. Jedyne czego brakowało, to cena za metr. Przedsiębiorca wskazał, że w obecności inspektorów chciał naprawić swój błąd, jednak stwierdzili oni, że nie będą czekać; - na stoisku jest udo stępniony cennik, na którym klient może zobaczyć jaka jest cena metra poszczególnej grupy firan. Ponadto przedsiębiorca podkreślił, że firanki są specyficznym towarem do sprzedaży. Jego zdaniem nie ma możliwości umieszczenia kartki z ceną na każdej belce w innym miejscu niż tektura, na którą są one nawinięte. Przy czym zaznaczył, że kartki są niefunkcjonalne, bo odpadają, stąd ceny pisane są przez niego na tekturach, na których nawinięte są firany. Jako swój błąd wskazał jedynie to, że pisał nie na wszystki ch tekturach, ale na niektórych z danej grupy cenowej. Jednocześnie poinformował, że błąd ten został przez niego naprawiony zaraz po odejściu inspektorów i obecnie zarówno na firankach uszytych, ja k i sprzedawanych na metry, są ceny zgodne z wymaganiami us tawy. Dodatkowo przedsiębiorca zauważył, że w jego ocenie, nikomu nie wyrządził krzywdy tym, że nie było cen jednostkowych na niektórych firankach. Poinformował, że każdy klient pytający o cenę firanek otrzymuje odpowiedź, a ponadto jest wywieszony cennik firan. W ocenie przedsiębiorcy waga naruszenia prawa jest znikoma a uchybienia zostały naprawiane. 24 października 2022 r. Mazowiecki WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz art. 104 § 1 k pa decyzję (nr akt sprawy: DS.8361 .124.2022) na mocy której, wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 1 200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych), z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Decyzja została doręczona stronie 26 października 2 022 r. 22 listopada 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji , w którym strona wniosła o zmniejszenie nał ożonej kary. 3 Pismem z 8 grudnia 2022 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa. Prezes U rzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pi erwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopn ia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że 1 styczn ia 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), dalej jako: „ustawa o zmianie ustawy o prawach konsumenta”, wprowadzająca m. in. zmiany do ustawy o i nformowaniu o cenach. Zgodnie z art. 10 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta , do postępowań w sprawie nałożenia kar, o których mowa w art. 6 ustawy zmienianej w art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, sto suje się przepisy dotychczasowe. Tym samym do niniejszego postępowania stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Według art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia si ę cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług , cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dob rze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu n a towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju) dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z § 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen to warów i usług , w przypadku towaru sprzedawanego luzem, tzn. takiego, który nie jest pakowany, lecz jest odmierzany 4 w miejscu sprzedaży detalicznej (§2 pkt 2 ww. rozporządzenia) , uwidacznia się cenę jednostkową. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20.000 zł. Ustalając wysokość kary pi eniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej spra wie, w toku kontroli przeprowadzonej w punkcie sprzedaży na targowisku miejskim w Łosicach należącym do przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] , Mazowiecki WIIH stwierdził, że w przypadku 14 produktów na 65 oferowanych do sprzedaży nie dopełniono wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyz ji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych) . Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 listopada 2016 r. (II SA/Rz 190/16) , w ramach kontroli instancyjnej organ odwoławczy rozpoznaje sprawę niejako „od nowa” i może oczywiście oprzeć swoje ustalenia na ustaleniach poczynionych przez organ pierwszej instancji i przywołać je jedynie w swoim uzasadnieniu (LEX nr 2162495). Podkreślenia wymaga, że istota postępowania odwoławczego w procesie administracyjnym polega także na usuwaniu przez organ drugiej instancji nieprawidłowości dokonanych przez organ pierwszoinstancyjny. Po analizie zebranego materiału dowodoweg o Prezes UOKiK zauważa, że w przypadku towarów oferowanych przez stronę takich jak firany i zasłony, odmierzanych w miejscu sprzedaży detalicznej ( tj. zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług , towarów sprzedawanych luz em ), uwidacznia się cenę jednostkową (§ 5 ww. rozporządzenia). Tym samym dla 14 produktów zakwestionowanych z uwagi na brak cen jednostkowych w toku kontroli przeprowadzonej w punkcie sprzedaży na targowisku miejskim [xxxxxxxx] należącym do strony należało uznać, że narusza art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług , a nie jak wskazano w decyzji Mazowieckiego WIIH § 4 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia . Jednakże stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły braku cen jednostkowych i nie ma to wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy. W omawianym przypadku nie jest konieczne zatem zebranie nowych dowodów, a materiał zgromadzony w sprawie pozwala na utrzymanie w mocy decyzji Mazowieckiego WIIH z 2 4 października 2022 r. Odwołując się od decyzji strona wniosła o obniżenie wymierzonej kary administracyjnej, gdyż w jej ocenie nałożona kara jest niewspółmiernie wysoka do niedopełnienia obowiązku wystawienia cen jednostkowych na kilkunastu sztukach towar u. Strona zdaje sobie sprawę, że nie dopełniła obowiązku wymaganego przez ustawę, jednak jak podkreśla starała się to naprawić podczas kontroli. Zdaniem strony, sama kontrola była skuteczna, ponieważ spowodowała dopisanie cen jednostkowych, odstraszająca b o teraz strona wyceniając firany uszytą wie już, że na każdej musi być również cena jednostkowa, a nie za gotową 5 sztukę. Dodatkowo strona wskazał, że Mazowiecki WIIH w uzasadnieniu decyzji zarzucił jej brak cennika ogólnego, ponieważ „w protokole kontroli, który strona podpisała, brak jest informacji o jakimkolwiek cenniku, który miałyby być wystawiony”. Zdaniem strony cennik był wywieszony w miejscu ogólnodostępnym na stoisku, dobrze widoczny dla konsumentów, ale nikt o niego nie zapytał, a strona nie zdaw ała sobie sprawy, że cennik ogólny jest tak istotny. Stąd też nie wniosła ona uwag do protokołu podczas jego podpisywania. Ponadto przedsiębiorca podkreślił, że nałożona na niego kara w wysokości 1 200 zł jest bardzo wysoka biorąc pod uwagę jego ubiegłoroc zne przychody. Dodatkowo poddał w wątpliwość, czy Mazowiecki WIIH wziął pod uwagę, że prowadząc działalność gospodarczą od 2010 r. nie stwierdzono wcześniej naruszenia przez niego przepisów z zakresu obowiązku informowania o cenach oraz tego, że uchybienia zostały niezwłocznie poprawione. Odpowiadając na powyższe argumenty strony, Prezes UOKiK przede wszystkim wyjaśnia, że w ostatecznym rozstrzygnięciu zakwestionowano z uwagi na brak cen jednostkowych 14 partii zasłon i firan, tj . : 1. Firanka Żakardowa 1,8 m, 2. Firanka Żakardowa 2,5 m, 3. Firanka Hafty 1,8 m, 4. Firanka Hafty 2,5 m, 5. Firanka Gipiury 1,8 m, 6. Firanka Gipiury 2,8 m, 7. Firanka gładka 2,8 m, 8. Firanka w pasy 2,8 m, 9. Firanka Woal 2,8 m, 10. Firanka Woal wzór 2,8 m, 11. Firanka gładka czysta 2,8 m, 12. Zasłona beż 2,8 m, 13. Zasłona ciemna zieleń 2,8 m, 14. Zasłona granat 2,8 m. Przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji , dotyczącego wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenac h z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy nie były natomiast gotowe firany i zasłony, dla których uwidoczniono ceny. Wyroby te zostały ujęte w wykazie towarów zakwestionowanych , oferowanych do sprzedaży 27 lipca 2022 r. przez prz edsiębiorcę , j ednakże z uwagi na fakt, iż posiadały one uwidocznioną cenę za gotowy wyrób, Mazowiecki WIIH , w toku prowadzonego postępowania, uznał takie oznaczenie za zgodne z wymaganiami ustawy o informowaniu o cenach i decyzja PO.286.C.187.2022.KS z 24 października 2022 r. ich nie dotyczy. Prezes UOKiK wskazuje, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opi era się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem ob owiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia 6 obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysoko ści. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane d o znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Odnosząc się z kolei do stanowiska strony dotyczącego cennika znajdującego się jeszcze przed rozpoczęciem kontroli w miejscu widocznym i dostępnym dla konsumentów oraz braku wniesienia przez stronę uwag do protokołu kontroli , Prezes UOKiK zauważa, że jednym z dowodów w sprawie był protokół kontroli z 27 lipca 2022 r. sygn. DS.8361.124.2022, który zgodnie art. 76 § 1 k pa jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjne go w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowani u administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. W przedmiotowej sprawie , Mazowiecki WIIH wydając zaskarżoną decyzję oparł się na protokole kontroli DS.8361.124.2022 i stanie faktycznym w nim opisanym. Kontrolowany przedsiębiorca pouczony o przysługującym mu na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej prawie do zgłoszenie uwag , z prawa tego nie skorzystał. Tym samym ustalenia zawarte w protokole uznać należy za wiarygodne. Strona nie przedstawiła także żadnych dowodów pozwalających na podważenie wiarygodności protokołu kontroli. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodz i w wyroku z 20 sierpnia 2019 r., sygn. II SA/Łd 485/19: „Domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna tę okoliczność udowodn ić.” Argument strony podniesiony w toku postępowania odwoławczego, że ogólny cennik był wywieszony w miejscu ogólnodostępnym na stoisku i dobrze widoczny dla konsumentów, stoi w sprzeczności z ustaleniami kontroli. W przypadku uwidocznienia cen w cenniku b ądź w inny sposób, informacja taka zostałaby odnotowana w protokole kontroli, a wyroby oferowane do sprzedaży nie byłyby kwestionowane z uwagi na brak cen. Odnośnie do samej wysokości kary nałożonej na stronę przez Mazowieckiego WIIH, Prezes UOKiK wskazuje , że zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L z 1998 r. Nr 80, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, kary pieniężne za naruszenie przepisów o cenach muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ponadto podkreślić należy, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o i nformowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalność przedsiębiorcy oraz wielkości jego obrotów i przychodu. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Mazowiecki WIIH prawidłowo ocenił poszczególne przes łanki. 7 W zakresie przesłanki stopnia naruszenia Mazowiecki WIIH uznał, z czym zgadza się organ drugiej instancji, że dotyczyło ono braku uwidocznienia cen jednostkowych 14 partii towarów i mimo, że dotyczyło ono nieprzeważającej ilości sprawdzonych produk tów (skontrolowano 65 partii) to brak uwidocznienia cen jednostkowych, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Brak cen jednostkowych utrudnia konsumentowi porównanie cen, co w istotny sposób narusza interes konsumentów, a tym s amym w istotny sposób narusza ich interes. Mazowiecki WIIH wziął również pod uwagę, że nieprawidłowości zostały w toku kontroli usunięte. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji ustalił, iż przedsiębiorca rozpoczął wyk onywanie działalności gospodarczej od 1 grudnia 2010 r. oraz nie stwierdził wcześniej naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów z zakresu obowiązku informowania o cenach. Natomiast odnośnie do trzeciej przesłanki , Mazowiecki WIIH uwzględnił informację prz ekazaną przez przedsiębiorcę dotyczącą wielkości przychodu osiągniętego w roku 2021 r. Prezes UOKiK zauważa ponadto, że o ile sama wysokość kary nałożonej przez Mazowieckiego WIIH stanowi 6 % przewidzianego w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach jej górn ego wymiaru, to w ocenie Prezesa UOKiK strona w żaden sposób nie udowodniła, że wymierzenie jej kary w wysokości 1 200 zł stanowić będzie zbytnie obciążenie. Prezes UOKiK pragnie w tym miejscu zwrócić również uwagę, że sytuacja ekonomiczna przedsiębiorcy n ie jest ustawowym kryterium mającym wpływ na ustalenie wysokości kary pieniężnej. Wskazać należy, że kara pieniężna nakładana na gruncie przepisów o informowaniu o cenach powinna odpowiadać także wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, tj. być skutecz na, proporcjonalna i odstraszająca (art. 8 dyrektywy 98/6/WE). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy, ale nie eliminować go z rynku. Kar a nałożona na podmiot musi także być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości (WSA w Warszawie w wyroku z 7 września 2012 r., VI SA/Wa 918/12). Wymierzona kara powinna być proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Wszystkie te cele kary winny być łą cznie uwzględniane, co też miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie kara w wysokości 1 200 zł jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pier wszej instancji, w niniejszej sprawie nie widzi podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k pa, tj. odstąpienia od nałożenia kary i wystosowania pouczenia. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić o d nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary p ieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. Podkreślić należy jednak, że w trakcie kontroli ustalono, iż w przypadku 14 partii skontrolowanych produktów nie dopełniono wynikaj ącego z art. 4 ust. 1 ustawy obowiązku tj. nie uwidoczniono cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich porównanie. Konsumenci nie znali cen jednostkowych produktów, 8 a tym samym zostali pozbawieni jednej z podstaw owych informacji mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie. Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publ icznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo s karbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Podsumowując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał, że podjęta przez Mazowieckiego WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencj i, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której p rzedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx] , wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych) . Tym samym, decyzja z 24 października 2022 r. (nr akt: DS.8361.124.2022), Mazowieckiego WIIH powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężn ą, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, powinna być wpłacona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen tów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wyn osi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie pra wa pomocy 9 należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 , z późn. zm. ) Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad p obierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 r., poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [xxx] 2) Mazowiecki W ojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a