DIH-III-19/2024

1 941073.2772017.2553385 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, 15 lutego 2024 r. DIH - 3.707.151.2023.MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3.19.2024 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 poz. 775 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Nr DS.KC.30.2023 Łódzkiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 listopada 2023 r., na mocy której na przedsiębiorcę FERAX Sp. z o.o. z siedzibą w Zduńskiej Woli nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocz nienia w miejscu sprzedaży detalicznej podczas informowania o obniżeniu ceny towaru, obok informacji o obniżonej cenie również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 23 wyrobów włókienniczych, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla zaskarżoną decyzję w całości, orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorcę FERAX Sp. z o.o. z siedzibą w Zduńskiej Woli nakłada karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidaczniania cen 23 wyrobów włókienn iczych oferowanych w miejscu sprzedaży detalicznej w obniżonych cenach, wynikającego z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). UZASADNIENIE W dniach 5 - 8 oraz 11 - 12 września 20 23 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Łódzkim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia DS.8361.255.2023 z dnia 5 września 2023 r. przeprowadzili kontrol ę w [xxx xxxxxxxx xxxx] , należącym do przedsiębiorcy [xxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx] (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” bądź „przedsiębiorcą”). 2 941073.2772017.2553385 Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r., po z. 221, z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 18 sierpnia 2023 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (DS.8360.139.2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przes trzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r., poz. 168) zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Niniejsze zawiadomienie strona odebrała w dniu 21 sierpnia 2023 r. W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Łódzkiego WIIH stwierdzili m.in., że w przypadku 23 partii towarów, oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach (wszystkie objęte kontrolą), na dołączonych do wyrobów etykietach nie uwidoczniono informacji „najniższa cena, któr a obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Na etykietach podane były dla 22 produktów trzy ceny (w tym na 12 etykietach jedna cena przekreślona oraz na 10 etykietach przy towarach dwie ceny przekreślone) oraz przy jednym wyrobie na etyki ecie podano 4 ceny (w tym dwie przekreślone). Ponadto w kontrolowanej placówce przy stanowisku kasowym umieszczono zalaminowaną kartkę formatu A4 o treści „informacja dla klientów o cenach na metkach produktów objętych promocją”, na której podano określeni a cen występujących na metkach wyrobów tj. „najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki - przekreślona; aktualna cena; regularna cena produktu (poza okresami promocyjnymi)”. Powyższe stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 12 września 2023 r. (nr akt kontroli: DS.8361.255.2023). Do niniejszego protokołu strona nie wniosła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W toku kontroli przedsiębiorca usun ął stwierdzone nieprawidłowości. W dniu 7 września 2023 r. przedsiębiorca skierował pismo do Łódzkiego WIIH, w którym wskazał obowiązujące przepisy dotyczące uwidaczniania cen, w tym § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudni a 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”, zgodnie z którym cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie umieszcza się na wywieszce, w tym również w formie pla katu. Poinformował, że w jego ocenie umieszczenie przy kasie sklepu na wysokości wzroku kupującego informacji w formie plakatu o cenach na metkach produktów objętych promocją, na której w formie graficznej wyjaśniono oznaczenie cen jest wystarczające. Wska zał także, że miejsce umieszczenia ww. informacji jest miejscem ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Przedsiębiorca wskazał również na dyrektywę 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w której jest mowa o umożliwieniu konsumentom łatwego d okonania oceny i porównania cen produktów na podstawie jednolitych i przejrzystych informacji, aby w ten sposób zapewnić konsumentom świadomy wybór produktu. Podkreślił, że w jego ocenie sposób informowania konsumentów o cenach promocyjnych stosowany w nal eżącym do niego salonie jest zgodny z obowiązującymi przepisami. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej: „Kpa” Łódzki 3 941073.2772017.2553385 WIIH zawiadomi eniem z dnia 17 października 2023 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia na niego kary pieniężnej z tytułu nieuwidocznienia w dniu 5 września2023 r. w należącym do niego salonie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz podania cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości dla 23 wyrobów włókienniczych oferowanych w cenach promocyjnych, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano, że na podstawie art 10 § 1 i art. 73 § 1 Kpa przedsiębiorcy jako stronie w prowadzonym postepowaniu przysługuje prawo do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materi ałów. Ponadto zwrócono się do przedsiębiorcy o przesłanie informacji w zakresie uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem ww. obowiązków, wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy za rok 2022 oraz sankcji nał ożonych na niego za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Pismem z dnia 18 października 2023 r. przedsiębiorca przekazał ww. informacje. W dniu 15 listopada 2023 r. Łódzki WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach i art. 104 § 1 i 2 Kpa wydał decyzję DS.KC.30.2023, na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaż y detalicznej podczas informowania o obniżeniu ceny towaru, obok informacji o obniżonej cenie również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 23 wyrobów włókienniczych, wbrew pos tanowieniom art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W dniu 15 grudnia 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Łódzkiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. W odwoł aniu strona zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 - 3 ustawy o cenach, § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, art. 6 oraz 7 i 7a Kpa i wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenie postępowania w c ałości, ewentualnie o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwy organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 27 grudnia 2023 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się po stępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji DS.KC.30.2023 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 listopada 2023 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebrany ch dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ 4 941073.2772017.2553385 odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja by ła prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prez es UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w s posób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przeds iębiorcę od decyzji Nr DS.KC.30.2023 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 listopada 2023 r. (sygn. akt: DS.8361.255.2023), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset zł otych) z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej podczas informowania o obniżeniu ceny towaru, obok informacji o obniżonej cenie również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 23 wyrobów włókienniczych, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowa niu o cenach. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Jednakże Łódzki WIIH wydając w dniu 15 listopada 2023 r. decyzję Nr DS.KC.30.2023 wskazał naruszenie art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Organ d rugiej instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że przy 23 produktach oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach na papierowych metkach dołączonych do produktów uwidoczniono trzy (w jednym przypadku cztery) ceny, tj. jedynie ich wartości liczbowe. Na 12 metkach jedna z uwidocznionych cen była przekreślona, a na 11 przekreślone były dwie ceny. Taki sposób uwidocznienia cen produktów jest niejednoznaczny i budzący wątpliwości – co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, ponieważ konsument nie ma jasnej i przejrzystej informacji, co do ceny jaką powinien zapłacić za produkt. Ponadto w przypadku informowania o obniżeniu 5 941073.2772017.2553385 ceny towaru przedsiębiorca ma obowiązek uwidocznienia obok informacji o obniżonej cenie również informację o najni ższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki na co wskazuje art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca nie wskazał na etykietach, która cena jest najniższą ceną, która obowiązywała w ok resie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a umieszczenie plakatu z informacją opisującą sposób oznaczenia cenami na etykietach nie można uznać za spełnienie tego obowiązku. Tym samym stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości naruszały art. 4 ust. 1 i us t. 2 ustawy o cenach. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje, że jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspekto r Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmiana kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgroma dzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli oraz jego załącznikach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym i dzie zasadność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Sam przedsiębiorca nie neguje stwierdzonego stanu faktycznego, a głównie wskazuje na błędną interpretację przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Podsumowując Preze s UOKiK stwierdził, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nało żył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidaczniania cen 23 wyrobów włókienniczych oferowanych w miejscu sprzedaży detalicznej w obniżonych cenach, wynikającego z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), ponieważ na etykietach dołączonych do wyrobów umieszczono trzy lub cztery ceny (na 12 etykietach przekreślono jedną cenę, a na 11 etykietach przek reślono 2 ceny) oraz nie uwidoczniono informacji „najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”, która wskazywałaby, która to jest cena. Tym samym, organ drugiej instancji uznał, że ceny uwidoczniono w sposób niejednoznac zny i budzący wątpliwości. Organ drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązk ów, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia o bowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich 6 941073.2772017.2553385 sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 1 2 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Łódzki WIIH, uznał go jako wysoki. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za uwidocznienie cen 23 produktów (na 23 partie objęte kontrolą, co stanowi 100 %) w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwośc i oraz za brak uwidaczniania dla tych produktów w miejscu sprzedaży detalicznej w przypadku informowania o obniżce ceny towaru, obok informacji o obniżeniu ceny, również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza przepisy art. 4 ust.1 i 2 ustawy o cenach. Przepisy te zostały ustanowione w celu przekazywania konsumentom pełnych i niebudzących wątpliwości informacji o obniżce cen towarów i usług. Uwidocznienie na etykietach doł ączonych do produktów 3 lub 4 cen, w tym jednej lub dwóch cen przekreślonych bez podania objaśnienia co dana cena oznacza, w szczególności w odniesieniu do ceny, którą konsument ma zapłacić oraz najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób istotny narusza interesy konsumentów. Uniemożliwia to konsumentom samodzielne, bez podejmowania dodatkowych działań, poznanie informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a także która cena je st obowiązująca, gdyż uwidoczniono dwie ceny nieprzekreślone, a tym samym podjęcie właściwej dla nich decyzji o zakupie danego towaru. Naruszenie obowiązków uwidaczniania informacji cenowych stwierdzono w dniu kontroli. Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że str ona w okresie ostatnich 12 miesięcy po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy o cenach. Ponadto uwzględnił, iż przedsiębiorca jeszcze w toku kontroli usunął nieprawidłowości oraz dostarczył organowi pierwszej instancji niezbędne dane do przeprowadzenia pos tępowania administracyjnego, informując jednocześnie, że nie osiągnął korzyści ani strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen. Wymierzając karę pieniężną uwzględniono również przekazane przez stronę informację o przychodach za 20 22 rok i zakwalifikował kontrolowanego przedsiębiorcę do grupy pozostałych przedsiębiorców, nie określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Prawa przedsiębiorców. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach człon kowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charak terze prowadzonej przez spółkę. W ocenie Prezesa wymierzona stronie kara w wysokości 1 500 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyre ktywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcj onalna do rozmiaru stwierdzonych 7 941073.2772017.2553385 nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że strona nieprawidłowo uwidoczniła informację o najniższej cenie towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni p rzed wprowadzeniem obniżki; - § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez go niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że strona nieprawidłowo uwidoczniła informację o najniższej cenie towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem o bniżki; - art. 6 ust. 1 - 3 ustawy o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie odwołującej nieadekwatnej kary; 2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 6 Kpa poprzez naruszenie zasady praworządności i wydanie decyzji z naruszeniem przepisów ustawy i rozporządzenia, - art. 7 i 7a Kpa poprzez naruszenie zasady legalizmu i prawdy obiektywnej oraz zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony poprzez dokonanie wykładni przepisów z po minięciem wykładni literalnej i niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ się kierował rozpoznając niniejszą sprawę. Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes UOKiK informuje, że w jego ocenie stwierdzony stan faktyczny polegających na podaniu t rzech lub czterech cen bez jednoczesnego wskazania, która cena jest ceną, jaką konsument powinien zapłacić za produkt po obniżce, a która jest najniższą ceną jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, stanowi naruszenie przepisów ustaw y o cenach. Ponadto Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy strona informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W pierwszej kole jności należy wskazać, że przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Ponadto należy zauważyć, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nowelizacja ustawy o cenach w związku z impl ementacją dyrektywy Omnibus, wprowadzająca obowiązek podawania informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. co jest wystarczające na 8 941073.2772017.2553385 zapoznanie si ę z obowiązującymi przepisami i należyte ich przestrzeganie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni prz ed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości i w przypadku 23 partii produktów obowiązkom tym uchybiła. Podkreślenia wymaga również fakt, że kontrole w zakresie uwidaczniania cen prowadzone są po zawiadomieniu o zamiarze wszczęc ia kontroli. Strona została poinformowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli pismem z 18 sierpnia 2023 r., które odebrała 21 sierpnia 202 r. Kontrolę zaś wszczęto 5 września 2023 r., a więc strona miała wystarczająco dużo czasu aby przygotować się do kont roli. Prezes UOKiK podkreśla, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, k tóra obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, nie zaś tylko samą najniższą cenę towaru. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie o chrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych ob niżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena od niesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” W toku kontroli zakwestionowano sposób prezentacji cen uwidocznionych przy wszystkich skontrolowanych – 23 produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach. Przy produktach tych, tj. na dołączonych do wyrobów etykietach nie wskazano, która z podanych cen jest ceną obowiązującą a która najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Na etykietach podane były dla 22 produktów trzy ceny (w tym na 12 etykietach jedna cena przekreślona oraz na 10 etykietach przy towarach dwie ceny przekreślone) oraz przy jednym wyrobie na etykiecie podano 4 ceny (w tym dwie przekreślone). Ponadto przy stanowisku kasowym umie szczono „informację dla klientów o cenach na metkach produktów objętych promocją”, na której podano określenia cen występujących na metkach wyrobów tj. „najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki - przekreślona; aktualna cena; regularna ce na produktu (poza okresami promocyjnymi)”. W ocenie Prezesa UOKiK nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że taki sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona sprostała nałożonym na nią obowiązkom. Z trzech cen umieszczonych 9 941073.2772017.2553385 bezpośrednio przy produktach nie wynika, która z nich jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Można jedynie przypuszczać, że jest to cena przekreślona lub jedna z dwóch cen prze kreślonych. Informacja, która cena jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki zdaniem Prezesa nie wynika również z informacji umieszczonej przy kasie. Jak wynika z dokumentacji fotograficznej stanowiącej załącznik do prot okołu kontroli sposób prezentacji cen na etykietach przy produktach jest zupełnie różny od tego wskazanego przy kasie. Na etykietach znajdują się trzy naklejki każda z wartością liczbową, natomiast informacja przy kasie wskazuje dwie naklejki w różnych kol orach i na jednej z nich znajdują się dwie wartości liczbowe, z czego jedna w lewym górnym rogu to jest właśnie najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Taki sposób prezentacji informacji cenowej na etykietach produktów z całą pewnością nie jest czytelny dla konsumenta. Już sam fakt, że jest on zmuszony szukać wyjaśnienia co oznaczają poszczególne ceny w zupełnie innym miejscu w sklepie (na plakacie przy kasie) nie spełnia wymogów ustawy o cenach. Prezes UOKiK zgadza się ze stroną, że o becnie konsumenci w przeważającej większości są świadomi dokonywanych wyborów, czytają etykiety, plakaty, porównują produkty i ich ceny. I tym samym powinni oni otrzymać pełną, jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację cenową. Organ drugiej instancj i, zwraca uwagę, że to na przedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by konsument bez podejmowania żadnych dodatkowych działań, za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym przypadku cenie obniżonej oraz najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. Zaakcentować należy, iż okoliczność ta całk owicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właśc iwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Należy zwrócić uwagę, że w prz edmiotowej sprawie przedsiębiorca uwidocznił na wywieszce oprócz informacji cenowych wymaganych przepisami jeszcze jedną przekreśloną cenę. W ocenie Prezesa UOKiK wskazanie na etykietach dodatkowej przekreślonej ceny oraz brak sformułowania najniższa cena produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, powoduje, że informacja cenowa jest uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, co może uniemożliwić konsumentom podjęcie świadomej decyzji o zakupie, gdyż nie będz ie on mógł ocenić czy przedsiębiorca rzeczywiście oferuje do sprzedaży produkt po obniżonej cenie. Warto podkreślić, że przedsiębiorca nie ma obowiązku podawania dodatkowych informacji cenowych poza wskazanymi w art. 4 ustawy o cenach. W przypadku, gdy prz edsiębiorca decyduje się na podawanie dodatkowych informacji to nie powinno to powodować, że informacje wymagane na podstawie ustawy o cenach są nieczytelne. 10 941073.2772017.2553385 Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Podawanie trzech lub czterec h cen bez wskazania co oznaczają (w tym najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarach, które im niewątpliwie przysługiwały. Pow yższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Zaznaczyć należy przy tym, że cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów, poza marką oraz indywidualnym i preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towarów. Uwidocznienie w miejscu prowadzonej sprzedaży dokładnych informacji cenowych oferowanych do sprzedaży towarów pomaga konsumentowi dokonać właściwego wyboru z uwzględnieniem jego sytua cji ekonomicznej. Zaznaczyć przy tym należy, że ustne przekazywanie konsumentom informacji cenowych przez sprzedawców nie spełnia wymogów ustawy o cenach. Brak podania wyczerpującej informacji cenowej ogranicza konsumentom możliwości świadomego, najkorzyst niejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Poddane kontroli produkty powinny być oznakowane zgodnie z przepisami ustawy o cenach i rozporządzenia Ministra Rozwoju. Ponadto dla Prezesa UOKiK nie jest zrozumiały zar zut strony, że Łódzki WIIH odstąpił od literalnej wykładni przepisów ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju na rzecz Wyjaśnień Prezesa UOKiK „Informacja o obniżce ceny”. Organ drugiej instancji nie znalazł ani w decyzji Łódzkiego WIIH ani w m ateriale dowodowym odniesienia do ww. Wyjaśnień. Podsumowując, Łódzki WIIH z całą pewnością nie nadinterpretował przepisów o uwidacznianiu cen i wydał decyzję zgodnie z obowiązującym prawem. Prezes UOKiK nie zgadza się również z zarzutem naruszenia przepis ów postępowania, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy art. 6, 7 i 7a Kpa. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK zauważa, że artykuły te określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią one m. in., że w toku postępowania organy administra cji publicznej stoją na straży praworządności, działają na podstawie przepisów prawa, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obyw ateli. W myśl art. 6 KPA, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do do kładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 KPA). Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na po dstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona, a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę 11 941073.2772017.2553385 rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi okr eślone w art. 107 Kpa. Natomiast wyrażona w art. 7a KPA zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści prawa na korzyść strony odnajduje zastosowanie w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia. W odniesieniu do wątpliwości co do treści norm prawnych należy wskazać , że w art. 7a § 1 KPA nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne przepisów mających zastosowanie w danej sprawie, a o przypadki, w których pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawn ione, sposoby rozumienia danego przepisu (wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., III OSK 1347/21). W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie Łódzki WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowan ia administracyjnego, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Analiza akt sprawy, co omówiono już wcześniej, wykazała, że Łódzki WIIH wydaj ąc zaskarżoną decyzję oparł się na kompletnym, rzetelnym i spójnym materiale dowodowym, a przede wszystkim na protokole kontroli z 12 września 2023 r. (nr akt kontroli: DS.8361.255.2023). Prezes UOKiK podkreśla, że protokół kontroli jest dokumentem urzęd owym. Zgodnie z art. 76 § 1 Kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Adminis tracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. W ocenie Prezesa UOKiK , w niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy wszystkie niezbędne informacje zostały przekazane stronie w toczącym się postępowaniu kontrolnym, a następnie administracyjnym. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji szczegółowo przedstawił tok dzi ałania w efekcie którego została ona wydana, jak również wskazał w oparciu o jakie dowody. Łódzki WIIH odniósł się również do stanowiska strony w przedmiocie stwierdzonego naruszenia prawa, oraz jej wniosków, zawartych w piśmie z 7 września 2023 r. Z proto kołu tego wynika, że w kontrolowanym punkcie sprzedaży zakwestionowano sposób prezentacji cen uwidocznionych przy wszystkich skontrolowanych - 23 produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach. Na etykietach dołączonych do wyrobów podane były dla 22 produktów trzy ceny (w tym na 12 etykietach jedna cena przekreślona 12 941073.2772017.2553385 oraz na 10 etykietach przy towarach dwie ceny przekreślone) oraz przy jednym wyrobie na etykiecie podano 4 ceny (w tym dwie przekreślone). Na żadnej etykiecie nie uwidoczniono informac ji „najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Natomiast przy kasie umieszczono „informację dla klientów o cenach na metkach produktów objętych promocją”, na której podano określenia cen występujących na metkach wyrob ów tj. „najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki - przekreślona; aktualna cena; regularna cena produktu (poza okresami promocyjnymi)” Przy czym sposób oznakowania produktów cenami wskazany na plakacie przy kasie był całkowicie odmienny o d sposobu uwidocznienia cen na etykietach dołączonych do produktów. W ocenie Prezesa UOKiK nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że taki sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Z trzech l ub czterech cen umieszczonych na etykietach bezpośrednio przy produktach nie wynika, która cena jest ceną sprzedaży oraz która z nich jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Taki sposób prezentacji informacji cenowej, jak wykazano wcześniej, nie jest czytelny dla konsumenta i nie spełnia wymogów ustawy o cenach. Prezes UOKiK zauważa również, że akta sprawy dokumentują ustalony stan faktyczny, jego analizę oraz wnioski organu pierwszej instancji. Z akt tych jednoznaczn ie wynika, że w toku postępowania kontrolnego stwierdzono naruszenie określonych przepisów prawa, oraz ustalono podmiot odpowiedzialny za popełnienie tego naruszenia. Organ pierwszej instancji wyjaśnił podstawy prawne decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa oraz przedstawił tok rozumowania. Organ drugiej instancji wskazuje ponownie że, celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej naby wcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe, zarzut naruszenia przez Łódzkiego WIIH art. 6, 7 i 7a Kpa należy uznać za bezpodstawny. Ponadto Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw zastosowania art. 189f Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzest ania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotnoś ć, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W toku kontroli strona wyeliminowała nieprawidłowości jednakże co istot ne, w trakcie kontroli ustalono, że przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości przy 23 produktach na 23 skontrolowanych, co stanowi 100 % wszystkich skontrolowanych. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, 13 941073.2772017.2553385 że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produkt ów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach, co wskazano wcześniej, jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Natomiast rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie j ednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te m uszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczen ie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na w łaściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Łódzki WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Łódzkiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla któr ych miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dope łniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. 14 941073.2772017.2553385 Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "us unięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA /Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie n aruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidocznione p rzez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowa nia art. 189f § 2 i 3 Kpa. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspek torowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność na łożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszące go odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie ceny jednostkowej, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia tak, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i o dstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia 15 941073.2772017.2553385 się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powin na być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymie rzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenac h towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracy jnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia o bowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczen ia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości (zmniejszenie gramatury przez producenta) oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zob owiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana zorganizować swoją działal ność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 1 500,00 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 7,5% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona k ara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwy organowi p ierwszej instancji jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Ha ndlowej w Łodzi w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. 16 941073.2772017.2553385 Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowani a administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarż onym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w War szawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prz ed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. po z. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/