DIH-III-13/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 15 lutego 2023 r. DIH - 3.707.162.2022.AB DECYZJA DIH - III/ 13 /2022 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępow ania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.) art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr 153/2022 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 25 listopada 2022 r. (sygnatura: KHU.8361.182.2022), na mocy której przedsiębiorcy Andrzejowi Zawadzkiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: „ANDI” Andrzej Z awadzki w Kielcach, wymierzono karę pieniężną w wysokości 800 zł (słownie: osiemset złotych), w tym: 1. 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) - wymierzone na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), z tytułu udostępnienia na rynku 6 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. doty czącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 z późn. zm.); 2. 300,00 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) - wymierzone na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych z tytułu udostępnienia na rynku 5 partii produktów kosmetyc znych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie kosmetyku. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1. utrzymuje zaskarżoną decyzję w części dotyczące j wymierzenia na postawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) z tytułu udostępnienia na rynku 6 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w za kresie oznakowania, określonych w art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 z późn. zm.) , 2 2. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyc zącej wymierzenia na postawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) z tytułu udostępniania na rynku 5 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań, w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie kosmetyku oraz umarza postępowanie administracyjne organu pierwszej instancji w tym zakresie. Uzasadnienie W dniach 10 i 21 czerwca 2022 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej , zwanego dalej: „Świętokrzyskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w sklepie z kosmetykami [xxxx] , należącym do przedsiębiorcy [xxxxx xxxxxxxxxxxxxx] p rowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxx] zwanego dalej „stron ą postępowania”, „stroną”,. „spółką” czy „przedsiębiorc ą ” . Kontrola został przeprowadzona w obecności osoby upoważnionej do reprezent owania przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221 ), (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), nie dokonano zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, ponieważ kontrolę pr zeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Przedmiotem kontroli było m.in. sprawdzenie prawidłowości obrotu i oznakowania kosmetyków znajdujących się w ofercie przedsiębiorcy w oparciu o przepisy m.in.: − rozporządz enia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 z późn. zm.), zwane dalej: „rozporządzeniem dotyczącym produktów kosmetycznych” lub „rozporządzeniem nr 12 23/2009”, − ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), dalej: „ustawą o produktach kosmetycznych”. W toku kontroli dokonano oceny oznakowania 7 partii produktów kosmetycznych, stwierdzając m.in. w przypadku: 1. Cantu Avocado Hydrating Conditioner, kod EAN 817513019883 : ― brak funkcji produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 5 w zw. z a rt. 19 ust. l lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009, ― brak w języku polskim środków ostrożności zamieszczonych w języku obcym na opakowaniu jednostkowym kosmetyku, co narusza wymagania określone w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 1223/2009; 2. Cantu Avocado Hydrating Curl Activator, kod EAN 817513019913: ― brak funkcji produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. l lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009, ― brak w języku polskim środków ostrożności zamieszczonych w języku obcym na o pakowaniu jednostkowym kosmetyku, co narusza wymagania określone w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 1223/2009; 3 3. Cantu shea butter Natural Hair Moisturizing curlactivator cream, kod EAN 81513010002: ― brak funkcji produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. l lit. f) rozp orządzenia nr 1223/2009, ― b rak w języku polskim środków ostrożności zamieszczonych w języku obcym na opakowaniu jednostkowym kosmetyku, co narusza wymagania określone w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 1223/2009. 4. CR Cairu o Focus Glitter Nail Polish nr 100 Color Cosmetic : ― brak funkcji produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. l lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009 ; ― brak numeru partii bądź oznaczenia pozwalającego na identyfikację produkt u kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 1 lit e) rozporządzenia nr 1223/ 2009; ― brak imienia i nazwiska lub zarejestrowanej firmy oraz adresu osoby odpowiedzialnej , co jest to niezgodne z art. 19 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1223/2009 ; ― brak dat y, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości, co jest to niezgodne z art. 19 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1223/2009 . 5. CR Cairuo Focus Glitter Nail Polish nr 91 Color Cosmeti c: ― brak funkcji produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. l lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009, ― brak numeru partii bądź oznaczenia pozwalającego na identyfikację produktu kosmetycznego, co jest niezgodne z art. 1 9 ust. 1 lit e) rozporządzenia nr 1223/2009, ― brak imienia i nazwiska lub zarejestrowanej firmy oraz adresu osoby odpowiedzialnej (informacja ta może być skrócona, jeśli skrót umożliwia identyfikację tej osoby i jej adresu, co jest to niezgodne z art. 19 u st. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1223/2009; ― brak daty, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości, co jest to niezgodne z art. 19 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1223/2009; 6. żel UV do stylizacji paznokci Silcare BASE ONE BUILDER CLEAR, kod EAN 5902232125672: ― brak wykazu składników, mimo umieszczenia symbolu określonego w załączniku VII pkt. 1 „odesłanie do załączonej informacji”, nie załączono wykazu do wyrobu - co jest niezgodne z art. 19 ust. l lit. g) i art. 19 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1223/2009. Ponadto w przypadku wyrobów znajdujących się w pozycji 1 – 5 stwierdzono niespełnianie wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych , z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie kosmetyku. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 21 czerwca 2022 r. (nr akt kontroli: KHU.8361.182.2022) oraz załączonej dokumentacji fotograficznej. Po analizie zgromadzonej dokumen tacji w sprawie, Świętokrzyski WIIH zawiadomieniem z 7 września 2022 r. poinformował przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxxx] p rowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjne go w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, z tytułu udostępniania na rynku 6 partii produktów kosmetycznych oznakowanych niezgodn ie z rozporządzeniem 1223/2009 oraz na podstawie ar t. 36 4 ust. 2 ww. ustawy w związku z udostępnianiem na rynku 5 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych , tj. w związku z brakiem informacji o na z wie kosmety ku w języku polskim. Ponadto poinformował stronę , że zgodnie z art. 10 § 1 Kpa, może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami. Pism em z 21 października 2022 r. Świętokrzyski WIIH zawiadomił stronę o zakończeniu ww. postępowania administracyjnego. W dniu 25 listopada 2022 r. Świętokrzyski WIIH , na podstawie art. 36 ust 1 i ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt. 2 ustawy o produktach kosmetycznyc h oraz 104 Kpa wydał decyzję, nakładającą na przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx] administracyjną karę pieniężną w łącznej wysokości 800 ,00 zł (słownie: osiemset złotych 00/1 00) złotych w tym: ― 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) - wymierzone na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), z tytułu udostępnienia na rynku 6 partii produktów kosmetyc znych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych; ― 300,00 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) - wymierzone na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych z tytułu udostępnienia na rynku 5 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie kosmet yku. Decyzja została odebrana 28 listopada 2022 r. W dniu 19 grudnia 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Świętokrzyskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym przedsiębiorca [xxxxxxxxxxxxxxx] p rowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] wnosi o anulowanie i zamianę na pouczenie, nałożonej kary pieniężnej. Pismem z dnia 28 grudnia 2022 r. Prezes UOKiK poinformował st ronę postępowania o toczącym się postępowaniu odwoławczym i pouczył o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1706), zwanej da lej „ ustawą o Inspekcji Handlowej”, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. 5 Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, j est uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Przepisy rozporządzenia 1223/2009 w art. 6 wskazują, że dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku działają z należytą starannością w odnies ieniu do obowiązujących wymogów. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy: − podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) o raz w art. 19 ust. 3 i 4; − spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5; − nie upłynęła data minimalnej trwałości, o ile ma ona zastosowanie na mocy art. 19 ust. 1 (lit. c). Ponadto zgodnie art. 6 ust. 3, jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: − dany produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; − produkt kosmetyczny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają przyjęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. W myśl art. 2 ust. 1 lit. e) i g) ww. rozporzą dzenia ,,dystrybutor" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, natomiast ,,udostępnianie na rynku" oznacza każde odpłatne lub nieodpłatne dosta rczanie produktu kosmetycznego na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działalności handlowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia 1223/2009 bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego artykułu, na rynku udostęp niane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się następujące, nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje: a) imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres osoby odpowiedzialnej. Informa cja ta może być skrócona, jeśli skrót umożliwia identyfikację tej osoby i jej adresu. Jeżeli podanych jest kilka adresów, adres, pod którym osoba odpowiedzialna udostępnia dokumentację produktu, jest wyróżniony. W przypadku importowanych produktów kosmetyc znych podaje się nazwę kraju pochodzenia; b) nominalna zawartość w momencie pakowania, wyrażona w jednostkach masy lub objętości, z wyjątkiem opakowań zawierających mniej niż pięć gramów lub mniej niż pięć mililitrów, bezpłatnych próbek i produktów w opakowa niach jednorazowego użycia; c) data, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości, a w szczególności pozostaje zgodny z art. 3 (,,data minimalnej trwałości"); d) szczególne środki ostr ożności, których należy przestrzegać podczas stosowania, a co najmniej te wymienione w załącznikach III - VI oraz wszelkie inne informacje dotyczące środków ostrożności wymaganych dla produktów kosmetycznych do stosowania profesjonalnego; e) numer partii produ ktu lub oznaczenia pozwalające na identyfikację produktu kosmetycznego. Jeżeli jest to niemożliwe ze względów praktycznych, uwarunkowanych małymi rozmiarami 6 produktu kosmetycznego, informacja ta może być umieszczona tylko na opakowaniu zewnętrznym; f) funkcja produktu kosmetycznego, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji; g) wykaz składników. Informacje te mogą być podane tylko na opakowaniu zewnętrznym. Wykaz poprzedzony jest określeniem ,,ingredients". Jednocześnie zgodnie z art. 19 ust. 5, każ dy produkt kosmetyczny musi zawierać informacje dla konsumentów, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b), c), d) i f) oraz w ust. 2, 3, 4, w języku państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. Dodatkowo należy w skazać , iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. W świetle art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wprowadza do obrot u lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Tej samej karze podlega, kto wprowadza do obr otu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 ustawy o produktach kosmetycznych (art. 36 ust. 2 ww. ustawy). Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektor owi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w przepisach art. 36 tej ustawy, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. W toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] inspektorzy zakwesti onowali 6 partii produktów kosmetycznych z uwagi na niespełnianie wymagań art. 19 rozporządzenia 1223/2009 oraz 5 partii kosmetyków z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie, wskazując na naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznyc h udostępnianych na rynku przez kontrolowanego przedsiębiorcę. W pierwszej kolejności Prezes UOKiK wskazuje, że sposób oznakowania produktów kosmetycznych został zawarty w przepisach szczegółowych, tj. rozporządzeniu 1223/2009 . Przepisy działu VI. Informac je dla konsumentów w sposób wyczerpujący wskazują jakie, oraz w jaki sposób, informacje powinny zostać zawarte na produktach kosmetycznych. Art. 19 ust. 5 ww. rozporządzenia wprost wskazuje, które informacje powinny być umieszczone w języku państwa członko wskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu . Jednak nie wymagają one podawania nazwy wyrobu w języku państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu , w tym przypadku w języku polskim. Obo wiązkiem takim, zgodnie z powyższym przepisem, jest natomiast objęte podawanie funkcji wyrobu w języku polskim, która w nazwie wyrobu może zostać zawarta, niemniej jednak, brak podania funkcji w języku polskim stanowi naruszenie art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia 1223/2009. W niniejszej sprawie Świętokrzyski WIIH wszczął m.in. postępowanie administracyjne na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych , w związku z udostępnianiem na rynku 5 partii produktów kosmetyczn ych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 7 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych , tj. brakiem informacji o na z wie kosmetyku w języku polskim . Mając na uwadze przepisy rozporządzenia 1223/2009, Prezes UOKiK nie widzi jedna k podstaw do wszczęcia i prowadzenia postepowania przez organy Inspekcji Handlowej, z uwagi na udostępnianie przez dystrybutorów produktów kosmetycznych nieposiadających nazw tych produktów w języku polskim. Stosowanie języka polskiego w oznakowaniu produk tów kosmetycznych jest wprost określone w art. 19 ust. 5 ww. rozporządzenia, wskazując na konkretne informacje, jakie powinny być umieszczone w języku polskim, jednak obowiązek ten nie obejmuje tłumaczenia nazw kosmetyków na język polski. Analizując zgrom adzony materiał w sprawie oraz obowiązujące przepisy, Prezes UOKiK stwierdza , że organ pierwszej instancji nie miał podstawy prawnej do kwestionowania braku nazwy w języku polskim, a tym samym nie doszło do naruszenia przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o produ ktach kosmetycznych . W związku z powyższym, należy stwierdzić brak podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 36 ust. 2 ww. ustawy. a więc wydana w toku prowadzonego postępowania decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dn ia 2 5 li stopada 2022 r. (nr akt kontroli: KHU .8361. 182 .2022), w części dotyczącej wymierzenia na postawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) jest bezprzedmi otowa . Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa mat erialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C. H. Beck Warszawa 2021 r., s. 664 - 665). Sprawa administracyjna jest kategorią wyznaczoną normą administracyjnego prawa materialnego w jej powiązaniu z określonym stanem faktycznym, do którego norma ta ma zastosowanie, tj. w związku z którym może nastąpić jej indywidualizacja i konkretyzacja w dr odze aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna. Brak któregoś z elementów tworzących wcześniej sprawę administracyjną powoduje, że sprawa ta przestaje istnieć. W konsekwencji przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjnego, któr e w takim stanie rzeczy staje się zatem bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Jeżeli zatem dochodzi do takiej zmiany stanu faktycznego, że nie jest możliwe zastosowanie normy prawa materialnego, wszczęte w sprawie postępowanie administracyjne pod lega umorzeniu. (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2021 r. III OSK 3523/21). Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji orzeka jak w sentencji, tj. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wymierzenia na postawie art. 36 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) z tytułu udostępniania na rynku 5 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań, w zakresie oznakowania, określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, z uwagi na brak w języku polskim informacji o nazwie kosmetyku, oraz umarza postępowanie administracyjne pierwszej instancji. Przedsiębiorca w złożonym odwołaniu wniósł o anulowanie nałożonej kary i zamianę na pouczenie. Jednocz eśnie strona w odwołaniu wskazała, że obowiązek w zakresie znakowania produktów 8 kosmetycznych spoczywa na podmiocie wprowadzającym produkt na rynek, czyli producencie lub dystrybutorze, natomiast firma kontrolowanego jest tylko pośrednikiem pomiędzy dystry butorem a finalnym odbiorcą, a co za tym idzie produkt sprzedawany mu przez dostawców powinien być kompletny i oznaczony zgodnie z wymaganiami prawnymi. W związku z powyższym skarżący nie zgadza się z decyzją Świętokrzyskiego WIIH, zgodnie z którą strona n ie wykonała ciążącego na niej obowiązku prawidłowego oznakowania udostępnionych na rynku 6 partii produktów kosmetycznych. Zdaniem przedsiębiorcy, to nie on udostępniał wymienione w decyzji produkty, ale był również kupującym, a więc według strony to dystr ybutor od którego zakupił produkty kosmetyczne nie dopełnił obowiązku, za który finalnie skarżący otrzymał karę. Jednocześnie przedsiębiorca wskazał, że nie był dotychczas karany z tytułu naruszenia przepisów rozporządzenia 1223/2009 oraz ustawy o produkta ch kosmetycznych. Ponadto po stwierdzeniu niezawinionych przez przedsiębiorcę naruszeń podjął on niezwłoczne działania mające na celu ich wyeliminowanie. Przedsiębiorca stwierdził również, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Prezes UOKiK, wskazuje, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w rozporządzaniu 1223/2009, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta or az osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładane nie tylko na przedsiębiorców, którzy produkują, ale też udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. Na leży również tutaj wskazać, że w myśl art. 2 ust. 1 lit. e) i g) ww. rozporządzenia ,,dystrybutor" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw , niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, nat omiast ,,udostępnianie na rynku" oznacza każde odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie produktu kosmetycznego na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działalności handlowej. Biorąc pod uwagę prowadzoną przez skarżącego dz iałalność polegającą na oferowaniu do sprzedaży (udostępnianiu na rynku) produktów kosmetycznych, organ drugiej instancji nie ma wątpliwości, że kontrolowany przedsiębiorca zgodnie z powyższą definicją pełni rolę dystrybutora. Przepisy rozporządzenia 1223 /2009 w sposób jasny określają w art. 6 obowiązki jakie mają dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku , tj. działają z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów . Natomiast z godnie z art. 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, dystrybutorzy przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku sprawdzają, czy: − podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4; − spełnione są wymogi jęz ykowe określone w art. 19 ust. 5 , tj. i nformacje wymienione w art. 19 ust. 1 lit. b), c), d) i f) i w ust. 2, 3 i 4 podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu; − nie upłyn ęła data minimalnej trwałości, o ile ma ona zastosowanie na mocy art. 19 ust. 1 (lit. c). Jednocześnie zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1223/2009 jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: ― dany produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymog ami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; 9 ― produkt kosmetyczny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają przy jęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. Ponadto jeżeli produkt kosmetyczny stwarza ryzyko dla zdrowia ludzi, dystrybutorzy niezwłocznie informują o tym osobę odpowiedzialną oraz właściwe organy krajowe państw członkowskich, w których udostępniły dany produkt, podając szczegóły zwłaszcza dotyczące niezgodności oraz przyjętych środków naprawczych. Organ drugiej instancji zgadza się ze skarżącym, że obo wiązek oznakowania produktów nie należy do obowiązków kontrolowanego, ale wskazuje również że jednym z podstawowych obowiązków dystrybutora jest sprawdzenie czy dany produkt kosmetyczny, który chce udostepniać jest oznakowany zgodnie z rozporządzeniem 1223 /2009, a jeżeli w wyniku tych działań dystrybutor stwierdzi że produkt jest oznakowany niezgodne z ww. rozporządzeniem, nie powinien go udostępniać, dopóki nie zostanie on prawidłowo oznakowany. Udostępniającym produkty kosmetyczne do sprzedaży był przeds iębiorca [xxxxxxxxxxxxxxx p rowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] a więc to na nim, jako dystrybutorze spoczywał obowiązek udostępniania na rynku produktów kosmetycznych prawidłowo oznakowanych. Nie ulega wątpliwości, że zakwestionowane produkty udostępniane przez kontrolowanego, nie posiadały oznakowania wymaganego przepisami art. 19 ww. rozporządzenia (co wynika z protokołu kontroli oraz załączonych do akt zdjęć kwestionowanych wyrobów), to właśnie jego obowiązkiem pr zed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku, było, sprawdzenie czy podane zostały informacje m.in. dot. osoby odpowiedzialnej, numeru partii czy składu surowcowego, jak również czy informacje o nominalnej zawartości, dacie minimalnej trwałości, szcz ególnych środkach ostrożności czy funkcji produktu kosmetycznego, zostały zgodnie z art. 19 ust. 5 podane w języku polskim , czego kontrolowany w niniejszej sprawie nie uczynił, a konsekwencją czego są stwierdzone nieprawidłowości. Prezes UOKiK po analizie akt sprawy, uwzględniając powyższe przepisy stwierdza, że z protokołu kontroli jednoznacznie wynika, że doszło do naruszenia prawa, polegającego na udostępnianiu na rynku sześciu partii produktów kosmetycznych oznakowanych niezgodnie z wymaganiami art. 19, w tym art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009. Sam przedsiębiorca nie neguje ustalonego stanu faktycznego dotyczącego ujawnionych nieprawidłowości w oznakowaniu, a jedynie stwierdza, że nie ponosi on odpowiedzialności, tylko dystrybutor, od którego zakupi ł te produkty. W oparciu o zgromadzony materiał w sprawie oraz obowiązujące przepisy, Świętokrzyski WIIH nałożył na podstawie art. 36 ust. 1 w związku z art. 46 ust. 1 pkt. 2 ustawy o produktach kosmetycznych, na przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxx] prowadząceg o działalność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] , karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania określonych w rozporz ądzeniu 1223/2009. Należy w tym miejscu podkreślić, że powyższa kara została nałożona w związku z udostępnianiem produktów oznakowanych niezgodnie z rozporządzeniem, a nie naruszeniem obowiązku oznakowania samych produktów, gdyż to nie leży w zakresie obow iązków dystrybutora. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyczne stosowanie wobec 10 podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiekty wną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedo pełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u któreg o ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla p rzedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko tow ary opatrzone odpowiednimi informacjami wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa. Odnosząc się do argumentu strony, że artykuły zakupione jako „sztuka zdobienia paznokci” nie wyczerpują znamion produktów kosmetycznych i nie powinny być rozpatrywane z a zgodność z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, organ drugiej instancji wskazuje, że kontrolą zostały objęte lakiery do paznokci, które spełniają definicję produktu kosmetycznego, jednocześnie jak sam przedsiębiorca wskazuje w odwołaniu, do wskazanej na fakturze nazwy „sztuka zdobienia paznokci” można zaliczyć wszystkie artykuły do paznokci. Należy również wskazać, że organ oceniając czy produkt spełnia definicję produktu kosmetycznego, bierze pod uwagę nie opis wyrobu zawarty na fakturze, a jego właściwości i sposób działania. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, organ drugiej instancji, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1pkt 1 Kpa w części dotyczącej wymier zenia kary na postawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) z tytułu udostępnienia na rynku 6 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art . 19 rozporządzenia 1 223/2009. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią przepisami rozporządzenia 1223/2 009, w związku z czym nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Obowiązkiem dystrybutora przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku, jest sprawdzenie czy podane zostały informac je m.in. dotyczące osoby odpowiedzialnej, numeru partii czy składu surowcowego. Ponadto obowiązkiem kontrolowanego było zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami w języku polskim, o czym mowa w art. 19 ust. 5 , w tym: informacje o nominalnej zawartości, dacie minimalnej trwałości, szczególnych środkach ostrożności czy funkcji produktu kosmetycznego, czego przedsiębiorca również nie dopilnował. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną mo żna uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Strona bowiem, podjęła dobrowolne działania i uzupełniła oznakowanie wyrobów. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. 11 Ponadto organ drugiej instancji wskazuje, że fakt zaprzestan ia naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzone w chwili kontroli. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie sk azana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Stan faktyczny nie budzi wątpliwości i bezsprzecznie należy stwierdzić, że strona nie dopełniła obowiązków nałożon ych na nią art. 6 rozporządzenia 1223/2009 i udostępniała na rynku sześć partii kosmetyków oznakowanych niezgodnie z art. 19 ww. rozporządzenia. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożon a administracyjn a kar a pieniężn a określona w art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Organ drugiej instancji wskazuje, że przepisy ustawy o produktach kosmetycznych stanowią, iż wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada , za udostępnianie produktów kosmetycznych niewłaściwie oznakowan ych, karę pieniężną w wysokości do 70 000 zł. Wymierzając sankcję w tym zakresie posługuje się przy tym swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów. Świętokrzyski WIIH, po dok onaniu oceny stwierdzonych nieprawidłowości ustalił wysokość kary pieniężnej w dolnej granicy przewidzianej prawem. Biorąc więc pod uwagę maksymalny pułap sankcji, jak i mógł zastosować Świętokrzyski WIIH, kara w wysokości 500 zł jest, w ocenie Prezesa UOKi K, odpowiednią i zastosowaną prawidłowo, z uwzględnieniem ustawowych kryteriów nałożenia sankcji zawartych w art. 189 d Kodeksu postępowania administracyjnego. Prezes UOKiK analizując wagę i okoliczności naruszenia prawa wskazuje, że jednym z głównych cel ów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w rozporządzaniu 1223/2009, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, którzy nie tylko produkują, ale też udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. W niniejszym przypadku dystrybutor udostępniał konsumentom 6 z 7 skontrolowanych produktów kosmetycznych (co stanowi prawie 86 proc. skontrolowanych wyrobów) nieposiadających podstawowych, wymaganych przepisami prawa informacji, a które umożliwią mu m.in. pełne i bezpieczne używanie produktu. Świętokrzyski WIIH wskazał również, iż nie stwierdził , jak dotąd wcześniejszego naru szenia przez przedsiębiorcę obowiązków dotyczących oznakowania, jak również nie wymierzał podmiotowi kontrolowanemu żadnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów rozporządzenia 1223/2009 oraz ustawy o produktach kosmetycznych. Prezes UOKiK zgadza s ię również z organem pierwszej instancji, że naruszenie prawa powstało w wyniku niewykonania obowiązków określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, wskazując, że przedsiębiorca nie sprawdził przed udostępnianiem kwestionowanych produktów kos metycznych na rynku, zgodnie z nałożonym na niego obowiązkiem czy są oznakowane zgodnie z przepisami, co w konsekwencji doprowadziło do udostepnienia produktów kosmetycznych niewłaściwie oznakowanych. 12 Należy tutaj również wskazać, że przedsiębiorca podjął działania naprawcze w celu wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości . Jak wskazał organ pierwszej instancji s trona udostępniła na rynku 6 partii kosmetyków oznakowanych niezgodnie z obowiązującymi przepisami o łącznej wartości 577,50 zł . Przedsiębiorca nie złożył także żadnych wniosków czy informacji w zakresie warunków osobistych strony, zarówno w toku postępowania prowadzonego w pierwszej jak i drugiej instancji. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nałożenia administracyjn ej kar y pieniężn ej w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) - wymierzone j na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), z tytułu udostępnienia na rynku 6 partii produktów kosmetycznych niespełniających wymagań w zakresie oznakowania, określonych w art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych jest konsekwencją dokonania przez organ d rugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji, w części dotyczącej udostępniania na rynku 6 partii produktów kosmetycznych oznakowanych niezgodnie z rozporządzeniem 1223/2009, była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja po djęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Świętokrzyski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxx] prowadzącego dział alność gospodarczą pod firmą: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za udostępnienie na rynku 6 partii produktów kosmetycznych oznakowanych niezgodnie z rozporządzeniem 1223/2009. W związku z powy ższym karę administracyjną w wysokości 500 zł należy wpłacić na rachunek wskazany w decyzji Świętokrzyskiego WIIH w terminie 14 dni od dnia, kiedy decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa organ odwoławczy wyda ł decyz ję, w której uchyl ił zaskarżoną decyzję w części i w tym zakresie umarz ył postępowanie pierwszej instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie p ostępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej obj ętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 13 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyj nego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowyc h. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [xxx] 2) Świętokrzyski Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej 3) a/a