DIH-III-100/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 6 listopada 2023 r. DIH - 3.707.102.2023 .MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 100 .2023 Na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Nr PU .KPC.12.2023 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowe j w Łodzi z dnia 31 lipca 2023 r. (Nr akt: PU.8361.236.2023), na mocy której na przedsiębiorcę Łukasza Woźniaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Woźniak ALF’S BARBERSHOP w Łodzi nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dw a tysiące złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cennika świadczonych usług oraz cen dla 21 kosmetyków, w tym cen jednostkowych dla 18 kosmetyków oferowanych do sprzedaży według masy lub objętości, wbrew p ostanowieniom art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej w Łodzi . UZASADNIENIE W dniach 19 i 2 8 kwietnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Łodzi (zwanego dalej: „ Łódzkim WIIH” lub „organem pierwszej insta ncji”), działając na podstawie upoważnienia z dnia 19 kwietnia 2023 r. (sygnatura: PU .8361. 236 .2023), przeprowadzili czynności kontrolne w salonie , należącym do przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxx] prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [ xxxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ] (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221 z późn. zm.), (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 16 marca 2023 r. (sygnatura: PU .8360.3 1 .2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego 2 kontroli obejmującego prawidłowość przekazywania konsumentom informacji o cenach towarów i usług oferowanych do sprzedaży w czasie kontroli określonym w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli. Czynności kontrolne przeprowadzono w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzano m. in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) (zwanej dalej: „ ustawą o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwo ju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju” . W toku kontroli stwierdzono brak uwidocznionego cennika w miejscu świadczenia usług oraz brak informacji o cenach przy 21 kosmetykach oferowanych do sprzedaży (100 % oferty handlowej), tj. brak cen przy 3 produktach i przy 18 produktach brak cen i cen jednostkowych. Powyższe ustalenia dały podstawę do stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 us tawy o informowaniu o cenach w związku z § 3, § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 28 kwietnia 2023 r. (nr akt kontroli: PU.8361.236.2023) oraz załączniku do protokołu kont roli. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.) (zwanej dalej: „Kpa”), Łódzki WIIH zawiadomieniem z dnia 19 czerwca 2023 r. poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nieuwidocznienia w dniu 19 kwietnia 2023 r. w zakładzie fryzjerskim, tj. w miejscu świadczenia usług i sprzedaży detalicznej cennika świadczonych usług oraz zen dla 21 kosmetyków, w tym cen jednostkowych dla 18 oferowanych do sprzedaży kosmetyków. Ponadto organ zobowiązał stronę do przekazania informacji na temat wielkości obrotów i przychodu za rok 2022. Jednocześnie poinformow ał, że zgodnie z art. 10 Kpa oraz art. 73 § 1 Kpa, stronie przysługuje prawo do zapoznania się aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy wydruku z e strony internetowej Poczty Polskiej („Śledzenie przesyłek”), ww. zawiadomienie nie zostało odebrane przez stronę (awizowane 21 czerwca 2023 r. i 29 czerwca 2023 r.) i po powtórnym awizowaniu odesłane na adres siedziby Łódzkiego WIIH. Zgodnie z art. 44 § 4 Kpa doręczenie zawiadomienia uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od pierwszej próby awizowania. W dniu 31 lipca 2023 r. Łódzki WIIH wydał, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, decyzję Nr PU .KPC.12.2023 (Nr akt: PU.8361.236.2023 ), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cennika świadczonych usług oraz cen dla 21 kosmetyków, w tym ce n jednostkowych dla 18 kosmetyków oferowanych do sprzedaży według masy lub objętości, wbrew postanowieniom 3 art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Na podstawie wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej („Śledzenie przesyłek”) dołączonego przez Ł ódzki WIIH do akt sprawy można domniemywać, iż ww. decyzję strona otrzymała w dniu 2 sierpnia 2023 r. W dniu 4 września 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał, za p ośrednictwem Łódzkiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji. Przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o umorzenie kary oraz łagodne potraktowanie, wskazując na zmniejszenie liczby klientów z uwagi na remont ulicy przy której znajduje się salon. Strona poinformowała , że według niej, kara jest zbyt wysoka i nie jest w stanie jej zapłacić , bez utraty płynności finansowej firmy. Podkreśliła ponadto, że jest regularnym płatnikiem wszystkich należności publiczno - prawnych oraz osobą przestrzegającą wszelkich prawnych wytyczn ych dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej. Wyraziła jednocześnie żal za niedopilnowanie szczegółu jakim jest wystawienie cennika. Poinformowała również, że w chwili obecnej etykiety mają przyklejone ceny i zobowiązała się na przyszłość do więks zego ich uwidocznienia. Strona przekazała również wydruk KPiR za rok 2022. Pismem z dnia 19 września 2023 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy admini stracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie d o art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Jak wskazuje art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, cena jednostkowa towaru lub usługi – to cena us talona za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. 4 Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia w miejscu świadczenia usług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Z kolei j ak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia - cenę jednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. W myśl § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Jak wskazuje § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: a) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; b) kilogram lub tonę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy ; c) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; d) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; e) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rod zajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszczę się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzen ia). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Łodzi z dnia 31 lipca 20 23 r. (Nr akt: PU.8361.236.2023), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cennika świadczonych usług oraz cen dla 21 kosmetyków, w tym cen jednostkowych dla 18 kosmetyków oferowanych do sprzedaży według masy lub objętości, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . 5 W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon sumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Łódzkiego WIIH kary pieniężnej. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące nakładania kar, n iezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, powoduje - zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, w drodze decyzji, kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazują wojewódzkiemu inspektorowi IH podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach wymierzyć karę pieniężną, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową dz iałalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez prze dsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgran icznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwo wanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Prezes UOKiK dokonując analizy akt przedmiotowej sprawy oraz treści skarżonej decyzji zwraca uwagę, ż e Łódzki WIIH stwierdził, że kontrolowany przedsiębiorca nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3, § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju , ponieważ nie uwidocznił cennika w miejscu świadczenia usług oraz nie uwidocznił informacji o cenach przy 21 kosmetykach oferowanych do sprzedaży, w tym cen jednostkowych przy 18 produktach. J ednocześnie w treści wydanej decyzji (na stronie 5) Łódzki WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieni ężnej , dokonał oceny jedynie trzech przesłane k , t j . stop nia naruszenia obowiązków, dotychczasow ą działalności przedsiębiorcy oraz wielkoś ć obrotów i przychodu i w oparciu o ww. przesłanki wymierzył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną. 6 Zgodnie z a rt. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach organ pierwszej instancji zobowiązany był również szerzej rozwa ż yć przesłankę pierwszą , tj. stopień naruszenia obowiązków, uwzględniając cztery składowe: charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę. Natomiast z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że ocenił on jedynie charakter naruszenia obowiązków. Przy ocenie przesłanki drugiej (dotychczasowa działalność przedsiębiorcy), organ całkowicie pominął aspekt związany z ewentualnymi podjętymi przez przedsiębiorcę działaniami w celu załagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów. Nie zbadał również , czy przedsiębiorca w związku z naruszeniem obowiązków, o którym mowa w przedmiotowej sprawie, o dniósł ewentualne korzyści majątkowe bądź straty. Ponadto, organ pierwszej instancji był również zobligowany przez ustawodawcę do uwzględnienia, odniesienia się do ostatniej z przesłanek oraz przeanalizowania czy na przedsiębiorcę z tytułu tego samego naru szenia zostały nałożone sankcje w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Stosownie do brzmienia art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji , jeżeli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozstrz ygnięciu sprawy. Prezes UOKiK wskazuje , że Łódzki WIIH prowadzący postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, stosownie do art. 6 ust. 3 ww. ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej powinien uwzględnić: ▪ stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; ▪ dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w z wiązku z naruszeniem tych obowiązków; ▪ wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; ▪ sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjac h są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony kons umentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Powyższe przesłanki są obligatoryjne i organ nie może dobrowolnie wybierać czy jak też które z nich weźmie pod uwagę przy miarkowaniu kary czy też nie. Organ drugiej instancji 7 zauważa również, że mają one charakter okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i w sposób bezpośredni wpływają na wysokość kary administracyjnej. W konsekwencji stanowią przedmiot postępowania wyjaśniającego, zaś or gan administracji publicznej ma obowiązek z urzędu zgromadzić i ocenić dotyczące ich dowody oraz materiały (art. 7 i 77 Kpa). Co więcej, zgodnie z art. 107 § 3 Kpa, organ ma obowiązek szczegółowo uzasadnić swoją ocenę danej przesłanki w konkretnym postępow aniu prowadzącym do wydania decyzji nakładającej karę na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W konsekwencji powyższego powinnością organu staje się każdorazowo (przy nakładaniu i wymierzaniu administracyjnej kary pieniężnej) badanie z urzęd u wszystkich przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i gromadzenie dowodów zmierzających do ich weryfikacji i oceny, co ostatecznie ma istotny wpływ na wysokość wymierzanej przez organ kary. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instan cji naruszył obowiązek wynikający z art. 107 § 3 Kpa co do podania uzasadnienia prawnego decyzji (nie rozpatrzył wszystkich ustawowych przesłanek), przez co naruszył również zasadę przekonywania określoną w art. 11 Kpa. W swoim wyroku z dnia 17 październik a 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 129/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł: „Jeżeli uzasadnienie decyzji jest lakoniczne i zdawkowe, a tym samym nieprzekonujące i jako takie wymyka się spod kontroli Sądu, to oznacza, że organ nie zrealizował o bowiązku wynikającego z art. 107 § 3 KPA co do podania uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, przez co naruszył również zasadę przekonywania wskazaną w art. 11 KPA. Te naruszenia mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy powodują, że zaskarżona decyz ja nie może pozostać w obrocie prawnym.” Mając powyższe na względzie, organ pierwszej instancji powinien dokonać ponownej analizy przesłanek wymiaru administracyjn ej kar y pieniężn ej wskazanych zgodnie z aktualnie obowiązującą ustawą o cenach , jak również u względnić przy tym przekazany przez stronę wraz z odwołaniem wydruk KPiR za rok 2022. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, iż Łódzki WIIH w swojej decyzji nie odniósł się do przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wynikających z art. 189 f K pa , wskazując jedynie, że nie znalazł on uzasadnienia do zastosowania ww. przepisu . Prezes UOKiK zauważa, że to organ pierwszej instancji powinien ocenić i wnikliwie przeanalizować, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej czy nie , przedstawiając uzasadnienie swojego stanowiska a nie poprzestać jedynie na stwierdzeniu, że nie widzi uzasadnienia do jego zastosowania . W ocenie Prezesa UOKiK, wydanie decyzji w drugiej instancji z uwzględnieniem przepisów art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach oraz art. 189 f Kpa, w szczególności okoliczności wpływających na wysokość wymierzonej kary oraz odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, mogłoby naruszać zasadę dwu instancyjności określoną w art. 15 Kpa. „Zgodnie z art. 15 Kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istotą tego rozwiązania jest nakaz dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez dwa różne organy administracji sprawy tożsamej pod względe m przedmiotowym i podmiotowym. 8 Zachowanie powyższej zasady wymaga więc nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez dwa właściwe w sprawie organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych orga nów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności sprawy.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2023 r. II SA/Gl 1400/22). Prezes UOKiK dodaje, że dołącz one do pism organu wydruki z systemu „Śledzenie przesyłek – Tracking” pobrane ze strony internetowej Poczty Polskiej, znajdujące się w aktach sprawy, nie mają waloru dokumentu urzędowego. Walor taki posiada natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru. Stanowis ko takie ukształtowało się w orzecznictwie i znajduje odzwierciedlenie chociażby w wyroku NSA z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. I OSK 1259/22: „(…) jak prawidłowo wyjaśnił organ, druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczycie la ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. i korzysta on z domniemania prawdziwości, a jego obalenie wymaga przeciwdowodu.”. Prezes UOKiK zauważa równocześnie, że Łódzki WIIH przekazując odwołanie strony wraz z aktami sprawy nie załączył ani jednego potwierdzenia w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru dot yczącego kierowanej do przedsiębiorcy korespondencji w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, lecz same wydruki pt. „Śledzenie przesyłek - Tracking”. Jak wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym wyroku z dnia 21 września 2017 r., sygn. III Sa/Kr 703/17: „ Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej z zakładki "śledzenie przesyłek" nie może stanowić dowodu potwierdzającego datę doręczenia stronie decyzji. Zwrotne poświadczenie odbioru, na którym strona własnorę cznym podpisem potwierdza datę odbioru przesyłki stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Natomiast wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej waloru takiego nie posiada. "Śledzenie przesyłek" jest usługą przeznaczoną dla klientów Poczt y Polskiej, która umożliwia nadawcy i adresatowi dysponującym numerem przesyłki ustalenie jaki w procesie doręczenia jest jej status i gdzie się znajduje. W przeciwieństwie do wszelkich adnotacji na zwróconej przesyłce (zamieszczonych na kopercie lub na zw rotnym potwierdzeniu odbioru), opatrzonych stosownymi pieczęciami i podpisami, nie ma waloru dokumentu urzędowego i nie może stanowić przeciwdowodu tego, co wynika z jego treści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn . akt II FSK 778/15, dostępny w CBOSA). W przypadku zatem rozbieżności pomiędzy datą widniejącą na zwrotnym poświadczeniu odbioru a datą na wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek", rozstrzygająca jest data na zwrotnym poświadcz eniu odbioru.”. W związku z powyższym, p o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezes UOKiK uchyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. 9 Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. Jednakże w terminie 14 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów, Plac Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od sprzeciwu od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały, w wysokości 200 zł. 3. W przypadku wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona m a możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie p rawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: Art . 3 § 2a, art. 64c § 1 i 2, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxx] 2. Ł ódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a