DIH-II-46/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 grudnia 2023 r. DIH - 2.707.22.2023.PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 46 .2023 I nformacje prawnie chronione oznaczono [xxx] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 oraz poz. 803), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 30 czerwca 2023 r. złożonego przez Superhobby Market Budowlany Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej zwanej: „ p rzedsiębiorcą” lub „ s półką” lub „ s troną”) od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 12 czerwca 2023 r. (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) w ymierzającej karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 13 ust. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129 , poz. 1497 oraz poz. 1859 ) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mo wa w art. 13 ust. 2 tej ustawy, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE Śląski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej jako „Śląski WIIH”, „organ pierwszej instancji”), 27 lutego 2023 r. na postawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221), dalej zwanej: „Prawo przedsiębiorców”, zawiadomił s półkę o zamiarze wszczęcia kontroli. W treści zawiadomienia NR - 59Z/2023 wskazano, że zakres przedmiotowy kontroli obejmie przestrzeganie o bowiązków wynikających z następujących aktów prawnych: − identyfikacja kontrolowanego przedsiębiorcy w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru sądowego, ewidencji działalności gospodarczej lub wniosku o wpis do CEiDG i sprawdzenie poprawności tych danych, − art. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129 poz. 1497 oraz poz. 1859 ), dalej zwanej: „ustawą o szcz ególnych rozwiązaniach”, 2 − art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), dalej zwanej: „ustawą o informowaniu o cenach towarów i usług”, − art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 202 3 r. poz. 1 772 oraz poz. 1693 ), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła”. Zawiadomienie zostało doręczone 3 marca b r. O d 15 do 17 marca b r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli NR - 168 - W/2023 z 15 marca b r. , przeprowadzili kontrolę w należącym do s pó łki Markecie OBI 811 znajdującym się przy ul. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] . Czynności przeprowadzono w obecności osób upoważnionych do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli, zatrudnionych na stanowiskach dyrektora marketu i zastępców dyrektora marketu. Kopie upoważnień dołączono do akt kontroli. Przed przystąpieniem do czynności osobie upoważnionej okazano legitymacje służbowe oraz wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Inspek torzy na podstawie książki kontroli ustalili, że placówka nie jest objęta kontrolą innego organu i dokonali stosownego wpisu. Z uwagi na średnioroczne zatrudnienie kontrolowany przedsiębiorca zaliczany jest do grupy pozostałych przedsiębiorców. Oświadczeni e dotyczące tej kwestii dołączono do akt kontroli. W momencie wszczęcia kontroli p rzedsiębiorca posiadał na stanie i oferował do sprzedaży węgiel kamienny w opakowaniach jednostkowych w następujących sortymentach: 1) ekogroszek kamienny GOLD worki po 25 kg, w cenie sprzedaży 69,99 zł/op. (2,80 zł/kg), 2) ekogroszek suszony worki po 20 kg, w cenie sprzedaży 65,99 zł/op. (3,30 zł/kg). Ceny oferowanych sortymentów węgla kamiennego uwidoczniono w miejscu ich sprzedaży na paletach. Na etykietach cenowych zamieszczono cenę za worek i cenę jednostkową. Inspektorzy stwierdzili, że powyższe jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Do akt kontroli dołączono wydruk zdjęcia etykiet cenowych węgla kamien nego. W toku kontroli ustalono, że kontrolowany przedsiębiorca posiada status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego. Spółka , zgodnie z wymaganiami art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła, posiada, wprowadza i aktualizuje dane na koncie prowadzonym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ww. ustawy. Dane figurujące w systemie teleinformatycznym były zgodne co do rodzaju i cen sprzedaży z dostępnymi w placówce sortymentami węgla kamienneg o. Do akt kontroli dołączono wydruk ze strony www.cieplo.gov.pl z danymi wprowadzonymi przez kontrolowanego przedsiębiorcę . Inspektorzy ustalili, że prowadzona przez kontrolowanego przedsiębiorcę działalność jest zg odna w zakresie podmiotowym i przedmiotowym z wpisem do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000092178. Na podstawie okazanych dokumentów i wyjaśnień złożonych do protokołu przesłuchania w charakterze świadka przez dyrektor a marketu, inspektorzy ustalili, że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nie sporządzano i nie przekazywano nabywcom oświadczeń o pochodzeniu węgla. Naruszenie obowiązku dotyczyło 153 transakcji sprzedaży. Spółka 3 w okresie od 23 do 27 kwietnia 2022 r. za wiesiła sprzedaż węgla. Po wznowieniu sprzedaży węgla 28 kwietnia 2022 r. , do każdej transakcji sprzedaży jest wystawiane i przekazywane nabywcy oświadczenie o pochodzeniu węgla zgodne z wymaganiami art. 13 ust. 2 do 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Zgodność sporządzanych i przekazywanych nabywcom oświadczeń z wymaganiami ustawowymi potwierdziła analiza wybranych dokumentów, które dotyczyły transakcji z: 1) 15 marca b r. - paragon 6115, oświadczenie nr OBI 011/3/1/6115 2) 14 marca b r. – paragony 3801 i 3802, oświadczenia OBI 011/11/3/3801 i OBI 011/11/4/3802, 3) 28 kwietnia 2022 r. – paragon 0535, oświadczenie 01/011/28.04.2022. Dyrektor marketu zobowiązał się do sporządzenia i przesłania zaległych oświadczeń do podmiotów, które nabyły węgiel w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. na podstawie faktur VAT. Ponadto osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli zobowiązała się do powiadomienia organu w ciągu 14 dni o wykonaniu ww. zobowiązania. Dyrektor marketu poinformował również, o przygotow aniu zaległych oświadczeń dla pozostałych nabywców z okresu od 16 do 22 kwietnia 2022 r., które są do odbioru na terenie kontrolowanej placówki, a także o umieszczeniu informacji dla klientów o możliwości odbioru tych dokumentów. Spółka, zgodnie z art . 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877), dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, została pouczona o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Fakt zakończenia kontroli został odnotowany w książce kontroli. 17 marca b r. , na terenie kontrolowanej placówki , odczytano protokół i następnie został on podpisany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli bez uwag. 24 marca b r. do Śląskiego WIIH wpłynęła wiadomość e - mail, w której poinformowano o wykonaniu zobowiązania polegającego n a wysłaniu oświadczeń do podmiotów, które w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w markecie OBI 811 nabyły węgiel kamienny na podstawie faktury VAT. Śląski WIIH , 9 maja b r. , na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania admi nistracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 oraz poz. 803), dalej zwanej: „ k pa” zawiadomił s półkę o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szcze gólnych rozwiązaniach. Jednocześnie organ pierwszej instancji na podstawie art. 189f § 2 k pa wystosował do p rzedsiębiorcy postanowienie, w którym wyznaczył termin na przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa powstałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. P isma doręczon o s półce 15 maja b r. 24 maja b r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo s trony z informacją o wielkości obrotu osiągniętego w roku 2022 r. 31 maja b r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo zawierające wyjaśnienia s trony. Spółka w odpowiedzi na postanowienie z 9 maja b r. poinformowała o przekazaniu oświadczeń o pochodzeniu węgla do 9 spośród 153 nabywców, którzy dokonali zakupu węgla kamiennego 4 w markecie OBI 811 w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Po dmioty te nabyły paliwo stałe na podstawie faktury VAT i można było ustalić adres do wysłania brakujących oświadczeń. Natomiast pozostałe 144 transakcji zostało udokumentowanych paragonami , w związku z czym nie było możliwości ustalenia adresów nabywców. S trona poinformowała o wystawieniu oświadczeń do wszystkich 144 transakcji oraz informacji o możliwości ich odebrania w miejscu zakupu tj. w markecie OBI 811. Ponadto s półka poinformowała o zleceniu wszystkim sklepom z sieci OBI przygotowania brakujących oś wiadczeń o pochodzeniu węgla z okresu od 16 do 22 kwietnia 2022 r. i przekazania ich nabywcom. Śląski WIIH , 12 czerwca b r. , wydał decyzję (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23), w której wymierzył s tronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł z tytułu naruszenia obowiązków z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Decyzję doręczono 16 czerwca b r. Strona , 30 czerwca b r. , z zachowaniem ustawowego terminu wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w całości decyzję Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) z 12 czerwca b r. Spółka na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k pa wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorz enie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, ewentualnie na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pie niężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. Ponadto w treści uzasadnienia s trona podniosła, że wymierzona kara pieniężna jest wygórowana. Przy piśmie z 10 lipca b r. Śląski WIIH przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ odwoławczy”) odwołanie wniesione przez s półkę wraz z aktami sprawy. Pełnomocnictwo przedłożone przez autora odwołania nie było udzielone zgodnie z zasadami reprezentacji przed siębiorcy, ponieważ jedna z osób podpisujących ten dokument nie figuruje w składzie Zarządu Spółki, podanym w Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS 0000092178, wg stanu na 17 lipca b r. W związku z powyższym Prezes UOKiK , 17 lipca b r. , wezwał s półkę do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedłożenie odwołania lub pełnomocnictwa dla autora odwołania, podpisanego zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z wpisu do Rejestru Przedsięb iorców Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000092178, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, pod rygorem pozostawienia pisma z 30 czerwca b r. bez rozpatrzenia. Wezwanie zostało doręczone 20 lipca b r. 1 sierpnia b r. do siedziby organu odwoławczego wpłynęło p ismo s półki uzupełniające braki formalne odwołania z 30 czerwca b r., do którego dołączono pełnomocnictwo podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji s półki. Prezes UOKiK pismem z 3 sierpnia b r. poinformował s półkę o przysługującym jej prawie do czynnego udz iału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto organ odwoławczy poinformował, że rozpatrzenie sprawy nastąpi do 13 września b r. Pis mo zostało doręczone 7 sierpnia b r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. 5 Prezes UOKiK 5 września b r. wydał decyzję nr DIH - 2 Nr 27.2023, w której utrzymał w mocy decyzję Śląskiego WIIH z 12 czerwca b r. (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23). De cyzja została doręczona 7 września b r. Powyższa decyzja została podpisana przez z astępcę d yrektora Departamentu Inspekcji Handlowej 5 września b r. na podstawie upoważnienia Prezesa UOKiK z 9 października 2020 r. Z treści pkt 1) ww. upoważnienia wynika, że w dacie podpisania decyzji DIH - 2 Nr 27.2023 r. z astępca d yrektora Departamentu Inspekcji Handlowej nie był upoważniony do podpisywania decyzji administracyjnych, wydanych w wyniku odwołania strony od decyzji wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej wydanej na podstawie art. 13 ust. 13 w zw. ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. W związku z powyższym Prezes UOKiK z urzędu wszczął i przeprowadził postępowanie zakończone 13 października b r. wydaniem decyzji DIH - 2 Nr 40.2023 stwierdzającej nieważn ość decyzji DIH - 2 Nr 27.2023 z 5 września b r. Decyzja została doręczona s tronie 18 października b r. Spółka nie skorzystała z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ani nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym Prezes UOKiK 22 listopada b r. zawiadomił s tronę o przystąpieniu do rozpoznania odwołania od decyzji Śląskiego WIIH z 12 czerwca b r. (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) oraz o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 k pa. Pismo zostało doręczone 2 4 listopada b r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sp rawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zg odnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej , w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK . Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszy stkie istotne okoliczności faktyczne i prawne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, który wprowadził lub przemieścił na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej węgiel, bez względu na kraj pochodzenia tego węgla, jest obowiązany posiadać i udostępniać na żądanie wojewódzkiego inspektora I nspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno - skarbowego dokumenty potwierdzające kraj pochodzenia węgla, datę wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina, takż e region wydobycia węgla. Dokumenty 6 przechowuje się przez okres 5 lat od daty wprowadzenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem, przez co rozu mie się sprzedaż lub inną formę zbycia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany sporządzić i przekazać nabywcy informację o kraju pochodzenia węgla, a także: 1) dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polski ej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 2) regionie wydobycia węgla i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 3) dacie n abycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach informację, o której mowa w ust. 2 sporządza się w formie oświadczenia, do którego mogą zostać dołączone kopie dokumentów potwierdzających prawdziwość zawartych w oświadczeniu danych dotyczących węgla. Jak stanowi art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświa dczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadoma/świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za skł adanie fałszywych oświadczeń”. Zgodnie z art. 13 ust. 5 ww. ustawy, oświadczenie to zawiera: 1) numer identyfikacyjny oświadczenia, nadany przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie; 2) oznaczenie przedsiębiorcy składającego oświadczenie, jego siedziby i adresu oraz adresu punktu sprzedaży węgla, jeśli jest inny niż adres siedziby przedsiębiorcy; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy składającego oświadczenie oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narod owej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 4) oznaczenie faktury wystawionej przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie obejmującej węgiel, którego dotyczy oświadczenie; 5) określenie kraju pochodze nia węgla; 6) określenie daty wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 7) określenie regionu wydobycia węgla, w przypadku węgla, którego krajem p ochodzenia jest Ukraina; 8) datę nabycia od kopalni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska; 9) datę i miejsce złożenia oświadczenia; 10) podpis przedsiębiorcy składającego oświadczenie albo o soby upoważnionej do jego reprezentowania. 7 W myśl art. 13 ust. 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przechowywania kopii wydanych i otrzymanych oświadczeń przez okres 5 lat, licząc od dnia ich wydania lub przekazania. Jak stanowi art. 13 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, kontrolę wykonywania obowiązków określonych w art. 13 tej ustawy prowadzą wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Przepisy art. 13 ust. 13 stanowią , że karę pieniężną nakłada wojewódzki inspektor IH w drodze decyzji, do wysokości 10.000.000 zł. W myśl z art. 13 ust. 14 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, p rzy nakładaniu kary pieniężnej uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, wielkość obrotów oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, który nie wypełnił obowiąz ków określonych w art. 13 ust. 1 lub 2. W związku z tym, że przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach, nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, zastosowanie ma przepis art. 189f k pa. Zgo dnie z art. 189f § 1 k pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jak stanowi art. 189f § 2 k pa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla który ch miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stw ierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. W myśl art. 189f § 3 k pa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli s trona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia . Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w tej sprawie tj. protokole z 17 marca b r. i aktach kontroli nr NR.8361.159.2023 oraz aktach postępowania a dministracyjnego Śląskiego WIIH. Protokół kontroli z 17 marca b r. nr akt kontroli NR.8361.159.2023 jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k pa i stanowi dowód tego, co w nim urzędowo stwierdzono. Z treści protokołu kontroli bezspornie i jednozna cznie wynika, że s półka w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w markecie OBI 811 nie realizowała obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacji o pochodzeniu węgla, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Z protokołu kontroli wynika również, że pozostałe 8 kwestie objęte przedmiotowym zakresem kontroli nie budziły zastrzeżeń i były realizowane zgodnie z wymogami prawa. W wiadomości e - mail przesłanej 24 marca b r. p rzedsiębiorca poinformował, że sporządził i wysłał braku jące oświadczenia, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do klientów, którzy w markecie OBI 811 w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nabyli węgiel kamienny na podstawie faktur VAT. W toku postępowania administracyjnego s trona, na żądanie Śląskiego WIIH udzieliła informacji o obrocie uzyskanym w 2022 r . Organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że fakt zaistnienia naruszenia prawa i jego waga w tej sprawie jest niewątpliwy. Podobnie nie budzi wątpliwości, że ustawodawca w treści przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie określił wprost momentu wykonania obowiązku przekazania oświadczenia. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że Śląski WIIH słuszni e postanowił o wyznaczeniu s półce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 189f § 2 k pa. Spółka w odpowiedzi na postanowienie organu pierwszej instancji z 9 maja b r., przekazała informacje o podję tych działaniach i przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 9 spośród 153 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, które miały miejsce w kontrolowanym markecie OBI 811. Natomiast, co do pozostałych 144 transakcji s trona poi nformowała o przygotowaniu oświadczeń i ich dostępności w miejscu sprzedaży oraz o umieszczeniu na stronie internetowej informacji o możliwości ich odbioru. Ponadto s półka poinformowała, że we wszystkich sklepach OBI w Polsce wdrożyła program naprawczy po legający na wysłaniu oświadczeń do wszystkich podmiotów, które nabyły węgiel kamienny w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. , w stosunku do których można ustalić adres oraz udostępnieniu informacji o możliwości odebrania oświadczeń dla podmiotów, których a dresy są nieznane i przygotowaniu tych oświadczeń tak aby możliwe było ich natychmiastowe wydanie. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że powyższe działanie s trony nie jest równoznaczne z d okonaniem usunięcia naruszenia prawa i jego skutków. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym i prawnym było stwierdzenie Śląskiego WIIH, że s trona naruszyła art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiąza niach. W związku z powyższym organ pierwszej instancji był zobligowany do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, zgodnie z którym przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Śląski WIIH wymierzając administracyjną karę pieniężną uwzględnił przesłanki wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj.: 1) rodzaj i zakres naruszenia – niedopełnienie ciążących n a s tronie obowiązków ustawowych wynikających z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w stosunku do 153 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, 2) wielkość obrotu – podaną przez s półkę w piśmie doręczonym 29 maja b r., 3) dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, czyli fakt, że jest to pierwsze stwierdzone naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. 9 Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu post ępowania stwierdził, że wymierzona kara pieniężna jest słuszna i zgodna z prawem. Odnosząc się do odwołania z 30 czerwca b r. Prezes UOKiK, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że s półka, w istocie zarzuca naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 k pa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Z treści uzasadnienia odwołania wynika, że s trona upatruje znikomości naruszenia prawa ze względu na jego krótkotrwałość, oświadczenia n ie były wystawiane w okresie 4 dni, od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Ponadto s półka podnosi, że w dniu wejścia w życie ustawy nie istniały żadne wytyczne, jak mają postępować przedsiębiorcy, którzy nie wprowadzają węgla kamiennego na terytorium Rzeczypospolite j Polskiej, ani go nie przemieszczają. Strona wskazuje również, że od 19 kwietnia 2022 r. podejmowała wysiłki w celu ustalenia spoczywających na niej obowiązków, w tym treści oświadczeń. Spółka wskazuje również na okoliczność usunięcia skutków naruszenia p rawa, co zostało opisane w piśmie, które wpłynęło do organu pierwszej instancji 31 maja b r. Strona w odwołaniu wskazuje również, że większość klientów nabywających węgiel kamienny przeznacza go bezpośrednio do zużycia i nie jest zainteresowana odbieraniem oświadczeń dotyczących pochodzenia węgla nabytego w dniach od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że odwołanie s trony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie kwestionuje ustalon ego stanu faktycznego, tj., że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nie realizowała ustawowego obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Organ odwoławczy wskazuje, że zarówno istnienie obowiązku jak i jego treść nie bu dzą wątpliwości ani co do zobowiązanego podmiotu ani zakresu przedmiotowego. Strona bez wątpienia jest przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ponieważ dokonuje sprzedaży węgla na terytorium Rzeczypospolitej Pols kiej. W związku z powyższym od 16 kwietnia 2022 r., czyli, od momentu wejścia w życie ustawy o szczególnych rozwiązaniach była obowiązana sporządzić i przekazać nabywcy węgla informację, o kraju pochodzenia węgla zawierającą obligatoryjnie elementy określo ne wprost w treści art. 13 ust. 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes UOKiK wyjaśnia, że ustawodawca nie określił wzoru oświadczeń, o których mowa w art. 13 ustawy o specjalnych rozwiązaniach. Natomiast, z treści przywołanych przepisów można lo gicznie wyprowadzić wniosek, że oświadczenie to winno mieć formę pisemną. Analiza treści art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach prowadzi do wniosku, iż organ administracji orzekając na podstawie tego przepisu nie dysponuje uznaniem administra cyjnym, lecz działa w ramach decyzji związanej. Z kolei przepis art. 13 ust. 14 ww. ustawy zawiera przesłanki, które organ zobowiązany jest uwzględnić nakładając karę pieniężną, o której mowa w ust. 13. Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie s trony, przeanaliz ował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 k pa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 10 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie w sposób niewątpliwy wynika, że od 16 do 22 kwietnia 2022 r. p rzedsiębiorca nie wykonał ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach polegającego na sporządzeniu i przekazaniu oświadczenia o pochodzeniu węgla w stosunku do 144 transakcji. Rozważając kwestię wagi naruszenia prawa w danej sprawie, zawsze należy odwołać się do dóbr chron ionych naruszoną normą prawną i z tej perspektywy ocenić czy było ono znikome. W tej sprawie naruszony został obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj. sporządzenia i przekazania nabywcy oświadczenia o pochodzeniu w ęgla. Podstawą wprowadzenia m.in. powyższego wymogu jest agresja wojskowa i inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczęta 24 lutego 2022 r. W tym samym dniu liderzy Unii Europejskiej na specjalnie zwołanym posiedzeniu Rady Europejskiej uzgodnili zakre s sankcji do nałożenia na Federację Rosyjską w związku z bezprawnymi działaniami wojennymi. Pakiety sankcyjne obejmują horyzontalne zagadnienia dotykające większości sektorów europejskiej gospodarki. W szczególności obejmują zagadnienia sektora energii, w tym zakaz inwestycji w rosyjski sektor energetyczny oraz przekazywania technologii dla tego sektora. Dodatkowo wprowadzono zakaz importu towarów z nieuznawanych republik Donieckiej i Ługańskiej, obejmujący również zakaz wwozu węgla kamiennego do Unii Europ ejskiej. Rzeczpospolita Polska stanowczo potępiła agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, od początku konfliktu zwracając uwagę, że restrykcje będą o tyle skuteczne, o ile powodować będą realne negatywne konsekwencje dla gospodarki i sektora finansów Rosj i. Import rosyjskiego węgla pośrednio ma istotny wpływ na bezpieczeństwo Polski także w wymiarze militarnym, gdyż poprzez dopływ funduszy do rosyjskiej gospodarki zwiększa możliwości w zakresie dalszego prowadzenia działań wojennych przeciw Ukrainie. W tym kontekście, stanowi jedno ze źródeł finasowania agresywnej polityki, a jego odcięcie przyczyniłoby się do zmniejszenia możliwości jej realizacji ograniczając także zasoby na prowadzenie wojny oraz także tempo działań wojennych, co także jest celem wprowad zanych sankcji i działań międzynarodowych. Na podstawie art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa narodowego zakazano wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w określonych sytuacjach przemieszczan ia węgla pochodzącego z terytorium Federacji Rosyjskiej albo Białorusi. Ustawa o szczególnych rozwiązaniach ustanawiająca powyższy zakaz weszła w życie 16 kwietnia 2022 r. Regulacje zawarte w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są jednym z elementó w sankcji wymierzonych w import surowców energetycznych z Federacji Rosyjskiej oraz separatystycznych republik obwodu donieckiego i ługańskiego. Obowiązek sporządzenia oświadczenia o kraju pochodzenia węgla i przekazanie go nabywcy ma na celu egzekwowanie zakazu, o którym mowa w art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach i zapobieganie wprowadzaniu do obrotu węgla pochodzącego z ww. źródeł. Jak uprzednio wykazano istnienie obowiązku sporządzania oświadczeń oraz ich treść wynika wprost z brzmienia przepisów art. 13 ust. 2, 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Spółka zachowując wymóg formy pisemnej mogła wykonać ww. obowiązek 11 sporządzając własne oświadczenie ponieważ ustawodawca nie określił jego wzoru. Odnosząc się do argumentów s trony zawartych w odwoł aniu należy zwrócić uwagę, że s trona mogła również uniknąć naruszenia obowiązku powstrzymując sprzedaż węgla od 16 kwietnia 2022 r. czyli od momentu wejścia w życie przepisów ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do momentu wyjaśnienia nasuwających się jej wątpliwości dotyczących sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy. W związku z powyższym naruszenie obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może zostać uznane za naruszenie o znikomej w adze. Natomiast z materiału dowodowego wynika, że s trona zaprzestała naruszania prawa, ponieważ od 22 do 27 kwietnia 2022 r. wstrzymała sprzedaż węgla kamiennego i począwszy od jej przywrócenia 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży sporządzała i przekazywała wymagane prawem oświadczenie o pochodzeniu węgla kamiennego. Powyższa okoliczność nie została dostrzeżona przez organ pierwszej instancji, jednakże nie wpływa to na poprawność rozstrzygnięcia, ponieważ przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 k pa muszą zostać spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wynikająca z art. 189f § 1 pkt 2 k pa, poni eważ na s tronę za to samo zachowanie nie została uprzednio nałożona prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej. Przedsiębiorca nie został również prawomocnie ukarany za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. W związku z powyższym nie ziściła się przesłanka uprzedniego ukarania ani spełniania przez tą karę celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna w niniej szym postępowaniu. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował możliwość zastosowania art. 189f § 2 k pa. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w 189f § 1 k pa, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których mi ałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierd zonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzaniu postępowania , stwierdził, że okoliczności i waga naruszenia prawa w tej sprawie nie budzą wątpliwości. Zważywszy, że ustawodawca nie określił wp rost w treści przepisu momentu wykonania obowiązku, słuszne i zgodne z prawem było wydanie przez Śląskiego WIIH postanowienia, o którym mowa w art. 189f § 2 k pa i wyznaczenie s półce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszen ia prawa zaistniałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Strona przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 9 spośród 153 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, które miały miejsce w kontrolowanym markecie OBI 811. Nato miast, co do pozostałych 144 transakcji s trona przygotowała oświadczenia i w miejscu sprzedaży oraz na stronie internetowej umieściła informację o możliwości ich odbioru. Prezes UOKiK podziela zdanie organu pierwszej instancji, że powyższe działanie nie je st równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia 12 prawa. W konsekwencji przepis art. 189f § 3 k pa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK stwierdził, że w tej sprawie nie ziściły się przesłanki do obligatoryjnego ani fakultatywnego ods tąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f kpa. W związku z powyższym odwołanie s trony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu o wymierzeniu wygórowan ej kary pieniężnej, Prezes UOKiK wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 13 pkt 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaist nienia stanu niezgodnego z prawem. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że stwierdzono naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Powyższe skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej w wysokośc i do 10.000.000,00 zł. Organ pierwszej instancji kierując się przesłankami wymienionymi w art. 13 ust. 14 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nałożył na s półkę karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, co w ocenie Prezesa UOKiK jest karą optymalnej wysokości . W związku z powyższym Prezes UOKiK nie uwzględnił wniosku s trony wniesionego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k pa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nało żenia administracyjnej kary pieniężnej. Jak uprzednio wykazano w tej sprawie nie ziściły przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu co czyni bezpodstawnym wniosek s p ółki, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprze stanie naruszania prawa. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach, wskazany w treści decyzji Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) z 12 czerwca b r. w t erminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powsta ńców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 13 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiega nia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nale ży złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieni ężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2 023 r. poz. 1634 oraz poz. 1705 ) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzęd u Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) Superhobby Market Budowlany Sp. z o.o., [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a