DIH-II-2/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 22 stycznia 2026 r. DIH - 2.707.37.2025.CS DECYZJA DIH - 2 NR 2.2 026 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) dalej: „kpa”, art. 35a pkt 9 lit. b, art. 35d ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( Dz. U. z 2025 r. poz. 1529) dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” , art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 5 grudnia 2025 r. złożonego przez Pana Konrada Dawida prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe LIBERTE Konrad Dawid w miejscowości Zalewo (dalej: „przedsiębiorca” lub „strona”) od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 20 listopada 2025 r. sygn. KNR.8361.171.2025.GM, wymierzającej przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 12 000,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych) w związku z wystawieniem świadectwa jakości, w który m wartość parametru paliwa stałego, była niezgodna ze stanem faktycznym, postanawia: − uchylić w całości zaskarżoną decyzję; − wymierzyć przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), w związku z wystawieniem świade ctwa jakości, w którym wartość parametru paliwa stałego były niezgodna ze stanem faktycznym. UZASADNIENIE Pismem z 16 grudnia 2025 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej jako „Warmińsko - Mazurski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”) przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z materiałami kontroli przeprowadzonej w składzie węgla należącym do przedsiębiorcy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 17 czerwca 2025 r. inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnienia nr KNR.8361.145.2025 przeprowadzili kontrolę, w składzie węgla należącym do przedsiębiorcy , której zakres przedmiotowy obejmował m.in. kontrolę jakości paliw stałych. Czynności przeprowadzono w obecności prze dsiębiorcy. Inspektorzy ustalili, że w dniu kontroli, przedsiębiorca wprowadzał do obrotu węgiel kamienny w sortymencie orzech luz, groszek luz i groszek workowany. Do kontroli wytypowano węgiel kamienny w sortymencie orzech luz. W toku kontroli 17 czerwc a 2025 r. wymienieni w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli nr KNR.8361.145.2025 pracownicy akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o., w obecności inspektorów reprezentujących Warmińsko - Mazurskiego WIIH, z partii węgla kamiennego w sortymen cie orzech luz składowanej w formie zwału o masie ok. 20 ton, pobrali próbkę ogólną o masie 190,80 kg, którą podzielono na próbkę przeznaczoną do badań nr 0910/25/3859 o masie 92,12 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 7169/25/3859 o masie 98,68 kg. Czy nność udokumentowano w protokole kontroli nr KNR.8361.145.2025 i protokole pobrania próbek paliwa stałego nr 0074. Następnie w tym samym dniu inspektorzy przekazali pobrane próbki paliwa stałego upoważnionym pracownikom niezależnego akredytowanego laborat orium SGS Polska Sp. z o.o., według protokołu przyjęcia próbek do badania nr 20/200004203/277 - 008A. Do laboratorium przekazano również kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 134/2025/ORZECH, wystawionego przez stronę dla węgla orzech luz, oznaczoną w s posób uniemożliwiający identyfikację przedsiębiorcy. Strona w treści protokołu kontroli została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli - w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jednakże z możliwości tej nie skorzystała. Badanie przeprowadzone przez niezależne, akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200004203/277 - 008A z 25 czerwca 2025 r. po uwzgl ędnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w obowiązującym w dniu kontroli § 2 rozporządzenia Ministra Przemysłu oraz Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 listopada 2024 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1618), zwanego dalej także „rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych”, wykazało, że wprowadzany do obrotu w dniu kontroli, tj. 17 czerwca 2025 r. węgiel kamienny w sortymencie orzech luz, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0910/25/3859, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 31,5%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w t reści świadectwa jakości nr 134/2025/ORZECH, ze względu na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 31,5%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0910/25/3859 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, a także w wystawionym przez stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 134/2025/ORZECH, badanie próbki kontrolnej nr 7169/25/3859 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 7169/25/3859 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o., udokumentowane protokołem z badań nr 20/200004203/277 - 008AK z 25 czerwc a 2025 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych wykazało, że węgiel kamienny w sortymencie orzech luz, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 7169/25/3859, nie spełniał wymagań określonyc h w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 30,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 134/2025/ORZECH, ze wzg lędu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 30,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. W toku kontroli 22 lipca 2025 r., inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego WIIH , działając na podstawie i w ramach upoważnienia nr KNR.8361.171 .2025, poinformowali stronę o wynikach badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego w sortymencie orzech luz tj. próbki nr 0910/25/3859 i próbki kontrolnej nr 7169/25/3859 oraz przekazali protokoły z badań nr 20/200004203/277 - 008A z 25 czerwca 2025 r. i n r 20/200004203/277 - 008AK z 25 czerwca 2025 r. Czynności te udokumentowano w protokole kontroli nr KNR.8361.171.2025 z 22 lipca 2025 r. Do akt kontroli włączono oświadczenie przedsiębiorcy z 22 lipca 2025 r., z którego wynikało, że węgiel w sortymencie orz ech luz, został sprzedany, a częściowo wykorzystany na potrzeby własne. Strona w treści protokołu kontroli została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli - w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu, na pod stawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jednakże z możliwości tej nie skorzystała. Pismem z 22 października 2025 r. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Warmińsko - Mazurskiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ pierwszej instancji wezwał też przedsiębiorcę do przesłania informacji o wielkości obrotu z działalności lub wartości paliw st ałych wprowadzonych przez nią do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli, tj. 2024 r. W piśmie tym strona została pouczona o prawie do czynnego udziału w każdym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wni osków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Ponadto przedsiębiorca przy piśmie z 3 listopada 2025 r., przekazał informacje o wielkości sprzedaży za rok 2024. Pism em z 13 listopada 2025 r. zawiadomiono stronę o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Decyzją z 20 listopada 2025 r. sygn. KNR.8361.171.2025.GM, Warmińsko - Mazurski WIIH wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 12 000,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych) w związku z wystawieniem świadectwa jakości, w którym wartość parametru paliwa stałego, była niezgodna ze stanem faktycznym . Pismem z 5 grudnia 2025 r. przedsiębiorca złożył odwołanie, od decyzji z 20 listopada 2025 r. sygn. KNR.8361.171.2025.GM. W ocenie strony decyzja ta narusza cyt.: „1/ art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy skarżący nie miał świadomości podawania nieprawdziwych danych w świadectwie jakości, wa ga naruszania była znikoma, a Skarżący po uzyskaniu informacji w tym przedmiocie natychmiast zaprzestał naruszania prawa, a ewentualnie 2/ art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, gdy stan faktyczny sprawy dawał ku temu podstawę, a ewentu alnie 3/ art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez bezzasadne uznanie, że w przypadku Skarżącego minimalna kara administracyjna wynosi 12 000 zł, w sytuacji gdy z jednoznaczne j treści wskazanej regulacji prawnej wynika, że taka kara wynosi 10 000,00 zł .” Wskazując na powyższe zarzuty, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a ewentualnie, w przypadku uwzględnienia jedynie zarzutu 3, o zmianę zaskarżonej decyz ji i wymierzenie kary w wysokości 10 000,00 zł . Pismem z 29 grudnia 2025 r. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składa nia wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie UOKiK. Pismo doręczono przedsiębiorcy 7 stycznia 2026 r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wypowiedziała się w sprawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach w yznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlow ej w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Po przean alizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej o ceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, w dniu kontroli, tj. 17 czerwca 2025 r. inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego WIIH stwierdzili, iż strona wprowadzała do obrotu węgiel kamienny w sortymencie orzech luz. Badanie przeprowad zone przez niezależne, akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200004203/277 - 008A z 25 czerwca 2025 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w obowiązującym w dniu kontroli § 2 rozporząd zenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, wykazało, że wprowadzany do obrotu w dniu kontroli, tj. 17 czerwca 2025 r. węgiel kamienny w sortymencie orzech luz, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0910/25/3859, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 31,5%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 134/2025/ORZ ECH, ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 31,5%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0910/25/3859 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, a także w wystawionym przez stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 134/2025/ORZECH, badanie próbki kontrolnej nr 7169/25/3859 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o system ie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 7169/25/3859 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o., udokumentowane protokołem z badań nr 20/200004203/277 - 008AK Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 z 25 czerwca 2025 r. po uwzględnieniu dopuszczalnyc h odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych wykazało, że węgiel kamienny w sortymencie orzech luz, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 7169/25/3859, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zaw yżoną zawartość podziarna, która wynosiła 30,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 134/2025/ORZECH, ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, kt óra wynosiła 30,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. W tym miejscu należy podkreślić, iż stwierdzone w toku kontroli ww. nieprawidłowości, stanowią naruszenie przepisów art. 3a ust. 1 i art. 7 ust. 7a pkt 3 ustawy o systemie monitorowania i kontr olowania jakości paliw. Zgodnie z art. 3a ust. 1 ww. ustawy paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 , spełn iają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Jednocześnie przepis art. 7 ust. 7a pkt 3 stanowi, że zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełn iających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 omawianej ustawy. Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa s tałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowyc h określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wsk azać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy wprowadzając paliwa stałe do obrotu s ą obowiązani do wystawiania świadectwem jakości, tj. dokumentu potwierdzającego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych oraz deklarowanych rzeczywistych parametrów. Przedsiębiorca, wprowadzający do obrotu pa liwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art.35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Odnosząc się do odwołania strony, Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym było stwierdzenie przez organ pierwszej instancji, że badane paliwo stałe, które było wprowadzane d o obrotu, jest niezgodne z parametrami wskazanymi w obowiązującym w dniu kontroli rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, jak również z parametrami wskazanymi w wystawionym przez stronę świadectwie jakości nr 134/2025/ORZECH . Tym s amym nie ulega wątpliwości, że strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym. Z treści art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmi ot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Kwestią odrębną pozostaje natomiast wysokość nałożonej kary. Z godnie z treścią art. 35c ust . 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obr otu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku po przedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Warmińsko - Mazurski WIIH ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej przyjął za podstawę wartość wprowadzanej do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli partii paliwa stałego, z której pobrano próbki do ba dań, która zgodnie z ustaleniami kontroli nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. Warmińsko - Mazurski WIIH mógł zatem wymierzyć przedsiębiorcy karę w wysokości od 10 000,00 zł do 25 000 zł. Decydując się jednak na wymierzenie kary w wysokości 12 000 zł, or gan pierwszej instancji powinien uzasadnić swoją decyzję w tym zakresie, czego jednak nie uczynił. Zgodnie z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego u zasadnienie faktyczne decyzji powinno Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W treści zaskarżonej decyzji organ I instancji zacytował wprawdzie przesłanki ustalenia wysokości kary pieniężnej, jednakże nie wyjaśnił, które z nich i dlaczego spowodowały wymierzenie kary administracyjnej w wysokości wyższej ni ż minimalna. Dodatkowo organ pierwszej instanc ji wymierzając karę w wysokości 12 000 ,00 zł, określił ją mianem najmniejszej z możliwych, co stoi w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z utrwaloną linią o rzecznictwa sądów administracyjnych, uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji (tj. aktu załatwiającego sprawę co do istoty), stanowiące obligatoryjny jej element (art. 107 § 1 pkt 6 kpa) powinno zawierać w szczególności: wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (uzasadnienie faktyczne) oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (uzasadnienie prawne). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, uzasadnienie decyzji jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Stanowi ono integralną część decyz ji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną jej część. Z tego względu motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania organu, poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia, a także zrozumieć przesł anki faktyczne i prawne, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje ponadto możliwość dokonania merytorycznej weryfikacji prawidłowości decyzji w postępowaniu sądowym. Motywy jakimi kierowano się przy wydani u decyzji, powinny wynikać zatem wprost z jej uzasadnienia, umożliwiając sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości działań organu, które doprowadziły do jej wydania. W konsekwencji niezrealizowanie dyspozycji art. 107 § 3 kpa i brak właściwego uzasad niania decyzji, narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd takiej decyzji, której motywy w istocie nie poddają się owej merytorycznej weryfikacji (por. np. wyrok WSA z 6 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 240/2 4). W konsekwencji należy uznać, że w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 sierpnia 2024 r. (sygn. akt I GSK 878/23), d o naruszenia art. 107 § 3 kpa dochodzi w tedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 gdy mimo formalnej poprawności jego treść - ze względu np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięc ia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. Mając zatem na względzie dotychczasową działalność przedsiębiorcy, tj. uprzednie niekwestionowanie zgodności parametrów ze wskazanym i w rozporządzeniu i zadekl arowanymi w świadectwie jakości, zakup węgla u renomowanego dostawcy, wartość węgla kamiennego orzech luz wprowadzanego do obrotu oraz zysk z prowadzonej działalności w 2024 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, iż wystarczającą sankc ją dla strony będzie kara pieniężna w minimalnej wysokości. Z powyższych względów Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zdecydował o uchyleniu zaskarżonej decyzji i wymierzeniu przedsiębiorcy kary pieniężnej w wysokości 10 000,00 zł . Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów, dotyczących naruszenia przepisów art. 189f § 1 i § 2 kpa, Prezes Urzędu wyjaśnia, co następuje. Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem mo żliwości zastosowania art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ drugiej instancji zauważa, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupu jącemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Przy rozstrzyganiu kwestii znikomego stopnia szkodliwości czynu stanowiącego jedną z przesłanek odstąpienia od nałożenia kary zasadne jest odwołanie się do poglądu, iż anal izując stopień szkodliwości czynu należy wziąć pod uwagę, że wymagania jakościowe odnoszące się do paliw stałych, stanowione są ze względu m.in. na ochronę środowiska i interes konsumentów. W tym zakresie ocena skali naruszenia reguł prawa, rozumiana jako wielkość odstępstwa od normy, nie może przełożyć się na znikomy wpływ na takie prawnie chronione dobra, jak środowisko, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 czy interes konsumentów. Przyjęcie przeciwnego założenia musiałoby bowiem prowadzić do zaakceptowania procederu sporadycznego wprowadzan ia do obrotu paliwa stałego nieodpowiadającego przewidzianym normom prawnym, co z kolei zaprzeczyłoby istocie monitorowania jakości paliw. Z powyższych względów, w sytuacji, gdy badany węgiel kamienny jest niezgodny z wymaganiami określonymi w rozporządzen iu, przy jednoczesnym zakazie wprowadzania do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych oraz z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliwa stałego, wystawionym przez przedsiębiorcę nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Z treści art . 3a ust 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliwa wynika, że wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW, oraz dopuszczal ny poziom odchylenia od tych wymagań, zostały ustalone z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej w tym zakresie wynikającej z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby poprawy jakości powietrza, w tym og raniczenia emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w jednej ze spraw z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wskazał „ W ocenie Sądu, dzi ałania przedsiębiorcy polegające na wypisaniu w świadectwie jakości danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanowią istotne naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, bowiem wprowadzają konsumentów błąd, co do jakości paliwa i st anowią nieuczciwą, w konsekwencji niedopuszczalną reklamę wyrobu. W ocenie Sądu działanie polegające na wykazaniu, w świadectwie jakości właściwości danego produktu, których on w rzeczywistości nie posiada, mają negatywny wpływ na pewność obrotu gospodarcz ego i mogą powodować eliminowanie konkurencji, która takich praktyk nie stosuje podając wartości paliw stałych zgodnie ze stanem faktycznym. Ponadto świadectwo jakości ma zapewnić rzetelność podawanych informacji w obrocie gospodarczym w szczególności w o dniesieniu do konsumentów, którzy nie mają środków do weryfikacji danych podawanych przez przedsiębiorcę ”.” (por. wyrok WSA z 16 marca 2021 r. VI SA/Wa 2443/20). Prezes Urzędu podziela również zdanie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który orzekając w in nej sprawie wskazał, że: „To nie mierzona kwotą w złotych wartość wprowadzonego do obrotu paliwa ma miarodajne znaczenie dla oceny wagi naruszenia prawa, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 kpa, lecz chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do któ rych rozważana jest skala ich naruszenia. Jeżeli więc wprowadzenie art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw było również motywowane – a trzeba uznać to za aksjomat – potrzebą zapewniania efekty wnej ochrony Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 prawa wyboru nabywców oraz – co trzeba podkreślić – potrzebą zapewnienia konsumentom szeroko rozumianego (poczucia) bezpieczeństwa, a to zważywszy na rodzaj i przeznaczenie produktu, w tym rzecz jasna bezpieczeństwa życia i zdrowia, to uwzględ niając znaczenie tych wartości w relacji do treści oraz istoty obowiązku adresowanego do przedsiębiorców wprowadzających do obrotu paliwo stałe, za uzasadniony trzeba uznać wniosek, że waga nawet jednorazowego naruszenia prawa nie mogła być oceniona, jako znikoma” (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2020 r., II GSK 497/20). W związku z powyższym, ponownie należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie nie można mówić, że waga naruszenia prawa jest znikoma. Można natomiast przyjąć, że st rona zaprzestała naruszenia prawa, gdyż w swoim oświadczeniu z 22 lipca 2024 r. stwierdziła, że zakwestionowany węgiel kamienny orzech luz został częściowo sprzedany, a częściowo wykorzystany na potrzeby własne. Nie zmienia to jednak faktu, iż w niniejszy m postępowaniu, nie ziściły się przesłanki do zastosowania art. 189f § pkt 1 do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu, gdyż przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestania naruszania prawa, muszą wy stąpić łącznie, zaś w niniejszej sprawie, nie ma to miejsca. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartość par ametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroc zenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu zwraca uwagę, że wystawienie świadectwa jakości, w którym warto ści parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Konkludując powyższe, Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniającyc h zastosowanie art. 189f § 1 Kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 Kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazan y jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zaprzestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowa nia i kontrolowania jakości paliw strona była zobowiązana do wystawienia świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego informację o rzeczywistych parametrach paliwa stałego w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązk owi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniającyc h nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189f § 2 Kpa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowan iu. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że to do wprowadzającego do obrotu należy dochowanie wszelkiej staranności, aby wprowadzane paliwo stałe, było zgodne z wystawionym przez niego świadectwem jakości. Brak dochowania takiej staranności skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej. W przedmiotowej sprawie to strona jest wprowadzającym do obrotu paliwo stałe i wystawiła świadectwo jakości, zaś w niniejszym postępowaniu ponad wszelką wątpliwość ustalono, że parametr zawartość podziarna, badanego paliwa sta łego jest niezgodny z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu i świadectwie jakości wystawionym przez przedsiębiorcę. Odnosząc się do stanowiska strony zawartego w odwołaniu , iż nabył oferowany przez siebie towar od renomowanego podmiotu i do momentu otr zymania informacji od inspektorów organu pierwszej instancji pozostawał w przekonaniu, że uzyskane od dostawcy dane o jakości towarów są zgodne ze stanem faktycznym, Prezes Urzędu wyjaśnia, co następuje. Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitoro wania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania ś wiadectw jakości było uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpują cej informacji na temat nabywanego produktu. Dlatego też ustawodawca w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nałożył - na przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwa stałe - obowiązek wystawiania w momencie wprowa dzania do obrotu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 paliwa stałego dokumentu, potwierdzającego m.in. jakie parametry jakościowe posiada paliwo stałe wprowadzane do obrotu, zwanego „świadectwem jakości”. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany został w art. 6d ustawy o systemie m onitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, czyli te zgodne ze stanem faktycznym. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 14a ww. ustawy - wprowadzanie do obrotu paliw stałych oznacza sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2. Odnosząc się do odwołania strony, warto także przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku Sygn. akt V SA/Wa 266/21 z 8 kwietnia 2021 r. wydanym w innej sprawie dotyczącej naruszenia przepisów ustawy o systemie m onitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym wskazał, że „ przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo samodzielnie odpowiada za jakość pal iwa w chwili wprowadzenia tego paliwa do obrotu, a celem nałożonego na niego obowiązku wystawienia świadectwa jakości paliw jest zapewnienie rzetelnej i wyczerpującej informacji nabywców (konsumentów) odnośnie parametrów nabywanego produktu. Nieprawidłowe oznaczenie rodzaju węgla oferowanego do sprzedaży w składzie i przez to przypisanie do niego świadectwa jakości wystawionego przez skarżącego dla innego rodzaju węgla, nie może zwalniać strony z odpowiedzialności za brak prawidłowego wystawienia świadect wa jakości dla konkretnej oferowanej partii paliwa stałego. Wystawione przez skarżącego świadectwo, bez względu na przyczyny, które spowodowały wystawienie świadectwa o treści niezgodnej ze stanem faktycznym, narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monito rowania i kontrolowania jakości paliw .”. Mając na względzie stan faktyczny sprawy, przytoczone powyżej przepisy, jak również orzecznictwo sądów administracyjnych, należy stwierdzić, że to strona odpowiada za wystawienie świadectwa jakości nr 134/2025/ORZEC H, gdzie badania laboratoryjne wykazały, że węgiel kamienny był niezgodny z parametrami wskazanymi w tym świadectwie, nie zaś dostawca paliwa. Konkludując należy stwierdzić , że w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa i z tych też względów zaskarżoną decyzję należało uchylić . Jednocześnie, m ając na względzie dotychczasową działalność przedsiębiorcy, tj. uprzednie niekwestionowanie zgodności parametrów ze wskazanymi w rozporządzeniu i zadeklarowanymi w świadectwie jakości, zakup węgla u renomowanego dostawcy, wartość Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 węgla kamiennego orzech luz wprowadzanego do obrotu oraz zysk z prowadzonej działalności w 2024 r., Prezes Urzędu uznał, iż wystarczającą sankcją dla strony będzie kara pieniężna w minimalnej wysokości , tj. 10 0 00,00 zł . W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie nr konta : 90 1010 1397 0032 0322 3100 0000 , w term inie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Wa rszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedn ak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma m ożliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie pr awa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z 2025 r. poz. 1685, 769, 1427); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1/ [XXX] 2/ Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej .